အခန်း ၁၁၉၅

အခန်း ၁၁၉၅ - အပြစ်ပုံချခြင်း

"ခင်ဗျား..."

ရတနာအားလုံးကို ယီယွင် သိမ်းယူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရတနာများပေါ်တွင် ထားရှိထားသော အကာအကွယ်များသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော အဆင့်မြင့် အစီအရင်များဖြစ်သည်။ ဤလူလတ်ပိုင်း ဆေးဆရာသည် ဥပဒေသဆိုင်ရာ အသိဉာဏ် နက်ရှိုင်းမှုမရှိဘဲ မည်သို့နည်းလမ်းဖြင့် ဤမျှလွယ်ကူစွာ သိမ်းယူနိုင်ခဲ့သနည်း။

"ခဏနေဦး လူနာရဲ့ အခြေအနေကို သေချာ မစစ်ဆေးရသေးဘူးလေ။ ဆုလာဘ်တွေကို အခုလို အကုန်ယူဖို့ စောလွန်းနေပြီ မဟုတ်လား" အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က အသံကို ဖိ၍ အော်လိုက်သည်။

ဤရတနာများသည် မသေမျိုးရတနာစံအိမ် က အလွန်အခက်အခဲခံ၍ စုဆောင်းထားရခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုမူ တစ်ယောက်မျှပင် ကုသပေးခြင်း မရှိသေးဘဲ ယီယွင် က အကုန် သိမ်းယူသွားပြီ ဖြစ်ရာ မည်သို့ ခွင့်ပြုနိုင်ပါမည်နည်း။

"ခင်ဗျားတို့ စစ်ဆေးချင်ရင် စစ်ဆေးလို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် မတားပါဘူး။"

ယီယွင် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ ဆီရှန်ဟီ သည် ရတနာများကို မပေးလိုလျှင်ပင် သူသည် ရောဂါကို ကုသနိုင်ကြောင်း သက်သေပြပြီးပြီဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို ဘာမှ ပြောစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ သည် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ယီယွင် ကုသနိုင်လျှင် ရတနာများကို ပေးမည်ဟု လူအများရှေ့တွင် ကတိပြုခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးလာသဖြင့် အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ သည် ယီယွင် ကို ပြန်လှည့်စားရန် ကြိုးစားရတော့မည်။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူ၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ "လင်ဆေးဆရာ ရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ပဲ အံ့သြဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက် ပျောက်ကင်းသွားတာက အပြည့်အဝ သက်သေ မပြနိုင်သေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ နားလည်မှု ပိုရစေဖို့ နောက်တစ်ယောက်ကို ကုသပေးပါဦးလား" ဟု ပြောသည်။

အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ က ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ယီယွင် ၏ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ မသေမျိုးရတနာစံအိမ် မှ ရောဂါကူးစက်ခံထားရသည့် ပါရမီရှင်များကို မျက်စိဖြင့် အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် စမ်းကြည့်မယ်..."

ဆီရှောင်ယု သည် သူ၏ နတ်အမြုတေ မှ ထွက်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုကို အံကြိတ်၍ အော်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ရောဂါဆိုးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။

ခဏက ယီယွင် ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုအကြောင်းများကို ဂရုစိုက်နေချိန် မဟုတ်တော့ပေ။ ဆီရှောင်ယု က ရှေ့ထွက်လာသဖြင့် အခြားပါရမီရှင်များမှာလည်း ဘာမှ မပြောရဲတော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

ဆီရှောင်ယု က ယီယွင် ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး "ငါ့ကို ကုသပေးပါ။ မင်းသာ ငါ့ကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုပေးနိုင်ရင် မင်းမှာ ဒီရောဂါကို ကုသနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ ငါ ယုံကြည်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ယီယွင် သည် ဆီရှောင်ယု ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်ပြီး "မင်းကို ကုပေးရမှာလား ရပါတယ်" ဟု လွယ်လွယ်ပင် သဘောတူလိုက်သည်။

ယီယွင် သည် လက်ချောင်းဖြင့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဆီရှောင်ယု ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းမှာ ယီယွင် ကို အာရုံစိုက်၍ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယခင်က ယီယွင် ကို မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ယီယွင် သည် ဆီရှောင်ယု ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် ဖိထားလိုက်သည်။ မြစိမ်းသစ်သားနတ်သစ်ပင်၏ စွမ်းအားများ စီးဝင်သွားသည်နှင့် ဆီရှောင်ယု ၏ နတ်အမြုတေ အတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မကောင်းဆိုးဝါးမှာ နိုးထလာသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ယီယွင် ကို သိလိုက်ပြီး ကြောက်လန့်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ယီယွင် က သစ်ပင်၏ စွမ်းအားဖြင့် ဆီရှောင်ယု ၏ နတ်အမြုတေ ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရာ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ထွက်မပြေးနိုင်တော့ဘဲ နတ်အမြုတေ အတွင်းတွင် ပိတ်မိသွားသည်။

မြစိမ်းသစ်ပင် ၏ စွမ်းအားမှာ မကောင်းဆိုးဝါး၏ သဘာဝ ရန်သူ ဖြစ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အော်ဟစ်ကာ နတ်အမြုတေ အတွင်းတွင် ရုန်းကန်နေသည်။ ယီယွင် က ချိတ်တံဆိပ် များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အကျဉ်းထောင်မှာ ပို၍ ခိုင်မာသွားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး ရုန်းကန်နေသဖြင့် ဆီရှောင်ယု မှာ အလွန် နာကျင်နေရသည်။ သူ၏ နတ်အမြုတေ မှာ တိုက်ပွဲမြေ ဖြစ်လာပြီး နဖူးမှ ချွေးများ တပြိုက်ပြိုက် ကျလာသည်။ သူသည် အသက်မရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။

"ပြီး... ပြီးပြီလား..."

ဆီရှောင်ယု မှာ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပေ။ သူ၏ နတ်အမြုတေ မှာ ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။

"ဘာလို့ အလျင်စလို ဖြစ်နေရတာလဲ မင်းရဲ့ ရောဂါက နည်းနည်း ခက်ခဲတယ်။ တခြားသူတွေလို ချက်ချင်း မပျောက်နိုင်ဘူး" ဟု ယီယွင် က လှောင်ပြောင်သံလေးဖြင့် ပြောသည်။

အကယ်၍ သူက မကောင်းဆိုးဝါးကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်ပါက ဆီရှောင်ယု မှာ ကုသစရာ မလိုဘဲ ပျောက်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ဖြစ်လာရန် ယီယွင် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မကောင်းဆိုးဝါးကို နတ်အမြုတေ ထဲတွင်ပင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

"ဟေ့ မကောင်းဆိုးဝါး ငါဆောက်ထားတဲ့ ထောင်ထဲကနေ မင်း ဘယ်မှ မသွားနိုင်ဘူး။ မင်းက ငါရွံတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ပူးကပ်ထားလို့ ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပဲ။ မင်း ဒီ နတ်အမြုတေ ထဲမှာ စားသောက်နေလိုက်ဦး။ ငါ့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်"

မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ အသိဉာဏ် အနည်းငယ် ရှိကြသည်။ ယီယွင် က သူ၏ စိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်ရာ ခဏအကြာတွင် မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ရုန်းကန်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် မကောင်းဆိုးဝါးမှာ ဆီရှောင်ယု ၏ နတ်အမြုတေ ထဲတွင် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လာသည်။

"အား"

ဆီရှောင်ယု မှာ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားပြီး သွေးအန်လိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ယီယွင် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ သူခိုင်းသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေသည်။

"မင်း... မင်း..."

ဆီရှောင်ယု မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ယီယွင် ကို လက်ညှိုးထိုးကာ နှာခေါင်းနှင့် နားတို့မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ လင်ဆေးဆရာ ကျွန်တော့်မြေးကို ကုခိုင်းတာလေ၊ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"

ဆီရှောင်ယု ၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဆီ ရှန်ဟီ စိုးရိမ်လာသည်။

ယီယွင် က လက်ကို ခါယမ်းကာ "အိမ်တော်အရှင်သခင် ဆီ, ကျွန်တော်လည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ခင်ဗျားတို့ မြေးကို ကုတာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ သူ့ နတ်အမြုတေ က ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ကုသတုန်းကတည်းက ပျက်စီးနေတာ။ ကျွန်တော့် ကုသနည်းက ကောင်းပေမဲ့ နတ်အမြုတေ ကောင်းဖို့ လိုတယ်။

အခု သူ့ နတ်အမြုတေ က ပျားအုံလို ဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့တာ။ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ပြီးတော့ မကောင်းဆိုးဝါးက ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ရဲ့ ဆေးလုံးကြောင့် ပိုပြီး တက်ကြွလာတာ" ဟု ပြောကာ အပြစ်အားလုံးကို ကောင်းကင်မီးတောက်မဟာလက်ရှင် ပေါ်သို့ ပုံချလိုက်သည်။

ဆီရှောင်ယု မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေပြီး ကြောက်လန့်နေသည်။ သူ၏ နတ်အမြုတေ က အထိမခံနိုင်တော့ဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးသာ ထိန်းမနိုင်တော့လျှင် သူ၏ ကျင့်စဉ်များမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။