အခန်း ၄၁၁
Vol. 38 Ch. 411
အခန်း ၄၁၁ ဂျပန်နိုင်ငံ ပြဿနာရှာခြင်း
ညအချိန် ခွန်းလွန်းကျောက်တိုင်နယ်မြေ၌ ဖြစ်၏။ စုယွမ်သည် အသံမထွက်စေဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးသွားလိုက်သည်။ လီဟူနှင့် ကျောက်ထျန်းတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရိုးရှင်းသော တဲတစ်လုံးကို ထိုးထားပြီး အနီးအနားတွင် နေထိုင်ကြသည်။
တဲအနီးသို့ စုယွမ် ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် ထိုလူနှစ်ယောက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာကြလေသည်။
"ဘယ်သူလဲ" လီဟူက လေထဲသို့ လက်သီးဖြင့်ထိုးချလိုက်ရာ အသံလှိုင်းပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ကျောက်ထျန်းကလည်း ခြေဖြင့်ကန်လိုက်ရာ လေခွင်းသံတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားချေသည်။
ညဉ့်ယံမှာ အလွန်မှောင်မိုက်နေပြီး သူတို့သည် ရှေ့ရှိ မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ကြပေ။ ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် စုယွမ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အာကာသဂိုဒေါင်ထဲမှ နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံတစ်စုံကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်ကြ၏။
"ဟားဟား"
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်းလား"
နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံ၏ အကူအညီဖြင့် စုယွမ်သည် သူတို့နှစ်ယောက် လုံးလုံးလျားလျား မရိပ်မိလိုက်ခင်မှာပင် သူတို့၏အနောက်၌ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာခဲ့ချေသည်။ သူက သူတို့၏ ပခုံးများပေါ်သို့ လက်ကို ညင်သာစွာ တင်လိုက်ရာ ခိုက်ခိုက်တုန်လောက်သော အအေးဓာတ်တစ်ခုက တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပေသည်။
စုယွမ်၏ နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံမှာ ရေခဲစွမ်းအင်ပါဝင်ပြီး ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ထိုနှစ်ယောက်မှာ လွန်စွာ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း ချက်ချင်း အကဲခတ်လိုက်ကြပြီး အနောက်ဘက်သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်ကြလေသည်။
သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် စုယွမ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏အနောက်ဘက်၌ ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ငါ ဒီမှာလေ" စုယွမ်၏အသံမှာ သူ၏အသံစစ်စစ်မဟုတ်ဘဲ နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံ၏ အသံပြောင်းစနစ်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ရာ အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေ၏။
"ဘာ" ထိုနှစ်ယောက်မှာ အငိုက်မိသွားကြပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရန် ထပ်မံ လှည့်လာကြပြန်သည်။
"မင်းက မြေအောက်ကမ္ဘာက လူပဲ... မင်း တကယ် ဘာလိုချင်နေတာလဲ... ငါတို့ သူဌေးကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" လီဟူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။
"စိတ်မပူပါနဲ့ သူ အဆင်ပြေပါတယ်" စုယွမ်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
လီဟူနှင့် ကျောက်ထျန်းတို့မှာ ချက်ချင်း ဖမ်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရချေသည်။ ထိုခဏ၌ စုယွမ်က ဘေးဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးမှာ ချက်ချင်း ရေခဲများ ဝန်းရံသွားလေသည်။
မှောင်မိုက်နေသော ညဉ့်ယံတွင် လရောင်က ရေခဲပေါ်သို့ ထိုးကျနေပြီး ထိုအရာထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အအေးဓာတ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
"ဒါက... ဒါ လူရော ဟုတ်သေးရဲ့လား... မြေအောက်ကမ္ဘာက လူတွေအကုန်လုံးက ဒီလို ခန့်မှန်းရခက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာလား"
"လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ နှင်းခဲလွှာကြီး ပေါ်လာတယ်... ဒါ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"
သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များတွင် ချွေးအေးများ ပြန်နေသည်ကိုမူ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ကြချေ။
"ဘယ်လိုလဲ... မဆိုးဘူးမလား" စုယွမ်က အထက်စီးဆန်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ဟမ့်... စိတ်ကူးယဉ်မနေဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"
"ငါတို့ တာ့ရှားမှာ အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တွေ ရှိတယ်... တကယ်လို့ မင်းမှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေရင် မင်း အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ကျောက်ထျန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်လို့လား" စုယွမ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ မူလမျက်နှာစစ်စစ်ကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။
"ငါက..." လီဟူက ကျိန်ဆဲရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် စုယွမ်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလန့်တကြား ဖြစ်သွား၏။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ... သူဌေးလား" လီဟူက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။
ကျောက်ထျန်းကလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စုယွမ်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
"ဘုရားရေ... ဥက္ကဋ္ဌစု... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သေမတတ် လန့်သွားအောင် လုပ်တာပဲ" ကျောက်ထျန်းမှာ စိတ်အေးသွားပြီး နဖူးမှ ချွေးအေးများကို သုတ်လိုက်၏။ ယခုလေးတင် မသိနားမလည်သောအရာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
ယခုအခါ စုယွမ်တစ်ယောက် နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။
"ဒါ ဘာပစ္စည်းနဲ့ လုပ်ထားလဲတော့ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အသားကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သေချာပေါက် ထူးခြားတဲ့အရာဆိုတာ သိသာတယ်"
"ပြီးတော့ ဒီစွမ်းဆောင်ရည်က... လူ ဒါဇင်လောက်ရှိတဲ့ နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကိုသာ ဖွဲ့စည်းနိုင်မယ်ဆိုရင် အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားစုကြီး ဖြစ်လာမှာပဲ"
"သူဌေး... ခင်ဗျား ဒီနည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံကို မြေအောက်ကမ္ဘာကနေ ယူလာခဲ့တာလား"
"ဒါက... ဒါက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်" လီဟူ၏ စွမ်းအားကို လိုလားတောင့်တမှုမှာ သံသယဝင်စရာမလိုအောင်ပင် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်၏။ ဤအရာကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူသည် မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားချေသည်။
"ဒါပေါ့" စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"လခွမ်း... ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ သံချပ်ကာတပ်မကြီးကိုတောင် တည်ဆောက်နိုင်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော်ရော ပါလို့ရမလား" စုယွမ်က ဤမျှ အဖိုးတန်သော လက်နက်မျိုးကို ပြန်ယူလာမည်ဟု လီဟူ လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"ဒါက တကယ်ကို ရင်သပ်ရှုမောစရာပဲ... သိပ္ပံရုပ်ရှင်ကားတွေထဲက ဇာတ်ကွက်နဲ့ အတိအကျ တူနေတာပဲ... အပြင်မှာ မြင်ရတာက ပိုတောင် ရင်သပ်ရှုမောစရာ ကောင်းသေးတယ်"
"ဒါက ကမ္ဘာ့အလယ်ဗဟိုယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာဖန်တီးမှု ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား" ကျောက်ထျန်းက မှတ်ချက်ချလိုက်၏။
"မဟုတ်ဘူး...ဒီနည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံက ကမ္ဘာ့အလယ်ဗဟိုယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အနိမ့်ဆုံးထုတ်ကုန်တစ်ခုပဲ... မွေးကင်းစကလေးတွေအတွက် ငါတို့ ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ ကစားစရာလေးလိုမျိုးပေါ့" စုယွမ်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဘာ" ထိုနှစ်ယောက်မှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
"လခွမ်းပဲ... ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ နည်းပညာက... ကမ္ဘာ့အလယ်ဗဟိုယဉ်ကျေးမှုမှာ ကလေးကစားစရာတစ်ခုပဲတဲ့လား" တုန်လှုပ်မှုမုန်တိုင်းတစ်ခုက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ရိုက်ခတ်သွားချေသည်။
"ဒီလို ချပ်ဝတ်တန်ဆာမျိုးကို မျက်နှာပြင်ယဉ်ကျေးမှုကမ္ဘာမှာသာ ချထားလိုက်မယ်ဆိုရင် နျူကလီးယားလက်နက်လောက်နီးပါး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်လာမှာ... ဒါပေမဲ့... ဒါက ကစားစရာလေးတစ်ခုပဲတဲ့"
"ဘုရားရေ" သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ထုံထိုင်းသွားကြပြီး မည်သို့ပြောရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ ကမ္ဘာ့အလယ်ဗဟိုယဉ်ကျေးမှုသည် မည်မျှအထိ အဆင့်မြင့်နေမည်ကို သူတို့ စိတ်ကူးနှင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်တော့ချေ။
လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် စုယွမ်က နည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံကို လေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။
"ကမ္ဘာ့အလယ်ဗဟိုယဉ်ကျေးမှုရဲ့ နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အလယ်အလတ်ကနေ အဆင့်မြင့် ဒိုင်မန်းရှင်းတည်ရှိမှုအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီ... ဒီနည်းပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံတွေက သူတို့အတွက်တော့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းအကြွင်းအကျန်တွေ သာသာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့အတွက်တော့ အသုံးဝင်နေတုန်းပဲ" စုယွမ်က လရောင်ကို မော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။
"ဒီကိစ္စကို လူတိုင်းဆီကနေ လျှို့ဝှက်ထားရမယ်... ကမ္ဘာ့အလယ်ဗဟိုယဉ်ကျေးမှုက အခု ကမ္ဘာမြေကို စွန့်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပြီ... ဒီယဉ်ကျေးမှုတွေကို သေချာ အသုံးချနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့လည်း သူတို့ရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နိုင်တယ်" စုယွမ်က ဆက်ပြောလေသည်။
"အခု ဘယ်အချိန် ရှိပြီလဲ" စုယွမ်က မေးလိုက်သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် မစ္စတာဟွမ်ကို အိပ်မက်မက်တုန်းက သူက စကားနည်းနည်းပဲ ပြောသွားတာ... ပြီးတော့ ငါ သုံးရက်နဲ့ သုံးည ဆက်တိုက် အိပ်ပျော်သွားတယ်... အာကာသသိုလှောင်ရုံ(ဂိုဒေါင်)ထဲမှာ အချိန်အကြာကြီး နေခဲ့ရတော့ အပြင်က လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ဘယ်နှရက်တောင် ကုန်ဆုံးသွားပြီလဲဆိုတာ ငါ မသိတော့ဘူး"
"သူဌေး... ခင်ဗျား မြေအောက်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်သွားတာ ဆယ့်ငါးရက်တောင် ရှိနေပြီ... ဒီနေ့ ပြီးသွားရင် မနက်ဖြန်ဆို ဆယ့်ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ ဖြစ်တော့မယ်" လီဟူက သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ အချိန်နှင့် နေ့စွဲကို ပြသလိုက်၏။
"ဒီလောက် မြန်တာလား... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်နေခဲ့သေးလဲ" ထို့နောက် စုယွမ်က မေးလိုက်သည်။
အရာများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပေသည်။
"ကင်ဆာကုသရေးနည်းပညာက အရမ်းကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးမှာ ဆွေးနွေးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်"
"နိုင်ငံတော်တော်များများက ငါတို့ကို ကုသရေးရလဒ်တွေ အခမဲ့ထုတ်ပြန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ကြပေမဲ့ ငါတို့က ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်"
"အဲဒါကြောင့် USရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး စမစ်က နိုင်ငံပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ပူးပေါင်းကာ ငါတို့ကို ဘက်စုံပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေ ပြုလုပ်နေခဲ့တယ်"
"ဒီထဲ ငါတို့ရဲ့ ခါးသီးတဲ့ရန်သူ ဂျပန်နိုင်ငံက ဒီမှာ ရှေ့တန်းကနေ ဦးဆောင်နေတယ်... ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ USနဲ့ သူ့အဖွဲ့က ဂျပန်နိုင်ငံအပေါ် သူတို့ရဲ့ သဘောထားကို အများကြီး ပြောင်းလဲသွားကြတယ်... ဂျပန်နိုင်ငံက မကြာသေးခင်ကမှ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အများကြီး ရလာခဲ့တာ... သူတို့က ငါတို့အပေါ် အရမ်းကို မောက်မာနေကြတယ်" လီဟူက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"အိုး... ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်သွားတာလား" စုယွမ်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်၏။
"ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေ အခုအချိန်မှာ ဖိအားတွေ အများကြီး အောက် ရောက်နေလောက်ပြီ... ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက ပြေလည်သွားမှာပါ"
"ဒီအချိန်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံက ဦးဆောင်နေတယ်ဆိုတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အပြစ်တင်ခွင့်မရှိအောင်ကို လုပ်ပစ်ရမယ်"
"သွားကြစို့... မြို့တော်ကို ပြန်မယ်" စုယွမ်က ပျံသန်းရေးဝတ်စုံ သုံးစုံကို ထုတ်ယူရင်း ပြောလိုက်လေသည်။