← Chapters

အခန်း ၄၁၅

Vol. 38 Ch. 415

အခန်း ၄၁၅

Vol. 38 Ch. 415

အခန်း (၄၁၅) နှစ်ယောက်တစ်ယောက်တိုက်ခိုက်ရခြင်း၏ အားသာချက်

အာကာသတိုက်လေယာဉ်ကြီးက လေထုထဲတွင် မီတာတစ်သောင်းအမြင့်၌ ရပ်တန့်နေချိန်တွင် ထောက်လှမ်းရေးလှုပ်ရှားမှုများအတွက် လုံးလုံးလျားလျား စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

အာကာသတိုက်လေယာဉ်၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းသည် လက်ရှိလူသားများ ရှာဖွေထောက်လှမ်းနိုင်သည့် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေ၏။

၎င်းတို့က အမှတ် ၇ အထူးဇုန်တွင် လေဆာအမြောက်ကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်က အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အမှတ် ၇ အထူးဇုန်၏ ပြုပြင်မွမ်းမံရေးဓာတ်ခွဲခန်းကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ကာ မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ နေရာများပါ ပျက်စီးသွားခဲ့ချေပြီ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ သဲများသည်ပင် လေဆာအမြောက်ကြောင့် ပြာကျသွားခဲ့ရသည်။ အမှတ် ၇ အထူးဇုန်၏ သုတေသနများ အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အာကာသတိုက်လေယာဉ်မှ သတင်းပေးပို့လာ၏။ "လက်ရှိနိုင်ငံနှင့် ဒေသအတွင်း၌ စွမ်းရည်မြှင့်ဆေး အကြွင်းအကျန်များကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိရပါသည်"

သတင်းအချက်အလက်ကို ကြည့်ရင်း စုယွမ်က မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ "ဂျပန်နိုင်ငံတင် မဟုတ်ဘူး… ဒီနေရာမှာပါ စွမ်းရည်မြှင့်ဆေးတွေ ရှိနေပုံရတယ်"

လီဟူက မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရမလား"

စုယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "မလိုဘူး… ဒီစွမ်းရည်မြှင့်ဆေးတွေက အခုဆိုရင် နေရာအနှံ့ကို ရောနှောပြီး ပျံ့နှံ့နေပြီ… ဒီအစက်လေးတွေ တစ်ခုစီတိုင်းက စွမ်းရည်မြှင့်ဆေးရှိတဲ့ နေရာကို ကိုယ်စားပြုနေတာ မင်း မြင်နိုင်တယ်"

စုယွမ်က ဆက်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ အဲဒီနေရာတွေ အကုန်လုံးက လူဦးရေထူထပ်တဲ့ နေရာတွေချည်းပဲ"

ထို့နောက် သူက ရှင်းပြ၏။ "အာကာသတိုက်လေယာဉ်က အလွန်စွမ်းအားကြီးတယ်… လေဆာအမြောက် တစ်ချက်ပစ်လိုက်တာနဲ့တင် အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

စုယွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်မှာ ငါ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးကို ငါ မကျော်လွှားနိုင်သေးဘူး"

စွမ်းရည်မြှင့်ဆေးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အမှန်တကယ်တော့ ကြီးမားလှခြင်း မရှိဘဲ လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိပေသည်။ စုယွမ်က သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ ဆန္ဒရှိပါက ဤအာကာသတိုက်လေယာဉ်ဖြင့် မည်သည့်နေရာကိုမဆို အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

အာကာသတိုက်လေယာဉ်က သတင်းပို့လာပြန်သည်။ "မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားများက ဂျပန်နိုင်ငံနယ်မြေဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လာနေကြပါပြီ"

ဂျပန်နိုင်ငံမှ မျိုးဗီဇပြောင်းလူသား နှစ်ဦး ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်းနှင့် တိုက်လေယာဉ်များက ၎င်းတို့ကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း သတင်းဝင်လာခဲ့ချေပြီ။ စုယွမ်လည်း ၎င်းတို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

ဂျပန်နိုင်ငံသည် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိပြီး ၎င်းတို့က ဓားစာခံများ ဖမ်းဆီးရန် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

စုယွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "တခြားနေရာတွေကို သွားပြီး လေ့လာကြည့်ရအောင်"

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အာကာသတိုက်လေယာဉ်သည် အခြားနယ်မြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တာ့ရှားနိုင်ငံအား ၎င်းတို့၏ နည်းပညာများကို အခမဲ့ မျှဝေပေးရန် ပူးပေါင်းတောင်းဆိုခဲ့ကြသည့် နိုင်ငံများ၏ လေပိုင်နက်အထက်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းလှစွာပင် ထိုနေရာ၌လည်း ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည်မြှင့်ဆေးဟု ခေါ်ဆိုသော အရာများ ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စပင်။ ထိုနေရာရှိ စွမ်းအင်လှိုင်းများက အခြားနေရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် အားနည်းနေပြီး အစောပိုင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးပုံရ၏။

စုယွမ်က လီဟူအား ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်စုံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ လိုက်လံဖျက်ဆီးရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

တာ့ရှား မြို့တော်။

နံနက်ခင်းအချိန်။

နေရောင်ခြည်က လင်းလက်တောက်ပနေ၏။ အလွန် ထူးဆန်းသည့် ရုပ်သွင်ရှိသော လူနှစ်ဦးက ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ငှက်များကဲ့သို့ အတောင်ပံများ ရှိနေချေ၏။

အီနိုအိုဝဲက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်က ငါတို့လို အထက်တန်းလွှာတပ်ဖွဲ့တွေကို တာ့ရှားဆီ စေလွှတ်လိုက်တာ တကယ် မိုက်တာပဲ"

မူရာကာမီက သတိပေးလိုက်၏။ "ဒီကိစ္စအတွက် ငါတို့လည်း သတိထားဖို့တော့ လိုမယ်"

အီနိုအိုဝဲက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "တာ့ရှားက လူတွေက သောက်ရူးတွေပဲ… သူတို့က စွမ်းရည်မြှင့်ဆေးတွေကိုတောင် စတင်မဖန်တီးနိုင်သေးဘူး… ငါတို့နဲ့ အာဏာလုဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

ထို့နောက် သူက မကျေမနပ်ဖြင့် ဆက်ပြော၏။ "ငါတို့ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံက အစွမ်းအထက်ဆုံး မျိုးဗီဇပြောင်းလူသား နှစ်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်တာ အရည်အချင်းတွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်တာပဲ"

မူရာကာမီက နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ဟွန့်… ဒါက လူကြီးမင်းမှာ ကင်ဆာရောဂါ ရှိနေလို့လေ… သူမက ဒီနည်းပညာကို အရမ်း လိုအပ်နေလို့ ငါတို့ကို လာခိုင်းပြီး အဲဒီ စုယွမ်ဆိုတဲ့ကောင်ကို ဖမ်းခိုင်းတာပေါ့"

အီနိုအိုဝဲက ပြန်ပြောသည်။ "မဟုတ်ရင် လူနှစ်ယောက်လောက် လွှတ်ပြီး အဲဒီကောင်ကို ဖမ်းခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ ရနေတာပဲ"

မူရာကာမီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါက လူကြီးမင်းရဲ့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်… ဒါကြောင့် ငါတို့ကိုယ်တိုင် သွားရမှာပေါ့"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားများ ဖြစ်ကြသည်။ မူလက ဂျပန်နိုင်ငံသည် စွမ်းရည်မြှင့်ဆေးနှင့် ပတ်သက်၍ စမ်းသပ်မှုများ မပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်ခဲ့ပြီး ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်နေသော လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်၏ ဗီဇနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကာ ယခုကဲ့သို့ မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားများ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်းယုန်မျက်လုံးများက အလွန်ကောင်းမွန်သော အမြင်အာရုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ ယခုအခါ ၎င်းတို့လောက် အမြင်အာရုံ စူးရှသူ မည်သူမျှ မရှိတော့ချေ။

မူရာကာမီက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်လုပ်ပြီး အဲဒီ စုယွမ်ကို ဖမ်းသွားကြစို့"

၎င်းတို့နှစ်ဦးက အောက်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လိုက်ပြီး သတင်းအချက်အလက် အစီရင်ခံစာပါ တည်နေရာကို ကြည့်ရှုကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ၎င်းတို့၏ အနောက်ဘက်၌ လူရိပ်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မူရာကာမီက အော်ခေါ်လိုက်၏။ "အီနိုအိုဝဲ"

ထို့နောက် သူက မေးလိုက်သည်။ "မင်း တစ်ခုခု ခံစားမိလိုက်လား"

မူရာကာမီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်ပြော၏။ "ကျစ်… ငါ့အနောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက် လှုပ်ရှားနေသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ"

အီနိုအိုဝဲက ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ… ဒီနေ့ခေတ်မှာ ငါတို့ ဂျပန်နိုင်ငံကပဲ စွမ်းအားကြီးတဲ့ မျိုးဗီဇပြောင်း စစ်သည်တော်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ"

အီနိုအိုဝဲက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "တာ့ရှားမှာ အဲဒီလို စွမ်းရည်မျိုး မရှိဘူး"

မူရာကာမီက ထောက်ခံလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ် မင်းပြောတာ မှန်တယ်… ငါပဲ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာလား"

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် အသံတစ်သံက သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချေပြီ။ "ဟမ်… အသုံးမကျတဲ့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင် နှစ်ကောင်"

မူရာကာမီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူလဲ… ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်နေတာလား"

သူက လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အီနိုအိုဝဲက မေးလိုက်သည်။ "မူရာကာမီ… မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ… ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

ထို့နောက် အီနိုအိုဝဲက သံသယအပြည့်ဖြင့် ဆက်ပြော၏။ "ဒါက သေးငယ်တဲ့ တာဝန်လေးတစ်ခုပါ… ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ"

မူရာကာမီက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အီနိုအိုဝဲ… ခုနက တစ်ယောက်ယောက် ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်နေတဲ့အသံ မင်း မကြားလိုက်ဘူးလား"

အီနိုအိုဝဲက ပြန်အော်လိုက်၏။ "မင်း ရူးနေပြီလား… ငါတို့နှစ်ယောက်က မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားတွေလေ… ဒီနေရာမှာ တခြားလူတွေ ရှိနေသေးလို့လား… တာ့ရှားကလူတွေက ဘယ်လိုလုပ် ပျံသန်းနိုင်မှာလဲ"

အီနိုအိုဝဲက မူရာကာမီကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါတို့က လေထဲမှာ အမြင့်ကြီး ရောက်နေလို့ သူတို့ ငါတို့ကို မထောက်လှမ်းနိုင်တာလေ… မင်းက အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေတာပါ"

မူရာကာမီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်၏။ "တကယ်လား… ဒါပေမဲ့ ခုနကအသံက အရမ်းကို ပီပြင်နေတာပဲ"

အီနိုအိုဝဲက သတိပေးလိုက်သည်။ "အင်း… ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ ဒါပေမဲ့ သေးငယ်တဲ့ တာဝန်လေးတစ်ခုကို ထမ်းဆောင်နေတာတောင် မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေရလဲ ငါ နားမလည်ဘူး… မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပြင်ဆင်ဖို့ လိုနေပြီ… မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ နေရာကို တခြားလူတွေ လုယူသွားလိမ့်မယ်"

မူရာကာမီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "အင်း… ငါ နားလည်ပါတယ်"

မူရာကာမီမှာ မသိမသာပင် ချွေးများ စတင်ထွက်ပေါ်နေချေပြီ။

ထိုအသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ "ဟမ်… အသုံးမကျတဲ့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင် နှစ်ကောင်… မင်းတို့ရဲ့ အဖေ က ဒီမှာ ရောက်နေပြီ… တကယ်ပဲ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာလို့ ထင်နေတာလား"

ထိုအသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရချိန်တွင် မူရာကာမီမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ဦးနှောက်က မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကြောင့် ထိခိုက်သွားခဲ့ပြီလော။ ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်သနည်း။

အီနိုအိုဝဲက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သေစမ်း… တကယ်ပဲ လူတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အီနိုအိုဝဲလည်း ထိုအသံကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားလိုက်ရချေပြီ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အနောက်၌ မည်သူမျှ ရှိမနေပေ။

ကျောက်ထျန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "ငါ ဒီမှာလေ"

မီးစွမ်းအင်သုံး နည်းပညာချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျောက်ထျန်းသည် ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာ၌ လေစွမ်းအင်သုံး ချစ်ပ်ပြား တပ်ဆင်ထားရာ ၎င်း၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းမှာ ငှက်များထက်ပင် ပို၍ အထင်ကြီးလောက်စရာ ကောင်းနေချေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်ထျန်းသည် မီတာတစ်ရာကျော် အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ထပ်မံလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်ထျန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများ၌ တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ဒါက နည်း​ပညာမြင့် သံခိပ်ကာဝတ်စုံ ဖြစ်၏။ တာ့ရှားသည် စွမ်းရည်မြှင့်ဆေးများကို စမ်းသပ်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း နည်းပညာချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို လျှို့ဝှက်စွာ တီထွင်ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အီနိုအိုဝဲက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကျစ်… သေသင့်တဲ့ တာ့ရှားကောင်တွေ… ဘာလို့ နည်းပညာချပ်ဝတ်တန်ဆာ တီထွင်ထားတဲ့အကြောင်း ကြိုတင် သတင်းမထုတ်ပြန်ခဲ့တာလဲ… မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

မူရာကာမီက နာကြည်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းတို့ တာ့ရှားလူမျိုးတွေက အရမ်း ကောက်ကျစ်တာပဲ"

ကျောက်ထျန်းက အေးစက်သောအသံဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဟားဟား… ငါတို့က ဘာလုပ်တယ် ဘာတီထွင်ထားလဲဆိုတာ မင်းတို့လို အမှိုက်ကောင်တွေကို ပြောပြနေဖို့ လိုလို့လား"

မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားများ မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့သည့် ဂျပန်နိုင်ငံက ယခုတိုင် ဤမျှ မောက်မာနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာ၏။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ "ဘာ… ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်နေရတာလဲ"

နည်းပညာချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှပေသည်။

ကျောက်ထျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဟက်… မင်းတို့ မသိတာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"

အီနိုအိုဝဲက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ညီအစ်ကို… ငါတို့က နှစ်ယောက်တစ်ယောက်ချမှာဆိုတော့ အားသာချက်က ငါတို့ဆီမှာ ရှိတယ်… သူ့ကို အသေသတ်ကြစို့"

၎င်းတို့နှစ်ဦးက ကျောက်ထျန်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ နေရာယူကာ လက်သီးများဖြင့် ထိုးကြိတ်လိုက်ကြသည်။

All Chapters