အခန်း ၄၁၇

အခန်း (၄၁၇) မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားများ၏ မူလအစ

လျှို့ဝှက်စခန်းတစ်ခု၌ နည်းပညာချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျောက်ထျန်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် လူအနည်းငယ်မျှသာ ရှိနေပေသည်။

ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက အီနိုအိုဝဲနှင့် အခြားတစ်ဦး၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သိသာထင်ရှားစွာပင် အံ့ဩသွားခဲ့ချေပြီ။

"ဒါက"

သူက ဆက်လက်၍ မေးလိုက်၏။ "ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"ခင်ဗျား ပြောသလိုပဲ ဂျပန်နိုင်ငံက မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားတွေ ဆိုတဲ့ တရားမဝင်ကျင့်ဝတ်နဲ့ မညီတဲ့ ကိစ္စတွေကို တကယ် လုပ်ဆောင်နေတာပဲ"

ထို ဘီလူးနှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း အဘိုးချန်၏ မျက်လုံးများ၌ အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ စုယွမ် ရှိနေ၍သာ တော်တော့သည်။ ၎င်းတို့က ဤမျှ အဆင့်မြင့်မားသော ယဉ်ကျေးမှုထုတ်ကုန်များကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့ပေသည်။ အကယ်၍သာ မဟုတ်ပါက ဤအတောင်ပံပါသော ဘီလူးများကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရမည်ကို လုံးလုံးလျားလျား သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျောက်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။ "အဘိုးချန် သူတို့နှစ်ယောက်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသင့်တယ်… သူတို့က တာ့ရှားဆီကို ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုနဲ့ ရောက်လာကြတာ"

ထို့နောက် ကျောက်ထျန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။ "သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူဌေးစုယွမ်ကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်"

အဘိုးချန်က တုံ့ပြန်လိုက်၏။ "အင်း… ကျောက်ထျန်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ချုပ်လှောင်ထားလိုက်ပါ"

ထို့နောက် သူက မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ အခုပဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းတာကို စတင်မယ်"

အဘိုးချန်သည် လူ့သဘာဝကို ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ နားလည်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရာဇဝတ်မှုစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ထို့နောက် ကျောက်ထျန်းက ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လှောင်ချိုင့်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ချုပ်လှောင်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော သံကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သေချာသည်မှာ နည်းပညာချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံရပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးအတွက် လှုပ်ရှားရန်မှာ လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်းပင်။

အဘိုးချန်က မေးလိုက်၏။ "သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို နှိုးဖို့ နည်းလမ်း ရှိလား"

ကျောက်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါက လွယ်ပါတယ်"

ထို့နောက် ကျောက်ထျန်းက သေးငယ်သော မီးလုံးလေးနှစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ခြေဖဝါးများဆီသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ချေ၏။

ထိုနောက် အီနိုအိုဝဲနှင့် မူရာကာမီတို့ထံမှ အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အား"

ထိုမီးတောက်များက ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာမက ဝိညာဉ်ကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေပြီး တုန်လှုပ်သွားစေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အီနိုအိုဝဲနှင့် မူရာကာမီတို့သည် ပူလောင်သော ခံစားမှုကြောင့် နိုးထလာကြ၏။ နိုးထလာချိန်တွင် ၎င်းတို့ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရကြောင်းကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။

အဘိုးချန်က ထိုင်ချလိုက်ကာ မှတ်စုစာအုပ်ကို ဖွင့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "အခု ငါ မင်းတို့ကို မေးစရာ မေးခွန်းတချို့ ရှိတယ်… သေချာ ဂရုစိုက်ပြီး ဖြေပါ"

အီနိုအိုဝဲနှင့် မူရာကာမီတို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "အား… မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ… ငါတို့ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးစမ်း"

အီနိုအိုဝဲက နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဂျပန်နိုင်ငံက မင်းတို့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်ထျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးထဲမှ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ "မင်းတို့အကြောင်းကို အရင် စဉ်းစားသင့်တယ်"

ထို့နောက် ကျောက်ထျန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအရာက ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိသင့်တယ်"

၎င်းတို့နှစ်ဦးက ရေရွတ်လိုက်၏။ "မင်း"

ထို နှလုံးသားကို ဆုတ်ဖြဲမတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရဖူးသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ထပ်မံ မခံစားလိုတော့ချေ။

ကျောက်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။ "အဘိုးချန်… ဒီလိုလူတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိပ်စက်ဖို့ လိုတယ်… သူတို့က လူသားတွေ မဟုတ်တော့ဘူး… သာမန်လူတွေလို ဆက်ဆံနေဖို့ မလိုဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဘိုးချန်က စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စတင်လိုက်သည်။ "ငါ နားလည်ပါတယ်"

အဘိုးချန်က မေးလိုက်၏။ "နာမည်"

ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးထံမှ မကျေနပ်မှုကို ဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

၎င်းတို့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဟားဟား… ငါ"

၎င်းတို့ စကားမဆုံးမီမှာပင် မီးတောက်များက အပ်များကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

အီနိုအိုဝဲနှင့် မူရာကာမီတို့က အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။ "အား… ငါ ပြောပါ့မယ်… ငါ ပြောပါ့မယ်"

ထို့နောက် ၎င်းတို့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့နာမည်က အီနိုအိုဝဲ သူ့နာမည်က မူရာကာမီပါ"

အဘိုးချန်က အလွန် ကျေနပ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ မေးလိုက်၏။ "အခု ပြောပြစမ်း… မင်းတို့ရဲ့ မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားတွေက ဘယ်လို ဖြစ်တည်လာတာလဲ"

အီနိုအိုဝဲက ရူးသွပ်နေသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေ၏။ "ဟုတ်ကဲ့… ဒါက သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကနေ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူး… ဒါက သဘာဝတရားက ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ… ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်ကြောင့် ငါတို့က မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားတွေ ဖြစ်လာတာ… အဲဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သွေးကြောကို ငါတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ပဲ… အား… ငါတို့က နှိုင်းယှဉ်လို့မရအောင် မြင့်မြတ်လို့ပဲ"

ကျောက်ထျန်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လူလို ပြောစမ်း"

အီနိုအိုဝဲက ရှင်းပြလိုက်၏။ "ငါ သိပါပြီ… လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က ငါတို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံမှာ ကြီးမားတဲ့ ရေဒီယိုသတ္တိကြွပစ္စည်း ယိုစိမ့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်… အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ပေမယ့် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

အီနိုအိုဝဲက ဆက်ပြောသည်။ "အဲဒီအချိန်က ငါတို့က ညစ်ညမ်းတဲ့ ဒေသရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာရှိတဲ့ ရွာတစ်ရွာက ဒေသခံတွေပါ… တခြားလူတွေ အားလုံးက ညစ်ညမ်းမှုကြောင့် သေဆုံးနေကြတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး လုံးလုံးလျားလျား အန္တရာယ်ကင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ အရမ်း အံ့ဩသွားခဲ့ရတယ်"

အီနိုအိုဝဲက အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြ၏။ "ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်နေတဲ့ လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း ငါတို့က ညစ်ညမ်းတဲ့ အရင်းအမြစ်ထဲမှာ ပိတ်မိသွားခဲ့တယ်… ဘယ်သူကမှ လာမကယ်ကြဘူး… ငါတို့က အဲဒီလင်းယုန်နဲ့အတူ တစ်ညလုံး နေခဲ့ရတယ်… မနက်လင်းလို့ နိုးလာချိန်မှာ လင်းယုန်ကြီး က သေနေပြီး အရိုးတွေပဲ ကျန်တော့တာကို တွေ့လိုက်ရလို့ ငါတို့ အရမ်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတယ်"

အီနိုအိုဝဲက ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။ "တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ကောင် လာစားသွားတာလား ဆိုပြီး အဲဒီအချိန်က ငါတို့ အရမ်း ကြောက်သွားခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက လုံးလုံးလျားလျား အန္တရာယ်ကင်းနေခဲ့တယ်… အဲဒီနောက် မူရာကာမီရဲ့ ကျောကနေ အတောင်ပံနှစ်ခု ထွက်လာတာကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်… အဲဒီအချိန်မှာ နတ်ဆိုး ရောက်လာပြီလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ"

အီနိုအိုဝဲက ပြောလိုက်၏။ "တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မူရာကာမီက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ပေါက်လာတဲ့ အတောင်ပံတွေကို မြင်သွားခဲ့တယ်… ငါတို့နှစ်ယောက်က ပျံသန်းဖို့အတွက် အတောင်ပံတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်… အဲဒါက အရမ်း အဆင်ပြေခဲ့တယ်… အဲဒီအချိန်က ငါတို့ မီတာ ၅၀၀၀ အမြင့်အထိ အရှိန်ပြင်းပြင်း တက်သွားခဲ့တာ"

အီနိုအိုဝဲက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက မတော်တဆမှုတစ်ခုဆိုတာကို နောက်ပိုင်းကျမှ ငါတို့ သိခဲ့ရတာ… အပြင်မှာ ငါတို့လိုပဲ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ မျိုးဗီဇပြောင်းလူသား ဖြစ်လာတဲ့ လူငါးဆယ်လောက် ရှိတယ်… ငါတို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံက ငါတို့ကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် စုစည်းပေးခဲ့တယ်… အဲဒါက ငါတို့ကို အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရစေခဲ့တယ်… အဲဒါပါပဲ"

အဘိုးချန်က ၎င်းတို့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်၏။ "အင်း… မင်း ဆိုလိုတာက မင်းတို့ တကယ်ပဲ ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်ခဲ့တာလား… ဒါမှမဟုတ် ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်တဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ တခြားမျိုးစိတ်တွေဆီက မျိုးဗီဇတွေကို စုပ်ယူမိပြီး နောက်ဆုံးမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်သွားတာလား"

အီနိုအိုဝဲက အလွန် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်… ဒါ့အပြင် ငါတို့ကို သီးသန့်ခွဲထားပြီး စစ်ဆေးတဲ့အခါမှာ ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်တဲ့ လက္ခဏာ လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘူး… ဒါက ငါတို့က အစွမ်းအထက်ဆုံး စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်တယ်"

အဘိုးချန်က ဆက်လက် စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်၏။ "ဟမ့်… ကဲ ပြောပြစမ်းပါဦး… မင်းတို့ တာ့ရှားကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ… မင်းတို့ မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားတွေအဖွဲ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ဘာတွေလဲ"

အီနိုအိုဝဲက ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ငါတို့က လူတစ်ယောက်ကြောင့် တာ့ရှားကို လာခဲ့တာ… အဲဒါက မင်းတို့ တာ့ရှားက စုယွမ်ပဲ… သူက အဆင့်မြင့် နည်းပညာနှစ်ခုကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့တယ်… ပြီးတော့ ငါတို့က သူ့ကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားတယ်"

အီနိုအိုဝဲက ဆက်ပြော၏။ "တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါတို့ရဲ့ သမ္မတကြီးက ဖျားနာနေပြီး ဆေးကုသမှုအတွက် စုယွမ်ရဲ့ နည်းပညာကို အားကိုးချင်နေတယ်… ငါတို့က သူ့ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ လာတာ သေချာတာပေါ့… အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ"

အီနိုအိုဝဲက ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြသည်။ "သူ့မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိရမယ်… မဟုတ်ရင် ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဆင့်မြင့် နည်းပညာနှစ်ခုကို သူ ကျွမ်းကျင်ဖို့ဆိုတာ လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ဘူး… ဒီလိုလူမျိုးကို အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ငါတို့ ပြန်ခေါ်သွားရမှာ အသေအချာပဲ"

အီနိုအိုဝဲသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

“ဒါ့အပြင် ငါတို့က မျိုးဗီဇပြောင်းလူသားတွေကို ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက နိုင်ငံအတော်များများဆီ စေလွှတ်ထားပြီးသား...

ဥပမာပြောရရင် US နိုင်ငံက စမစ်ဆိုရင်လည်း အခုချိန်လောက်ဆို ငါတို့လူတွေ ဖမ်းဆီးပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ...

ဟား... ဟား... ဟား...”

ထို့နောက် သူက မာန်ပါပါ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“အခုမှ ငါတို့ ဘယ်လောက် အင်အားကြီးတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ သဘောပေါက်ပြီလား...

စမစ်ကိုသာ ငါတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်သွားတာနဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အင်အားအကြီးဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...

အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့အားလုံးက ငါတို့ရဲ့ အမြောက်စာတွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်...

ဒါကြောင့် အခုချက်ချင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးစမ်း...”