အခန်း ၄၂၄

အခန်း ၄၂၄ လက်နက်ချ အညံ့ခံခြင်း

"ဘာ..."

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက... ခင်ဗျားက ငါတို့ကို အညံ့ခံစေချင်တာလား..." စမစ် ရုတ်တရက် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

ယခု သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် သြဇာအာဏာအကြီးမားဆုံးသူ ဖြစ်ရာ သူ့ကို အညံ့ခံခိုင်းရန် ဆိုသည်မှာ။

မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ငါ့မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး သွေးသားရှိတယ်... ဘာလို့ မင်းဆီမှာ အညံ့ခံရမှာလဲ" စမစ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ စော်ကားမှုတစ်ခုပင်။

ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော စော်ကားမှုကြီးပင် ဖြစ်၏။

"အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ လက်နက်တွေက ပိုပြီး အဆင့်မြင့်လို့လေ"

"ခင်ဗျားကို ဘာမှ မလုပ်စေချင်ပါဘူး... အညံ့ခံဖို့ပဲ လိုချင်တာပါ" စုယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မရဘူး"

"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ငါ စမစ်က အဲဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်နိုင်ဘူး" စမစ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဒေါသထွက်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"ဟမ့်... ခင်ဗျားက တကယ်ကို ခေါင်းမာတာပဲ" ထို့နောက် စုယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေသော အာကာသ တိုက်လေယာဉ်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ လေဆာအမြောက်ကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း

ကြီးမားလှသော ဖိအားများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး လေဆာအမြောက်သည် လေထဲရှိ မီတာ သောင်းချီ အမြင့်တွင် ပေါက်ကွဲသွား၏။

ပြင်းထန်သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးက နေမင်းကြီးကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးကွယ်သွားစေသည်။

"အား..." လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ လွန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသဖြင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ကွယ်လိုက်ကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြလေသည်။

"အား..."

လေဆာအမြောက်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

ထိုအချိန်၌ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤတောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးကို ကမ္ဘာ၏ မည်သည့်နေရာမှမဆို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို လေဟာနယ်ထဲမှနေ၍ ပစ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဟူး..."

"ဟူး..."

စမစ်နှင့် ထိုနေရာရှိ အခြား အရာရှိကြီးများသည် တုန်လှုပ်တကြီး အသက်ရှူလိုက်ကြပြီး လုံးလုံးလျားလျား တွေဝေသွားကြလေသည်။

ဤသို့သော လက်နက်များကို သူတို့ လုံးဝ မခုခံနိုင်ကြပေ။

"တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ..."

"အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

"ဒါက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားလား..." ဆန်းဆက် နိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ချက်ချင်း အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားပြီး ချွေးစေးများ ပြန်လာချေပြီ။

"ငါ..."

"ခေါင်းဆောင်ကြီးစမစ်... ခင်ဗျားရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို ပေးဖို့ ငါ ဆက်မစောင့်နိုင်တော့ဘူး"

"ငါ့ရဲ့ အတွေးတွေကို အခု ပြောပြတော့မယ်..."

"ငါ့ မိသားစုနဲ့ စီးပွားရေးက သေးငယ်ပါတယ်... ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဖိအားကို ငါ မခံနိုင်ဘူး"

"မစ္စတာစုရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်နာဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိပါတယ်..." ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်၏။

"ငါလည်း ဆန္ဒရှိပါတယ်"

"ငါတို့လည်း ဆန္ဒရှိပါတယ်" စမစ်မှလွဲ၍ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း အညံ့ခံသည့်အနေဖြင့် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကြလေသည်။

"မင်း... မင်းတို့တွေ..." စမစ်၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဒီနေ့ အခြေအနေက တကယ်ပဲ ဒီလို ဖြစ်သွားတော့မလားဟု တွေးရင်း သူ အလွန်အမင်း နာကျင်နေမိသည်။

ဤအာကာသ တိုက်လေယာဉ်၏ စွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူသည် တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်နေလေသည်။

သူ၏ တုန်ယင်နေသော အခြေအနေက အကောင်းအဆိုးကို အလျင်အမြန် ချိန်ဆရန် သူ့ကို တွန်းအားပေးနေ၏။

"မစ္စတာစမစ်... အခု ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်လဲ" စုယွမ်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ..."

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း စမစ်က တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလာ၏။

"ငါလည်း ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားများ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရုပ်ကြိုးပြတ် လဲကျသွားလေသည်။

"ဟုတ်ပြီ... အရမ်းကောင်းတယ်"

"ခင်ဗျား စကားကို နောက်ကြောင်းပြန် မလှည့်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အာကာသ တိုက်လေယာဉ်ကို ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" စုယွမ်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် အာကာသ တိုက်လေယာဉ်က အလင်းရောင်များ ထိုးချလိုက်ရာ စက်ဝိုင်းပုံ ဧရိယာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ စုယွမ်နှင့် လီဟူတို့ အလယ်တွင် ရပ်လိုက်ကြပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်၌ သူတို့၏ ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အထက်ရှိ အာကာသ တိုက်လေယာဉ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်သံ ပြုလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံရှိ အမည်းစက်လေးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

"အဲဒီ အရှိန်က..."

"အဲဒီ အရှိန်က ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

"သူတို့က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ..." အောက်တွင် ရှိနေသူများသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားလိုက်ကြရပြီး သူတို့၏ ဘောင်းဘီများမှာ ချက်ချင်းပင် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားကြလေသည်။

အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အားလုံးက တာ့ရှားအပေါ် သူတို့၏ သစ္စာခံမှုကို ကြေညာခဲ့ကြလေပြီ။

ဤနည်းဖြင့်။

၎င်းက အခြားသူများစွာကို အဆုံးမဲ့ အရှက်ရစေခဲ့ပေသည်။

"ချီးပဲ... သူက ငါတို့ကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ဘူးကွ"

"ငါတို့က ဘာလို့ အညံ့ခံရမှာလဲ... ငါတို့က ဘာလို့ အညံ့ခံရမှာလဲ... ငါတို့က အသန်မာဆုံးလူသားတွေပဲ... ငါတို့က အမြင့်မြတ်ဆုံး သွေးသားကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူတွေ... ဘာလို့..."

"အား... ဒီလူတွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... အညံ့ခံတာထက် သေလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူးလား... သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... ငါ့ကိုယ်ငါ အဆတစ်ထောင် ပိုပြီး အရှက်ရသလို ခံစားရတယ်... ငါ အရမ်းကို ဒေါသထွက်တယ်"

"ဒီမှာ လာမပြောကြနဲ့တော့... ငါ့အမြင်တော့ တာ့ရှားကို အညံ့ခံတာက အခု အကောင်းဆုံး လုပ်ရပ်ပဲ... အဲဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်လေယာဉ်ကို မင်းတို့ မမြင်လိုက်ဘူးလား... အဲဒီ တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ စွမ်းအားကို မမြင်ဘူးလား... တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ လက်နက်စနစ်တွေ အားလုံးက အခု စုယွမ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရောက်နေပြီ... မင်းတို့ အညံ့မခံရင် ဘယ်သူက သူ့ကို စိန်ခေါ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒီနေ့ခေတ် တာ့ရှားက အရင်တုန်းက တာ့ရှား မဟုတ်တော့ဘူး... ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားက အခု ငါတို့ ခုခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ..."

"ဟူး... ငါ စိတ်ပျက်မိပေမဲ့... ဒါက အခုချိန်မှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ... သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို ငြင်းဆန်လို့ မရပါဘူး..."

"ခွေးကောင်... မင်းတို့က သတ္တိနည်းလိုက်တာ... တစ်ဖက်က အရမ်း အစွမ်းထက်နေရုံနဲ့ မင်းတို့က သူတို့ကို လက်နက်ချလိုက်တာလား... မင်းတို့မှာ အရှက်မရှိဘူးလား"

"ငါတို့ ကြီးမြတ်တဲ့ တောင်ကိုရီးယားက အဲဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

တောင်ကိုရီးယား ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများမှာ ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။

"ကြည့်စမ်း...ငါတို့ လက်နက်ချပြီးသွားပြီ"

ရုတ်တရက် သတင်းတစ်ပုဒ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုယွမ်က တိုက်လေယာဉ်ကို မောင်းနှင်ကာ တောင်ကိုရီးယားအပေါ်မှ တစ်ပတ် ပျံသန်းသွားခဲ့ရာ သူတို့၏ ခေါင်းမာမှုများ ချက်ချင်း အသံတိတ်သွားချေပြီ။

ယခုအခါ ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး နိုင်ငံအားလုံးသည် တာ့ရှား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သိရှိသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် နိုင်ငံတိုင်းက ဂါရဝပြုနေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

တိုတောင်းလှသော နေ့ရက်လေး တစ်ရက်တည်းပင်။

ကမ္ဘာကြီးက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

လူတချို့က မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

လူတချို့က အလွန်တရာ ဂုဏ်ယူနေကြလေသည်။

ဤသည်က ယုံကြည်ရန် လွန်စွာ ခက်ခဲလှပေသည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံနေချိန်မှာပင် စုယွမ်သည် သူ၏ တိုက်လေယာဉ်ဖြင့် တိုက်လေယာဉ် အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၌ တာ့ရှား၏ အထက်တန်းလွှာ လေယာဉ်မှူးများနှင့် ထိပ်တန်း တိုက်လေယာဉ် ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး စုဝေးနေကြ၏။

လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေသော တိုက်လေယာဉ်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

တိုက်လေယာဉ်များနှင့် မကြာခဏ ထိတွေ့ရသူများအနေဖြင့် ဤလေယာဉ်က မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သူတို့ အသိဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

လေထဲတွင် ရပ်တန့်နိုင်သည့် နည်းပညာတစ်ခုတည်းပင် လက်ရှိ ယဉ်ကျေးမှုကို ကျော်လွန်နေပေပြီ။

"ဟူး..."

"ငါ့ တစ်သက်မှာ ဒီလို တိုက်လေယာဉ်မျိုးကို တခါလောက် မောင်းနှင်ခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်တယ်..." လေယာဉ်မှူးတစ်ဦးက မနာလိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အခွင့်အရေးရရင်..."

တိုက်လေယာဉ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး စုယွမ်နှင့် သူ၏ အဖော်တို့ အပြင်သို့ ထွက်လာချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။