အခန်း ၅၄

အပိုင်း (၅၄) ဇောက်ထိုး

အရာရှိဖုန်းက ဖြေ၏။ “ပျောက်သွားတဲ့ တမလွန်ပစ္စည်းက ရေနစ်သေဆုံးသွားတဲ့ အလောင်းတစ်လောင်းပဲ။”

ကျင်းအန်း ထိတ်လန့်သွားသလို တာအိုဆရာအိုကြီးသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ကျင်းအန်းသည် ဘေးနားရှိ လူလိမ်အိုကြီးတွင် ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်သည့် အစွမ်းများ ရှိနေသလားဟုပင် စတင်သံသယဝင်လာခဲ့၏။

မကြာမီလေးကမှ ရေအောက်က အလောင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ယခုတစ်ခေါက် ပျောက်ဆုံးသွားသည့် တမလွန်ပစ္စည်းက ရေအောက်အလောင်းနှင့် ပတ်သက်နေသည်တဲ့လား။

တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ဆီများပေပွနေသော မျက်နှာကြီးဖြင့် မတရားခံရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူက ရေအောက်အလောင်းထက်ပင် ပို၍ မတရားခံရသည်ဟု ညည်းတွားနေခဲ့သည်။

“သာမန် ရေနစ်သေဆုံးသွားတဲ့ အလောင်းတစ်ခုတည်းဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ တမလွန်သက်စောင့်တွေကို ပို့ဆောင်ခိုင်းနေဖို့ လိုအပ်မှာလဲ။ ဒါက အပိုအလုပ် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ ဆွေမျိုးတွေကို ရှာတွေ့နိုင်ရင် ဆွေမျိုးတွေဆီ ပြန်ပို့ပြီး သင်္ဂြိုဟ်ခိုင်းလို့ ရတာပဲ။

အကယ်၍ ဆွေမျိုးတွေကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးဆိုရင် တခြားအရပ်မှာ သေဆုံးသွားတဲ့သူ ဖြစ်တဲ့အတွက် အဲဒီနေရာမှာပဲ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်လိုက်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။” ကျင်းအန်းသည် အရာရှိဖုန်းအား စိတ်ထဲမှ သံသယများကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်၏။

အရာရှိဖုန်းက ဖြေကြားလိုက်သည်။ “မကြာသေးခင်ကမှ မကောင်းဆိုးဝါးအလောင်း ဖြစ်သွားတဲ့ အရာရှိကျန့်ရဲ့ ကိစ္စကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ တော်သေးတာပေါ့။ အခု ကျုပ်က သေလူတွေ၊ အလောင်းတွေဆိုတဲ့ စကားကို ကြားတာနဲ့ အလွန်သတိထားပြီး လုပ်ဆောင်နေရပြီ။

ရေအောက်အလောင်းရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးမြန်းပြီးမှသာ အမှုကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ။ အဲဒီအချိန်က ကျုပ်လည်း တရားရုံးကို လာတိုင်ကြားတဲ့သူကို အဲဒီလိုပဲ မေးခဲ့တယ်။ အကြိမ်ကြိမ် စစ်မေးပြီးတဲ့နောက်မှသာ တစ်ဖက်လူက အဖြစ်မှန်အားလုံးကို ထုတ်ပြောပြခဲ့တာ။”

ထို့နောက် အရာရှိဖုန်းသည် အကြောင်းရင်းကို တဖြည်းဖြည်း စတင်ပြောပြလာခဲ့သည်။ ဤကိစ္စသည် လီရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော အခြားခရိုင်တစ်ခုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လီရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော တောင်ပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာ ရှိပြီး နွားကျောရွာဟု အမည်တွင်၏။ တောင်ပေါ်ရွာလေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က နွားကျောပေါ်တွင် တင်ဆောင်သွားသည့်ပုံစံနှင့် တူညီသောကြောင့် ထိုအမည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနွားကျောရွာအကြောင်းကို ပြောရလျှင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာတွင် တည်ရှိပြီး သွားလာရေး မလွယ်ကူသလို ပြင်ပလောကနှင့် ဆက်သွယ်မှု အလွန်နည်းပါး၏။

လဝက်ခန့်အကြာက အစောကြီးထကာ မြစ်ကမ်းဘေးသို့ အဝတ်လျှော်ရန် သွားခဲ့သော ရွာသူတစ်ဦးသည် မြစ်ထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသည့် အဘိုးအို၏ အလောင်းတစ်လောင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူမ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံက နဂိုက နတ်ပြည်ကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းနေသော နွားကျောရွာ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ချက်ချင်း ဖြိုခွဲပစ်လိုက်၏။

ပြောရလျှင်လည်း ထူးဆန်းလှပေသည်။ ထိုအလောင်းသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာရာတွင် ပက်လက်အနေအထားဖြင့် ရေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေခြင်း မဟုတ်သလို မှောက်ခုံ ကျောဘက် အနေအထားဖြင့် ရေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ချေ။

အရာရှိဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။ “တာအိုဆရာကြီးတန်နဲ့ သခင်လေး ကျင်းအန်းတို့... အဲဒီအဘိုးအိုရဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ သေဆုံးပုံကို ခင်ဗျားတို့ လုံးဝ ခန့်မှန်းမိမှာ မဟုတ်ဘူး။”

အရာရှိဖုန်း၏ အသံက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွား၏။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိသော မြင်ကွင်းတစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသကဲ့သို့ပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလောင်းသည် ခေါင်းက အောက်ဘက်သို့ စိုက်နေပြီး ခြေထောက်က အပေါ်ဘက်သို့ ထောင်ကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသောကြောင့်ပင်။ ဖိနပ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်များကိုသာ ဖော်ပြနေသော ရေနစ်သေဆုံးသည့် အဘိုးအိုအလောင်း ဖြစ်နေခဲ့၏။

ရွာသူ၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံကို ကြားချိန်မှာတော့ နွားကျောရွာမှ ရွာသူရွာသားများသည် မြစ်ကမ်းဘေးသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

ရွာသူရွာသားများက ထိုယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိသော ရေနစ်သေဆုံးသည့် အဘိုးအိုအလောင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်မှာတော့ လူအများအပြားကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စက တကယ်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းနေသောကြောင့်ပင်။

ရေနစ်သေဆုံးသည့် ရေပေါ်အလောင်းများတွင် ပက်လက်လန်နေသူများ ရှိသလို ကျောဘက်ကို အပေါ်လှန်နေသူများလည်း ရှိသည်။ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်များ ရောင်ရမ်းနေသူများ ရှိသလို ငါးနှင့် ပုစွန်များ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ထားသူများလည်း ရှိကြသည်။

သို့သော်ငြား ရေနစ်သေဆုံးသူများထဲတွင် ခေါင်းက အောက်စိုက်နေပြီး ခြေထောက်က အပေါ်ထောင်နေသည့် သေဆုံးပုံမျိုး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနိုင်မည်နည်း။

ဤကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်သည့်ကိစ္စ ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့် မည်သည့်ရွာသားကမှ မြစ်ထဲသို့ဆင်းကာ အလောင်းကို ဆယ်ယူရဲမည် မဟုတ်ချေ။ ပုန်းရှောင်ရန်ပင် အချိန်မမီနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့ပေမည့် ပို၍ ဆန်းကြယ်သည့်ကိစ္စက နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပွားလာခဲ့သေး၏။

ခေါင်းက အောက်စိုက်နေပြီး ခြေထောက်က အပေါ်ထောင်နေသည့် အဘိုးအို၏ ရေနစ်အလောင်းသည် အလွန်ဆန်းကြယ်လှသည်။ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ပေါလောပေါ်နေပြီး ရေစီးကြောင်း၏ တိုက်စားမှုကို ခံရကာ မျောပါသွားခြင်းလည်း မရှိချေ။

အစပိုင်းတွင် ရွာသားအားလုံးက မြစ်ထဲသို့ဆင်းကာ ဆယ်ယူရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။ ထိုအမျိုးသား အလောင်းသည် ရေစီးကြောင်းအတိုင်း မျောပါသွားလိမ့်မည်ဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့ပေမည့် ရက်အနည်းငယ် ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ထိုအမျိုးသားအလောင်းသည် ခေါင်းက အောက်စိုက်နေပြီး ခြေထောက်က အပေါ်ထောင်နေသည့် အနေအထားဖြင့် မူလနေရာတွင်သာ လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ ပေါလောပေါ်နေခဲ့၏။

ရွာအပြင်ဘက်ရှိ ထိုမြစ်ရေသည် နွားကျောရွာ၏ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ရှင်သန်ရပ်တည်ရန် အရေးကြီးသော ရေအရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။

ရွာသားများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရေခပ်ခြင်း၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရန် ရေသွင်းခြင်း၊ အဝတ်လျှော်ခြင်းနှင့် ထမင်းဟင်းချက်ပြုတ်ခြင်းတို့အတွက် ဤမြစ်ကိုသာ အားကိုးနေရသည်။

နွေဦးရာသီသို့ ရောက်ရှိကာ လယ်ယာလုပ်ငန်းခွင် ဝင်ရတော့မည့် အချိန်ကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း ဤအလောင်းက ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ပေါလောပေါ်နေခြင်းသည် ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြချိန်မှာတော့ ရွာလူကြီးနှင့် ရွာသားများသည် ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင်တွင် စုဝေးတိုင်ပင်ခဲ့ကြသည်။

မည်သူကမှ မြစ်ထဲသို့ဆင်းကာ အလောင်းကို မဆယ်ယူရဲသောကြောင့် ရွာတစ်ရွာလုံးက ကြေးပြား အနည်းငယ်ကို စုပေါင်းထည့်ဝင်ကာ ပညာရှင်တစ်ဦးကို ပင့်ဖိတ်ပြီး ယတြာချေကာ အလောင်းကို ဆယ်ယူရန် စီစဉ်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော်ငြား နွားကျောရွာသည် ခေါင်ဖျားသော နေရာတွင် တည်ရှိပြီး တောင်တန်းများကြားထဲ၌ ရှိနေသောကြောင့် ပညာရှင်ကို ခဏတာအတွင်း ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူလှချေ။

ရွာသားများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေဝေနေကြချိန်မှာတော့ ကော်အာနျို ဟု အမည်ရသည့် ရွာသားတစ်ဦးက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လာခဲ့သည်။

သူက နွားကျောရွာနှင့် ရှစ်လီအကွာရှိ အိမ်နီးချင်းရွာတွင် ဆေးမြစ်ရှာဖွေသူတစ်ဦး တောင်ပေါ်သို့ တက်ရာမှ ပြုတ်ကျသေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း၊ အိမ်နီးချင်းရွာက ယတြာချေရန် နတ်ကတော်တစ်ဦးကို ပင့်ဖိတ်ထားကြောင်း နှင့် သူတို့အနေဖြင့် အိမ်နီးချင်းရွာသို့ သွားကာ ထိုနတ်ကတော်ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုလာခဲ့၏။

ဤကိစ္စသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သဘောတူညီမှု ရရှိသွားခဲ့သည်။

အချိန်နှောင်းသွားပါက ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ရွာထဲမှ ကော်အာနျို နှင့် ခြေမြန်လက်မြန်ရှိသော လူငယ် အနည်းငယ်ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် အိမ်နီးချင်းရွာသို့ ညတွင်းချင်း ပြေးသွားကာ ပညာရှင်ကို ပင့်ဖိတ်ရန် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

ပြောရလျှင် တောင်ပေါ်ရှိ ညလမ်းက သွားလာရန် မလွယ်ကူလှချေ။ အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဤသို့ အသွားအပြန် ပြုလုပ်ရသည်မှာ ဒုတိယနေ့ နံနက်ခင်းအထိ ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။

အိမ်နီးချင်းရွာသို့ သွားကာ နတ်ကတော်ကို ပင့်ဖိတ်သည့် လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဖုန်တလူးလူးဖြင့် နွားကျောရွာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သိရသည်မှာ ကော်အာနျိုတို့ အိမ်နီးချင်းရွာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ နတ်ကတော်သည် ခုနစ်ရက်မြောက် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးစီးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွာထဲမှ သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် ဆွေမျိုးများက စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် လူအနည်းငယ်က တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကာ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲလိုက်ကြသည်။ တစ်ဖွဲ့က ရွာသို့ ဦးစွာပြန်ကာ သတင်းပို့ရန် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖွဲ့ကမူ နတ်ကတော်ကို ဆက်လက်လိုက်လံရှာဖွေကာ ပြန်ခေါ်ရန် ဖြစ်၏။

သို့သော် ရွာသားများ ဤသို့စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းက နှစ်ရက်တိတိ ကြာမြင့်သွားခဲ့မည်ကို မည်သူကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ထိုနေ့တွင် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်း လာခဲ့သည်။

မြစ်ရေများ ရုတ်တရက် တက်လာခဲ့ပြီး ထိုမြစ်ထဲရှိ အဘိုးအို၏ အလောင်းသည် မြစ်ထဲမှ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တစ်ဖက်သို့ လှန်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိအောင်ပင် ကြွက်နတ်ဆိုးနှင့်တူသော ပိန်ချုံးနေသည့် အဘိုးအို၏ မျက်နှာဖြစ်နေခဲ့၏။ အရေပြားများက သံမဏိရောင် ပြောင်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းများက ခရမ်းရောင် သန်းနေသည်။

မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရေထဲ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိမ်ထားရ သောကြောင့် ရောင်ရမ်းနေခြင်း၊ ဆွေးမြည့်နေခြင်း အလျဉ်းမရှိချေ။ သာမန်လူနှင့် အနည်းငယ်မျှပင် ကွာခြားမှု မရှိသောကြောင့် အလွန် ထူးဆန်းလို့နေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် မျက်စိရှင်သော ရွာသားအချို့က ထိုကြွက်နတ်ဆိုး အဘိုးအိုအလောင်း၏ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားကြသည်။

ပုံပန်းသွင်ပြင်က အလွန်ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း သေဆုံးပြီးနောက် မျက်နှာသည် အဘယ်ကြောင့် ကြွက်နတ်ဆိုးကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့မှန်း မသိရချေ။

ပါးနှစ်ဖက်လုံးက ပိန်ချုံးချိုင့်ဝင်နေပြီး သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က ပုံစံနှင့် အလွန်ကြီးမားစွာ ကွာခြားနေခဲ့သည်။ သို့သော်ငြား မျက်နှာသွင်ပြင်၌ ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ကောက်ကြောင်းအချို့ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သေး၏။

ဤကြွက်နတ်ဆိုးမျက်နှာနှင့်တူသော အဘိုးအိုအလောင်းသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ် နွေရာသီက မတော်တဆ ရေထဲကျကာ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ယနေ့တိုင် အလောင်းပြန်မတွေ့ရသေးသည့် ရွာလူကြီး၏ အသက် ခုနစ်ဆယ်အရွယ် ဖခင်အိုကြီး ဖြစ်နေပုံရသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤသည်က တကယ်ကို လှိုင်းတစ်လုံးမငြိမ်သေးခင် နောက်လှိုင်းတစ်လုံး ထပ်မံထလာခြင်းပင်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆူညံသွားခဲ့သည်။ ဤမြစ်ထဲရှိ ရေအောက်အလောင်းသည် ရွာလူကြီး၏ ဖခင်အိုကြီး ဖြစ်နေခဲ့၏။

ရွာသားများသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြပြီး ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားကာ လည်ပင်းများတွင် အေးစက်သောလေပြေများ တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ရွာသားများက ရွာလူကြီးကို သွားခေါ်ကာ ကြွက်နတ်ဆိုးမျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုအလောင်း၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အတည်ပြုရန် အချိန်ပင်မရလိုက်ချေ။

မြစ်ထဲရှိ အဘိုးအိုအလောင်းသည် နောက်ထပ် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ခေါင်းက အောက်စိုက်နေပြီး ခြေထောက်က အပေါ်ထောင်နေသည့် အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။

ခေါင်းက အောက်စိုက်နေပြီး ခြေထောက်က အပေါ်ထောင်နေသည့် အနေအထားဖြင့် ဆက်လက် ပေါလောပေါ်နေခဲ့၏။

ဤကဲ့သို့ ဖိနှိပ်မှုရှိပြီး ဆန်းကြယ်သော လေထုအခြေအနေမျိုးတွင် ရွာသားများသည် ထိုအဘိုးအိုအလောင်းက ရွာလူကြီး၏ ဖခင် ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို တစ်ဖက်မှ ခန့်မှန်းနေကြရင်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထိတ်လန့်တကြားနှင့် အခက်အခဲများစွာဖြင့် ညတစ်ညကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

သို့ပေမည့် ကော်အာနျို နှင့် နတ်ကတော်တို့ကို စောင့်မျှော်၍ မရသေးချေ။

သို့သော်ငြား နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ပို၍ ထူးဆန်းသောကိစ္စများ ထပ်မံဖြစ်ပွားလာခဲ့ပြီး နွားကျောရွာမှ လူများကို သေလုမတတ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

သိရသည်မှာ ရွာသားအချို့က ဒုတိယနေ့တွင် အိပ်ရာမှထကာ ကြည့်လိုက်ချိန်၌ ရွာအပြင်ဘက် မြစ်ထဲတွင် နေ့ရက်ပေါင်းများစွာ ပေါလောပေါ်နေခဲ့သည့် ကြွက်နတ်ဆိုးမျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုအလောင်းသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ရွာသားများသည် မြစ်အထက်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်း တစ်လျှောက်လုံး ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း အလောင်းကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြချေ။

သို့ပေမည့် နွားကျောရွာမှ ရွာသားများသည် ကြွက်နတ်ဆိုးမျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုအလောင်း ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကသာ အမှန်တကယ် ကံမကောင်းသော အိပ်မက်ဆိုး၏ အစပြုခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

ယခင်က ကြွက်နတ်ဆိုးမျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုအလောင်းသည် မြစ်ကြောင်းအတွင်း၌သာ နစ်မြုပ် နေခဲ့သော်လည်း ရွာက အမြဲတမ်း ဘေးကင်းလုံခြုံနေခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကြွက်နတ်ဆိုးမျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုအလောင်း ပျောက်ဆုံးသွားသည့် ပထမဆုံးနေ့တွင်ပင် ရွာသားတစ်ဦး၏ အိမ်မှ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များသည် ညတွင်းချင်း ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြ၏။

ဒုတိယနေ့တွင်လည်း အခြားရွာသားတစ်ဦး၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များ ညတွင်းချင်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။

တတိယနေ့တွင် ရွာသားတစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လာခဲ့သည်။ ညဘက် မီးပိတ်ကာ အိပ်ရာဝင်ချိန်တွင် သန်းခေါင်ယံ၌ တံခါးခေါက်သံကို ကြားခဲ့ရကြောင်း၊ ရွာသားမှာ ကြောက်ရွံ့လွန်း သောကြောင့် စောင်ခြုံထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး အသံပင် မထွက်ရဲခဲ့ကြောင်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် တံခါးခေါက်သံ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့၏။

ရွာသားက သတ္တိမွေးကာ စောင်ခြုံထဲမှ ခေါင်းကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ အရိပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအရိပ်မှာ မြစ်ထဲမှ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည့် ကြွက်နတ်ဆိုးမျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုအလောင်းနှင့် တူနေကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။

ထိုရွာသားသည် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် တစ်ရက်လုံး အပြင်းအထန် ဖျားနာသွားခဲ့သည်။

ရွာထဲမှ သက်ကြီးရွယ်အိုအချို့က ဤသည်မှာ ညဘက်တွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် စိတ်ဓာတ်ခုနစ်ပါး လွင့်စင်သွားပြီး ဝိညာဉ်မပြည့်စုံတော့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် စတုတ္ထနေ့တွင် ထိုရွာသားသည် သူ့အိမ်၏ ပြတင်းပေါက်ဘောင်တွင် မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သေဆုံးချိန်တွင် မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြူးကျယ်နေပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက ရှုံ့မဲ့နေခဲ့သည်။ အသက်ရှင်စဉ်က ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် မသန့်ရှင်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရာတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

ပဉ္စမနေ့သို့ ရောက်ချိန်မှာတော့ တောင်ပေါ်သို့ ထင်းခုတ်ရန် သွားခဲ့သော ရွာသားတစ်ဦးမှာလည်း ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။