အခန်း ၁၃၇

အခန်း ၁၃၇ - ကိုယ်ပျောက်ခြင်း။

ယဲ့ချန် လျှော့မတွေးဝံ့ပေ။ သူသည် သရဲခုတ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

သန္ဓေသားသရဲကို မည်မျှသော အပိုင်းအစများအဖြစ် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ရေကန်မျက်နှာပြင်တွင် ယင်သွေးများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့၏။

ထို့နောက် ယဲ့ချန်သည် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ဘဲ သူ၏ သိုလှောင်ခန်းအတွင်းမှ သူ၏ မွေးမြူထားသော ဆွဲကြိုးချသရဲ၊ မီးလောင်ထားသောသရဲ၊ မိန်းမပျက်သရဲနှင့် သွေးစားသရဲ လေးကောင်လုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ သန္ဓေသားသရဲ၏ စိစိညက်ညက် ကျိုးပဲ့နေသော သရဲခန္ဓာကိုယ်ကို အားရပါးရ ဝါးစားစေခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သန္ဓေသားသရဲသည် သေချာပေါက် လုံးဝသေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားခဲ့ရာ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ လုံးဝမရှိတော့ပေ။

သူ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ သရဲဆိုး လေးကောင်ကို သူ၏ သိုလှောင်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဒိဗ္ဗအရှိန်အဆောင်သည် သုံးမိနစ်သာ ခံသဖြင့် ယဲ့ချန်သည် ရေမကူးတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သုံးစက္ကန့်မျှ စမတ်မကျဘဲ ရေထဲပြုတ်ကျကာ ရေမွှန်းသော ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လှည့်ထွက်ကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်း ကုန်းပေါ်သို့ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သရဲခုတ်ဓားနှင့် ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးကိုလည်း ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

သူသည် စူးဇီချန်း၊ ကျင်းဟန်နှင့် အခြားသူများ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဆရာကြီးယဲ့"

စူးဇီချန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မြှောက်ပြောမနေနဲ့တော့။ ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေကို မင်းတို့ ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ။ မင်းတို့ အချင်းချင်းပဲ သိတာ ပိုကောင်းတယ်ဘယ်သူမှ လျှောက်မပြောကြနဲ့။ ငါက ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မနေချင်တဲ့သူ နာမည်ကျော်ဖို့နဲ့ ချီးမွမ်းခံရဖို့ တောင်းဆိုနေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။"

စူးဇီချန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။

'ဆရာကြီးယဲ့ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ဝေဖန်နေတာလဲ။ နာမည်ကျော်ဖို့နဲ့ ချီးမွမ်းခံရဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော့်အကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။'

ကျင်းဟန်နှင့် အခြားသူများက သေလျှင်ပင် ဒီညဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်ပြောမည်မဟုတ်ကြောင်း အထပ်ထပ် အခါခါ ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသည်။

"ဆရာကြီးယဲ့"

စူးဇီချန်းက ထပ်မံ ပြောချင်နေခဲ့သည်။

"မင်း ငါ့တပည့် ဖြစ်ချင်နေတုန်းပဲလား။"

ယဲ့ချန်က သူ့ကို ထပ်မံ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်လို့လား။"

"ကျွန်တော်..."

စူးဇီချန်းသည် အလွန်တရာ အားငယ်သွားသဖြင့် သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားခဲ့ပြီး ခဏမျှ ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်ပေါက်လာကာ မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။

"ဆရာကြီးယဲ့ ကျွန်တော် မထိုက်တန်ပါဘူး ကျွန်တော် ဆရာကြီးရဲ့ ဖိနပ်ကို သယ်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီပန်းတိုင်အတွက် ကျွန်တော် မနားတမ်း ကြိုးစားပါ့မယ်ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ပေးဆပ်ပါ့မယ် လုံးဝ သစ္စာရှိပါ့မယ်။"

"ဒါဆို မင်းသဘောအတိုင်း လုပ်ပေါ့။"

ယဲ့ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ထန်မော့ရွှေကို ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ထန်းမော့ရွှေသည် ယဲ့ချန်းကို စိမ်းမှိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ ဘာကြည့်နေတာလဲ။ ဒီလောက် ချောတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို မမြင်ဖူးဘူးလား။"

ယဲ့ချန်က ရယ်မောလိုက်၏။

"မင်း ငါ့ကို ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထန်မော့ရွှေက ဘာမှ မပြောဘဲ ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး ပင်ပန်းနေပြီလား။"

ရှယန်နန်က ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ခုန်ဆွခုန်ဆွ ပြေးလာပြီး ယဲ့ချန်၏ လက်မောင်းကို တွဲလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ချွေးတွေ သုတ်ပေးမယ်။"

"ပင်ပန်းတာလား။ ငါထင်တာ မင်း ငါ့ကို ထမင်းချက်ကျွေးမလို့လားလို့ အင်း၊ တကယ်တော့ ငါ အတော်လေး ပင်ပန်းနေတာပါ။ ဒါက ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ်လေ။"

ယဲ့ချန်က သဘောတူလိုက်သည်။

သို့သော် ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ယဲ့ချန်သည် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ပစ္စည်းကိရိယာ အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ မဟုတ်ပါက ဒီည ဘာဖြစ်မည်ကို ပြောရခက်ပေလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ဒီသန္ဓေသားသရဲကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ လွတ်မြောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသန္ဓေသားသရဲသည် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး သူ၏ သွားများမှာ ထက်မြက်လှသည်။ အကယ်၍ သူ့ကို ကိုက်လိုက်ပါက သူ၏ အရိုးများမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဒါက နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပေ။

ရှယန်နန်သည် သူမ၏ ချစ်လှစွာသော မြတ်နိုးလှစွာသော လေးစားရသော အမျိုးသား၏ ချွေးများကို သုတ်ပေးရင်း အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ မနာလိုမှု ဒေါသထွက်မှု အကြည့်များကို သဘောကျနေခဲ့သည်။

"ဟက် မာယာများတဲ့အစ်မကြီး။"

ထန်မော့ရွှေက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သွားကြရအောင် သခင်လေးစု ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ သွားကြည့်ရအောင်။"

ယဲ့ချန်က သီးသန့်ခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

တီ...မစ်ရှင် အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည့်အတွက် အိမ်ရှင်ကို ဂုဏ်ယူပါသည်။

သန္ဓေသားသရဲကို နှိမ်နင်းခြင်း

မိစ္ဆာသုတ်သင်ရေးအဆောင် x၅၀ ရရှိပါသည် သိုလှောင်ခန်းအတွင်း အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပြီးပါပြီ။

အရှိန်အဆောင် x၅၀ ရရှိပါသည်။သိုလှောင်ခန်းအတွင်း အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပြီးပါပြီ။

ရုပ်သွင်ပြအဆောင် x၅၀ ရရှိပါသည် သိုလှောင်ခန်းအတွင်း အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပြီးပါပြီ။

ကိုယ်ပျောက်အဆောင် x၅၀ ရရှိပါသည်သိုလှောင်ခန်းအတွင်း အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပြီးပါပြီ။

တာအိုစွမ်းအင် ၆ ခု ရရှိပါသည်။ သိုလှောင်ခန်းအတွင်း အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပြီးပါပြီ။

၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သစ္စာရှိသော သန္ဓေသားသရဲ တစ်ကောင် ရရှိပါသည်။ သိုလှောင်ခန်းအတွင်း အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းပြီးပါပြီ။

ပြုပြင်ရေး စွမ်းအင် ၀.၄၅ ရရှိပါသည်။

စနစ် ပြုပြင်မှု ၄.၀၃ ရာခိုင်နှုန်း ပြီးစီးပါပြီ။

...လန်းလိုက်တာ

ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း ဆုကြေးအမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။

ပြီးတော့ ယဲ့ချန် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သရဲတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘယ်သရဲကို သတ်သတ် အဲဒီသရဲ ထွက်လာတာပဲ။ အရမ်း ကျေနပ်စရာကောင်းလိုက်တာ။

ယဲ့ချန်သည် စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်အာကာသအတွင်းရှိ ၅ ကောင်မြောက် သရဲကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

အသားစအိုင်တစ်ခု ပုံးတစ်ပုံးစာ အရွယ်အစားရှိသော ခေါင်းကြီးတစ်ခုကြီးမားသော ပါးစပ်ကြီးနှင့် ထက်မြက်ပြီး စူးရှသော သွားများ သန္ဓေသားသရဲ။

သန္ဓေသားသရဲ - အလယ်အလတ်အဆင့် သရဲဆိုး၊ သရဲဖုံးကွယ်ခြင်း၊ သရဲတံတိုင်း၊ သရဲဖိခြင်းနှင့် အခြား သရဲပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ မြင်းစီးသကဲ့သို့ မြန်ဆန်ပြီး ကိုက်အားမှာ တန် ၂၀ ရှိကာ ရေငန်မိကျောင်းတစ်ကောင်ထက် ၁၀ ဆခန့် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။ သတိပြုရန် ဒီသရဲသည် ညဘက် လှုပ်ရှားမှုကို နှစ်သက်သည်။နေရောင်ခြည်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၊ မဟုတ်ပါက သူ၏ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

'ကိုက်အား တန် ၂၀ တဲ့ ကိုက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါးမန်းဖြူကြီးတောင် ဒူးထောက်သွားရမယ် အထင်ကြီးစရာပဲ ဒီသန္ဓေသားသရဲရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ သရဲတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်ရမယ် ဒါက ငါ့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။'

ယဲ့ချန်သည် အလွန် ကျေနပ်သွားခဲ့၏။

သီးသန့်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ။

သခင်လေးစုသည် သွေးအိုင်ထဲတွင် လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

သူသည် မေ့မေ့လျော့လျော့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ ဗိုက်ထဲရှိ အပေါက်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ အူများနှင့် အခြား အင်္ဂါများသည် အပြင်သို့ ထွက်ကျနေခဲ့သည်။ ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လွန်စွာမှ မသက်မသာ ဖြစ်ရပေသည်။

သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ယဲ့ချန်သည် သူ့ကို ကုသရေးအဆောင်နှင့် သွေးတန့်အဆောင်များကို ချက်ချင်း ကပ်ပေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သွေးထွက်တာ ရပ်သွားခဲ့တာကြောင့် ဒါဟာ တကယ့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခုပါပဲ။

"စူးဇီချန်း သူ သေပြီလား မသေဘူးလား သွားကြည့်စမ်း။"

ယဲ့ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာကြီးယဲ့။"

စူးဇီချန်းက အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ ထိုင်လိုက်ပြီး သခင်လေးစု၏ လက်ကို ကိုင်ကာ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်ပြီးနောက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"သွေးခုန်နှုန်း နည်းနည်းရှိသေးတယ်အသက်ရှူသံလည်း ရှိသေးတယ်.နှလုံးလည်း ခုန်နေတုန်းပဲ။ သူ မသေသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကယ်လို့ရမလားတော့ မသိဘူး။ အင်း စုလွမ် သေသွားရင် စုမိသားစုက ဒေါသထွက်လိမ့်မယ်။"

"ဟက်ဟက် ငါ အဆောင်တွေကို မသုံးခဲ့ရင် ဒီကောင် သေတာ ကြာလှပြီ။"

ယဲ့ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်၏။

"ကဲပါ ငါ အရင်သွားတော့မယ် စူးဇီချန်း။ မင်း ဒီကောင်ကို ကယ်ချင်ရင် သူ့ကို ဆေးရုံ အမြန်ပို့လို့ရတယ်။"

ယဲ့ချန်သည် မူလက ထောက်လွှဲနေပြီး အခုမှ ဖားယားနေသည့် သခင်လေးစုကို ကုသပေးရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ သူသည် သမ်းဝေလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှယန်နန်က နောက်မှ လိုက်သွားချင်သော်လည်း သူမ၏ အတန်းဖော် ကျောင်းသူက သူမကို အရင်ဆွဲထားလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်နန် ငါ့ကို ကူညီပါဦး။"

"ဟင်"

ရှယန်နန် လန့်သွားခဲ့၏။

"နင့်ရဲ့ ဆရာကြီးယဲ့မှာ အတန်းဖော် ဒါမှမဟုတ် အခြားသူတွေ ရှိသေးလား မေးပေးပါဦး။ ရှိရင် ငါ့ကို သေချာပေါက် မိတ်ဆက်ပေးနော် အပြင်လူတွေကို အခွင့်အရေး မပေးနဲ့။"

အတန်းဖော် ကျောင်းသူ၏ မျက်နှာမှာ ရူးရူးမူးမူး စွဲလမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရှယန်နန်မှာ မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သီးသန့်ခန်း အပြင်ဘက်တွင်။

ညလေအေး လေပြေတိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး ယဲ့ချန်သည် စွမ်းအင်အချို့ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခုနက ရရှိခဲ့သော တာအိုစွမ်းအား ၆ ခုကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ချန်တွင် ယခုအခါ တာအိုစွမ်းအား ၁၅ ခု အပြည့်အဝ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်မှာ ထိုသန္ဓေသားသရဲနှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံပါက ပိုမို တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ သေချာနေခဲ့သည်။

"ဆရာကြီး သွားကြရအောင်။"

ရှယန်နန်က သီးသန့်ခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ မင်းအိမ် သွားကြမလား ငါ့အိမ် သွားကြမလား ဒါမှမဟုတ် ဟိုတယ် သွားကြမလား။"

သူတို့နှစ်ယောက် ဗီလာအပြင်ဘက်သို့အတူတူ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ရှယန်နန်သည် ရှက်ရွံ့နေသော ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယဲ့ချန်၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်ထားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ တိုးတိုးလေး ရယ်မောနေခဲ့ရာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ နက်ရှိုင်းစွာ ကျရောက်နေသော မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်၏ ပုံစံကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေခဲ့၏။

ထန်မော့ရွှေသည် ထွက်ခွာသွားသော သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့ပြီး မှိုင်တွေစွာဖြင့် ပြောပြရန် ခက်ခဲသော ဝမ်းနည်းဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခု သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီကောင်က စိတ်ပျက်စရာကောင်းပေမဲ့ အတော်လေးချောပြီး စတိုင်ကျတာတော့ အမှန်ပဲ။ သရဲတွေကို သတ်တာက မြက်ခုတ်သလိုပဲ သူ၏ ဗစွမ်းရည်တွေက ဒီကမ္ဘာမှာ ရှားလိမ့်မယ်။ ရှယန်နန်က သူ့ကို ဒီလောက်အထိ စွဲလမ်းနေတာ မဆန်းပါဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် ထန်မော့ရွှေက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အထီးကျန်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယဲ့ချန်နှင့် ရှယန်နန်တို့သည် Mercedes-Benz G-Wagon ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။

ကားသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

"ဆရာကြီး ဒီည ကျွန်မမိဘတွေ ကျွန်မကို လိုအပ်နေတယ်။"

ရှယန်နန်က အားနာသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့ ကျွန်မနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်။ တောင်းပန်ပါတယ် နောက်တစ်ကြိမ်ကျမှ ဆရာကြီးနဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရမလားဟင်။"

ရှယန်နန်သည် ယဲ့ချန် ဒေါသထွက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေပုံရသဖြင့် ရှေ့သို့ ကိုင်းကာ သူ၏ ပါးကို နမ်းလိုက်၏။

"စိတ်ပျက်စရာပဲ။"

ယဲ့ချန်က တမင်တကာ တင်းမာသော မျက်နှာပေး လုပ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို လျှော်ကြေးပေးမှာလဲ။"

"ဆရာကြီးက ဘယ်လို လျှော်ကြေးမျိုး လိုချင်တာလဲ။"

ရှယန်နန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

"မင်း ဘာထင်လဲ။"

ယဲ့ချန်က ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး အခုလောလောဆယ် အတူတူ မနေနိုင်တာကလွဲရင် အခြား ဘာမဆို လျှော်ကြေးပေးနိုင်ပါတယ်။"

ရှယန်နန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ငါ့ကို မနက်ခင်း ကိုက်ချက်တစ်ခု ပေးပါ။"

ယဲ့ချန်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"???"

ရှယန်နန်သည် လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ယဲ့ချန်က ရှင်းပြမနေခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းပင် ယဲ့ချန်သည် ရှယန်နန်ကို သူမ၏ ဗီလာဝင်းသို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ အိမ်သို့ ကားမောင်းပြန်ခဲ့သည်။

သူသည် ပြန်လည်နေရာချထားရေး အိမ်ရာဝင်းသို့ မကြာမီ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကားပါကင် ထိုးပြီးနောက်။

ယဲ့ချန်သည် သူ၏ အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။

တိုက်အဝင်ဝနှင့် မဝေးသောနေရာတွင် မှိန်းနေသော လမ်းဘေးမီးရောင်အောက်၌ ညဝတ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမှိုက်အိတ်တစ်အိတ် ကိုင်ဆောင်ထားသော စန်းယွီကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ အမှိုက်များကို အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ညင်သာစွာ စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး အထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

သူမသည် သာမန် ညဝတ်အင်္ကျီကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း စန်းယွီ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရင့်ကျက်သော အငွေ့အသက်များ သူမ၏ ပြည့်ဖြိုးသော ကောက်ကြောင်းများ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းများနှင့် သူမ၏ မျက်လုံး မျက်ခုံးများရှိ ဆွဲဆောင်မှု အရိပ်အမြွက်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ပုံမှန် အမျိုးသားတိုင်းကို လုံးဝ စွဲလမ်းသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

စန်းယွီသည် ရှယန်နန်၊ မော့ချင်း၊ ထန်မော့ရွှေ၊ လင်းယွီရှီ တို့နှင့် မတူပေ သူတို့ အားလုံး ကွဲပြားကြသည်။

အမျိုးသားတစ်ယောက်သည် စန်းယွီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ သေချာပေါက် ဟိုကိစ္စ ပဲ ဖြစ်သည်။

စန်းယွီ၏ ပြေပြစ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ မြှူဆွယ်နိုင်သော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ချန်သည် ရုတ်တရက် နောက်ပြောင်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် သူသည် သန္ဓေသားသရဲကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော ကိုယ်ပျောက်အဆောင် များကို သူ၏ သိုလှောင်ခန်းအတွင်းမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ကိုယ်ပျောက်အဆောင်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ယဲ့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ဖျော့တော့သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ ယဲ့ချန်သည် ရေကဲ့သို့ ကြည်လင်သွားခဲ့ပြီး လေထုနှင့် ရောနှောသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပျောက်နေသော အခြေအနေတွင် ယဲ့ချန်သည် စန်းယွီ၏ နောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်သွားခဲ့သည်။

စန်းယွီသည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့၏။

သူမသည် အိမ်သို့ တိုက်ရိုက် မသွားဘဲ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ယဲ့ချန်၏ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားခဲ့ကာ ယဲ့ချန်၏ တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူမ တံခါးခေါက်တာတောင် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တကယ့် မိန်းမလှလေးပါပဲ။

သူမသည် စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့် တံခါးခေါက်ခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

"ရှောင်ချန်က ဒီရက်ပိုင်း အိမ်မှာ မရှိတာ ဘာလို့လဲ ငါ ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူ့ကို အတော်လေး လွမ်းနေတာ။"

စန်းယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုအရိပ်အမြွက်လင်းသွားခဲ့၏။ သူမက ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘဲ လှည့်ကာ သူမ၏ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ချန်သည် စန်ယွီ၏ နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ အိမ်အတွင်းသို့ ခိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။