အခန်း ၃၇၅

အခန်း ၃၇၅ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်ခွင့်ပြုခြင်း

ရွှေရောင် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအများက အလျင်စလို နှုတ်ဆက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။

သူတို့အားလုံးက ဖော်ရွေသော အပြုံးများဖြင့် အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ချန်ဖျင်အန်း က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခေါင်းကို မော့ထားပြီး ထိုလူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ မောက်မာစွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ နောက်ခံက ဤနေရာတွင် အထင်အရှား ရှိနေပေသည်။ စန်းချုန်း ဧကရာဇ် မြို့တော် ၏ ကြီးမြတ်သော မိသားစုကြီး လေးခုအနက်မှ ချန် မိသားစု မှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ဂုဏ်အတန်းအစားမှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။

ထို့အပြင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော ဓားသိုင်းပညာရပ်ကြောင့် သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း အလွန် ကျော်ကြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် လူအများစုမှာ သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ခုနစ်ဆခန့် အလိုလို ကြောက်ရွံ့သွားကြရသည်။

ဤသည်ကပင် သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ရခြင်း၏ အားကိုးရာ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟင်... လင်းလုံ က ဘာလို့ မရောက်သေးတာလဲ"

ချန်ဖျင်အန်း ၏ အကြည့်များက သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ပမာ အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ တစ်ပတ် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ပိုင်လင်းလုံ ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံရိပ်လေးကို မတွေ့ရသဖြင့် သူ ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး ဘေးနားရှိ သခင်လေး တစ်ယောက်ကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ပိုင်လင်းလုံ တစ်ယောက် စန်းချုန်း ဧကရာဇ် မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ချန်ဖျင်အန်း မှာ သူမ၏ နတ်သမီးတမျှ လှပလွန်းသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကြောင့် လုံးဝ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် အချစ်ရူး တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမအား အသည်းအသန် လိုက်လံ ပိုးပန်းခဲ့ကာ လက်တွဲဖော်အဖြစ် ရယူရန် ကျိန်ဆိုထားခဲ့သည်။

သေချာပေါက် သူ၏ ယခင် လုပ်ဟန်များအရဆိုလျှင် ဤမျှ အလုပ်ရှုပ်ခံနေမည် မဟုတ်ဘဲ အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်လိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်လင်းလုံ ၏ ဖခင်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နောက်ခံ ရှိသည့်အပြင် အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။ သူတို့ ချန် မိသားစု ပင်လျှင် ထိုသူကို အလွန် လေးစားကြောက်ရွံ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ဖျင်အန်း အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ရမ်းကားခွင့် မရှိဘဲ ရိုးရိုးသားသားသာ လိုက်လံ ပိုးပန်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ဧည့်ခံပွဲတွင်မူ ပိုင်လင်းလုံ ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အပြင်းအထန် ပိုးပန်းရန် ချန်ဖျင်အန်း က ကြိုတင် ကြံစည်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်လင်းလုံ သာ မလာရောက်ပါက သူ သေချာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အစီအစဉ်များ အားလုံးမှာ အလကား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"သခင်လေးချန်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မသိပါဘူးဗျာ"

အမေးခံရသော သခင်လေးမှာ ခန္ဓာကိုယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး အလျင်စလို ဖြေလိုက်သည်။

ချန်ဖျင်အန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"သခင်လေးချန်... ပိုင်လင်းလုံ က ဘာများ ကောင်းလို့လဲ"

"ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ လက်တွဲဖော် လုပ်ပေးမယ်လေ... ကျွန်မရဲ့ ရုပ်ရည်ကလည်း မဆိုးပါဘူးနော်"

ရုတ်တရက် အချိန်အခါ မသိသော မိန်းမလှလေး တစ်ဦးက အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ ချွဲနွဲ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဖြန်း"

ချန်ဖျင်အန်း က ချက်ချင်းပင် ပါးတစ်ဖြတ် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"မင်းလိုကောင်မကများ လင်းလုံ နဲ့ ယှဉ်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ"

"ထွက်သွားစမ်း"

ထို မိန်းမလှလေးမှာ အရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ချန်ဖျင်အန်း ၏ နောက်ခံကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဘာမှ ပြန်မပြောရဲဘဲ ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

သို့သော် သူမ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ ပိုင်လင်းလုံ ကို အသေအလဲ မုန်းတီးသွားခဲ့လေပြီ။

"သခင်လေးချန်... တော်တော်လေး ဒေါသထွက်နေပါလား"

"ဒီနေ့က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခမ်းနားတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပဲလေ... မင်း နည်းနည်းလောက် ထိန်းစမ်းပါဦး"

ရောက်လာသူမှာလည်း သာမန် မဟုတ်သော ဟန်ပန် ရှိပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာ ချန်ဖျင်အန်း ထက် မနိမ့်ကျလှပေ။ သူက ယပ်တောင်လေး တစ်ချောင်းကို ခတ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရဲ့ချန်... ငါ ဒီနေ့ စိတ်မကြည်ဘူးနော်... လာပြီး ပြဿနာ မရှာနဲ့"

ချန်ဖျင်အန်း က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူ လက်ပါခြင်းတော့ မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဖက်လူမှာလည်း မိသားစုကြီး လေးခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ရဲ့... လင်း... ရှောင်... ချန် ဟူသော မိသားစုကြီး လေးခုကြားတွင် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုများ ရှိသလို သဘာဝကျကျပင် အကောက်ကြံ တိုက်ခိုက်မှုများလည်း ရှိလေသည်။

ချန် မိသားစု နှင့် ရဲ့ မိသားစု တို့မှာ သိပ်ပြီး မတည့်ကြချေ။ ဤနှစ်များအတွင်း လျှို့ဝှက်စွာ အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေကြပြီး အရင်းအမြစ်များကို လုယက်နေခဲ့ကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ... မူလကတော့ မင်းကို ပိုင်လင်းလုံ ရဲ့ သတင်းလေး ပြောပြမလို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက နားမထောင်ချင်ဘူးဆိုတော့လည်း ထားလိုက်ပါတော့"

ရဲ့ချန် က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... လင်းလုံ က ဘယ်မှာလဲ... ငါ့ကို မြန်မြန် ပြောပြစမ်းပါ"

ချန်ဖျင်အန်း မှာ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်စလို နောက်ကလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... အခုလောက်ဆို တခြား ယောက်ျား တစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေလောက်ပြီ"

ရဲ့ချန် က လှောင်ပြောင် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သေချင်နေတာလား... ဒီလောက်တောင် ရမ်းပြောရဲတယ်ပေါ့လေ"

ချန်ဖျင်အန်း က ရွှေရောင် ဓားမကြီးကို မြှောက်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ရဲ့ချန် က သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်သွားကြောင်း သိသာလှသည်။

"မင်းက တကယ့်ကို ခွေးရူး တစ်ကောင်လိုပဲ... ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကို မင်း သွားကြည့်လိုက်ရင် သိမှာပေါ့"

"အခုချိန်ဆို သူမက ကျူချွဲ လမ်းမကြီး မှာ ရှိနေလောက်ပြီ"

ရဲ့ချန် က ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖျင်အန်း ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

"မင်းသာ ငါ့ကို လိမ်ရဲရင် မင်းနဲ့ငါ အသေအကျေပဲ"

ချန်ဖျင်အန်း က ဓားမကြီးကို ကျောတွင်လွယ်ကာ ရန်တွေ့စကား ဆိုလိုက်ပြီး အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ရဲ့ချန် က ယပ်တောင်ကို ခတ်ရင်း ထွက်ခွာသွားသော ချန်ဖျင်အန်း ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

'ကျိုးဟန်... မင်း အရမ်းကြီး အသုံးမကျတဲ့သူ မဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ချန် မိသားစု အတွက် ပြဿနာလေးတွေ များများ ဖန်တီးပေးလိုက်စမ်းပါ'

ရဲ့ မိသားစု ၏ သတင်းအချက်အလက် ကွန်ရက်မှာ အလွန် ကြီးမား ကျယ်ပြန့်လှသည်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန် ၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း အနည်းနှင့်အမျှ သိရှိထားကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ ရဲ့ချန် က ချန်ဖျင်အန်း ထံသို့ လာရောက် သတင်းပေးရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ချန် မိသားစု ၏ အင်အားကို ကုန်ခမ်းသွားစေရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"သွားကြမယ်ဟေ့... ပွဲကောင်း ကြည့်ရတော့မယ်... သခင်လေးချန် ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မှာဆိုတော့ အဲဒီ မြင်ကွင်းက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းမှာ သေချာတယ်"

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... သခင်လေးချန် ကတော့ မိန်းမလှလေး တစ်ယောက်အတွက် ဒေါသတွေ ထွက်နေပြီ... တကယ်ကို အချစ်ကြီးတာပဲကွာ"

"ညီအစ်ကိုတို့... ပွဲကြည့်မယ့်သူတွေ ငါ့ကိုလည်း စောင့်ကြပါဦး"

မကြာမီမှာပင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ အချို့၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် လူအများအပြားမှာ အလုအယက် သွားရောက် ကြည့်ရှုကြလေသည်။

လူအများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချန်ဖျင်အန်း သာ တကယ် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့မည် ဆိုပါက ချန် မိသားစု အနေဖြင့် မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်း။

ရဲ့ချန် က မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်ပြီး အခြေအနေ အတိအကျကို သိရှိရန်အတွက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

"ကျိုးဟန်..."

"ရှင် စန်းချုန်း ဧကရာဇ် မြို့တော် ကို ရောက်နေတာလား"

နားထောင်ကောင်းသော အသံလေး တစ်သံ ဘေးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံလေးထဲတွင် အဆုံးအစမဲ့သော အံ့ဩဝမ်းသာမှုများနှင့်အတူ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုများကိုပါ ကြားနေရပေသည်။

ကျိုးဟန် ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်ကင်း မိန်းမလှလေး တစ်ဦးက သွယ်လျ လှပစွာဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်။

သူမ၏ အသားအရေမှာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့သော ကျောက်စိမ်းဖြူလေးအလား ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး သဘာဝတရားက ထုဆစ်ဖန်တီးထားသည့်အတိုင်း လှပလွန်းလှပေသည်။

ဖြူဖွေးသော ဂါဝန်ရှည်လေးမှာ လေပြေလေညင်းများ တိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ ညင်သာစွာ လွင့်ဝဲနေပြီး ပန်းချီကားချပ်ထဲမှ လူတစ်ယောက်အလား အလွန် လှပလွန်းသဖြင့် အကြည့်လွှဲရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ပွယောင်းသော ဂါဝန်ရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ အချိုးအစား ကျနလှသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းများကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထိုသူမှာ ပိုင်လင်းလုံ မှလွဲ၍ အခြား မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လူ့ဘဝတွင် မဆုံတွေ့နိုင်သော နေရာ ဟူသည် ရှိပါသလော။

ကံကြမ္မာ ရေစက် ပါလာခဲ့မည် ဆိုပါက ဤမျှ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်လှသော စန်းချုန်း ဧကရာဇ် မြို့တော် ကြီးထဲတွင်ပင် ပြန်လည် ဆုံတွေ့နိုင်ပေသည်။

ပိုင်လင်းလုံ ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ကလေးဆန်မှုများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားပြီး ယခင်ကထက် ပိုမို ရင့်ကျက်လာကာ ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခု ပိုမို တိုးပွားလာခဲ့လေသည်။

"လင်းလုံ... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာကွာ"

ကျိုးဟန် က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။ ချန်းလဲ့ မြို့ ကာကွယ်ရေး တိုက်ပွဲ ပြီးကတည်းက သူနှင့် ပိုင်လင်းလုံ တို့ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြတော့ချေ။

ယခုလို ပြန်လည် ဆုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် သဘာဝကျကျပင် အလွန် ဝမ်းသာနေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း မိန်းမလှလေး တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက လူတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံးကို လန်းဆန်းသွားစေပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသည် မဟုတ်ပါလော။

"ကျိုးဟန်... ဒီအတောအတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သေးလဲ"

ပိုင်လင်းလုံ က လျှောက်လှမ်းလာရာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သင်းပျံ့သော အပျိုစင် ရနံ့လေးတစ်ခု လွင့်ပျံလာပြီး မေးလိုက်သည်။

သူမက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ကျိုးဟန် ၏ လက်ကို အရင် လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး လက်ရှိ အခြေအနေများကို မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကိုယ်က လတ်တလော... အလုပ်ကြီး အကိုင်ကြီးတွေ လုပ်နေတာလေ"

"ဆွဲဆောင်မှု နတ်ဆိုးမလေးတွေကို ပညာပေးတယ်... လမ်းမှားရောက်နေတဲ့ တစ္ဆေမလေးတွေကို ကယ်တင်တယ်ပေါ့... ကမ္ဘာလောကကြီးထဲက သတ္တဝါတွေ အတွက် ကြိုးပမ်းနေရတာပါကွာ"

ကျိုးဟန် က ထပ်မံ၍ လျှောက်ပြောနေပြန်သည်။

"ခစ်ခစ်"

"ရှင်ကတော့ အခုထိ နောက်တုန်းပဲနော်"

ပိုင်လင်းလုံ မှာ ကျိုးဟန် ၏ နောက်ပြောင်မှုကြောင့် အောင်မြင်စွာ ရယ်မောသွားခဲ့လေသည်။

ထိုနေ့က ချန်းလဲ့ မြို့ ကာကွယ်ရေး တိုက်ပွဲတွင် ကျိုးဟန် က 'နတ်ဆိုးတွေ မသေသေးသရွေ့ အိမ်ပြန်ဖို့ မတွေးသေးဘူး' ဟု ပြောဆိုခဲ့ပြီး မြင့်မြတ်လှသော စိတ်ဓာတ်များကို ပြသခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်က ပိုင်လင်းလုံ မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား ခံစားသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအရာများ အားလုံးမှာ ကျိုးဟန် ၏ လျှောက်ပြောနေမှုများသာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာက ကျိုးဟန် အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ အချစ်များကိုတော့ လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့ချေ။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးသား အေးဆေးစွာ စကားစမြည် ပြောဆိုကြပြီး လတ်တလော ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို ဖလှယ်ကြလေသည်။

ရင်တွင်းဖြစ်များကို အပြန်အလှန် ဖွင့်ဟကြပြီး လွမ်းဆွတ် တမ်းတခဲ့ရသော ဒုက္ခများကို ပြောပြ၍ မကုန်နိုင်အောင် ရှိနေကြလေသည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို နည်းနည်း သတိရနေတာ..."

ပိုင်လင်းလုံ က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်လင်းလုံ က ဤမျှအထိ ရင်ဖွင့်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် မှာလည်း တွေဝေမနေတော့ဘဲ ပိုင်လင်းလုံ ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲသွင်းလိုက်လေသည်။

နူးညံ့ မွှေးကြိုင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ပျော့ပျောင်းလွန်းလှသဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ရှား မြူးတူးသွားစေသည်။

နူးညံ့နီစွေး လှသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ကြည့်ရင်း ကျိုးဟန် မှာ ထပ်မံ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်သွားလေတော့သည်။

ပိုင်လင်းလုံ မှာလည်း သဘာဝကျကျပင် ရိပ်မိသွားပြီး ပို၍ ရှက်သွေးဖြာသွားကာ သူမ၏ လက်သွယ်သွယ်လေးများဖြင့် ဂါဝန်စကို ဆုပ်နယ်နေပြီး ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေလေသည်။

သို့သော် သူမ ဘက်မှ ငြင်းဆန်ခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။ သူမက မျက်လုံးလေးများကို ညင်သာစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး မိမိချစ်သူ၏ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်မှုကို အလိုလိုက်ထားလေတော့သည်။