အခန်း ၃၇၉

အခန်း ၃၇၉ တောင်ပိုင်းပင်လယ် နဂါးတစ်သောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိခြင်း

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုများပြားလာခြင်းသည် ပိုမိုကြာရှည်သော တိုက်ပွဲများကို ဆင်နွှဲနိုင်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များကို ပိုမိုထုတ်သုံးနိုင်မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။ ဤအရာ၏ အရေးပါမှုမှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

"အရူးမလေး... မင်း ဒီလိုလုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ကိုယ်က မင်းကို ငြင်းပယ်နေတာမှ မဟုတ်တာ..."

ကျိုးဟန်သည် ပိုင်လင်းလုံ၏ နူးညံ့သော ဆံကေသာရှည်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များကို ပြသရန် ပြင်ဆင်နေသော ပိုင်လင်းလုံကို သူက တားမြစ်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်၍ ကျိုးဟန်သည် အကဲဖြတ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအက အပြင် ကန့်သတ်ချက်ချိုးဖောက် လက်နက် ဟူသော ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးပြီး ၎င်းကလည်း အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်မြှင့် အာနိသင်များကို ပေးစွမ်းနိုင်ရာ သူမ၏ အထောက်အကူပြု စွမ်းရည်မှာ လုံးဝကို အသုံးဝင်လှပေသည်။

ပိုင်လင်းလုံ ထံတွင် ဤကဲ့သို့သော အထောက်အကူပြု စွမ်းရည်များ မရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ သူမက အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် တောင်းဆိုလာပါက ကျိုးဟန် အနေဖြင့် သေချာပေါက် ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိမိ၏ အမျိုးသမီး ဖြစ်နေသဖြင့် ဤမျှလောက် တောင်းဆိုမှုလေးကိုတော့ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အထောက်အကူပြု စွမ်းရည်များ ရှိနေခြင်းက သူ့အတွက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သဖြင့် မထင်မှတ်ထားသော ပျော်ရွှင်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"အင်းအင်း... ဟန်... ရှင်က တကယ် ကောင်းတာပဲ..."

ပိုင်လင်းလုံက ကျိုးဟန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီတွယ်ရင်း ချိုမြိန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ် ခဏနေရင် နောက်တစ်ယောက်ကို အဖွဲ့ထဲ ထပ်ခေါ်လိုက်ဦးမယ်... မင်း စိတ်မဆိုးဘူးမလား..."

မကြာမီ ဟန်ချင်ရွှယ် နှင့် တွေ့ဆုံရတော့မည်ကို တွေးမိသောအခါ ကျိုးဟန်သည် ကြိုတင်၍ ကာကွယ်ဆေး ထိုးထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ အခြေအနေများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားပါက အလွန် အနေရခက်သွားပေလိမ့်မည်။

"မိန်းမလား..."

ပိုင်လင်းလုံက အလွန် ထက်မြက်စွာဖြင့် တုံ့ပြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။ မူလက ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားလေတော့သည်။

"ဟုတ်တယ်..."

ကျိုးဟန်သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း... ကျွန်မ သိပါပြီ..."

ပိုင်လင်းလုံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုတည်ငြိမ်မှု၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သို့သော စိတ်ခံစားချက်များ ရှိနေမည်ကို သူမကိုယ်တိုင်သာ သိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို... မင်းဘယ်လို သဘောရလဲ..."

ကျိုးဟန်က စမ်းသပ်သည့် သဘောဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လူဆိုးကြီး... ကျွန်မက လက်ခံလိုက်ပြီပဲကို... ဘာလို့ ဆက်မေးနေသေးတာလဲ... ကျွန်မကို တမင်သက်သက် အရှက်ခွဲချင်နေတာလား..."

ပိုင်လင်းလုံက ပါးလေးကို ဖောင်းကာ ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဟန်၏ ပွေရှုပ်တတ်သော အကျင့်ကို သူမ အစောကြီးကတည်းက ကြားဖူးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤမျှ ချောမောခန့်ညားပြီး စွမ်းအား ကြီးမားသူ တစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော အမျိုးသမီး ဆိုသည်မှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် နစ်မွန်းသွားခဲ့ရသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အပြစ်တင်ရန် ရှိတော့သည်။

"လင်းလုံ... မင်းကို စိတ်မကောင်းဖြစ်စေမိပြီ... အားလုံးက ကိုယ့်အပြစ်ပါ..."

ကျိုးဟန်၏ အပြင်ပန်း အမူအရာမှာ အလွန် အပြစ်မကင်းသလို ဖြစ်နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ ပန်းလေးတွေ ပွင့်နေသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေလေသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် အလွန် ထူးချွန်လွန်းနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့နောက် ကျိုးဟန်သည် ပိုင်လင်းလုံ၏ နာကျင်နေသော စိတ်နှလုံးလေးကို သေချာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

ပန်ငှက်မွေး ပျံသန်းရေး သင်္ဘော ၏ မိုင်တစ်သောင်း ပျံသန်းခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်မှာ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် ၂ နာရီ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သဖြင့် လက်ရှိတွင် ကျိုးဟန် အနေဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် တယ်လီပို့ လက်မှတ် နှစ်စောင်ကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ခရီးရောက်သွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် ဤ တယ်လီပို့ လက်မှတ် ကို ရရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ထို့အပြင် တစ်ခါသုံး ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သဖြင့် အဆင်ပြေလွယ်ကူလှသော်လည်း ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ် ခရီးစဉ်မှာ အလွန် ဝေးကွာနေခြင်းသာ မဟုတ်ပါက ကျိုးဟန် ကိုယ်တိုင်လည်း နှမြောသဖြင့် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။

"ရွှီး"

"ရွှီး"

လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော အသံ နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားလေသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့် အကြာတွင် ကျိုးဟန် နှင့် ပိုင်လင်းလုံ တို့သည် လက်ချင်းတွဲလျက် ကမ်းခြေ တစ်နေရာ၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

ငန်ကျိကျိ ပင်လယ်လေပြေများက အပူရှိန်များကို လွင့်စင်သွားစေပြီး လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားလေသည်။ အမြင်အာရုံများမှာလည်း ချက်ချင်း ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ရေပြင်နှင့် ကောင်းကင်ယံမှာ တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်နေကာ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်လား ပင်လယ်ရေပြင်လား ဆိုသည်ကိုပင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ရှည်လျားလှသော ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက်တွင် ရေလှိုင်းလေးများက တလက်လက် တောက်ပနေပြီး သဘာဝတရား၏ အံ့မခန်း ဖန်တီးမှုများကို ဖော်ပြနေသည့်အလား လှိုင်းကြက်ခွတ်လေးများ အဆက်မပြတ် ထနေလေသည်။

ဤနေရာမှာ တောင်ပိုင်းပင်လယ် ပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုး ကမ္ဘာမြေကြီး အတွင်း၌ ကျိုးဟန် အနေဖြင့် သမုဒ္ဒရာကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်ရာ ခံစားချက်မှာ အလွန် လန်းဆန်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

"ဝါး... ရွှေရောင် ပင်လယ်ကြီးပါလား... အရမ်း လှတာပဲ..."

ပိုင်လင်းလုံ မှာလည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဤနေရာရှိ ပင်လယ်ပြင်မှာ အခြားနေရာများနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေပြီး ရေပြင်ထက်တွင် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ လှိုင်းကြက်ခွတ်လေးများ အဆင့်ဆင့် ထနေကာ လွန်စွာ လှပလွန်းလှပေသည်။

"ဒီနေရာကို ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းထားသလို ခံစားရတယ်နော်..."

အတန်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပိုင်လင်းလုံ က သံသယဖြစ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့လေ... ဒီနေရာက နဂါးတစ်သောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေ ဆိုတော့ အရင်က နဂါးမျိုးနွယ်စု အမြောက်အမြား မှီတင်းနေထိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာပဲ..."

"နဂါးမျိုးနွယ်စု အများစုက ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိရပေမယ့် နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေက ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ လွင့်စင်သွားပါ့မလား..."

ကျိုးဟန် က ပြုံး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူသည် သံသရာ ကောင်းကင်မျက်လုံး မှတစ်ဆင့် ပိုင်လင်းလုံ မမြင်တွေ့နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်း အများအပြားကို အလွန် ထက်မြက်စွာ အာရုံခံနိုင်လေသည်။

အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်လှသော ဤ တောင်ပိုင်းပင်လယ် ကြီးထဲတွင် အချို့နေရာများ၌ ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်းများ သိပ်သည်းစွာ တည်ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စုစည်းသွားကာ ဧရာမ နဂါးကြီး တစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဤဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ အလွန် ရှည်လျား ကြီးမားလှပေသည်။ ပုံရိပ်ယောင် မျှသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသည့် အရှိန်အဝါများကြောင့် ကျိုးဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများပင် ဆူပွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော ခေါ်ဆောင်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကျိုးဟန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မုန်တိုင်း နဂါးဘုရင် ၏ သွေးမျိုးဆက် ရှိနေကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန် နည်းပါးလှသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်မှု နှင့် တောင့်တမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခြင်းက ဤဧရာမ နဂါးကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်မှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းကြောင်း ပြသနေပြီး ထိပ်တန်း နဂါးဧကရာဇ် အဆင့်အတန်းမျိုးပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမန် နဂါးဧကရာဇ် ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ မုန်တိုင်း နဂါးဘုရင် ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန် က ဤကဲ့သို့ ခန့်မှန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ဤအရာများ အားလုံးမှာ ခန့်မှန်းချက်များ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး နဂါးတစ်သောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေ အတွင်း၌ မည်သို့သော ထူးခြားချက်များ ရှိနေမည်ကိုမူ အထဲသို့ ဝင်ရောက် စူးစမ်း ရှာဖွေပြီးမှသာ သိရှိနိုင်ပေမည်။

ဤတစ်ကြိမ်၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိစ္ဆာဝင်ပူးနေသော နဂါးနက် ကို သတ်ဖြတ်ကာ နဂါးနက် ဝင်သက်ထွက်သက် များကို ရယူပြီး နိုးထခြင်း မစ်ရှင် ကို ပြီးမြောက်ရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နဂါးစမ်းရေ ဓား ကို ရယူနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စ နှစ်ခုမှာ အဓိက အကျဆုံး ဖြစ်ပြီး အခြား ကိစ္စများကိုမူ အခြေအနေအရသာ ဖြေရှင်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ရွှီး"

တွေးတောနေစဉ်မှာပင် လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော အသံတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီး အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားကာ ဟန်ချင်ရွှယ် ၏ သွယ်လျ လှပသော ပုံရိပ်လေးမှာ ကျိုးဟန်၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ကျိုးဟန် က သူမကို အကြောင်းကြားကာ တယ်လီပို့ လက်မှတ် တစ်စောင် ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဟန်ချင်ရွှယ် ၏ အမြန်နှုန်းဖြင့် ဤမျှ ဝေးကွာသော ခရီးကို လာရောက်ရန် တစ်ရက်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟန်... ကျွန်မ ရောက်လာပြီ..."

ဟန်ချင်ရွှယ် က မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် ချိုမြိန်သော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေပြီး ချွဲနွဲ့ရန် ပြင်ဆင်နေဆဲ အချိန်မှာပင် သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ပိုင်လင်းလုံ ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ တိမ်ဖုံးသွားသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာလေးမှာ အုံ့မှိုင်းသွားလေသည်။ မူလက ကျိုးဟန် နှင့်အတူ အဖွဲ့ဖွဲ့ကာ ချိုမြိန်သော နှစ်ယောက်တွဲ ခရီးစဉ်လေး တစ်ခု ဖန်တီးမည်ဟု တွေးတောကာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ တတိယလူ တစ်ယောက် ပိုလာသဖြင့် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေမည် ဆိုပါက ထိုအရာကမှ အံ့ဩစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ပိုင်လင်းလုံ မှာ ဟန်ချင်ရွှယ် နှင့် အတွေးတူနေပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ဤအခြေအနေဆိုးကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ကျိုးဟန် က ရယ်မောကာ သူတို့ နှစ်ဦးကို အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် တင်းမာနေခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် လေထုမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့လေသည်။

"ဟန်... ရှင့်ရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် နိုးထခြင်း မစ်ရှင်က ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."

ဟန်ချင်ရွှယ် က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ကျိုးဟန် လာရောက်မည့် နေရာကို သိရှိပြီးနောက် မြေပုံပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို အထူးတလည် ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုခဲ့လေသည်။ ၎င်းမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုများ ရှင်သန် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော နေရာ ဖြစ်နေသဖြင့် သူမကို အချိန်အတန်ကြာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

"အခက်အခဲ ကြီးလေလေ ရလာမယ့် အကျိုးအမြတ်ကလည်း ကြီးမားလေလေပဲပေါ့... ကိုယ်ကတော့ ဒီတစ်ကြိမ် နိုးထမယ့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတွက် အရမ်းကို မျှော်လင့်နေတာ..."

"ဒါကြောင့်လည်း မင်းကို လာကူညီခိုင်းရတာလေ..."

ကျိုးဟန် က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အင်းအင်း... ရှင့် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အားဖြည့်ပေးမှာပေါ့..."

ဟန်ချင်ရွှယ် က သူမ၏ ကြီးမားသော ရင်အုံကို ကော့ကာ ချွဲနွဲ့ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟန်... ကျွန်မတို့ မြန်မြန် ဝင်သွားရအောင်လေ..."

ထိုသူ နှစ်ဦးသား ရယ်မော ပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ပိုင်လင်းလုံ က အလျင်စလို ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း... သွားကြတာပေါ့..."

ကျိုးဟန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မိန်းမလှလေး နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ နဂါးတစ်သောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။