အခန်း ၁၂၈

အခန်း (၁၂၈)

ချန်ကောဟွား ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်ကျင်းယွီ သုံးမွှာပူး မွေးဖွားခဲ့ကြောင်းကို လူတိုင်း သိရှိသွားကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အိမ်နီးချင်းများအားလုံးက မျက်နှာလိုမျက်နှာရလုပ်ကာ ဂုဏ်ပြုစကားဆိုရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

သို့သော် အချို့သော မိသားစုများမှာ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။ ထိုမိသားစုမှာ ဒုတိယဦးလေး လျိုဟိုင်ကျုံး၏ မိသားစုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အိမ်ထဲ၌ ထိုင်ကာ သက်ပြင်းချနေသည်။

သူသည် ချန်ကောဟွားနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်လိုသော်လည်း ယခင်က တိုင်တန်းခဲ့ခြင်းနှင့် ချန်ကောဟွားကို သရော်လှောင်ပြောင်ခဲ့ခြင်းများ ရှိခဲ့သောကြောင့် မလွယ်ကူနိုင်တော့ပေ။ ဆက်ဆံရေးမှာ ဤမျှအထိ တင်းမာနေခဲ့ရာ မည်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်မည်နည်း။

"လောင်လျိုရေ ချန်ကောဟွားက ဒီနေ့ အရမ်းကို ပျော်နေတာ၊ ငါတို့ကလည်း ခြံဝင်းတစ်ခုတည်း အတူနေကြတာဆိုတော့ စကားကောင်းလေး တစ်ခွန်း နှစ်ခွန်းလောက် သွားပြောလိုက်ရင် ငါတို့နဲ့ ချန်မိသားစုရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ကောင်းသွားနိုင်လောက်ပါတယ်"

ဒုတိယအဒေါ်ကြီးက ဖျောင်းဖျ ပြောဆိုလိုက်သည်။ လျိုဟိုင်ကျုံးက ထိုသို့ ကြားပြီးနောက် ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် လက်ဆောင်ကိုယူကာ ချန်မိသားစုထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

လျိုဟိုင်ကျုံး ချန်မိသားစုထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အိမ်နီးချင်းများအားလုံးသည် ချန်မိသားစု၏ တံခါးဝတွင် ဝိုင်းအုံနေကြသည်။ ရီကျုံးဟိုင်နှင့် လူအချို့သည် လျိုဟိုင်ကျုံး ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် သဘာဝမကျဖြစ်သွားကြသည်။

လျိုဟိုင်ကျုံးသည် အလွန်အမင်း မာနကြီးတတ်ပြီး သူ၏အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ချန်မိသားစုကို ဖိနှိပ်ရသည်ကို နှစ်သက်လေ့ရှိကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအတွေ့အကြုံမျိုး ရှိထားသော ချန်ကောဟွားအနေဖြင့် လျိုဟိုင်ကျုံးကို မျက်နှာသာပေးမည်မဟုတ်သည်ကို တွေးကြည့်၍ ရနိုင်ပြီး ချန်ကောဟွားနှင့် ဆက်ဆံရေး ပြေလည်လိုပါက ချန်ကောဟွားနှင့် ခပ်ခွာခွာ နေရမည်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရီကျုံးဟိုင်သည်လည်း လျိုဟိုင်ကျုံးကို ကြည့်မရဖြစ်နေခဲ့ပြီး ဤဒုတိယဦးလေးသာ ဟန်ရေးပြရန် မနှစ်သက်ပါက သူသည် လျိုဟိုင်ကျုံး၏ စကားကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်မိပြီး ချန်မိသားစုကို ပြစ်မှားမိမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ကောဟွားသည် လျိုဟိုင်ကျုံးကို ကြည့်မရသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက ကလေးများကို လာရောက် ဆုတောင်းပေးခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့ကို မောင်းထုတ်ပစ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုသို့လုပ်ပါက မိမိ၏ကလေးများအတွက် ကံဆိုးမှုများကို ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်သွားပေမည်။

"ကျင်းယွီက အရည်အချင်းရှိတာပါပဲ၊ တစ်ခါတည်းနဲ့ သုံးမွှာပူး တန်းမွေးတာ… ချန်မိသားစုက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ"

လျိုဟိုင်ကျုံးက မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေသည်။ ချင်ကျင်းယွီကမူ မသိမသာလေး ပြုံးပြကာ ဟန်လုပ်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဒုတိယအဒေါ်ကြီးသည်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ အိတ်ကပ်ထဲမှ ကလေးများအတွက် လက်ဆောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သို့သော် လျိုမိသားစု၏ ပစ္စည်းများကို ချန်ကောဟွားက အထင်မကြီးသလို လက်ခံရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လျိုဟိုင်ကျုံးက သူ့ကို တိုင်တန်းရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ချန်မိသားစုကိုလည်း ရင်ထဲမှနေ၍ အထင်သေးနေခဲ့ရာ သူက မည်သို့ လျိုဟိုင်ကျုံးနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်မည်နည်း။

ချန်ကောဟွားက သူ၏ မိသားစု စေတနာကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ လျိုဟိုင်ကျုံး၏ ရင်ထဲတွင် မ‌နေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အချို့သော ကိစ္စရပ်များကို အမှားလုပ်မိသွားပါက တစ်သက်လုံး နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိနိုင်တော့ပေ။ လျိုဟိုင်ကျုံးသည် ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် အနေရခက်လာသဖြင့် ဒုတိယအဒေါ်ကြီးကို ခေါ်ကာ ချန်မိသားစုထံမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဒုတိယဦးလေး၏ ကျောပြင်ကို မြင်သောအခါ တတိယဦးလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာကျေနပ်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် လျိုဟိုင်ကျုံးကဲ့သို့ ချန်ကောဟွားကို မပြစ်မှားခဲ့သလို ချန်မိသားစုကို တိုင်တန်းစွပ်စွဲခြင်းများလည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့မှမဟုတ်ပါက လျိုဟိုင်ကျုံးကဲ့သို့ပင် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးရှိ လူများ၏ ဖယ်ကြဉ်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာ၏။

သို့သော် ဤအရာများက သူ ဂရုစိုက်ရမည့် ကိစ္စများ မဟုတ်ပေ။ လျိုဟိုင်ကျုံး ကိုယ်တိုင်က လူကို အထင်သေးကာ ချန်ကောဟွားကို ပြစ်မှားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတော့ သူ၏ အတိတ်က လုပ်ရပ်များအတွက် နောင်တရနေရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ကောဟွား မင်းအိမ်က ကလေးသုံးယောက်ကို နာမည်ပေးပြီးပြီလား" ဟု ယန်ပုကွေ့က ချန်ကောဟွားကို မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဘာသာစကား ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ရာ ချန်ကောဟွားသာ ကလေးများကို နာမည်မပေးရသေးပါက သူက ချန်ကောဟွားကိုယ်စား နာမည်ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် မိသားစုနှစ်စုကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် တွေးတောနေသည်။

"နာမည်က အစကတည်းက စဉ်းစားထားပြီးသားပါ၊ အဲ့ဒီတုန်းက ကျင်းယွီကို ပြောထားတာ၊ ယောကျာ်းလေးဆိုရင် ချန်ဖန်လို့ ပေးမယ်၊ မိန်းကလေးဆိုရင် ချန်ဖျင်အန်းလို့ ပေးမယ်ဆိုပြီးတော့… အခု မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ဆိုတော့ ချန်ဖျင်ဖျင်နဲ့ ချန်အန်းအန်းလို့ အသီးသီး နာမည်ပေးလိုက်တယ်" ဟု ချန်ကောဟွားက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ကလေးများကို မည်သည့်နာမည်ပေးမည် ဆိုသည်နှင့်ပတ်သက်၍ တကယ်တမ်းတွင် ချန်ကောဟွားက ချင်ကျင်းယွီနှင့် အစောကြီးကတည်းက တိုင်ပင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တိုင်ပင်မထားရသေးလျှင်တောင်မှ အခြားသူများကို နာမည်ပေးခိုင်းရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဘေးကင်းချမ်းသာတယ်…ရိုးရှင်းတယ် နာမည်ပေးထားတာ အရမ်းကို ကောင်းတယ်" ဟု ယန်ပုကွေ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်ဆုံးတွင် ရှားကျူးသည် အထင်သေးသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မျက်လုံးအစုံတွင်မူ အားကျမှုအရိပ်အယောင်များစွာ ရှိနေသည်။

ချန်မိသားစုမှာ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် သုံးမွှာပူး မွေးဖွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး သူ ရှားကျူးမှာမူ အသက်အရွယ် တစ်ခုရနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လူပျိုကြီးဘဝဖြင့် တစ်ယောက်တည်း နေရဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ကြီးက မျက်စိမပါဘူးကွာ… ဘာလို့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စတွေ အကုန်လုံးက ချန်မိသားစုဆီမှာပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ"

ရှားကျူးသည် စိတ်ပျက်နေသော မျက်နှာထားနှင့် ရှိနေပြီး ကံကြမ္မာကြီးက အလွန်မတရားဘူးဟု ခံစားနေရသည်။ သူ၏ အဖေအိုကြီးမှာ မုဆိုးမတစ်ယောက်နောက် လိုက်သွားခဲ့ပြီး ညီမဖြစ်သူ ဟယ်ယွီရွှိန်ကလည်း သူ့ကို စကားမပြောချင်တော့သလို သူ၏ အလုပ်မှာလည်း မြဲမမြဲ မသိရတော့ပေ။ ချင်ဟွိုင်ယွီပင်လျှင် သူနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် သိပ်ပြီး ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။

သူ ဤသို့ တွေးလေ ရင်ထဲတွင် ပို၍ နေလို့ထိုင်လို့ မကောင်းဖြစ်လေ‌ပင် ဖြစ်သည်။ ကျားတုန်းရွှီက မျက်စိမမှိတ်သေးသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ချင်ဟွိုင်ယွီက သူ့အခန်းသို့ မလာဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်သို့ရောက်ပါက ပန့်ကန့်၊ ရှောင်တန်းနှင့် ဟွိုင်ဟွား သုံးယောက်စလုံးသည် သူ၏ ကလေးများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက လက်ထပ်စာချုပ်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းက ရှားကျူးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ငြိမ်မှုမရအောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျားတုန်းရွှီ မျက်စိမမှိတ်သေးသည့် အကြောင်းရင်းကြောင့်သာမက ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ အတွေးများကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ချန်မိသားစုတွင် အစေခံအဖြစ် နေချင်နေရပါစေ ဟယ်မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

ရှားကျူးသည်လည်း ချင်ဟွိုင်ယွီကို မကျေမနပ်ဖြင့် အပြစ်တင်မိလာသည်။ သူမသည် မိမိတွင် သူမကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူးဟု ခံစားသွားရ၍သာ မိမိအပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ သဘောထားမှာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်မှ ပြန်ရောက်လာသော ထိုလှပယဉ်ကျေးသည့် ပုံရိပ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှားကျူး၏ ရင်ထဲရှိ နာကျင်ခံစားရမှုများအားလုံးမှာ လေထဲသို့ လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုပုံရိပ်လေး၏ ပိုင်ရှင်မှာ ချင်ဟွိုင်ယွီပင် ဖြစ်သည်။

မူလက သံမဏိစက်ရုံရှိ တရားဝင် ဝန်ထမ်းများအားလုံး အလုပ်ဆင်းချိန် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီက ခွင့်ယူထားခဲ့သောကြောင့် ဤနေ့တွင် အလုပ်ချိန်အစားထိုး ပြန်ဆင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။

သံမဏိစက်ရုံမှ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ယနေ့တွင် ချင်ကျင်းယွီ ကလေးမွေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ရီကျုံးဟိုင်ထံမှ တစ်ဆင့် သိရှိလိုက်သည်။

ချင်ကျင်းယွီ ကလေးမွေးတော့မည်ကို တွေးမိသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ခေါင်းထဲ၌ နေရာဝင်ယူရန်သာ တွေးတောနေခဲ့ပြီး သူမ နေရာဝင်ယူမည်ဆိုပါက ချင်ကျင်းယွီ ယောကျာ်းလေး မမွေးနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်ရမည်ဖြစ်ကာ ချင်ကျင်းယွီ မီးတွင်းထဲ၌ သေဆုံးသွားပါက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ယခင်က သူမသည် ကလေးသုံးယောက် မွေးထားခဲ့ပြီး ပန့်ကန့်ကိုလည်း မွေးထားခဲ့ဖူးရာ ချန်ကောဟွား၏ မျက်စိထဲသို့ သေချာပေါက် နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်နိုင်မည်ပင် ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းကြီးထဲသို့ ပြန်ရောက်ခါစဖြစ်သော ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ရှားကျူးက သူမကို အကဲခတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူမက မမြင်ဟန်သာ ဆောင်နေလိုက်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ အမြင်တွင် ရှားကျူးမှာ သူမကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ရာ သူ့ကို အဖက်လုပ်ပြောဆိုရန် ဆန္ဒမရှိတော့သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါတွင် ပန့်ကန့်တို့ ကလေးသုံးယောက်စလုံးမှာ ရှားကျူး၏ မျိုးစေ့များဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုသူများ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က ချင်ဟွိုင်ယွီသည် မည်သို့မျှ မခံစားရသော်လည်း ယခု ချန်မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်ချင်နေသည့် အချိန်တွင်မူ ဤကောလာဟလများကို သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက သူ့ကို စကားမပြောသည့်အပြင် သံသယကင်းအောင် ရှောင်ရှားနေသည့်ပုံစံမျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှားကျူး၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

"ဘယ်လိုလူမျိုးလဲကွာ…အရင်တုန်းက ငါ သူမကို ဒီလောက်တောင် ကူညီပေးခဲ့ရတာ၊ အလကားပဲ"

ရှားကျူး၏ ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အလယ်ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီဖြစ်ရာ ရှားကျူးသည်လည်း ဆက်လက် တွေးတောနေရန် ပျင်းရိသွားသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အလယ်ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ခြံဝင်းထဲရှိ လူများအားလုံး ချန်မိသားစုအိမ်တွင် ဝိုင်းအုံနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ချင်ကျင်းယွီ တစ်ခါတည်းနှင့် သုံးမွှာပူး မွေးဖွားခဲ့ကာ ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်နှင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက် ပါဝင်ကြောင်း အိမ်နီးချင်းများစွာက ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘာ… ချင်ကျင်းယွီက သုံးမွှာပူး မွေးတယ်ဟုတ်လား၊ ယောကျာ်းလေးလည်း ပါသေးတယ်"

ချင်ဟွိုင်ယွီ မှင်တက်သွားသည်။ ချင်ကျင်းယွီ ဤမျှအထိ စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ တစ်ခါမွေးရုံဖြင့် သူမကိုပင် အမီလိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချင်ကျင်းယွီ ကလေးမမွေးနိုင်သည်ကို အားကိုးကာ နေရာဝင်ယူမည့် သူမ၏ အတွေးများမှာ လုံးဝကို ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှသာမက ယခုအချိန်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ သားဖြစ်သူ ပန့်ကန့်မှာ လူငယ်ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဤအချိန်ခဏလေးအတွင်းတွင် လုံးဝ ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ချန်ကောဟွားတွင်လည်း သားရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်ပိုင်းတွင် ပန့်ကန့်က သူ့ကို မွေးစားအဖေအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမည်ကို ပို၍ပင် အလေးထားတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ထွက်လာနိုင်လျှင်တောင်မှ ပန့်ကန့်၏ ဘဝမှာ ပျက်စီးသွားပြီဟု ဆိုနိုင်‌ပေသည်။

ချန်ကောဟွားသည် သဘာဝအားဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကလေးများကိုသာ အာရုံစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ချန်မိသားစု၏ ဘဝသည် သေချာပေါက် ပို၍များပြားသော မျှော်လင့်ချက်များ ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးတောရင်းဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် ခံစားရခက်နေသည်။ နာကျင်ခံစားရသော စိတ်ထားဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ပျော်ရွှင်ပြည့်စုံနေသော ချန်မိသားစုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် အရသာပေါင်းစုံ ရောနှောနေသလို အလွန်ပင် နေရခက်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျိန်းစပ်လာကာ ငိုချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာသည်။

ချန်ကောဟွားသည် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာကာ တိုးတက်မည့် အနာဂတ်လည်း ရှိနေပြီး ရှားကျူးနှင့် ကျားတုန်းရွှီ နှစ်ယောက်ပေါင်းလျှင်တောင်မှ ချန်ကောဟွား၏ အရည်အချင်း တစ်ဝက်ကိုပင် မမီနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤမျှအထိ ထူးချွန်သော ယောကျာ်းတစ်ယောက်ကို မိမိကိုယ်တိုင် အမြင်မှားခဲ့မိသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရင်ထဲတွင် တစ်ခဏမျှ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ကိစ္စရပ်များက ဤအခြေအနေထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် နောင်တရနေ၍လည်း အပိုပင် ဖြစ်သည်။ ချန်ကောဟွားနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ခြင်းကသာ အမှန်ကန်ဆုံးသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောရင်းဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ကျားမိသားစုအိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။

ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်တွင် သေတစ်ဝက် ရှင်တစ်ဝက် ဖြစ်နေသော ကျားတုန်းရွှီကို ကြည့်ကာ ချင်ဟွိုင်ယွီက သိပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ချန်မိသားစုမှာ သုံးမွှာပူး မွေးတယ်တဲ့… ငါတို့ သူ့မိသားစုဆီကို လက်ဆောင်လေး ဘာလေး သွားပေးရမလား"