အခန်း ၁၂၉

အခန်း (၁၂၉)

"လက်ဆောင်ပေးမယ် ဟုတ်လား"

ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ဤစကားကြောင့် ကုတင်ပေါ်ရှိ ကျားတုန်းရွှီမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။

"မင်းက တကယ်ကို မျက်နှာပြောင်တိုက်လွန်းတာပဲ"

"ဟိုကောင် ချန်ကောဟွားက မင်းလို အစေခံကို အထင်မကြီးတာတောင်မှ မျက်နှာလိုမျက်နှာရနဲ့ လက်ဆောင် သွားပေးချင်နေသေးတယ်ပေါ့"

"ငါတို့အိမ်မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

ကျားတုန်းရွှီသည် ညှာတာမှုမရှိဘဲ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

"နောက်ပြီး ချန်မိသားစုက ငါတို့အိမ်က ပရိဘောဂတွေကို ယူထားပြီးတာတောင် ငါ့သားနဲ့ ငါ့အမေကိစ္စကို ဘာမှ ကူညီမပေးဘူးလေ၊ အဲ့ဒါကို မင်းက ချန်မိသားစုကို လက်ဆောင်ပေးချင်နေသေးတယ်၊ မင်းပါးကိုပဲ တစ်ချက်လောက် ရိုက်ပစ်လိုက်ချင်တော့တယ်"

ကျားတုန်းရွှီ၏ အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းမှုများအောက်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရင်ထဲ၌ အားအင်ကုန်ခမ်းမှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ကောဟွားက အဘယ်ကြောင့် ကျားမိသားစုကို မကူညီရသနည်း။ အဘယ့်ကြောင့် မိမိ ချင်ဟွိုင်ယွီကို အထင်မကြီးရသနည်း။ ယခင်က ချန်မိသားစုနှင့် ရန်ငြိုးမဖွဲ့ခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် မိသားစုနှစ်စုကြား ဆက်ဆံရေးမှာ ဤမျှအထိ တင်းမာနေပါမည်လား။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ကျားတုန်းရွှီကို ကြည့်မရသော်လည်း သူပြောသော စကားများတွင် ပြဿနာမရှိဟုလည်း ခံစားမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချန်ကောဟွားသည် ပစ္စည်းများကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း ပန့်ကန့်ကို ထုတ်ပေးရန် လုံးဝ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်က ချင်ဟွိုင်ယွီကို ချန်ကောဟွားအပေါ် အပြစ်တင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သို့သော် ပန့်ကန့် ထွက်မလာနိုင်သေးခြင်းကြောင့်သာ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ချန်မိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပြေလည်အောင် ပြုလုပ်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အချိန်ဆိုလျှင် သူမသည် ချင်ကျင်းယွီ မီးတွင်းထဲ၌ သေဆုံးသွားရန်သာ ဆုတောင်းနေမည်ဖြစ်ရာ ချန်မိသားစုကို လက်ဆောင်ပေးရန် မည်သို့ ဆန္ဒရှိပါမည်နည်း။

အထူးသဖြင့် ယခုအခါတွင် ခြံဝင်းထဲရှိ ဦးလေးကြီးသုံးယောက်လုံးက နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ချန်ကောဟွားကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေကြသည်။ သူ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ကြည့်ကာ စကားပြောဆို လုပ်ကိုင်နေကြသော်လည်း ချန်ကောဟွားက လက်ခံချင်မှ လက်ခံမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု မိမိတို့ ကျားမိသားစုက ဘာမှ မပြသပါက ချန်မိသားစုကို ပြစ်မှားမိရုံသာမက နောင်တွင် ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးကိုပါ ပြစ်မှားမိသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်မိသားစုကို မျက်နှာချိုသွေးရန် ပိုက်ဆံအချို့ ယူသွားဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။ သို့သော် အိတ်ကပ်ထဲမှ ပိုက်ဆံများကို ထုတ်ယူကြည့်လိုက်ရာ အိမ်ရှိ စုဆောင်းငွေအားလုံးပေါင်းမှာ ခြောက်ဆယ့်သုံးယွမ်သာ ရှိတော့သည်။ ဤပိုက်ဆံမှာ ပန့်ကန့်ကို ရွေးထုတ်ရန်အတွက်ပင် မလုံလောက်ပေ။

ချန်မိသားစုတွင် အစေခံအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေရသော်လည်း လုပ်ခလစာပင် မရရှိသည်ကို တွေးမိသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ပေးရန် မလိုအပ်တော့ဟု ထပ်မံ တွေးတောမိပြန်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လက်ဆောင်ပေးလိုခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် အချိန်တွင်ပင် သံမဏိစက်ရုံ အနောက်ချန်ဝယ်ယူရေးဌာနမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အချို့သည် ချန်ကောဟွား၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဂုဏ်ပြုစကားများ ပြောဆိုကြသည်။

ဟယ်ယွီရွှိန်လည်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူမသည် ချန်မိသားစုမှ ကလေးငယ်သုံးဦးကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ပင် နှစ်သက်သဘောကျနေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ စာအိတ်နီတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချန်ကောဟွားထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မိမိ၏ စေတနာကို ပြသလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကောဟွား စာအိတ်နီက သိပ်မကြီးလို့ စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်" ဟု ဟယ်ယွီရွှိန်က အားနာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကောဟွားက လှမ်းယူလိုက်ပြီး ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

"မင်းလက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံ သိပ်မရှိဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်… နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ မင်းအတွက် အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးမယ်"

ဟယ်ယွီရွှိန်တွင် အားကိုး၍မရသော ရှားကျူး၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရသဖြင့် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှိနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဟယ်ယွီရွှိန်က ဟယ်ယွီရွှိန်ဖြစ်ပြီး ဟယ်ယွီကျူးက ဟယ်ယွီကျူးဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မောင်နှမဖြစ်ကြသော်လည်း ဆက်ဆံရေးမှာ အစောကြီးကတည်းက ပြတ်တောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့်ပင် ဟယ်ယွီရွှိန်၏ စေတနာကို ချန်ကောဟွားက လက်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟယ်ယွီရွှိန်က ထိုသို့ ကြားသောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမသည် လာရောက် ဆုတောင်းပေးရုံမျှဖြင့် ဤကဲ့သို့ အံ့သြစရာကောင်းသော အခွင့်အရေးမျိုး ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူမသည် အလုပ်မရှိသေးသောကြောင့် ရှားကျူးနှင့် အိမ်ခွဲမနေနိုင်ဘဲ ဟယ်မိသားစုအိမ်တွင်သာ နေထိုင်နေရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ချန်ကောဟွားက သူမအတွက် အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးမည်ဟု ကတိပေးလိုက်ခြင်းမှာ နောင်တွင် ရှားကျူးနှင့် ပတ်သက်မှု ဖြတ်တောက်နိုင်တော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကောဟွား"

ဟယ်ယွီရွှိန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်နေခဲ့ပြီး လူအများကြီး ရှိမနေပါက ဖက်လဲတကင်းပင် လုပ်မိတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှားကျူးအကြောင်း ပြန်ပြောရလျှင် သူသည် ဟယ်ယွီရွှိန်က ချန်ကောဟွားကို အစ်ကိုဟု တောက်လျှောက်ခေါ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် ခံစားရခက်သွားသည်။

"ဟွန့် အသိတရားမရှိတဲ့ ကျေးဇူးကန်းမ"

ရှားကျူးသည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ အနောက်ခြံဝင်းရှိ နားမကြားသောအဘွားအိုကိုသာ သွားရှာလေတော့သည်။

ယနေ့၌ နားမကြားသော အဘွားအိုသည် အိမ်တွင် ရေနွေးစိမ်ထားသော မန်ထိုကို စားနေသည်။ သူမသည် ရှားကျူး ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မိမိ၏ ဤမြေးဖြစ်သူကို သနားသဖြင့် သူမ၏ ဝေစုထဲမှ အနည်းငယ် ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

နားမကြားသော အဘွားအိုသည် ရှားကျူးကို စားစရာအချို့ ခွဲပေးပြီးနောက် မူလက သူ့ကို ချန်ကောဟွားနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ရန် ဖျောင်းဖျပြောဆိုဖို့ တွေးမိသည်။ သို့သော် ထပ်မံ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ရှားကျူး၏ စရိုက်က နွားတစ်ကောင်လို ခေါင်းမာလှသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံးဝ ဖျောင်းဖျ၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ နားလည်ထားသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို နားလည်ထားခြင်းကြောင့်ပင် နားမကြားသော အဘွားအိုသည် ရှားကျူးအတွက် ပို၍ပင် တန်ဖိုးမရှိသလို ခံစားရသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီဟူသော ဤအမျိုးသမီးကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ရှားကျူးသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ မည်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချန်ကောဟွားမှာမူ အစကတည်းက အောင်သွယ်စဉ်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဘဝမှာ အလွန်ပင် စိုပြေနေပြီး အလုပ်အကိုင်မှာလည်း တရိပ်ရိပ် တိုးတက်နေကာ ဇနီးဖြစ်သူမှာလည်း တစ်ခါတည်းနှင့် သုံးမွှာပူး မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ဘဝ၏ အောင်နိုင်သူကြီးပင် ဖြစ်သည်။

"အဘွား ငါ အောင်သွယ်ရှာချင်ပြီ"

ရှားကျူးသည် မုန့်အချို့ကို စားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရင်ထဲက စကားကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှားကျူးသည် ယနေ့ ချန်မိသားစုအပေါ် အထင်သေးဟန် ပြသခဲ့သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ချန်ကောဟွား၏ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော မိသားစုဘဝကို အလွန်ပင် အားကျနေခဲ့ပြီး ဇနီးမယား၊ သားသမီးများနှင့် နွေးထွေးသော ဘဝကို စောစီးစွာ ရရှိလိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နားမကြားသော အဘွားအိုသည် ရှားကျူး၏ စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ရှားကျူး၏ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် အိမ်တွင်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိသလို အလုပ်မှာလည်း ချင်ဟွိုင်ယွီကြောင့် ထိခိုက်မှုများ ရှိထားရာ အောင်သွယ်ရှာရန်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း နားမကြားသော အဘွားအိုသည် မြေးဖြစ်သူကို သနားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ရှားကျူးအတွက် မျိုးဆက်တစ်ခု ကျန်ရစ်စေရန် သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ပေးရမည်ဟု တွေးတောနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ လူရွေးချယ်စရာ တစ်ယောက်ကို တွေးမိသွားခဲ့သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရတယ်… အဘွား နောင်ကျရင် မင်းအတွက် တစ်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးမယ်၊ အဲ့ဒီမိန်းကလေးက မြို့ပေါ်ကဖြစ်ပြီး မိဘတွေကလည်း ဌာနဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းတွေမို့လို့ အခြေအနေက အရမ်းကို ကောင်းတယ်"

"အဘွား အဲ့ဒါဆိုရင် အရမ်းကောင်းတာပဲ"

ရှားကျူး၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ချန်ကောဟွားက နေ့တိုင်း ကြွားလုံးထုတ်နေတာ၊ ငါ လာမယ့်ရက်တွေမှာ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့အခါကျရင် သူ့ကို သေချာပေါက် တစ်ခါလောက် အားကျသွားစေရမယ်"

ဤသို့ ပြောဆိုရင်းဖြင့် ရှားကျူး၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် သူ မသိရှိသည်မှာ တကယ်တမ်းတွင် နားမကြားသော အဘွားအိုက သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စီစဉ်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။

နားမကြားသော အဘွားအိုသည် ရှားကျူး ယနေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်နေရခြင်းမှာ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ မာယာအောက်တွင် နစ်မွန်းနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ရှားကျူး မျိုးဆက်မပြတ်စေရန်အတွက် နည်းလမ်းအချို့ကို သုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ရှားကျူးကို စောစီးစွာ အိမ်ထောင်ပြုကာ အခြေကျစေရမည် ဖြစ်သည်။

မူလက နားမကြားသော အဘွားအိုသည် ယခင်က ချန်ကောဟွားထံသို့ လာရှာဖူးသော လုံရှောင်းအဲ့ကို သဘောကျနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်က လှပပြီး အမူအကျင့်နှင့် ပညာအရည်အချင်းလည်း ရှိသည်။

သို့သော် သူမသည် ဟောင်ကောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာမည်ကို မသိရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အခြားခြံဝင်းမှ လျိုယုဟွားထံသို့ အာရုံလွှဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလျိုယုဟွားမှာ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ရှားကျူး၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာဖူးသော ဝက်ဝံမင်းကြီး၏ ဒုတိယအဒေါ်ဆိုသူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှားကျူး မသိရှိသည်မှာ အနာဂတ်တွင် သူ၏ အောင်သွယ်မှုသည် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး၏ ရယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။

......