အခန်း ၁၃၀

အခန်း (၁၃၀)

အိမ်တွင် သေးငယ်သော မိသားစုဝင် သုံးဦး တိုးလာသဖြင့် ချန်ကောဟွားအတွက် ဤကမ္ဘာလောကအပေါ် သံယောဇဉ်တစ်ခု ပိုတိုးလာသည်။ ဤကာလအတွင်း အလုပ်လုပ်ရာတွင်လည်း ပို၍ တက်ကြွလာခဲ့ပြီး ခေတ်ရေစီးကြောင်းကို ဦးဆောင်သူတစ်ဦးဖြစ်လာကာ မိသားစုကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခုကို စောစီးစွာ ပေးစွမ်းနိုင်ရန် တွေးတောနေသည်။

ကလေးမွေးပြီးသော ချင်ကျင်းယွီသည်လည်း ကုန်စည်ဖြန့်ချိရေး သမဝါယမသို့ စောစီးစွာ အလုပ်ပြန်ဆင်းချင်နေသည်။ သို့သော် ချန်ကောဟွားက သဘောမတူခဲ့ပေ။ အိမ်တွင် ငွေကြေးနှင့် စားနပ်ရိက္ခာများ မပြတ်လပ်နေရာ ချင်ကျင်းယွီကို ကုန်စည်ဖြန့်ချိရေး သမဝါယမသို့သွားကာ အပင်ပန်းခံပြီး အလုပ်လုပ်ခိုင်းရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ချင်ကျင်းယွီသည် ချန်ကောဟွားက သူမကောင်းကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် အလုပ်သွားလုပ်မည့် အတွေးကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး အိမ်တွင်သာ ကလေးများကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပြုစုစောင့်ရှောက်နေသည်။ ကလေးများကို စိတ်မချနိုင်သောကြောင့် ချင်ထျဲ့နျိုတို့ဇနီးမောင်နှံသည် ပြန်မသွားကြသေးဘဲ အရှေ့ဘက် ခြံဝင်းတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်နေကြသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီကိုတော့ ချန်မိသားစုအိမ်တွင် လာရောက် အလုပ်လုပ်ခိုင်းခြင်း မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောင်ခေတ်တွင် မိဘများ အိမ်၌ မရှိချိန်တွင် ကလေးထိန်းများက ကလေးငယ်များကို အန္တရာယ်ပြုသည့် ဗီဒီယိုများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ချန်မိသားစုအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသဖြင့် ချန်ကောဟွားအနေဖြင့် သူမကို အိမ်တံခါးဝသို့ ဝင်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ကလေးသုံးယောက် ဆာလောင်နေမည်လားဆိုသည့် ကိစ္စအတွက်မူ လုံးဝ စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စနစ်၏ ဝင်ရောက်စာရင်းသွင်းမှုအောက်တွင် စနစ်နယ်ပယ်ထဲ၌ ကလေးနို့မှုန့်ဘူးပေါင်းများစွာ တိုးလာသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် အကြာတွင် ချင်ကျင်းယွီသည်လည်း မီးတွင်းထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မီးတွင်းထွက်ပြီးနောက် ချင်ကျင်းယွီသည် ချန်ကောဟွား၏ ဖိအားများ အလွန်ကြီးမားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အားမနေနိုင်ဘဲ ပိုက်ဆံရှာရန် အလုပ်သွားလုပ်ချင်နေသည်။

ချန်ကောဟွားသည် မူလက ချင်ကျင်းယွီကို ဤမျှအထိ အပင်ပန်းမခံရန် ဖျောင်းဖျလိုသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အိမ်တွင် ချင်ထျဲ့နျိုတို့ဇနီးမောင်နှံ ရှိနေသည့်အပြင် ဟယ်ယွီရွှိန်နှင့် ယွီလီတို့ကလည်း ကလေးများကို လာရောက်ချော့မြှူကာ အဝတ်အစားများ လျှော်ဖွတ်ပေးလေ့ရှိကြောင်း တွေးမိသဖြင့် ချင်ကျင်းယွီ သဘောအတိုင်းသာ လွှတ်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် ယနေ့ မနက်စောစောတွင် ချန်ကောဟွားသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဝင်ရောက်စာရင်းသွင်းခဲ့ရာ စနစ်က ပုံမှန်ရရှိနေကျ ပစ္စည်းဆုလာဘ်များအပြင် ထူးဆန်းသော ဆုလာဘ်တစ်ခုကိုပါ ပေးအပ်လာသည်။

"အိမ်ရှင် ဝင်ရောက်စာရင်းသွင်းမှုမှ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြား ၁၀၀ ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ဤစာရင်းသွင်းမှု ရလဒ်ကို ကြားပြီးနောက် ချန်ကောဟွား၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အတော်လေး သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးသော ဤနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြားက အတိအကျ မည်သည့်အနေအထားအတွက် အသုံးဝင်သနည်း။

သို့သော် သိပ်မကြာခင်အချိန်တွင်ပင် စနစ်က ရှင်းပြလာသည်။

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြား - ဤကတ်ပြားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အိမ်ရှင်အား တစ်နိုင်ငံလုံး၏ နေရာအနှံ့သို့ တစ်ကြိမ် ရွှေ့ပြောင်းစေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် ကန့်သတ်ထားသည်။

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြား၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သိရှိသွားသောအခါ ချန်ကောဟွားသည် တိုက်ရိုက်ပင် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားသည်။

ဤကာလများအတွင်း ချန်ကောဟွားက ကြိုးစားလုပ်ကိုင်လာသည်နှင့်အမျှ ဝယ်ယူရေးကဏ္ဍတွင် အခြေခံအားဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းရောင်းချမှု၏ အမြင့်ဆုံးပမာဏသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ဟုန်ရှင်းသံမဏိစက်ရုံ၏ လယ်ယာထွက်ကုန်များကို သုံးစွဲနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး ယခုလက်ရှိတွင် သူ၏ လုပ်ငန်းမှာ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိုးဖောက်ကျော်လွှားရန်အတွက် သဘာဝအားဖြင့် စနစ်နယ်ပယ်ထဲတွင် ပုံနေသော လယ်ယာထွက်ကုန်များကို အခြားနေရာများသို့ ရောင်းချပစ်ရန် လိုအပ်သည်။

ယခုအခါတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြား ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ချန်ကောဟွားအတွက် ပို၍များပြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်တိုင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြားမှတစ်ဆင့် ဟောင်ကောင်သို့သွားကာ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချနိုင်ပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ဟောင်ကောင်ဘက်တွင်ပါ လုပ်ငန်းများ ချဲ့ထွင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ချန်ကောဟွားသည် ဤပြဿနာကို အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေခဲ့ခြင်းမှာ ဇနီးနှင့် ကလေးများအားလုံးသည် မြို့တော်တွင် ရှိနေသဖြင့် ဟောင်ကောင်သို့သွားရန် အချိန်ဖယ်ပေးဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြား ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အလုပ်သွားရင်း ကုန်ပစ္စည်းလက်ခံသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးချကာ ဟောင်ကောင်ဘက်တွင် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာလေးတစ်ခု ဖန်တီးရန် သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဟောင်ကောင်အကြောင်း တွေးမိသောအခါ ချန်ကောဟွားသည် ယခင်က မိမိအပေါ် နှစ်သက်မြတ်နိုးခဲ့ဖူးသော လုံရှောင်းအဲ့ကို သတိရသွားသည်။ သူမ ဟိုဘက်မှာ မည်သို့နေထိုင်နေမ‌ည်ကိုလည်း မသိရပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် များများတွေးနေ၍လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ယခုချက်ချင်း ဟောင်ကောင်သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ စီးပွားရေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သွားရောက်လေ့လာကြည့်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ အကြံရပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည် စတင်လှုပ်ရှားလေတော့သည်။ မိသားစုဝင်များကို သေချာမှာကြားပြီးနောက် စက်ဘီးနင်းကာ စက်ရုံဘက်သို့ စီးသွားလိုက်သည်။

လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားလေးတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ကောဟွားသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြား၏ အသုံးပြုမှု စည်းကမ်းချက်များအရ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဟောင်ကောင်ဒေသကို နေရာသတ်မှတ်လိုက်ပြီးနောက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ် တစ်ကတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဝုန်း

ဝုန်းခနဲ ဖြစ်သွားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချန်ကောဟွား သတိပြန်ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ငွေကြေးများ၏ အနံ့အသက်ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့် ငွေကြေးများ၏ အနံ့အသက်ဟု ဆိုရသနည်း။ ဒါကလည်း အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။ ဤကာလတွင် ဟောင်ကောင်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသော ခေတ်ကာလဖြစ်ပြီး ဟောင်ကောင်သို့ နိုင်ငံခြားမှ လုပ်ငန်းကြီး အမြောက်အမြား တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ဟောင်ကောင်သည် သဘာဝအားဖြင့် ကားများ၊ လူများနှင့် အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။ နေရာအနှံ့ ငွေကြေးများ ပေါများနေသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုံခြုံရေး စီမံခန့်ခွဲမှုမှာလည်း သိပ်ပြီး စိတ်ကျေနပ်စရာ မကောင်းလှပေ။

အရည်အချင်းရှိသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များသည် ဤနေရာတွင် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ကြသည်။ သို့သော် စွမ်းဆောင်ရည်မရှိသော သာမန်လူများမှာမူ အနိုင်ကျင့်ခံရမည့် ကံကြမ္မာသာ ရှိသည်။

ချန်ကောဟွားသည် လူနှင့်ကားများ စည်ကားလှသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေရင်း ခေတ်ကာလ၏ အငွေ့အသက်များ တလိမ့်လိမ့် ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ ရင်ထဲတွင်လည်း လှိုင်းတံပိုးများ အဆက်မပြတ် ထကြွလာသည်။

ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းများ ထန်နေသော ဟောင်ကောင်ခေတ်တွင် ခေတ်ရေစီးကြောင်းကို ဦးဆောင်သူတစ်ဦး မဖြစ်ချင်သူ မည်သူရှိပါမည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟောင်ကောင်သို့ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ဝင်ရောက်လာရာ အများစုမှာ အပေါ့စား စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့် ငွေကြေးလုပ်ငန်းများဖြစ်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်သူ မရှိသေးကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လယ်ယာထွက်ကုန်များကို သိမ်းဆည်းခြင်းနှင့် ရောင်းချခြင်း၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ အမြတ်အစွန်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လယ်ယာထွက်ကုန် ကုန်သည်အများစုသည် ဤနေရာတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ပိုင်ဆိုင်ထားသော ချန်ကောဟွားအတွက်မူ ဤသည်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိတွင် ရတနာအကဲဖြတ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှု ကတ်ပြားရှိထားရာ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရောင်းချခြင်း၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ရောင်းချခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ဟောင်ကောင်တွင် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများကို ဈေးပေါပေါဖြင့် ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုးပင် ကြုံလာနိုင်သေးသည်။

ဤသို့တွေးတောရင်း ချန်ကောဟွားသည်လည်း ဟောင်ကောင်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ကာ ခေတ်ကာလ၏ အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေလိုက်သည်။

"လူချောလေး အဝတ်အစား လာဝယ်တာလား"

ဈေးတန်းတစ်ခုကို ဖြတ်သွားစဉ် အဝတ်အစားရောင်းချကာ ဧည့်သည်ခေါ်နေသော အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။ ချန်ကောဟွားသည် ခေါ်ရောင်းသည့်အသံကို ကြားပြီးနောက် လျှောက်လှမ်းနေသော ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ လူချောလေးဟူသော အသံကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများမှာ အမှန်တကယ်ပင် တောဆန်လွန်းနေသည်။ နောင်တွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် သူဌေးတစ်ဦးအနေဖြင့် အနည်းငယ် ပို၍ကောင်းမွန်စွာ ဝတ်ဆင်ရမည်ပင် ဖြစ်သည်။

နောင်တစ်ချိန် စီးပွားရေးလုပ်ရာတွင် လုရှောင်းအဲ့နှင့် တွေ့ဆုံလာပါကလည်း မြို့တက်လာသော တောသားတစ်ယောက်နှင့် တူနေမည် မဟုတ်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ဤအဝတ်အထည်ဆိုင်ရှိ အမျိုးအစားများမှာ အလွန်စုံလင်ပြီး အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးဝတ် အဝတ်အစားများလည်း ရှိနေသဖြင့် ချန်ကောဟွားက မိသားစုဝင်များအတွက် အထည်အချို့ ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ ဤသို့တွေးတောရင်း ချန်ကောဟွားသည် အဝတ်အထည်ဆိုင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သို့သော် အဝတ်အထည်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပြဿနာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ၎င်းမှာ ဤနေရာတွင် ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာကို အသုံးပြုရပြီး မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ ငွေကြေးများမှာ သုံးစွဲ၍ မရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘာမှမတတ်နိုင်သဖြင့် ဘဏ်ကိုအရင်ရှာကာ ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ အချို့ကို သွားရောက် လဲလှယ်လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ယာယီ နေထိုင်ခွင့်လက်မှတ်ကိုလည်း အလွယ်တကူ ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။ ဤအရာများ ရှိမှသာလျှင် နောင်တွင် ဟောင်ကောင်၌ အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည် ခေတ်မီဆန်းသစ်သော အဝတ်အစားအချို့ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

အဝတ်အစားများ ဝယ်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည် လမ်းမပေါ်တွင် ထပ်မံ လှည့်လည်သွားလာရင်း ဟောင်ကောင်၏ ဈေးကွက်နှင့် လူဦးရေပမာဏကို လေ့လာအကဲခတ်နေသည်။

သေချာလေ့လာ စုံစမ်းပြီးနောက် ဤအချိန်တွင် ဟောင်ကောင်၏ လူဦးရေမှာ ခြောက်သန်းကျော်အထိ ရှိနေပြီး သာမန် ပြည်သူတစ်ဦး၏ တစ်လဝင်ငွေမှာပင် လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် လေးရာကျော် ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားသည်။ ဤနေရာ၏ သုံးစွဲနိုင်စွမ်းနှင့် သုံးစွဲမှုပမာဏမှာ အလွန်မြင့်မားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထိုအခါ ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော ဈေးကွက်ကြီးတွင် မိမိအနေဖြင့် မည်သည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်သင့်သနည်း။

ခဏကြာ တွေးတောပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည် လယ်ယာထွက်ကုန်များ ရောင်းချခြင်းကသာ အသေချာဆုံးဖြစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် စွန့်စားရမှုမရှိဘဲ ငွေကောက်ရသော လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ဟောင်ကောင်ရှိ ပြည်သူများမှာ လယ်ယာထွက်ကုန်များအပေါ် လိုအပ်ချက် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဈေးနှုန်းကို ဟုန်ရှင်းသံမဏိစက်ရုံဘက်ထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားစွာ ရောင်းချနိုင်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်ပါက ပစ္စည်းများကို အရောင်းအဝယ်လုပ်ပြီးနောက် အနာဂတ်တွင် အကောင်းဆုံးနေရာ၌ အဆင့်မြင့် စံအိမ်ကြီးတစ်လုံး ဝယ်ယူရန် စဉ်းစား၍ မရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သေချာပေါက်ပင် ဤရည်မှန်းချက်ကို ရရှိရန်အတွက် အနည်းဆုံးအနေဖြင့် လုပ်ငန်းကို ကြီးထွားခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ကာ နာမည်ကြီး လယ်ယာထွက်ကုန် ဖြန့်ဖြူးရောင်းချသူ တစ်ဦးဖြစ်လာရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ယခုလက်ရှိမှာ အစသာရှိသေးပြီး ယနေ့တွင် အခြေအနေကို နားလည်အောင် လေ့လာရုံသာဖြစ်ရာ နောက်ပိုင်းမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ဦးတည်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိပြီးနောက် ကောင်းကင်မှာလည်း မစောတော့ပေ။

ချန်ကောဟွားသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကတ်ပြားမှတစ်ဆင့် မြို့တော်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီးနောက် အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွား စက်ဘီးတွန်းကာ အလယ်ခြံဝင်းထဲသို့ မဝင်ရသေးမီမှာပင် ရှားကျူးနှင့် ကျားတုန်းရွှီတို့၏ ငြင်းခုံသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ အလယ်ခြံဝင်းဘက်သို့ နီးကပ်လာလေ ထွက်ပေါ်လာသော ငြင်းခုံသံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာလေ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရှိုက်ငိုသံကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရသည်။

ကျားတုန်းရွှီတို့ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ရန်ဖြစ်နေကြမှန်း မသိရချေ။