အခန်း ၇၆၇

အခန်း ၇၆၇ -တစ်ရာစုအတွင်း တိုးတက်မှု (၂)

ဆေးလုံးများ ဖန်တီးရန်အတွက် ဆေးပေါင်းဖိုမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

ဆေးပေါင်းဖိုကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် ဆေးလုံးများ စတင်ဖန်တီးတော့သည်။

ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အဂ္ဂိရတ် အမွေအနှစ်များကို အားကိုး၍ အဆင့် (၉) နှင့် အဆင့် (၁၀) ဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်းပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သတိထားသည့်အနေဖြင့် ကုချင်းဖန်သည် အဆင့် (၁၀) ဆေးလုံးကို ချက်ချင်း မစမ်းသပ်ဘဲ၊ အဆင့် (၉) ကိုလည်း မဖန်တီးဘဲ အဆင့် (၈) ဆေးလုံးအချို့ကို အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ဖန်တီးကြည့်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကုချင်းဖန်သည် မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဆေးဖိုအတွင်းတွင် စတင်ဖန်တီးသည်။

နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်။

ယင်ယန် ငါးမျိုးဆက် ဖန်တီးမှုဖိုအတွင်းမှ ပြာမည်းများကို ကြည့်ကာ ကုချင်းဖန်၏ အမူအရာမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်သွားသည်။

ပျက်စီးသွားပြီ။

ပထမဆုံး အဆင့် (၈) ဆေးလုံးအုပ်စုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ကုချင်းဖန် စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် အခြေအနေကို ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်ရာ ပျက်စီးရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။

အခြားမဟုတ်။

သူ၏ လက်စွမ်းများမှာ ရိုးသွားခြင်းပင်။

မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများ ပေါင်းစပ်ရာတွင် အမှားအယွင်း ရှိနေသဖြင့် ပျက်စီးရခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် ဒုတိယအုပ်စုကို စတင်ဖန်တီးသည်။

ဒီတစ်ခါတွင်မူ ဆေးလုံးဖန်တီးသည့် အဆင့်ဆင့်မှာ ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူလိုက်သည့်အခါ ဆေးလုံးကိုးလုံးမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

"ဆေးလုံး ကိုးလုံး ရတယ်၊ မဆိုးဘူး"

ကုချင်းဖန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ဆေးလုံးအုပ်စုတစ်ခုစီတွင် ဆေးလုံးအရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် ရှိပြီး အများဆုံး ကိုးလုံး၊ အနည်းဆုံး သုံးလုံး ထွက်ရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ဆေးလုံးများကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီးသော်လည်း နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော 'မိုးကြိုးဒုက္ခ' ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အဆင့် (၆) ဆေးလုံးများမှ စတင်၍ အုပ်စုတစ်ခုစီသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်အတွက် မိုးကြိုးဒုက္ခဖြင့် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆေးလုံးဖန်တီးခြင်းမှာ အောင်မြင်သည်ဟု မဆိုနိုင်သေးပေ၊ မိုးကြိုးဒုက္ခကို မခံနိုင်လျှင် ဆေးလုံးများမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သို့သော် ကုချင်းဖန်၏ အမြင်အရ သူဖန်တီးလိုက်သော ဆေးလုံးကိုးလုံးမှာ 'ရောနှောဒြပ်စင် အပြည့်အဝ' ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရန် ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေ။

ဖြစ်ရပ်မှန်က သက်သေပြနေသည်။

ကုချင်းဖန် မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ။

မိုးကြိုးဒုက္ခ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ဆေးလုံးကိုးလုံးစလုံးမှာ အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဆေးလုံးအသစ်များကို ဆက်လက် ဖန်တီးသည်။

တရစပ် ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကုချင်းဖန် အကြိမ်တိုင်း အောင်မြင်သည်။

ထို့ပြင် အဆင့် (၈) ဆေးလုံးအုပ်စုတိုင်းတွင် ဆေးလုံးကိုးလုံးစီ ထွက်ရှိသည်။

ဤသတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားလျှင် အဆင့် (၉) အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် များစွာ အံ့အားသင့်သွားကြပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ဆိုစေ အဆင့် (၉) ပညာရှင်တစ်ဦးပင် အဆင့် (၈) ဆေးလုံးကို အကြိမ်တိုင်း ရာနှုန်းပြည့် အောင်မြင်အောင် မဖန်တီးနိုင်သည့်အပြင် ဆေးလုံးအရေအတွက် အများဆုံးကိုလည်း အမြဲတမ်း မရနိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဤအရာကို ရရှိခြင်းမှာ အဂ္ဂိရတ် လက်စွမ်းတင်မကဘဲ အခြေခံအုတ်မြစ် စုဆောင်းမှုအပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် အဆင့် (၈) အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်၏ ဝိညာဉ်အသိရှိသဖြင့် သူ အလေးအနက်ထားပါက အရေအတွက်နှင့် အောင်မြင်နှုန်းကို အာမခံနိုင်သည်။

ပြောရလျှင် ထာဝရကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်မှာ အခြားကျင့်ကြံသူများ၏ စံနှုန်းဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပေ။

အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်များစွာမှာ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားအားထုတ်သော်လည်း ထာဝရကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် တစ်ခဏမျှ အလေးအနက်ထားခြင်းလောက် မထိရောက်ပေ။

ဤကိစ္စများမှာ ပြောရလျှင် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုသာ လုံလောက်ပါက မည်သည့်အရာမဆို လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

"အဆင့် (၈) ဆေးလုံးက ငါ့အတွက် မခက်ခဲဘူး၊ နောက်တစ်ခုက အဆင့် (၉) ဆေးလုံးတွေကို ဖန်တီးရမယ့် အချိန်ပဲ"

ကုချင်းဖန် တွေးတောရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆင့် (၉) ဆေးဖော်စပ်နည်းများကို ပြန်လည်မှတ်မိကာ ဆေးလုံးအသစ်များကို စတင်ဖန်တီးသည်။

ဤဆေးလုံးများအတွက် လိုအပ်သော မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှာ ကုချင်းဖန်၏ အမြင်အရ ပြဿနာ မရှိပေ။

ချင်းမူ မသေမျိုးနယ်မြေရှိ လူသားမျိုးနွယ်မှာ အားနည်းသော်လည်း အထက်နယ်မြေမှာ မသေမျိုးနယ်မြေ ဖြစ်သဖြင့် အောက်နယ်မြေနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။

အောက်နယ်မြေတွင် ရှားပါးလှသော မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှာ အထက်နယ်မြေတွင်မူ ထိုမျှ ရှားပါးခြင်း မရှိပေ။

အဆင့် (၁၀) မှသာ အနည်းငယ် ရှာရခက်သော်လည်း အတော်အတန်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော် သမိုင်းကြောင်း ရှိပြီး မသေမျိုးမြို့များစွာကို သိမ်းပိုက်ထားသဖြင့် သူတို့၏ အုတ်မြစ်မှာ ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။

ထို့ပြင် ကုချင်းဖန် ဖန်တီးနေသော ဆေးလုံးများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန် မဟုတ်ဘဲ အခြားကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အုတ်မြစ်အဖြစ် တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင် ကုချင်းဖန်သည် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေအတွက် အခမဲ့ လုပ်အားပေးနေခြင်း ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေအနေဖြင့် မငြင်းဆိုနိုင်ပေ။

ထို့ပြင် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကို တည်ထောင်သူမှာ ကုချင်းဖန်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တစ်ဦးတည်းသော ထာဝရပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည့်အတွက် သူတွင် အာဏာအပြည့်အဝ ရှိသည်။

ဆေးလုံးအားလုံးကို သူကိုယ်တိုင် သိမ်းထားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လျှင်ပင် မည်သူမျှ မကန့်ကွက်ဝံ့ပေ။

...

နောက်တစ်ခု ကုချင်းဖန်သည် ဆေးလုံးဖန်တီးခြင်းတွင် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သည်။

ပထမနှစ်တွင် သူသည် အဆင့် (၉) အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်လာသည်။

ဆယ်နှစ်မြောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် အဆင့် (၉) အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နှစ်ပေါင်း ၃၀ တွင် ကုချင်းဖန်သည် အဆင့် (၁၀) ဆေးလုံးများကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ပြီး အဆင့် (၁၀) အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်လာသည်။

နောက်လာမည့် ဆယ်စုနှစ်များတွင် ကုချင်းဖန်၏ အဂ္ဂိရတ် လမ်းကြောင်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ မပြည့်မီပင် အဆင့် (၁၀) အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်း ဆေးလုံးအမြောက်အမြား လည်ပတ်နေပြီး ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ဆေးလုံးများစွာ ရရှိကာ စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။

"ဗြုန်း"

မိုးကြိုးဒုက္ခမှာ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာအထိ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ကျင့်ကြံသူများစွာသည် နယ်ပယ်လွတ် ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ မနာလိုမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မဟာဧကရာဇ် မိုးကြိုးဒုက္ခ"

"နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးက ဧကရာဇ်အဆင့်ကို သက်သေပြလိုက်ပြန်ပြီ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်း မဟာဧကရာဇ် ဘယ်နှစ်ပါးလောက် ပေါ်လာပြီလဲ ခြောက်ပါးလား"

"နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်း မဟာဧကရာဇ် ခြောက်ပါး ပေါ်လာတာဟာ တခြား မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေဆိုရင် မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ—"

ဤကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပြောဆိုနေကြပြီး မဟာဧကရာဇ်များကို အံ့အားသင့်ကာ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကို လေးစားသွားကြသည်။

နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်း မဟာဧကရာဇ် ခြောက်ပါး။

ဤအရေအတွက်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းသည်။

သို့သော် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အကြီးအကဲများမှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်း ဧကရာဇ် ခြောက်ပါး ပေါ်လာရခြင်းမှာ အဆင့် (၉) နှင့် (၁၀) ဆေးလုံးများစွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ကျင့်ကြံရာတွင် ပိုမို လွယ်ကူသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိသည်။

ဤဆေးလုံးများ၏ အရင်းအမြစ်မှာ ကုချင်းဖန် ဖြစ်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၁၀၀ က သခင်ကြီးဟာ အဆင့် (၈) ဆေးလုံးပဲ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အဆင့် (၁၀) ထိပ်တန်း ဆေးလုံးတွေကို ဖန်တီးနိုင်နေပြီ။ ဒီလို တိုးတက်မှုမျိုးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ"

မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက ကုချင်းဖန်ကို လေးစားစွာဖြင့် ပြောဆိုသည်။

နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်း အဆင့် (၈) မှ အဆင့် (၁၀) အထိ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သာမန်လူတို့နှင့် ယှဉ်၍ မရပေ။

အခြား မဟာဧကရာဇ်များပင်လျှင် နှစ်များစွာအတွင်း စွမ်းအားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။

မည်သို့ဆိုစေ ဆေးလုံးများ ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်းမှာ ကွာခြားလှသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ စွမ်းအားမှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်း အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ ထက်ပင် သာလွန်သွားသည်။

ထို့ပြင် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားဖြင့် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသည် အသုံးမပြုသော ဆေးလုံးများကို အခြား အင်အားစုများနှင့် ကုန်သွယ်ကာ မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အပြန်အလှန် ရရှိနိုင်သည်။

အပြန်အလှန် ဖလှယ်မှုများဖြင့် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ စွမ်းအား မတိုးတက်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

နောက်ထပ် ဆေးလုံးအုပ်စုတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး မိုးကြိုးဒုက္ခ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ကုချင်းဖန်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးလုံးကိုးလုံးစလုံး သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ဤဆေးလုံးများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် တာအိုအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ဤဆေးလုံးများကို ကြည့်ကာ ကုချင်းဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်သေးဘူး"

"ဒီဆေးလုံးတွေက တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံးနဲ့ ယှဉ်ရင် အဝေးကြီး လိုသေးတယ်"

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဆေးလုံးများမှာ အပြင်လောကတွင်ဆိုလျှင် မဟာဧကရာဇ်များကို အရူးအမူး ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ကုချင်းဖန်၏ အမြင်တွင်မူ ပျက်စီးသွားသော ဆေးလုံးများသာ ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် အဆင့် (၁၀) အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံးကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူသည် တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံး အချို့ကို သုံးစွဲဖူးပြီး ထိုဆေးလုံး၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပါဝင်ပစ္စည်း အချို့ကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အချို့သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ကုချင်းဖန် မဖော်ထုတ်နိုင်သေးပေ။

ထိုအကြောင်းကြောင့် ကုချင်းဖန်သည် တစ်ဆင့်ချင်းစီသာ စူးစမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းမရှိဘဲ ပြီးစီးသွားသော ဆေးလုံးများကိုသာ အားကိုး၍ ခန့်မှန်းရသည်မှာ ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံး ဖန်တီးရခြင်း၏ အခက်အခဲမှာ ကုချင်းဖန် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ခက်ခဲသည်။

သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များမှာ ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ ဖန်တီးလိုက်သော ဆေးလုံးများမှာ ထိပ်တန်း အဆင့် (၁၀) သာ ဖြစ်ပြီး အဆင့် (၁၁) အထိ မရောက်နိုင်သည့်အပြင် တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံးနှင့်လည်း ယှဉ်၍ မရပေ။

အတိအကျပြောရလျှင် တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံးမှာ သာမန် အဆင့် (၁၁) ဆေးလုံးများနှင့် မတူပေ။

မည်သို့ဆိုစေ ဤဆေးလုံးများကို သာမန် ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် သို့မဟုတ် တတိယအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်သို့ အဆင့်တက်တော့မည့် ကုချင်းဖန်ပင် သုံးစွဲလျှင် ထူးခြားသော ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ရှေ့ရှိ ဆေးလုံးများကို ကြည့်ကာ ကုချင်းဖန် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့သည်။