အခန်း ၁၄၈

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

အပိုင်း ၁၄၈ - ခိုးယူအသုံးပြုခြင်း

လင်းစုယွီက ထိုလူရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏မျက်ခုံးများ ကြုံ့သွားတော့သည်။ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းပါလား...။

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒီအမျိုးသမီးက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က သူမနဲ့ စုယွီ ဈေးဝယ်ထွက်တုန်းက တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရူးကြောင်ကြောင် တောင်းရမ်းစားသောက်နေတဲ့ မိန်းမကြီးပဲ။ သူမက ဒီကို ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ။

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက လင်းစုယွီကို အတော်လေး ရင်းနှီးပုံရသည်။ သူမက လင်းစုယွီကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "စုယွီ၊ နင်က အခု အဝတ်အထည်တွေ ရောင်းနေတာလား"

လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် တွေ့ခဲ့တုန်းကနဲ့မတူဘဲ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက တစ်ကိုယ်လုံး အဖိုးတန်အဝတ်အစားတွေ ဆင်မြန်းထားသည်။ သူမက လှပသားနားစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုနေ့က တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေမျိုးနဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားလှသည်။

"အိုး... ပိုင်မိသားစုနဲ့ ကျန့်မိသားစုတို့က ဒီလောက်ထိတောင် နိမ့်ကျသွားကြတာလား"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်း ချိတ်တွဲလာသည့် အမျိုးသားက ရုတ်တရက် သရော်သံဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ချီမင်က လက်နှစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ ရယ်မောရင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူက ဝမ်ရှို့ကျွမ်းနဲ့အတူရှိနေတဲ့ လူကို အကဲခတ်လိုက်ရင်း - "ဘယ်သူများလဲလို့ ကြည့်လိုက်တာ... ကောမိသားစုရဲ့ လူမြင်မတင့်တဲ့ တရားမဝင်သားပဲကိုး"

ကောချန်းလျန်သည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ကောမိသားစု၏ ဘိုးဘေးတို့ မျိုးရိုးတော်စပ်မှုအရ တောရွာမှ ပြန်ခေါ်လာသည့် သားဖြစ်သည်။ သူက ဟောင်ကောင်မြို့သို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားကာ နေရာတကာတွင် ကြွားဝါနေသူဖြစ်သည်။

"မင်း...!"

မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် ကောချန်းလျန်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ခြေဆောင့်လိုက်မိသည်။ သို့သော် သူသည် ကောမိသားစု၏ လူရာမသွင်းခံရသည့် သားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဆိုသည်မှာ ငြင်းမရသော အမှန်တရားပင်။

"ဒါဆိုလည်း ဘာဖြစ်လဲ။ အဝတ်အထည်တွေ ရောင်းပြီး အသက်မွေးရတဲ့အထိ နိမ့်ကျသွားတဲ့ ပိုင်မိသားစုရဲ့ သခင်လေး ပိုင်ထက်စာရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့"

သူက အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်လို ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မိုက်မဲမှုက သိသာနေသည်။

ပိုင်ချီမင်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်ကာ ပြန်ပက်လိုက်သည်။ "ဒါကလည်း သူတပါးရဲ့ အလိုကျ မျက်နှာချိုသွေးပြီး ပိုက်ဆံတောင်းစားနေရတဲ့ သခင်လေးကောထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းပါသေးတယ်"

ထိုစကားက ကောချန်းလျန်၏ အသည်းကို ထိသွားစေသဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာ နီမြန်းရာမှ ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါက သခင်လေးပိုင် ဖြစ်ရမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုလျန်က ကောမိသားစုရဲ့ သွေးသားရင်းချာ မျိုးဆက် ပဲလေ၊ သူက လင်းစုယွီနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူမက လင်းစုယွီသည် ပိုင်မိသားစု၏ မျိုးဆက် သွေးသားရင်းမဟုတ်ဘဲ ကပ်ရပ်နေထိုင်နေသူဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသို့ ကပ်ရပ်နေထိုင်ခြင်းမှာ တရားမဝင်သားဖြစ်ခြင်းထက်ပင် ပို၍ အရှက်ရဖွယ်ကောင်းကြောင်း သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

လင်းစုယွီနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ပိုင်ချီမင်က မည်သူ့ကိုမျှ မျက်နှာသာမပေးတတ်ပေ။

"ဘာလဲ... မင်းလို အဆင့်မရှိတဲ့သူကို သူ စိတ်မကြည်တဲ့အချိန်ကျရင် အချိန်မရွေး ကန်ထုတ်ပစ်မှာပဲ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဒီမှာ လာပြီး ဟန်ကြီးပန်ကြီး လုပ်နေတာလဲ"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ ပိုင်ချီမင်၏ စကားများက အလွန်ရက်စက်လှသည်။၊ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းသည် လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်ကပင် တောင်းရမ်းစားသောက်နေခဲ့ရသူဖြစ်ကြောင်း လင်းစုယွီကလည်း သိနေသည်။

"စုယွီ... နင့်မှာ အခက်အခဲရှိရင် ငါ့ကို ပြောလို့ရပါတယ်"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး အဝတ်အစားတစ်ထည်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ဆွဲယူကာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင်ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ၊ သူတပါးရဲ့ ဒီဇိုင်းတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူတဲ့ ပုံကြမ်းတွေကို ဆွဲရတာကို ဝါသနာပါတုန်းပဲနော်" ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်သည် ထိုမိန်းမကို အစကတည်းက အမြင်မကြည်ဖြစ်နေသည်၊ ယခုအခါ သူမ အပင်ပန်းခံဆွဲထားသည့် ဒီဇိုင်းများကို ခိုးချထားသည်ဟု စွပ်စွဲလာသဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

"ဒီမိန်းကလေးက စကားကို ကောင်းကောင်းမပြောတတ်ရင် ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်စမ်းပါ။ အရင်တုန်းကလို ကုန်တိုက်ရှေ့မှာ သွားပြီး ရိုးရိုးသားသား တောင်းစားနေလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်"

"မမလေးကျန့်... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလျင်စလို ကောက်ချက်ချနေရတာလဲ။ စုယွီနဲ့ ကျွန်မက အသိဟောင်းတွေပါ၊ သူမ ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ကျွန်မ အသိဆုံးပါ"

"ဒီဝတ်စုံရဲ့ ဒီဇိုင်းက နိုင်ငံခြား ဘရန်းတစ်ခုနဲ့ အရမ်းတူနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက လက်ထဲမှ အဝတ်အစားကို မြှောက်ပြကာ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ကျီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြလိုက်သည်။

"ငါဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံက ပင်လယ်ရပ်ခြားကနေ မှာယူထားတာ၊ ဒါက ဒီဇိုင်နာ ချောင်အန်းရဲ့ လက်ရာမွန်ပဲ။ ဒါက ဘယ်လိုမှ အတုအပ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

လူတိုင်းက ဝမ်ရှို့ကျွမ်း လက်ထဲရှိ ဝတ်စုံနှင့် သူမ ဝတ်ထားသည့် ဝတ်စုံကို သေချာစွာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒီဇိုင်းအသေးစိတ် အချက်အလက်အချို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် တူညီနေကြသည်။

"စုယွီ... တခြားသူရဲ့လက်ရာကို ခိုးချတာက ထောင်ကျနိုင်တယ်ဆိုတာ နင်မသိဘူးလား။ တော်သေးတာပေါ့၊ ငါ အရင်တွေ့သွားလို့"

လင်းစုယွီက သူမ၏ တစ်ယောက်တည်း ကပြနေသည့် ပြဇာတ်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က ရှေ့သို့တိုးလာကာ မထီမဲ့မြင် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းကလေးက ကျွန်မတို့အဝတ်အစားတွေကို ခိုးချထားတယ်လို့ တည့်တည့်ကြီး ပြောနေတာပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုရော အပြစ်မကင်းသလို မခံစားရဘူးလား"

"မမလေးကျန်းက ဘာလို့ ဆီမဆိုင်တာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ လူတွေရဲ့ အာရုံကို လွှဲဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "ဒါဆို ဒီမိန်းကလေးက ဒီဇိုင်နာ ချောင်အန်းက AILING ကနေ ထွက်သွားပြီဆိုတာ မသိသေးဘူးပေါ့လေ" ဟုပြောလိုက်သည်။

"ဒီဇိုင်နာ ချောင်အန်းက AILING မှာ မလုပ်တော့ဘူးဆိုရင်တောင် ဒါက ခိုးချတာနဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူးလေ "

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က လက်ပိုက်လိုက်ကာ - "ဒီဇိုင်နာ ချောင်အန်းက ကျွန်မတို့ရဲ့ အထည်ချုပ်စက်ရုံကို ရောက်နေပြီလေ။ ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် သူက အခု YUNI ရဲ့ ဒီဇိုင်နာပဲ၊ အဲဒီတော့ ဘာခိုးချတာရှိမှာလဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မမလေးကျန်းကတော့ တကယ့်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ ချောင်အန်းလို နာမည်ကြီး ဒီဇိုင်နာက နာမည်မရှိတဲ့ ဘရန်းလေးအတွက် ဒီလိုနေရာမျိုးကိုလာပါ့မလား"