အခန်း ၅၁

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

အပိုင်း ၅၁

ကြင်ယာတော်မင်းသမီးရုန်သည် မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ပြီး စကားပြောရန် နှုတ်ခမ်းဟလိုက်သော်လည်း၊ မင်းသားရုန်သည် သူမအား လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် လျှင်မြန်စွာ နှုတ်ပိတ်လိုက်ပြီး မူးမေ့သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လျှောက်တင်လိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဇနီးသည် နေမကောင်းဖြစ်သွားလို့ပါ။ သူမကို အိမ်ပြန်ဖို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးပါရစေ"

လူတိုင်းက သူ၏ အပြုအမူကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။

ဖေးလင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကြင်ယာတော်မင်းသမီးရုန်က နေမကောင်းဖြစ်နေတာဆိုတော့၊ သူမအနေနဲ့ ပိုပြီး နားနားနေနေ နေသင့်ပြီး အနာဂတ်မှာလည်း အပြင်ထွက်တာတွေကို ရှောင်ကြဉ်ရမယ်"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ ဘေးရှိ ရှန်ဖေးပင်လျှင် သူမ၏ ပုံမှန် နူးညံ့သော အပြုံးကို ဆက်၍မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ချေ—မြို့စားစုယီမှာ ကျန်း မိသားစု၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ ကျန်း မိသားစုလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်သည် သူ၏ အစီအစဉ်များကို တင်းကျပ်စွာ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် ဤကိစ္စက ချီယောင် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်တိုင်ဆီသို့ ကူးစက်မလာစေရန်သာ ဆုတောင်းနိုင်တော့သည်။ သူမ၏ ဖခင်သာ ထိုညီမဖြစ်သူကို မမွေးစားခဲ့လျှင်—ယခုအခါတွင်မူ သူတို့အားလုံးမှာ ဆက်စပ်မှုကြောင့် နာမည်ပျက်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

ဖေးလင်ယွဲ့က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုသည်။ "တော်လောက်ပြီ။ ဒီသစ္စာဖောက်တွေကြောင့် ကျန်းတို့ရဲ့ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို အပျက်စီးမခံပါနဲ့။ ဖျော်ဖြေပွဲကို ဆက်လက် တင်ဆက်စေ"

ယွီမြောင်ဟွာသည် စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩနေခဲ့သည်—ဧကရာဇ်သည် ဤစားသောက်ပွဲကို အသုံးချ၍ အရေးယူရန် သေချာပေါက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အင်း... စိတ်ခံစားချက်တွေ ပျက်စီးကုန်ပြီ။ ဒီနေ့က ငါ ထင်ထင်ရှားရှား ဖြစ်ဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ အချိန်မဟုတ်ပုံပဲ"

သို့သော် အကယ်၍ သူမသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပါက၊ နောက်နောင်တွင် ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်သော ပရိသတ်မျိုးကို ထပ်ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။

[Host... အလွယ်တကူ လက်မလျှော့လိုက်ပါနဲ့ဦး။ စားသောက်ပွဲက မပြီးသေးဘူး—ငါတို့ အခွင့်အရေး ရဦးမှာပါ!]

စနစ် စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ ပြဇာတ်အသစ်တစ်ခု စတင်ခဲ့သည်။

ဤပြဇာတ်မှာမူ တု ဟု မျိုးရိုးအမည်ရှိသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးအကြောင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် ရွာသားများ၏ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် အအေး နန်းဆောင်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရကာ၊ နောက်ပိုင်းတွင်မှ နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာသာပေးမှုဖြင့် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီး ရာထူးအဆင့်ဆင့် တိုးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည့် အကြောင်း ဖြစ်၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် "အအေး နန်းဆောင်" ဟူသော စကားလုံးကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်၊ ဗီဇအရ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဇာတ်ဆောင် အမျိုးသမီးသည် အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော သီးနှံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကြောင့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသောအခါ၊ သူမသည် ရှက်လွန်းသဖြင့် ကြမ်းပြင်ကိုပင် ခြေချောင်းများဖြင့် ကုတ်ထားချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အား... သူတို့က မျိုးရိုးအမည်ကို ပြောင်းလဲလိုက်တာနဲ့ ဒါက သူမအကြောင်း ဖြစ်နေတာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။

ဘယ်သူက ရဲရဲဝံ့ဝံ့နဲ့ သူမကို ဒီပြဇာတ်ထဲ ထည့်ရေးရဲတာလဲ။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဇာတ်ကောင်များက ဇာတ်ဆောင်အမျိုးသမီး၏ ကရုဏာတရား၊ ကြင်နာမှုနှင့် အတ္တကင်းမဲ့မှုများကို ချီးမွမ်းနေကြစဉ်၊ ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမအနေဖြင့် အောက်ဆီဂျင် လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအရာမှာ သူမအား မြောက်စားရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပါစေဦးတော့၊ သူမသည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့ခြင်းမှတစ်ပါး ဘာမျှမခံစားရချေ။ စင်ပေါ်ရှိ သူမ၏ ပုံစံမှာ သေဆုံးသွားသော လူများတွင်သာ ရှိတတ်သည့် အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းသော အလှတရားမျိုးဖြင့် ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

[ကယ်ကြပါအုံး... ဘယ်သူက ဒီဇာတ်ညွှန်းကို ရေးတာလဲ။ ငါ သူတို့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ငွေပေးလိုက်မယ်။ အင်း... ငါ သူတို့ကို ကျိန်ဆဲတယ်—သူတို့ ထမင်းစားရင် တူမရှိပါစေနဲ့၊ အိမ်သာတက်ရင်လဲ စက္ကူမရှိပါစေနဲ့]

[မျက်ရည်တွေတောင် ကျတယ်... သူတို့တွေ ငါကပဲ ဒါကို အပ်နှံပြီး ရေးခိုင်းတယ်လို့ မထင်ကြပါဘူးနော်။ ငါ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ငါက အပြစ်ကင်းပါတယ်]

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ရသည်—သူမ၏ ကျိန်ဆဲသံများမှာပင် ကလေးဆန်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကွေ့ဖေးက မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ "အို... ဒါက ညီမတော်ဟွေ့‌အကြောင်း မဟုတ်ဘူးလား"

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ ယွီမြောင်ဟွာသည် ကွေ့ဖေး၏ ပွင့်လင်းလွန်းသော ရိုးသားမှုကို နောင်တရမိသွားခဲ့သည်။

သူမသည် အားမပါသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းလုပ်ယူရင်း ဆိုသည်။ "ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ညီမ ဖြစ်ရမှာလဲ။ ကြည့်လေ... သူမရဲ့ မျိုးရိုးအမည်က တု လေ၊ ညီမတော်ရဲ့အမည်က ယွီ ဥစ္စာ"

သေချာပေါက် ဝန်မခံနိုင်ချေ။ ဤအရာမှာ လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခံရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့—"

"ဒါပေမဲ့တွေ လုပ်မနေနဲ့တော့"

ထို ၁၅ မိနစ်ခန့်မှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ကွယ်ကွယ်ဝှက်ဝှက် ကြည့်ရှုနေကြသော အကြည့်အမြောက်အမြားအောက်တွင်၊ သူမသည် "အပ်များဖြင့် ထိုးဆွခံရခြင်း" ဟူသည်မှာ မည်သို့သော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်သွားခဲ့ရ၏။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဟွေ့ဖေး အကြောင်း ဖြစ်နေတာလား”

ယွီမြောင်ဟွာ အံကြိတ်လိုက်မိသည်—အော်... နင်က တော်နေတယ်ပေါ့လေ၊ ဟုတ်စ။

လူယုတ်မာ။

သူမသည် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ စကားပြောဆိုသူမှာ မင်းသားဖန့် အိမ်တော်၏ ဆက်ခံသူ ဖေးယွီဟန် ဖြစ်နေသည်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ဤရန်ငြိုးကို စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်၏။

[ငါ ဒီနေ့မှာ အမုန်းဆုံးလူအဖြစ် ဒီအိမ်တော်ဆက်ခံသူကို တရားဝင် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ]

ဖေးလင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဆိုလိုက်၏။ "မှန်တာပေါ့... အဲဒါက ဟွေ့ဖေးရဲ့ အကြောင်းပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် ရေးခိုင်းလိုက်တာ" သူသည် စောစောပိုင်းက ပြဇာတ်ကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေခဲ့သဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာ၏ သရော်စာသားများကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

ယွီမြောင်ဟွာသည် စိတ်ထဲတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

[ဧကရာဇ်လဲ အတူတူ စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ]

ဖေးလင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားခဲ့၏။ နေပါဦး... ဟွေ့ဖေးက ဘာဖြစ်လို့ စိတ်ဆိုးနေရသေးတာလဲ။

ဖေးယွီဟန်သည် ဟွေ့ဖေး၏ အကြည့်များမှာ သူ့ဘက်သို့ ဝေဝေဝါးဝါး ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း၊ ဆက်၍ လျှောက်တင်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်မျိုး ကြားသိရတာကတော့ ဟွေ့ဖေးက ဗုဒ္ဓမြတ်စွာကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး ဆုလာဘ်တွေ ရရှိခဲ့ကာ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတွေကို ပြသခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ ကျွန်တော်မျိုးက အလွန်ကျွမ်းကျင်တဲ့ တာအိုဆရာကြီး ချင်းစုန့်ဇီကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။ ဟွေ့ဖေးရဲ့ စွမ်းရည်များကို မြင်တွေ့ခွင့် ရနိုင်မလား"

[ဟာ... Host။ ဒါက လက်ငင်းရရှိလိုက်တဲ့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီ မင်းသား ဖန့်အိမ်တော် ဆက်ခံသူက တကယ့်လူကောင်းပဲပဲ!]

ယွီမြောင်ဟွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

[သူက တကယ့်ကို လူကောင်းလေးပဲ]

သူမသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို ပြသရန် အခွင့်အရေးမရှိမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ရာ၊ ယခုမူ သူက အခွင့်အရေးကို သူမ၏ တံခါးဝအထိ ရောက်အောင် ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်—အရှက်တကွဲ ရှုံးနိမ့်စေမည့် အနေအထားကိုပင် ကွက်တိ ဖန်တီးပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို နှိမ်နင်းခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ပါက အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဟွေ့ဖေးအား တိတ်တဆိတ် သဘောကျနေသူဖြစ်သည့် မဟာပညာရှိ ရွှယ်ပင်းသည် ဆက်၍ ထိုင်မနေနိုင်တော့ချေ။

သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဆိုလိုက်၏။ "ဒီဆက်ခံသူရဲ့ အပြုအမူက တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။ ဟွေ့ဖေးရဲ့ နတ်ဘုရားဆုလာဘ်တွေဟာ မင်းတို့ ဖျော်ဖြေဖို့အတွက် ကစားစရာ မဟုတ်ဘူး။ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ"

ဖေးယွီဟန် ခေါ်ဆောင်လာသည့် တာအိုဆရာကြီး ချင်းစုန့်ဇီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးရှည်ကို သပ်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။ "ဒီအောက်ခြေ တာအိုဆရာဟာ အရည်အချင်းမရှိပေမဲ့၊ အမှန်တရားကို ခွဲခြားနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အချို့တော့ ရှိပါတယ်။ ဟွေ့ဖေးရဲ့ အပေါ်မှာ နတ်ဘုရားရဲ့ ကာကွယ်မှု အရိပ်အယောင်ကို ကျွန်ုပ် မမြင်မိပါဘူး။ လေးစားရတဲ့ အရာရှိကြီးတွေ လှည့်စားခံရတာကို ကျွန်ုပ် မကြည့်ရက်တာကြောင့်၊ လှည့်ကွက်အနည်းငယ်ကို ပြသပါရစေ"

နောက်ထပ် အချိန်တွင်၊ သူသည် အကျီလက်အင်္ကျီအတွင်းမှ အင်းစာရွက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများအောက်တွင်၊ ထိုစာရွက်မှာ တိတ်တဆိတ်ပင် မီးတောက်လောင်သွားခဲ့၏။

ဤပြသမှုကြောင့် လူအများစုမှာ တကယ့်ကို အံ့ဩသွားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော်လည်း အရာရှိအများစုမှာမူ ဟွေ့ဖေး၏ ဘက်တွင်သာ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်—အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမအား ဖုံးလွှမ်းခဲ့ဖူးသည့် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းမှာ အထင်အမြင်မှားခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ချင်းစုန့်ဇီသည် ယွီမြောင်ဟွာဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဟွေ့ဖေးအနေနဲ့ ပြောစရာ ရှိပါသလား။ သခင်မက ဘယ်လို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုးကို ပြသနိုင်မှာလဲ"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ မေးလိုက်၏။ "တာအိုဆရာကြီး... နင်က ကျောက်ခဲကို ရွှေဖြစ်အောင် လုပ်တာ၊ ဓားမျိုတာ၊ မီးမှုတ်တာ ဒါမှမဟုတ် အင်းစာရွက်ရဲ့ အရောင်ကို ပြောင်းလဲစေတာမျိုးတွေကို ဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

[သူက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို ယူဆောင်လာမယ် ထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါလေးတင်လား]

[အကယ်၍ မင်းသားဖန့် အိမ်တော်က ဒီလိုအရာမျိုးကို ယုံကြည်နေတာဆိုရင်၊ သူတို့လည်း သိပ်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းပုံမရဘူး]

ဧကရာဇ်သည် သူမအား ယုံကြည်ခြင်းမှာ သူမက လက်တွေ့ကျသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော သေးနုပ်သော လှည့်ကွက်များသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ဧကရာဇ်သည် သူမအား ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ချေ။

သူမ ဆက်၍ ပြောလိုက်သည်။ "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ ငါ အရင်က အဲဒီလို အရာမျိုးတွေအကြောင်း ဖတ်ဖူးတယ်။ အကယ်၍ ဒါတွေက လူမိုက်တွေကို လှည့်စားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ လှည့်ကွက်တွေပဲ ဆိုရင်တော့၊ ငါကိုယ်တိုင်လည်း အလွယ်တကူ လုပ်ပြနိုင်တာပေါ့"

ဖေးယွီဟန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ စော်ကားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဥပမာအားဖြင့်၊ အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းတာက ရိုးရှင်းပါတယ်—အင်းစာရွက်ပေါ်မှာ ဖော့စဖရပ်စ်ကို ကြိုတင်သုတ်ထားရုံပါပဲ၊ အဲဒါက လေထုနဲ့ ထိတွေ့တာနဲ့ မီးလောင်ကျွမ်းသွားလိမ့်မယ်။ ဆရာကြီး ချင်းစုန့်ဇီက ဒီဖော့စဖရပ်စ်ကို မီးခတ်ကျောက်ကနေ သန့်စင်ယူထားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်းစုန့်ဇီ မှာ "ဖော့စဖရပ်စ်" ဟူသည် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း မသိသော်လည်း၊ ယွီမြောင်ဟွာ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်လှပေသည်—အင်းစာရွက်ပေါ်တွင် သုတ်ထားသော ဒြပ်စင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မီးခတ်ကျောက်မှ သန့်စင်ယူထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝါရင့်လူလိမ်တစ်ဦးပီပီ၊ သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒီအောက်ခြေ တာအိုဆရာဟာ သခင်မ ရည်ညွှန်းနေတဲ့အရာကို နားမလည်ပါဘူး။ အင်းစာရွက်က ကျွန်ုပ်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားတစ်ခုတည်းကြောင့်သာ လောင်ကျွမ်းခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်"

ယွီမြောင်ဟွာသည် ထိုကဲ့သို့သော လူလိမ်များကို အလွန်မုန်းတီးလှပေသည်။ သူမက အေးစက်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ "ဒဏ္ဍာရီလာ ကျောက်ခဲကို ရွှေဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့ စွမ်းရည်ကိုပင် သေချာစွာ ပြင်ဆင်ထားရင် လုပ်ဆောင်နိုင်တာပဲ—တာအိုဆရာတွေရဲ့ ဓာတုဗေဒနည်းပညာတွေပေါ့။ အဲဒီနည်းလမ်းကို နားလည်သွားရင်တော့ ဘယ်သူမဆို သင်ယူနိုင်ပါတယ်"

သူမသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုသည်။ "မင်းသားဖန့် အိမ်တော် ဆက်ခံသူရဲ့ မျက်စိထဲက 'ဆရာကြီး' ဆိုတဲ့ လူမျိုးက ဖြစ်လာဖို့ တကယ့်ကို လွယ်ကူပုံရတာပဲ။ အဲဒီလို ဖြစ်နေမှတော့၊ ဒီနေ့မှာ ငါကပဲ 'ဆရာကြီး' အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ပြရတာပေါ့"

“ချွေ့ဝေ”

ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏ အစေခံမလေးကို လှမ်းခေါ်လိုက်ရာ၊ သူမသည် ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ရင်း ဆိုသည်။ "မယ်မယ်... ဒီအစေခံက ဒီမှာ ရှိပါတယ်"

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ နားနားတွင် စကားအချို့ကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောကြားလိုက်၏။

ချွေ့ဝေသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပုံရသော်လည်း နာခံမှုရှိစွာဖြင့် လိုက်နာဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးက ယွီမြောင်ဟွာ၏ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်မည့် အပြုအမူကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါတွင် အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယွီမြောင်ဟွာသည် လုံးဝ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး—ဖရဲသီးစေ့များကိုပင် အေးအေးလူလူ စားသုံးနေခဲ့သေးသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ဟွေ့ဖေး ဆီကို ဖရဲသီးစေ့ နောက်ထပ် တစ်ပန်းကန် သွားရောက် ပေးအပ်လိုက်”

ယွီမြောင်ဟွာ၏ နတ်ဘုရားနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုများကို သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိထားသဖြင့်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် သူမအနေဖြင့် ယနေ့တွင် ငလျင်အကြောင်းကို လူအများရှေ့၌ တရားဝင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမအနေဖြင့် ၎င်းကို မည်သို့ပုံစံဖြင့် အတိအကျ လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသည်ကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးချေ။

သို့သော်လည်း ယွီမြောင်ဟွာက ထိုကဲ့သို့သော လူလိမ်လှည့်ကွက်များကို မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် ကျွမ်းကျင်နေခြင်းနှင့် ၎င်းတို့အပေါ် အရေးမစိုက်သည့် သဘောထား ရှိနေခြင်းတို့ကြောင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။

စင်ပေါ်ရှိ ပြဇာတ်မှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ရောက်ရှိနေကြသော အရာရှိများနှင့် မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးများအားလုံးက... စင်ပေါ်ကပြဇာတ်က အတော်အသင့်ကောင်းမွန်သော်လည်း၊ တကယ့်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ပြဇာတ်မှာမူ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင်တင် ဖြစ်ပျက်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု တညီတညွတ်တည်း လက်ခံခဲ့ကြ၏။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ချွေ့ဝေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "မယ်မယ်... အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ"

ယွီမြောင်ဟွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ဆို၏။ "ငါ ခဏလောက် အပြင်ထွက်လိုက်ဦးမယ်"

သူမ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် လက်ထဲ၌ စာသားမပါသော စာရွက်အလွတ်တစ်ရွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ချွေ့ဝေကမူ ရေဇလုံတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လျက် နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူမသည် လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်စေရန် ထိုစာရွက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်၏။

လူအုပ်ကြီးမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြရသည်။

ယွီမြောင်ဟွာနှင့် ပိုရင်းနှီးသော ဒုတိယမင်းသမီးက ရွှင်လန်းစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။ "မယ်မယ်... ဒါက စာရွက်အလွတ် တစ်ရွက်သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလားဟင်"

ယွီမြောင်ဟွာက ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုသည်။ "ငါ အဲဒီပေါ်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရေးထားတာလေ"

ဒုတိယမင်းသမီးမှာ ပိုမို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ "ဒါပေမဲ့ သမီးတို့ ဘာမှ မမြင်ရဘူးလေ"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီး ဆိုလိုက်၏။ "ဒါကြောင့်မလို့ အခု မင်းတို့အတွက် လှည့်ကွက်တစ်ခု ပြသမလို့ပေါ့"

သူမသည် ထိုစာရွက်ကို ရေထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများအောက်တွင်၊ ယခင်က အလွတ်ဖြစ်နေသော စာရွက်ထက်၌ နီရဲသော စာလုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ကွေ့ဖေး ယွမ်ဟွေ့ရုန်က မနေနိုင်ဘဲ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လှမ်း၍ ဖတ်လိုက်မိသည်။

"ပေးထားချက်။ ဆရာကြီး ချင်းစုန့်ဇီသည် လူလိမ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မေးခွန်း။ သို့ဆိုလျှင် သူ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် မင်းသားဖန့် အိမ်တော်၏ ဆက်ခံသူ ဖေးယွီဟန်သည် အဘယ်အရာ ဖြစ်သနည်း။

က) အရူးတစ်ယောက်

ခ) အရူးကြီးတစ်ယောက်

ဂ) အလွန်အမင်း အူတူတူနိုင်သော အရူးကြီးတစ်ယောက်

ဃ) အထက်ပါအားလုံး မှန်သည်။"

ကွေ့ဖေးမှာ မနေနိုင်ဘဲ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

သူမတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ချေ—အခြားသော လူအမြောက်အမြားကလည်း ရယ်သံများကို အောင့်ထားခဲ့ကြရ၏။ သူတို့သည် ဟွေ့ဖေးအား ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်စုံပြီး သိက္ခာရှိလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြရာ၊ ဤမျှအထိ နောက်ပြောင်တတ်သည့် အပြုအမူမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

ယခုအချိန်ကျမှသာ သူတို့ ပြန်သတိရလိုက်ကြသည်မှာ—ဤဟွေ့ဖေးသည် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမက ဤအရာမှာ လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်ရှင်းလင်းမထားခဲ့ပါက၊ သူတို့သည် ၎င်းကို နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်ဟု အထင်မှားမိကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အမတ်အချို့ကမူ သူမ စာသားများကို ခွဲခြားရန် အသုံးပြုထားသည့် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများကို သတိပြုမိသွားခဲ့ကြရာ—၎င်းတို့မှာ ထူးထူးခြားခြား အဆင်ပြေလွန်းလှပုံရ၏။

ဖေးယွီဟန်၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏအတွင်း နီမြန်းသွားခဲ့သည်—သူသည် ယခင်က ချင်းစုန့်ဇီ၏ လှည့်ကွက်ကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် လှည့်စားခံခဲ့ရဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ်က ချင်းစုန့်ဇီသည် စာရွက်အလွတ်တစ်ရွက်ကို ရေထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ၊ 'မင်းသားဖန့်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရွေးချယ်ခြင်းခံရသူ ဖြစ်သည်' ဟူသော စာသားများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူနှင့် သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူတို့သည် ၎င်းကို နတ်ဘုရား၏ အလိုတော်ဟု ယုံကြည်သွားခဲ့ကြသဖြင့် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာ၌တင် ပုန်ကန်ရန်အထိပင် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

ဒါတွေအားလုံးက လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုသက်သက်ပဲလား။