အခန်း ၅၂

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

အပိုင်း ၅၂

ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော မင်းသား ဖန့်သည် ဆက်၍ မအောင့်အီးနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ချင်းစုန့်ဇီအား ပါးရိုက်ရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီလူလိမ်ကို ကြိုးနဲ့ တုတ်လိုက်စမ်း"

သူသည် ချင်းစုန့်ဇီထံသို့ သတိပေးသည့် အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ပြီး၊ ထိုတာအိုဆရာက လူအများရှေ့တွင် တားမြစ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖွင့်ဟမပြောမိစေရန်အတွက် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ချင်းစုန့်ဇီသည် အရိုက်ခံရမှုကြောင့် နှုတ်ခမ်းမှ သွေးထွက်လာခဲ့သော်လည်း မကန့်ကွက်ရဲခဲ့ချေ။ သူသည် ‌ဟွေ့ဖေးက သူ၏ လှည့်ကွက်များကို သိမြင်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပါ—မဟုတ်လျှင် သူသည် နန်းတော်သို့ ဘယ်သောအခါမှ ဝင်ရောက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် အဆင့်အတန်းအတွက် အိပ်မက်များအားလုံး ပြာကျသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ မင်းသားဖန့်က သူ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် အသက်ချမ်းသာခွင့်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်... အနည်းဆုံးတော့ သူသည် မင်းသားအား ထိုသံသတ္တုတွင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

မင်းသားဖန့်သည် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး နောင်တရသံဖြင့် အသံများ တုန်ရီလျက် လျှောက်တင်လိုက်၏။ "ဒီမိုက်မဲတဲ့ မင်းသားက လှည့်စားခံရပြီး ဟွေ့ဖေး အပေါ် မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲမိကာ မရိုမသေ ပြုမူမိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

ဖေးယွီဟန်သည်လည်း တောင်းပန်ရန်အတွက် ဒူးထောက်လိုက်ရသည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ ဟွေ့ဖေးထံသို့ မသိစိတ်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်—အကွာအဝေးမှာ အလွန်ဝေးကွာလှသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း၊ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ရပ်တည်နေလိမ့်မည်ဟု သူ စိတ်ကူးပုံဖော်မိလိုက်၏။

သူမ၏ လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဒေါသများ တောက်လောင်နေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ နှလုံးသား အောက်ခြေတွင်မူ လေးစားအားကျမှု အနည်းငယ်ကလည်း အမြစ်တွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖေးလင်ယွဲ့က သူ့ကို အေးစက်လှသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း မိန့်လိုက်၏။ "ငါတို့ အမြင်မှာတော့ မင်းရဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေက ဟွေ့ဖေးကို ဦးတည်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကျန်းက 'ကမ္ဘာကြီးကို မဟုတ်မမှန်တာတွေနဲ့ လှည့်စားနေတယ်' ဆိုပြီး ကျန်းတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာပဲ မဟုတ်လား"

မင်းသားဖန့် ပျာပျာသလဲ ပြန်လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ အဲဒီလိုအရာမျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ မရည်ရွယ်ဝံ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီး အထင်လွဲမှားသွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်မိလို့ပါ"

ယွီမြောင်ဟွာက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ "ဒီကိစ္စအတွက် မင်းသား ဖန့် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ လုံးလုံးလျားလျား အပြစ်တင်လို့ မရပါဘူး။ ချန်ချဲ့မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကို တတ်ကျွမ်းခြင်း မရှိတာကတော့ အမှန်တရားပါပဲ"

သူမသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ချန်ချဲ့က သာမန်လူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ အပိုင်းအစလေးတွေကို မြင်တွေ့နိုင်ဖို့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံထားရရုံသက်သက်ပါ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်နှစ်လုံးမှာ မယ်တော်ကြီး၊ ဧကရာဇ်နဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့က ချန်ချဲ့အပေါ် ပြသခဲ့တဲ့ ကြင်နာမှုတွေအတွက် အလွန် ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။ ထိုကဲ့သို့သော ကျေးဇူးတရားတွေကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့ ချန်ချဲ့မှာ နည်းလမ်းမရှိသလို၊ ကျွန်မကြောင့်မလို့ ဧကရာဇ်နဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ အထင်လွဲမှားခံရတာကိုလဲ မလိုလားပါဘူး။ ဒါကြောင့်မလို့ သင်တို့အားလုံးအတွက် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံသိရှိနိုင်ဖို့ ချန်ချဲ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သက်တမ်း အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ"

သူမသည် ကျေးဇူးတင်ရှိသော အမူအရာဖြင့် အလေးအမြတ်ပြု ဦးညွှတ်လိုက်၏။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ဤစကားများမှာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသော်လည်း၊ မနေနိုင်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ အနာဂတ်ဟောကိန်းမှာ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ မိမိအပေါ်ထားရှိသည့် ဟွေ့ဖေး၏ စစ်မှန်သော သံယောဇဉ်မှာမူ အတုအယောင် မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင်ပင်၊ သူမသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ စရိုက်လက္ခဏာကို မည်သူမျှ အထင်မလွဲစေရန်အတွက် သူတို့၏ ရင်းနှီးမှုကို နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး မြင်တွေ့နိုင်စေရန် မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပါ ထည့်သွင်းပြောဆိုပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လွှမ်းမိုးနေသော မယ်တော်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်မိသည်မှာ—မြောင်ဟွာ... ဒီကလေးမလေးက တကယ်ကို ဂရုစိုက်တတ်လွန်းတယ်ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်အတွက်မူ၊ သူ၏ ခံစားချက်များက ပို၍ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ ယွီမြောင်ဟွာသည် မယ်တော်ကြီးနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ကို သတိရရန် ဘယ်သောအခါမှ မမေ့လျော့ခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်နေခဲ့ရသည်မှာ—အနည်းဆုံးတော့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါ့ကိုလည်း ထည့်ပြောပေးသေးတာပဲဟု ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် ရောက်ရှိလာတော့မည့် နတ်ဘုရားပြကွက်ကို မျှော်လင့်ရင်း၊ ဧကရာဇ်သည် ၎င်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လွတ်သွားခြင်း မရှိစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ရာဇပလ္လင်လှေကားထစ်များမှ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး ဆိုလိုက်၏။ "ဟွေ့ဖေး... ဒီလောက်အထိ အစွန်းရောက်အောင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ရမယ်—မင်းရဲ့ အသက်ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးပါနဲ့"

ယွီမြောင်ဟွာက မျက်တောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခတ်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။ "ချန်ချဲ့အနေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ကလို သောကကမ္ဘာမျိုးကို ထပ်မကြားချင်တော့သလို၊ ပြည်သူတွေ အိုးအိမ်မဲ့ဖြစ်ပြီး ဒုက္ခရောက်ရတာကိုလည်း မမြင်ရက်တော့ပါဘူး"

[စနစ်... ပြင်ဆင်တော့]

စနစ်သည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏အပေါ်သို့ ရွှေရောင်မျက်ဝန်း အမြင်အာရုံဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုကို အသုံးပြုပေးလိုက်၏။

သူမနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရပ်နေသည့် သဲ့ဖေးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဟွေ့ဖေးရဲ့ မျက်လုံးတွေက... ရွှေရောင် ပြောင်းသွားပြီ"

နန်းတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ မှင်တက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ ယွီမြောင်ဟွာ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ သူမသည် တစ်ခဏအတွင်း လူသားဆန်မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုနှင့် ခံစားချက်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရ၏။

သူမ၏ အကြည့်များမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော လေထုထဲသို့ စူးစိုက်သွားခဲ့သည်။

"တတိယလရဲ့ ၁၇ ရက်မြောက်နေ့မှာ လီကျိုးက ငလျင်ဘေးအန္တရာယ်ကို ခံစားရလိမ့်မယ်" ယခင်က နူးညံ့လှသော သူမ၏ အသံမှာ ယခုအခါတွင်မူ ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့၏။

သူမ၏ စကားသံများမှာ တိုးညင်းသော်လည်း၊ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ တိုက်ရိုက် လာရောက်တီးတိုးပြောနေသကဲ့သို့ ခန်းမဆောင်၏ ထောင့်တိုင်းဆီသို့ သဘာဝလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာဖြင့် ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။

ထိုဟောကိန်းကြောင့် ရောက်ရှိနေကြသော လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ကြရ၏။

ဘာ... လီကျိုးမှာ ငလျင်လှုပ်ခတ်မယ် ဟုတ်လား။

ဤအရာမှာ... တကယ့်ကို မှန်ကန်သော ဟောကိန်းဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏ မှန်ကန်မှုကို မည်သူမျှ မသံသယဖြစ်ဝံ့ကြချေ။ ၁၇ ရက်နေ့ဆိုသည်မှာ နှစ်လမျှသာ လိုတော့သည့် အချိန် ဖြစ်သည်။ မျက်နှာသာပေးခံရသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် မကြာမီ ပေါ်ပေါက်သွားပြီး သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပျက်စီးစေမည့် မုသားစကားမျိုးကို ပြောဆိုရန် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။

ဟွေ့ဖေးတွင် ဤမျှအထိ နက်ရှိုင်းလှသော စွမ်းရည်မျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးထင်ထားခဲ့ကြပါချေ။

ဤဟောကိန်းက လူပေါင်းမည်မျှ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အသုံးပြုနိုင်ဦးမည်နည်း။

ထိုအတွေးများ သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ယွီမြောင်ဟွာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ နီမြန်းသော သွေးစများ စီးကျလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖြူစင်သော အသားအရေပေါ်ရှိ ထင်ရှားလှသော သွေးနီရောင်က သူမအား ထူးဆန်းပြီး အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ လာသော အလှတရားမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ထို့နောက်တွင်မူ သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ဖြစ်သည်။

သူမသည် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သွေးများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မျက်ရည်များကဲ့သို့ သူမ၏ ပါးပြင်ထက်သို့ စီးကျလာခဲ့၏။

ပြင်းထန်သော ချောင်းဆိုးခြင်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တုန်ခါသွားစေခဲ့ပြီး၊ သူမသည် သွေးများကို အမြောက်အမြား အန်ထုတ်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ ဝတ်ရုံမှာ စူးရှသော သွေးနီရောင်များဖြင့် စွန်းထင်သွားခဲ့ရသည်။

သူမသည် လဲကျလုနီးပါး ယိုင်နဲ့သွားစဉ်မှာပင်၊ ကွေ့ဖေးက ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးထွက်လာပြီး သူမကို လှမ်း၍ ဖမ်းထိန်းရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ဟွေ့ဖေး... မြန်မြန်လုပ်ကြပါဦး၊ တော်ဝင်သမားတော်တွေကို ခေါ်လိုက်ကြစမ်း။ တစ်ယောက်ယောက် ကူညီကြအုံး"

သူမ၏ လက်များမှာ နွေးထွေးသော သွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့ကြောင့် သူမအား မူးဝေသွားစေခဲ့သည်။

သူမသည် ဤမျှအထိ သွေးထွက်လွန်နေသော လူတစ်ယောက်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ဟွေ့ဖေးအနေဖြင့် ဤအခြေအနေမှ အသက်ရှင်နိုင်ပါဦးမည်လော။

တောက်... မင်းသား ဖန့်၊ ဒါတွေအားလုံးက သူ့ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရတာ။ အကယ်၍ သူသာ ဧကရာဇ်ကို စိန်ခေါ်ပြီး ဟွေ့ဖေးကို ဤသို့ဖြစ်အောင် တွန်းပို့မခဲ့လျှင်၊ သူမအနေဖြင့် ဤမျှအထိ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ချေ။ သူမသည် အမြဲတမ်း နာကျင်မှုကို အလွန်ကြောက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ မည်မျှအထိ နာကျင်ခံစားနေရမည်နည်း။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သွေးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည့် ဧကရာဇ်သည် တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ရသည်။

ကွေ့ဖေး၏ တုံ့ပြန်မှုက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပါဘိ။ အခုတော့ သူမက အကောင်းဆုံးနေရာကို ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးကို သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်းက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်းမှာ သူတို့ရှေ့မှောက်က မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ အေးခဲသွားခဲ့ကြရ၏။ ယခုအချိန်ကျမှသာ သူတို့သည် ဟွေ့ဖေး ပြောခဲ့သည့် စကားများ၏ လေးနက်မှုကို တကယ်တမ်း နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် မိမိ၏ အသက်သက်တမ်းကို စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူမ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက…

ရောက်ရှိနေကြသော လူအားလုံးနီးပါး၏ နှလုံးသားများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ကြရသည်။

လူအမြောက်အမြားက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေခဲ့ကြသည်မှာ—ကျေးဇူးပြု၍ ဟွေ့ဖေး ဘေးအန္တရာယ်ကင်းပါစေဟူ၍ပင်။

ထိုအထဲတွင် ဝမ်ယနျဉ်ကမူ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ယွီဝေဟွာသည် သူ၏ လက်ဆစ်များ ဖြူလျော့သွားသည်အထိ လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံနေခဲ့၏။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ လင်မယားနှစ်ဦးစလုံးမှာ တူညီသော တောင်းဆုကို တောင်းဆိုနေခဲ့ကြသည်မှာ—အကယ်၍ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်ကိုသာ ယူဆောင်သွားပါတော့။ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ သမီးလေးအပေါ်မှာပဲ ကျရောက်ရတာလဲဟူ၍ပင်။

တော်ဝင်သမားတော်ကြီး ကျန်းသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး၊ သွေးများ အမြောက်အမြား ထွက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားခဲ့၏။

သူသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ဆီသို့ လက်ချောင်းများကို ဖိနှိပ်၍ စမ်းသပ်လိုက်ပြီးနောက်—ထိုသူ၏ မျက်နှာထက်တွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုများ ထင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။

"ဟွေ့ဖေးမှာ... သွေးခုန်နှုန်း မရှိတော့ပါဘူး ”

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ချောင်း၍ ကြည့်ရှုခြင်းက ဤမျှအထိ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

ထိုစဉ် ဟွေ့ဖေးက ၎င်းသည် သူမ၏ သက်တမ်းကို တိုတောင်းစေလိမ့်မည်ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုခဲ့စဉ်ကမူ၊ သူတို့သည် သူမ၏ ကျန်းမာရေးကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ယခုမူ သူမ၏ အသက်ဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဆန်းစစ်ကြည့်စရာပင်မလိုဘဲ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ မည်မျှအထိ တောက်ပပြီး အသက်စွမ်းအားများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည့် ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့၏ ပုံရိပ်မှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် သွေးအိုင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ အသက်ရှူသံလည်း ကင်းမဲ့လျက် လဲလျောင်းနေခဲ့ရာ၊ ၎င်းက အလှတရား၏ နုနယ်ပျက်စီးလွယ်မှုနှင့် ကံကြမ္မာ၏ ခန့်မှန်းရခက်မှုတို့ကို အထင်အရှား သတိပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေတော့၏။

သူမကို မသိသလောက်နီးပါး ဖြစ်သော လူများပင်လျှင် ရင်ထဲ၌ ဆို့နင့်လာခဲ့ပြီး မကျဆင်းသေးသော မျက်ရည်များကြောင့် အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာခဲ့ကြရသည်။

ဝမ်ယနျဉ်သည် ဆက်၍ မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သလို၊ ယွီဝေဟွာသည်လည်း အတူတူပင် ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားခြင်းအပေါ် မည်သူမျှ အပြစ်မတင်ဝံ့ကြချေ—၎င်းမှာ ပူဆွေးသောကရောက်နေရသော မိဘများ၏ သဘာဝဗီဇပင် ဖြစ်၏။

ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေမှုကြောင့် ယွီဝေဟွာသည် မင်းသားဖန့် ဖြစ်သူ ဖေးလင်ယုံနှင့် မတော်တဆ တိုက်မိသွားခဲ့ရာ၊ ထိုမင်းသားအား ဟန်ချက်ပျက်၍ ယိုင်လဲသွားစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ လျှင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ဖေးလင်ယုံ၏ ရှေ့သွားများ ကျိုးသွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ ကြမ်းပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်သွားခဲ့သဖြင့် နာကျင်မှုကြောင့် ပူထူသွားခဲ့ရ၏။

ဖေးလင်ယုံသည် စိတ်ထဲ၌ ဒေါသတောက်လောင်သွားခဲ့သည်။ စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော အရာရှိငယ်လေးမျှသာ ရှိသေးသူက တောင်းပန်စကားတစ်ခွန်းပင် မဆိုဘဲ သူ့ကို ဝင်တိုက်ဝံ့သည်လား။ ၎င်းမှာ ဤလူသည် သူ၏ မြင့်မြတ်သော တော်ဝင်အဆင့်အတန်းအပေါ် မရိုသေမလေးစား ပြုမူလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဖေးလင်ယုံသည် ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူပြီး နှိမ့်ချတတ်သော ပုံရိပ်ကို အမြဲတမ်း တည်ဆောက်ထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ဒေါသမထွက်နိုင်ချေ။

အနီးအနားတွင် ထိုင်နေသော မင်းသားကျောက်က သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ဆိုသည်။ "အမတ်ယွီက သူ့ရဲ့ ရင်သွေးကို ကိုယ်တိုင် သင်္ဂြိုဟ်ရတော့မှာဆိုတော့ တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းလှပါတယ်။ နောင်တော်ကြီးက အမြဲတမ်း အလိုက်သိတတ်တဲ့သူဆိုတော့၊ သူခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပူဆွေးမှုကို ကိုယ်ချင်းစာနာပေးနိုင်မှာ သေချာသလို ဒီကိစ္စကိုလဲ စိတ်ထဲထားမှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

မင်းသားကျောက်သည် ဖေးလင်ယုံကို မုန်းတီးလှသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝမှာ လုံလောက်စွာ ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သည်—ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူ့ကို အလွန်အမင်း မျက်နှာသာမပေးသော်လည်း၊ သူ၏ သားကြီးအား ဆက်ခံသူဘွဲ့ကို အပ်နှင်းခဲ့ပြီး သားငယ်အား မြို့စား ရာထူးကိုပင် ချီးမြှင့်ပေးခဲ့၏။ ၎င်းက သူ့အတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အတိုင်းအတာကို မိမိသိရှိထားခဲ့ရာ၊ ပိုကြီးမားသော အာဏာမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ ပညာရှိပြီး ဝီရိယရှိသော အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရာ—သူတို့၏ အခြားသော ညီအစ်ကိုများထဲမှ မည်သူမျှ ယခုထက် ပို၍ ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ဖေးလင်ယုံကမူ သူ၏ ရည်မှန်းချက်များကို စွန့်လွှတ်ရန် ငြင်းဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မြို့တော်တွင် မင်းသားကျောက်ကို မိမိဘက်ပါအောင် မစည်းရုံးနိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် သူ၏ သားဖြစ်သူကိုပင် ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သေး၏။ ယခုတွင်မူ မင်းသားကျောက်သည် သူ့အား စကားနာထိုးရန် အခွင့်အရေးကို လှမ်း၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖေးလင်ယုံသည် သူ၏ ဒေါသကြောင့် အသက်ပင် ရှူကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်ကစ၍ ဤမျှအထိ နိမ့်ကျသွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ အားနည်းပြီး အသုံးမကျသော ညီတော် ‌မင်းသားကျောက်ကပင် လူအများရှေ့၌ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အရှက်ခွဲဝံ့ရသနည်း။

သို့သော်လည်း မင်းသားကျောက်သည် သူ၏ အားနည်းချက်ကို ကွက်တိ ထိမှန်သွားခဲ့သည်—ဖေးလင်ယုံ၏ ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော အဖိုးတန်အရာမှာ သီလရှိသည်ဟူသော သူ၏ ဂုဏ်သတင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အရှုံးမပေးလိုသည့် စရိုက်ရှိသူပီပီ မင်းသမီးကျားယန်ကလည်း မီးလောင်ရာလေပင့် လုပ်လိုက်ပြန်သည်။ "ဒီနေ့ ဟွေ့ဖေး သေဆုံးရတာကလည်း မောင်တော်ရဲ့ အပြစ်ပါပဲ။ အကယ်၍ မောင်တော်သာ အဲဒီလူလိမ်ကို ဒီကို ခေါ်မလာခဲ့ရင်၊ သူမအနေနဲ့ သူမရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြဖို့ ဒီလို အစွန်းရောက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးစရာ လိုမှာ မဟုတ်ဘူး"