အခန်း ၅၆

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

အပိုင်း ၅၆

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဖေးလင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများသည် ချမ့်ယွမ်နန်းဆောင်၏ စာကြည့်ဆောင်၌ ၎င်းတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။

အစေခံအားလုံးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့သုံးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

မယ်တော်ကြီးက အစပြု၍ ပြောခဲ့၏။ “သူမ ချီယန်နဲ့ မင်းသားအိမ်တော်ရဲ့ အမွေခံကိုပဲ နောက်ဆုံးမှာ ရွေးချယ်လိမ့်မယ်လို့ အိုက်ကျား လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ဘူး”

ထန်ဟွာမှာမူ ချက်ချင်းပင် လျစ်လျူရှုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဖေးလင်ယွဲ့က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မူလကတော့ သားတော်က သူမကို ချီယန်နဲ့ ချီယောင်းတို့ကို ရွေးချယ်စေချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ချီယောင်းက စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်”

အနည်းဆုံးတော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရွေးချယ်စရာအဖြစ် ကျန်ရှိနေသေး၏။

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာမူ ယခုအခါ လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်—မည်သည့် တာဝန်မျိုးကိုမဆို ပေးအပ်လာပါစေ သူမ ထမ်းဆောင်သွားမည် ဖြစ်၏။ မိုးပြိုရင်ပင် ဧကရာဇ်က တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အကျိုးဆက်ကိုလည်း သူသာလျှင် သဘာဝကျကျ ဖြေရှင်းရလိမ့်မည်။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူ၏ ဒေါသများကို ဖွင့်ချပြီးနောက် ကြေညာလိုက်သည်။ “ကိုယ်တော် ဖေးယွီယန်ကို မြို့တော်မှာပဲ ဆက်ထားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်၊ သူက ဟွေ့ဖေးရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် ပရိတ်တရားတွေ ရွတ်ဖတ်ပြီး ဆုတောင်းပေးရမယ်”

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဟွေ့ဖေးသည် မင်းသားဖန့်နှင့် သူ၏သားကြောင့် ဤဘေးဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အဓိက တရားခံများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဖေးယွီဟန်သည် သဘာဝကျကျပင် ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူ့အား မြို့တော်၌ ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက အဖိုးတန်သော ဓားစာခံတစ်ဦးကို ထပ်မံရရှိထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

အချိန်ကျရောက်လာလျှင် သူသည် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေရန်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ ဆုလာဘ်အားလုံးကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမည် ဖြစ်၏။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ငြင်းပယ်၍ မရအောင်ပင် မွေးရာပါ နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ မကောင်းသော စိတ်ခံစားချက်များကို အလျင်အမြန်ပင် နှိမ်နင်းလိုက်ပြီး ဖေးယွီဟန်ထံမှ နောက်ဆုံးတန်ဖိုးအထိ မည်သို့ ညှစ်ထုတ်ရမည်ကို စတင်တွေးတောတော့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက အကြံပြုလိုက်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… မင်းသားဖန့်ရဲ့ အမွေခံကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ စံအိမ်မှာ နေထိုင်ခွင့်ပြုရင် ရမလား”

“သဘောတူတယ်”

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖေးလင်ယွဲ့က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ “ဟွေ့ဖေးက ဒီတစ်ခေါက် ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ရထားတာဆိုတော့ စာကြည့်တိုက်ကို ထုတ်ပြလိမ့်အုံးမှာ မဟုတ်သေးဘူး၊ သူမ ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာတာနဲ့ ဘိုးဘွား ကျောင်းဆောင်ကို သွားပြီး ကန်တော့ဖို့ သူ့ကို ခေါ်သွားမယ်လို့ စဉ်းစားထားတယ်၊ သူမ အနေနဲ့ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို လက်လွတ်ခံလိမ့်မယ် မထင်ဘူး”

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည်လည်း ဤအကြံပြုချက်ကို အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဧကရာဇ်နှင့်အတူ ဘိုးဘွား ကျောင်းဆောင်သို့ သွားရောက်ပူဇော်ခွင့်ရှိသူမှာ မိဖုရားခေါင်ကြီးတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ ဟွေ့ဖေး၏ နတ်ဘုရားမကဲ့သို့ အရှိန်အဝါကြောင့် သူမ၏ ဂုဏ်သတင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေချိန်တွင် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ရဲကြလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ထိုကဲ့သို့ အမြော်အမြင်မရှိသော လုပ်ရပ်မျိုးကို တွေးတောင် မတွေးဝံ့ကြပေ။

ရှန်ဖေးအနေဖြင့်မူ ဤအခြေအနေကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရှန်ဖေးပေါ့။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် လူမိုက်မဟုတ်ချေ။ ရှန်ဖေးသည် သူမ ပြသနေသကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်သူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက်တွင် သူမသည် အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော လျှို့ဝှက်ကြိုးများကို စတင်မြင်တွေ့လာရသည်။

ရှန်ဖေးသည် သူမ၏ အကျိုးစီးပွားကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်စေနိုင်သည့်အပြင် သူမအပေါ် မလေးစားမှု တစ်ကြိမ်မျှ မပြခဲ့ဖူးသော ဟွေ့ဖေးကိုပင် သည်းမခံနိုင်လျှင် သူမ၏ အထက်တွင် အမြဲရှိနေသော မိဖုရားခေါင်ကြီးအပေါ် မည်သို့ သဘောထားမည်နည်း။ သူမနှင့် ချီယန်တို့သည် ရှန်ဖေးအတွက် မျက်စိထဲက ဆူးငြောင့်ခလုတ်များ ဖြစ်နေကြပြီး ချုံးမင်နန်းဆောင်၏ ခန်းမဆောင်များကို မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပါ။

ဟွေ့ဖေး မျက်နှာသာရလာပြီးနောက် နန်းတော်ထဲတွင် သူမနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးကြား သွေးခွဲရန် ကြိုးပမ်းသော ကောလာဟလများ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။ ဤအရာများသည် ရှန်ဖေး၏ လက်ချက်ဖြစ်ပုံရ၏။

အစောပိုင်းက သူမ (မိဖုရားခေါင်ကြီး)သည် လီကျောက်ယွမ် ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လီကျောက်ယွမ် းသည် ရှန်ဖေး၏ လက်ဝေခံ ကိရိယာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီကျောက်ယွမ်သည် ရှန်ဖေးနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ပြီးတော့ အစောပိုင်းက ကိုယ်လုပ်တော်ရှု့ရဲ့ အမှုလည်း ရှိသေးသည်။

ရှန်ဖေး၏ အကွက်ဆင်မှုများသည် ငြင်းပယ်၍မရအောင်ပင် နက်နဲလှသည်။ သူမသည် များစွာသော အကွက်များကို စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း အပြစ်ဆိုစရာမရှိအောင် သန့်ရှင်းနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ဝေဖန်ရန် နေရာမရှိချေ။

သို့သော် သူမ၏ ခြေရာများကို မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားပါစေဦးတော့၊ သူမ၏ သားအရင်းဖြစ်သူကြောင့် လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားခဲ့ရသည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ မိဖုရားခေါင်ကြီး ရယ်ချင်သွားရ၏။ အကယ်၍ ရှန်ဖေးသာ ဤအချက်ကို သိသွားခဲ့လျှင် သူမသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်ရင်း ခေါင်းခြောက်နေလောက်ပေသည်။

ဧကရာဇ်သည် ဟွေ့ဖေးအား နတ်ဘုရားများက တချီသို့ ပေးသနားတော်မူသော အကြီးမြတ်ဆုံး လက်ဆောင်အဖြစ် မကြာခဏ သတ်မှတ်လေ့ရှိသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ ဟွေ့ဖေးသည် သူမအတွက်လည်း ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားလိုက်သော လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ယနေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာများက များပြားလွန်းလှသဖြင့် မယ်တော်ကြီးသည် တကယ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်သို့ ပြန်လည်တက်ရောက်ရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ချေ။

ဧကရာဇ်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့သည် မယ်တော်ကြီးအား နင်ရှို့နန်းဆောင်သို့ ကိုယ်တိုင်လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက်မှသာ ပွဲတော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းအရ မယ်တော်ကြီးကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြချေ။

ကွေ့ဖေးက ၎င်းတို့ထက် အရင်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်မောင်နှံ ပေါ်လာသောအခါ တစ်ဖွဲ့လုံးက ဦးညွှတ်အလေးပြုရန် ထပ်မံ ထရပ်ကြသည်။

ထိုအချိန်အတောအတွင်း နန်းတွင်းအမတ်များသည် ဖျော်ဖြေမှုများကို ခံစားနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်အကျပ်ရိုက်နေခဲ့ကြ၏။

ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်—ပထမဦးစွာ ဧကရာဇ်သည် အဆင့်မြင့်အမတ်အချို့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးထောင်ချခဲ့ပြီးနောက် မင်းသားဖန်၏ အမွေခံက ဟွေ့ဖေးကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကာ ထို့နောက်တွင် ဟွေ့ဖေးက ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်ကို သိရှိနိုင်ရန် မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခဲ့လေသည်။

ယနေ့ ဖြစ်ရပ်များသည် သမိုင်းတွင် အသေအချာ မှတ်တမ်းတင်ကျန်ရစ်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ထိုက်ဖူ ယွမ်ရှင်းကျိက ဦးညွှတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး… ဟွေ့ဖေးရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိပါသလဲ”

ယွမ်ရှင်းကျိမှာ သူမ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ သူ၏သမီးဖြစ်သူက ဖြေမဆည်နိုင်အောင် ငိုကြွေးနေပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးကြားရှိ သံယောဇဉ်မှာ နက်ရှိုင်းကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဖေးလင်ယွဲ့က မသိမသာ ပြုံးပြီး မိန့်ကြားခဲ့သည်။ “ချီလင်ရဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့် ဟွေ့ဖေးက သေမင်းတမန်လက်ကနေ ပြန်လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီ၊ အားနည်းနေသေးတာကလွဲရင် အန္တရာယ်ကနေ ကျော်လွန်သွားပြီ”

သူက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဝှေ့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။ “ဟွေ့ဖေး ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာတာနဲ့ ဘိုးဘွားတွေကို ပူဇော်ဖို့ ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင်ကို ခေါ်သွားဖို့ ကျန်း ရည်ရွယ်ထားတယ်၊ အကယ်၍ ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်ဘုံကနေ စောင့်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ကျေနပ်စွာ ပြုံးနေလိမ့်မယ်”

လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးထံသို့ အလိုလို ရောက်ရှိသွားကြသည်—ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ဧကရာဇ်နှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့သာ ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ဧကရာဇ်၏ လေးစားမှုကို အပြည့်အဝ ရရှိထားသောကြောင့်သာ ဤရှားပါးသော အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဟွေ့ဖေးက ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ အတန်းအစားထဲသို့ ပါဝင်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

သို့သော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို အလွန်အမင်း အလေးထားသော ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိများပင်လျှင် ကန့်ကွက်ရန် စိတ်မကူးရဲကြပေ။

ဟွေ့ဖေး သွေးများ အန်ထုတ်ခဲ့ရသော ပုံရိပ်မှာ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

၎င်းတို့က ကန့်ကွက်ရအောင် ဘာမို့လို့နည်း။

ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးကပင် ဆင်ခြေတစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်— “အရှင်မင်းကြီးက အမြော်အမြင် ရှိတော်မူပါတယ်၊ ဟွေ့ဖေးက ချီလင်ရဲ့ ကောင်းချီးပေးခြင်းခံရတဲ့ နတ်ဘုရားမတစ်ပါး ဖြစ်တာကြောင့် ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်ကို သွားကန်တော့ဖို့ သေချာပေါက် ထိုက်တန်ပါတယ်”

မှန်ပေသည်—ဟွေ့ဖေးသည် သာမန်မိဖုရားတစ်ဦးအနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးအနေဖြင့် တက်ရောက်မည်ပင်။

အကယ်၍ မည်သူမဆို ကန့်ကွက်လိုပါက အရင်ဆုံး နတ်ဘုရားမ ဖြစ်အောင် လုပ်ပြခိုင်းလိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။

ဖေးလင်ယွဲ့ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကောင်းမွန်လှပေတယ်”

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က မင်းသားဖန်၏ အစုအဖွဲ့ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး အမိန့်တော် ချမှတ်လိုက်သည်— “မင်းသားဖန့်ရဲ့ မိသားစုဟာ လူဆိုးတွေရဲ့ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံရပြီး ဟွေ့ဖေးကို စော်ကားမိကာ သူမရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေခဲ့တယ်၊ ထို့ကြောင့် အမွေခံ ဖေးယွီဟန်က ဟွေ့ဖေးရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် ဆုတောင်းပေးဖို့ မြို့တော်မှာပဲ ဆက်နေထိုင်ရမယ်”

မင်းသားဖန့် ဖြစ်သော ဖေးလင်ယုံ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားရ၏။ ထိုအမွေခံသည် သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံး ဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်။ သူ့အား မြို့တော်၌ ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြင့် ဖေးလင်ယွဲ့သည် သူ့ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ ငြင်းပယ်၍မရနိုင်ချေ။

ဧကရာဇ်၏ ကျိုးကြောင်းပြချက်မှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလှသဖြင့် ငြင်းပယ်ခြင်းက သူ၏ ပျက်စီးနေပြီးသား ဂုဏ်သတင်းကို ပို၍ဆိုးရွားစေရုံသာ ရှိလိမ့်မည်။ သူသည် ဟွေ့ဖေး၏ ကျန်းမာရေး အမြန်ဆုံး ပြန်ကောင်းလာစေရန်သာ ဆုတောင်းနိုင်တော့သည်၊ သို့မှသာ ဧကရာဇ်အနေဖြင့် သူ၏သားကို ထိန်းသိမ်းထားရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့မည် ဖြစ်၏။

ဖေးလင်ယုံမှာ လည်ချောင်းထဲအထိ တက်လာသော ဒေါသများကို မျိုသိပ်လိုက်ရင်း ကျေးဇူးတင်ရှိဟန်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်ရသည်။ “ကျွန်တော်မျိုးဟာ ဟွေ့ဖေး ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒုက္ခတွေအတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခွင့် ရတဲ့အပေါ် အလွန်ပဲ ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်၊ အမိန့်တော်မြတ်ကို နာခံပါ့မယ်”

ဖေးယွီဟန်သည်လည်း အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် အပြစ်ပေးခြင်းဖြစ်သော အမိန့်တော်ကို ခံယူရန် ဒူးထောက်လိုက်၏။

သို့သော် ဆန်းကြယ်စွာပင် သူသည် မကျေနပ်မှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုများကို မခံစားရချေ။ ထို့ပြင် သူ့စိတ်ထဲတွင် မရေမရာသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်—ဤအချက်က သူ ဟွေ့ဖေးကို ထပ်တွေ့မြင်နိုင်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နေသလော။

သူ၏ ဦးရီးတော် ဧကရာဇ်သည် သူမကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် နတ်ဘုရားမ အဆင့်အတန်းအရ ဟွေ့ဖေးသည် သာမန်မိဖုရားဘွဲ့မျှမကဘဲ မိဖုရားခေါင်ကြီး နေရာနှင့်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။

အမိန့်တော် ချမှတ်ပြီးနောက် ကောင်းချီးစကားအချို့ မိန့်ကြားကာ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကြီးသည် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုအောက်တွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။

အမတ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများသည် ယနေ့ည၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်များကို သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများအား မျှဝေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ လာမည့် အားလပ်ရက် အလည်အပတ် ခရီးစဉ်များသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားသော ဆွေးနွေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေတော့မည် ဖြစ်၏။

ဖေးယွီဟန် အနေဖြင့်မူ ယနေ့ညတွင် မင်းသားဖန့်၏ စံအိမ်သို့ ပြန်ခွင့်ရခဲ့သည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ စံအိမ်တွင် သူ နေထိုင်ရမည့် အခန်း အဆင်သင့်ဖြစ်သည်နှင့် သူသည် နန်းတော်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာအိုဆရာ ချင်းစုန့်ဇီအား ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထောင်ချထားပြီး ဖြစ်၏။

သူ၏ စံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖေးလင်ယုံသည် စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်များကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ကြိမ်းမောင်းတော့သည်။ “မင်း တော်တော်အကွက်စေ့တာပဲ… ဖေးလင်ယွဲ့”

မင်းသားဖန့်၏ မိသားစုမှာ ယနေ့ညတွင် အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။

ဖေးယွီဟန်က ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်တော် ချင်းစုန့်ဇီရဲ့ လှည့်ဖြားမှုကို ခံလိုက်ရလို့ အဖေ့ကို အရှက်ရစေခဲ့တာပါ၊ ဒါ ကျွန်တော့်အပြစ်ပါ”

ဖေးလင်ယုံက သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်၏။ “ဒါ မင်းကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး၊ ချင်းစုန့်ဇီက အလွန် ဉာဏ်များလွန်းလို့ပါ၊ နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် သူ့ကို ထောင်ထဲမှာပဲ သေသွားအောင် စီစဉ်လိုက်တော့”

နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှုအောက်တွင် သူ အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ဟဝန်ခံသွားမည့် အန္တရာယ်ထက်စာလျှင် ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

ယခင်က ချင်းစုန့်ဇီသည် ၎င်းတို့အတွက် သံသတ္တုရိုင်းတွင်းကို ရှာဖွေပေးခဲ့ပြီး ဖေးလင်ယုံ၏ လျှို့ဝှက်ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော စကားများကို ပြောဆိုခဲ့ကာ သူ၏ "နတ်ဘုရားနည်းလမ်းများ" ကိုလည်း ပြသခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဖေးလင်ယုံ တစ်ယောက် ထိုအချိန်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်မှာ မဆန်းချေ။ သူ့မှာ မိမိသားကို အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ဟွေ့ဖေးအား စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားမတစ်ပါး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီလင်၏ မင်္ဂလာရှိသော ပေါ်ထွန်းမှုကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် မင်းသားဖန့်သည် သံသယ မရှိတော့ချေ။ သူသည် မြို့တော်သူ မြို့တော်သားများ ဟွေ့ဖေးအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ သက်ဝင်ယုံကြည်နေကြသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ မကျေမနပ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်— “ခမည်းတော် ဧကရာဇ်က ဧကရီ ကျန့်ယီကြောင့် ဖေးလင်ယွဲ့ကို စိတ်နာနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ သူက အိပ်မက်ထဲအထိ ကိုယ်ထင်ပြလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး၊ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော့်အိပ်မက်ထဲကိုတော့ တစ်ခါမှ လာမလည်ခဲ့ဘဲနဲ့”

သူသည် ဖေးလင်ယွဲ့ထက် ပို၍ သားသမီးဝတ္တရား ကျေပွန်ခဲ့ပြီး ဧကရီကျန့်ယီအတွက် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း နံ့သာတိုင်များ ထွန်းညှိပူဇော်ကာ ခမည်းတော်က သူ၏ ရည်မှန်းချက်များကို ပြန်လည်ကောင်းချီးပေးရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ယခုမူ ထိုပူဇော်မှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရပုံပေါ်၏။

ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်သည် ဧကရီကျန့်ယီအား သူ ဟန်ဆောင်ပြခဲ့သလောက် မချစ်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဖေးလင်ယုံမှာ သူ၏ ခမည်းတော်က ဧကရီကျန့်ယီအား မယ်တော်ကြီးနှင့် လက်ရှိဧကရာဇ်တို့ကို ပိုထက်မြက်လာစေရန်အတွက် ကျောက်ပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ နယ်ရုပ်အဖြစ် အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

သူ ပို၍ တွေးတောလေလေ ပို၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လေလေ ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ဟွေ့ဖေး ရုတ်တရက် ထင်ရှားကျော်စောလာမှုကို အခြားမည်သို့ ရှင်းပြနိုင်မည်နည်း။

သူ လုံးဝ လှည့်စားခြင်း ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ့သားတော့ နောင်လာမဲ့ရက်တွေမှာ ဒုက္ခရောက်ရတော့မှာပဲ”

ဖေးလင်ယုံမှာ ဖေးလင်ယွဲ့၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် နေထိုင်ရတော့မည့် သူ၏သားကို သနားမိသည်။

သို့သော်လည်း ဖေးယွီဟန်က ဆိုလိုက်၏။ “ကျွန်တော်ကတော့ ဒါကို ဟွေ့ဖေးနဲ့ ပိုပြီး နီးစပ်ခွင့်ရမဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလို့ မြင်ပါတယ်”

“ဒီနေ့ပြီးရင် သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ပိုပြီး မြင့်တက်လာတော့မှာ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ သူ့ရဲ့ စိတ်ကို အနိုင်ယူပြီး ကျွန်တော်တို့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင်…”

ဖေးလင်ယုံ သူ၏သားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်—ချောမောလှပပြီး တက်ကြွမှုရှိသဖြင့် မိန်းမလှပရိယာယ်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း…

“စွန့်လွှတ်ရတာက ကြီးမားလွန်းတယ်၊ ဟွေ့ဖေးကကော သဘောတူပါ့မလား”

ဖေးယွီဟန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ပြန်လည်ပေးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ သူ့ကို အနာဂတ်ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး နေရာ ပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းရင်ကော”

ဖေးလင်ယုံ၏ အသံမှာ တည်တံ့သွား၏။ “သူက ဖေးလင်ယွဲ့ရဲ့ မိဖုရားလေ”

ဖေးယွီဟန် ပြန်ချေပလိုက်သည်။ “ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ သာမန်ကိစ္စလေးတွေနဲ့ မပတ်သက်သင့်ဘူး၊ အဖေကော ဟွေ့ဖေးကတစ်ဆင့် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို မလိုချင်ဘူးလား”

ဖေးလင်ယုံ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရ၏။

“မင်း နန်းတော်ထဲမဝင်ခင် အဝတ်အစားအသစ်အချို့ သွားချုပ်လိုက်အုံး”

သူသည် မြို့တော်ရှိ အကောင်းဆုံး အပ်ချုပ်သမားများကို ခေါ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။