အခန်း ၂

အခန်း (၂)

နေမင်းကြီးသည် အမြဲတမ်း ထွက်ပေါ်လာစမြဲ

အဆိပ်ခတ်ထားသော ဟင်းရည်ကို သစ်သားပန်းကန်လုံးအတွင်း ထည့်သွင်းထားပြီး၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့တစ်ခုကို သင်းပျံ့နေစေသည်။

လူးဝစ် ကယ်လ်ဗင် သည် သူရဲကောင်းထံမှ ဟင်းရည်ကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မတင်လိုက်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ ရွိုင်ထံသို့ ပန်းကန်လုံးကို လှည့်၍ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါ စားချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။ မင်းပဲ ငါ့ကိုယ်စား သောက်လိုက်တော့။"

ရွိုင်၏ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားပြီး၊ အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "သခင်၊ ဒါက စည်းမျဉ်းနဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး။ သခင်ပဲ အရင် သုံးဆောင်သင့်ပါတယ်။"

"ငါ မင်းကို အမိန့်ပေးနေတာ၊ သောက်လိုက်စမ်း။" လူးဝစ်၏ လေသံက ရုတ်တရက် လေးနက်သွားခဲ့သည်။

ရွိုင်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားပြီး၊ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ ဤဟင်းရည်ပန်းကန်ထဲတွင် မည်သည့်အရာ ပါဝင်နေသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

အကယ်၍ သူသာ သောက်လိုက်ပါက၊ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

သူရဲကောင်း တပ်မှူးဖြစ်သော လမ်းဘတ်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူရဲကောင်းများကို အချက်ပြလိုက်သည်။ သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ်က ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ရွိုင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"သောက်လိုက်စမ်း" ဟု လမ်းဘတ်က ဩဇာပါသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပူလောင်နေသော ဟင်းရည်များက သူ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ အတင်းအကျပ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲ၍ မရတော့သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ရွိုင်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ပြေးရန် ကြံစည်လိုက်သော်လည်း တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းချုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဤဟင်းရည်ပန်းကန်ထဲတွင် အဆိပ် ပါနေသည်ကို အခြားသော သူရဲကောင်းများလည်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြပြီဖြစ်သည်။

လူးဝစ်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ မြေပြင်တွင် ဖိချခံထားရသော ရွိုင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ နယ်စားသခင်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတဲ့ အကျိုးဆက်ကို မင်း သိတယ်မလား။"

ရွိုင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အကျိုးဆက်ကို သူ သေချာပေါက် သိထားပေသည်။

"ဘယ်သူက မင်းကို အဆိပ်ခတ်ခိုင်းတာလဲ။" လူးဝစ်၏ အသံက အလျင်စလို မရှိလှပေ။

ရွိုင်က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ဖြေကြားခဲ့သည်။ "အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါ သခင် ဘင်ဂျမင်ပါ။ သူက ကျွန်တော့်ကို အဆိပ်ခတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ။"

ဘင်ဂျမင်သည် မြို့စားကြီး ကယ်လ်ဗင်၏ ဒုတိယမြောက် သားဖြစ်ပြီး လူးဝစ်၏ အစ်ကိုလည်း ဖြစ်သည်။

သူရဲကောင်းများ အားလုံး၏ အကြည့်များက လူးဝစ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကယ်လ်ဗင် မျိုးနွယ်စု၏ သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ညီအစ်ကိုများကြားမှ အတွင်းရေး အားပြိုင်မှုများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

သို့သော် နယ်စားသခင် အနေဖြင့် ခြေကုပ်ပင် မယူရသေးမီ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မိသားစုထံမှ ကျောအချခံရခြင်းက ကြက်သီးမွေးညင်း ထစရာ ကောင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ရွိုင်က ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဆက်ပြောသည်။ "သူက ကတိပေးခဲ့တယ်... ကျွန်တော် သခင့်ကို အဆိပ်ခတ်နိုင်သရွေ့၊ သူ ကျွန်တော့်ကို တောင်ပိုင်း ပြန်ခွင့်ပေးပြီး၊ ရာထူးအသစ် တစ်ခု စီစဉ်ပေးမယ်လို့... အနည်းဆုံး သူရဲကောင်း တပ်မှူးနေရာလောက်ပေါ့..."

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသည့် သူရဲကောင်းများ၏ မျက်နှာများက ပို၍ပင် ရုပ်ဆိုးသွားကြသည်။

လူးဝစ်ကမူ၊ တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

သူ ခန့်မှန်းတာ မှန်မည်ဆိုပါက၊ သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူသည် အနာဂတ် ရာထူးဆက်ခံမည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကယ်လ်ဗင် မျိုးနွယ်စု၏ မြို့စားကြီး ရာထူး ဆက်ခံခြင်းသည် သားအကြီးဆုံး ဖြစ်မှုအပေါ် အခြေခံခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မည်သူက အင်အား အကြီးမားဆုံးလဲ ဆိုသည့်အပေါ်တွင် အခြေခံခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူးဝစ် မည်မျှပင် အသုံးမကျနေပါစေ၊ သူ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသရွေ့ မြို့စားကြီး ကယ်လ်ဗင်၏ သွေးသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဆက်ခံခွင့် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ အကယ်၍ သူသာ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသို့ အသွား လမ်းခရီးတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပါက၊ မိသားစုက အခြားသော ညီအစ်ကို တစ်ဦးကို မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသို့ သွားရောက်ရမည့် တာဝန်အတွက် သေချာပေါက် ထပ်မံစေလွှတ်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော်၊ ဘင်ဂျမင်သည် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို ဖယ်ရှားနိုင်ရုံသာမက မိသားစုအတွင်းမှ အခြားသော ညီအစ်ကိုများကိုပါ ဆက်လက် အင်အားလျော့ပါးသွားစေနိုင်သည်။ ၎င်းက ခဲတစ်လုံးတည်းနှင့် ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တကယ်ကို ပါးနပ်လှသော အကြံအစည်ပင်ဖြစ်၏။

ရွိုင်သည် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက လူးဝစ်ကို တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတာပါ! ကျွန်တော်က သာမန် သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ပါ၊ သခင် ဘင်ဂျမင်က ခိုင်းတာကို ကျွန်တော် မလွန်ဆန်ရဲပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ကျွန်တော် သခင့်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပါ့မယ်!"

"လမ်းဘတ်" ဟု လူးဝစ်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" သူရဲကောင်း တပ်မှူးသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ရွိုင် လုံးဝ အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားပြီး အသည်းအသန် ရုန်းကန်တော့သည်။ "သခင်! ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ! ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ..."

"ရွှမ်း!"

ငွေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီးနောက် နှင်းပြင်ပေါ်သို့ သွေးစိမ်းများ ပန်းထွက်သွားသည်။

ရွိုင်၏ တောင်းပန်သံများ ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး၊ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သေဆုံးသွားလေသည်။

လမ်းဘတ်က သူ၏ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး မတုန်မလှုပ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သစ္စာဖောက်ကို ကွပ်မျက်ပြီးပါပြီ။"

သို့သော် စခန်းအတွင်း၌မူ၊ လေထုက အနည်းငယ် သိမ်မွေ့ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ကြည့်ရှုနေသူများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည်။

ရွိုင်သည် သူ၏ နယ်စားသခင်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သဖြင့် သေသင့်သေထိုက်သည်မှာ ငြင်းဆိုဖွယ်မရှိသော အမှန်တရား တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် လောဘသက်သက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါသလား။

သူသည် ဤအေးစက်လှသော တောရိုင်းမြေတွင် အသေပိတ်မိမနေဘဲ တောင်ပိုင်းသို့ ပြန်သွားချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ငါတို့ကော ဘယ်လိုလဲ။ ငါတို့ရော ကွာခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလို့လား။'

နယ်မြေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသို့ သွားရခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လူတိုင်း သိထားကြသည်။ ဤသည်မှာ နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သေဆုံးမှုနှုန်း အမြင့်မားဆုံးသော နယ်မြေဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ မိမိသဘောဆန္ဒဖြင့် ရောက်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်သလို၊ မပြန်ချင်သောသူဟူ၍လည်း မရှိပေ။

ဤအချိန်တွင်၊ မြေပြင်ပေါ်၌ လိမ့်နေသော ဦးခေါင်းကို မည်သူမျှ မကြည့်ဝံ့ကြပေ။ ထိုပြတ်တောက်နေသော ဦးခေါင်းပေါ်တွင် သူတို့ကိုယ်ပိုင် မျက်နှာကို တွေ့မြင်သွားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ကူကယ်ရာမဲ့မှုများက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဒီရေအလား တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော ညဥ့်ယံအောက်တွင်၊ မီးပုံများက လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲမှ ခံစားချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ လင်းထိန်စေသည်။

လူးဝစ်သည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ "ထွက်သွားချင်တဲ့သူတွေ အခုပဲ သွားနိုင်ပြီ။"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူ့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မိသားစုဆီကို ငါကိုယ်တိုင် စာရေးပေးမယ်။" လူးဝစ်သည် စကားရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက လူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ပြီးသွားရင်၊ ထွက်သွားတဲ့သူတွေက ရွိုင်လိုပဲ ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။"

မည်သူမျှ စကားမပြောသလို၊ မည်သူမျှလည်း မလှုပ်ဝံ့ကြပေ။

သူတို့သည် မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြပေ။ လူးဝစ်ထံမှ စာတစ်စောင် ပါလျှင်တောင်မှ၊ မိမိတို့၏ တာဝန်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ခြင်းအတွက် မိသားစုက ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေမည့်အရာမှာ ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပြစ်ဒဏ်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် ဆက်နေခြင်းက သေလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ပြန်သွားခြင်းကလည်း အသက်ရှင်သန်နိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

လူးဝစ်သည် တိတ်ဆိတ်နေသော သူရဲကောင်းများကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ယခင်က လူသတ်ချင်သော အငွေ့အသက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အသံက တည်ငြိမ်သွားသည်။

"မြောက်ပိုင်းနယ်မြေကို လာရတာက သေဒဏ်ပေးခံရတာလို့ မင်းတို့အားလုံး ထင်နေကြတယ်။ မင်းတို့ ဘာလို့ ဒီကို အပို့ခံရလဲဆိုတာကိုလည်း သိတယ်။ အဲဒါက မိသားစုအတွင်းမှာ မင်းတို့မှာ အထောက်အပံ့ မရှိလို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို အမှိုက်လို သဘောထားပြီး စိတ်ကြိုက် စွန့်ပစ်ခံရတာပေါ့။"

လူးဝစ်ခဏရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လေသံက ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာကာ အားပါလာသည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါ အဲဒီလို မထင်ဘူး! မင်းတို့က အမှိုက်တွေ မဟုတ်ဘူး!

မင်းတို့တွေ အလုပ်သင် သူရဲကောင်း တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် တရားဝင် သူရဲကောင်း တွေ ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တာက ပါရမီ၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ တကယ့်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတဲ့ တိုက်ပွဲတွေကြောင့်ပဲ! ပြီးတော့ မင်းတို့ကို ဒီကို ပို့လိုက်တဲ့ ကောင်တွေကရော။ သူတို့က ရဲတိုက်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းပြီး စားသောက် ပျော်ပါးနေကြတဲ့ ကပ်ပါးကောင် အုပ်စုကလွဲလို့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး!"

လူအုပ်ကြီးကို သူ ဖြည်းညှင်းစွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ယိမ်းယိုင်သွားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါတို့ ဒီအေးခဲနေတဲ့ မြေပေါ်မှာ အသက်ရှင်နိုင်မယ်ဆိုရင်ရော၊ ဒီမှာ ခြေကုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင်ရော ဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေကို မင်းတို့ စဉ်းစားဖူးကြလား။ အရုဏ်မတက်မီ အမှောင်ထုက ရှည်လျားကောင်း ရှည်လျားလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ နေမင်းကြီးကတော့ အမြဲတမ်း ထွက်ပေါ်လာစမြဲပဲ!

အဲဒီအချိန်အထိ ငါတို့အားလုံး စောင့်နိုင်မလားဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို တိုင်တည်ပြီး ငါ ကျိန်ဆိုဝံ့တယ်။ အကယ်၍ အဲဒီနေ့သာ ရောက်လာခဲ့ရင်၊ နေမင်းကြီး ယူဆောင်လာတဲ့ ဘုန်းကျက်သရေကို မင်းတို့အားလုံးနဲ့အတူ ငါ မျှဝေခံစားမယ်!"

လူးဝစ်က လူအုပ်ကြီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယိမ်းယိုင်သွားမှု အရိပ်အယောင်များ ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။

"ကယ်လ်ဗင် မိသားစုအတွက်တော့၊ မင်းတို့က အရေးမပါတဲ့ တည်ရှိမှုတွေ၊ အချိန်မရွေး စတေးခံလိုက်လို့ရတဲ့ နယ်ရုပ်လေးတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီမြေပေါ်မှာတော့ အရာအားလုံးက ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်။ ဒီနေရာက တစ်ယောက်ယောက်ဟာ တစ်နေ့ကျရင် ဗာရွန်၊ ဗိုင်းကောင့် ဒါမှမဟုတ် ကောင့် တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်!

သေချာတာပေါ့၊ မင်းတို့အတွက် စီစဉ်ထားတဲ့ ကံကြမ္မာထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး နစ်မွန်းနေလို့ရတယ်။ တစ်နေ့လုံး ညည်းတွား သက်ပြင်းချပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သင်္ချိုင်းထဲ ခြေတစ်ဖက် ရောက်နေတဲ့ လူတွေလို သဘောထားနေလို့ရတယ်။

ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့၊ ဒီစွန့်ပစ်ခံ မြေပေါ်မှာ ငါနဲ့အတူ ပူးပေါင်းပြီး၊ မင်းတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တယ်။"

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

ညလေပြင်းက တဝူးဝူးတိုက်ခတ်နေပြီး၊ မီးပုံက အနည်းငယ် တုန်ခါနေကာ သူတို့၏ ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာများကို လင်းထိန်စေသည်။

ရုတ်တရက် "ဒုန်း!" ဟူသော တိုးညှင်းအုံ့မှိုင်းသော အသံတစ်ခုက ညဥ့်ယံကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

သူရဲကောင်း တပ်မှူး လမ်းဘတ်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်သီးဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုလိုက်လေသည်။

"သခင်၊ သခင့်နောက်ကို သေတဲ့အထိ လိုက်ပါဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်!"

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဒုတိယမြောက်လူ၊ တတိယမြောက်လူ၊ စတုတ္ထမြောက်လူ...

"သခင်၊ သခင့်နောက်ကို သေတဲ့အထိ လိုက်ပါဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်!"

"သခင်၊ သခင့်နောက်ကို သေတဲ့အထိ လိုက်ပါဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်!"

သူရဲကောင်းများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ညာဘက်လက်သီးများကို ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထုလိုက်ကြလေသည်။