အခန်း ၃

အခန်း (၃)

သခင်လူးဝစ်၏ ကျေးဇူးတရားကို မည်သည့်အခါမျှ ဆပ်ပေး၍ မကုန်နိုင်ပါ

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင်၊ ပြီးခဲ့သည့်ညက စိတ်ဓာတ်ခွန်အားပေးစကားများကို ခံယူပြီးနောက် သူရဲကောင်းများ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် တာဝန်များကို စက်ရုပ်ကဲ့သို့ ပြီးစလွယ် လုပ်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ၊ လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာကာ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေသည်။

အချို့က မိမိတို့၏ လက်နက်ကိရိယာများကို ဦးဦးဖျားဖျား စစ်ဆေးနေကြပြီး၊ အချို့က မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ အခြေအနေကို ဆွေးနွေးနေကြကာ၊ အချို့ဆိုလျှင် စခန်းကို မည်သို့ ကာကွယ်ရမည်ကိုပင် စတင်စဉ်းစားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လူးဝစ် ပုံဖော်ပြခဲ့သော အနာဂတ်မျှော်မှန်းချက်မှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ လိုက်လံဆုပ်ကိုင်ရမည့် ပန်းတိုင်တစ်ခု ရှိနေခြင်းက နောက်ဆုံးတွင် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။

သို့သော်လည်း စိတ်အားထက်သန်ဖွယ် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လူးဝစ် ကောင်းစွာသိသည်။

အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်မည့် အကျိုးအမြတ်များ မရှိပါက၊ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် စိတ်ဓာတ်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ထိုသူရဲကောင်းများကို တကယ့်မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့စေရန်အတွက် လက်တွေ့ကျသော အကျိုးအမြတ်များကို သူ ချက်ချင်း ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

...

ရေခဲမြစ်ထက်တွင် လေပြင်းများက အရိုးခိုက်မတတ် တိုက်ခတ်နေသည်။ သူရဲကောင်းများသည် မိမိတို့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ထူထပ်လှသော ရေခဲပြင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် အချင်းချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

"ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ ငါးဖမ်းလို့ရပါ့မလား" ဟု တစ်ယောက်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"သခင်လူးဝစ် က အဲဒီလိုပြောရင်တော့ စမ်းကြည့်တာ မမှားပါဘူး။" လမ်းဘတ်က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ သံတူကြီးကို လွှဲကာ ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်သည်။

သူရဲကောင်း အများအပြားမှာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောမိကြသည်။ မြစ်တစ်စင်းကို ကျပန်းရှာဖွေပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ရုံမျှဖြင့် ငါးဖမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် ထင်နေခြင်းလော။

ဤနယ်စားသခင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ရိုးအလွန်းလှသည်။ သို့သော်လည်း လူးဝစ် ၏ အမိန့်ကို မည်သူမျှ မလွန်ဆန်ရဲသဖြင့်၊ သူရဲကောင်းများသည် သူ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လက်နက်များကို မြှောက်ကာ ရေခဲပြင်ကို စတင်ခွဲကြတော့သည်။

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင်၊ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ နက်ရှိုင်းအေးစက်လှသော မြစ်ရေများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ပိုက်ကွန်အကြီးကြီးတစ်ခုကို ရေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ရာ၊ လူတိုင်းက အသက်ရှူအောင့်ထားရင်း အက်ကွဲကြောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် ပိုက်ကွန်ကြိုးက တင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ဆွဲစမ်း!"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး၊ မြောက်ပိုင်း သလင်းကျောက် ငါးကြီး တစ်ကောင် ရေထဲမှ ပါလာကာ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် အသည်းအသန် လူးလွန့်နေတော့သည်။

"ဘုရားရေ... တကယ်ပဲ ငါးတွေ ရှိနေတာပဲ!"

"မြန်မြန်... ဆယ်လိုက်ကြ! အလွတ်မပေးနဲ့!"

သူရဲကောင်းများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပါဝင်လာကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ငါးဖမ်းပိုက်ကွန်များကို လွှဲယမ်းကြတော့သည်။

ကြိုးစား၍ ထပ်ခါတလဲလဲ ချလိုက်၊ ဆွဲလိုက် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ ငွေဖြူရောင် မြောက်ပိုင်း သလင်းကျောက် ငါးကြီး များ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဖမ်းမိလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ငါးကြေးခွံများက နံနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ၎င်းတို့ ရေတွက်ကြည့်ရာ စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ကောင် တိတိ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါ မြောက်ပိုင်း သလင်းကျောက် ငါးကြီး ပဲ! အလွန်အေးစက်တဲ့ ဒေသတွေမှာပဲ တွေ့ရတတ်တဲ့ ရှားပါးရတနာတစ်ပါးပေါ့! သူ့ရဲ့ ငါးအရိုးတွေက သွေးကြောတွေကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး အင်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်!"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူရဲကောင်းများ၏ အသက်ရှူသံများ ချက်ချင်းပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သွေးကြောသန့်စင်ခြင်းဟူသည် မည်သည့်အရာလဲဆိုသည်ကို သူတို့ ကောင်းစွာနားလည်ကြသည်။

၎င်းက အင်အားကို ချက်ချင်း တိုးတက်စေရုံသာမက သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ အနာဂတ် အလားအလာကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို မှူးမတ်ကြီးများပင်လျှင် သူတို့၏ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် အနည်းငယ်မျှသာ စားသုံးခွင့်ရရှိကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဟင်းရည်တစ်ငုံလောက် သောက်ခွင့်ရမည်ဆိုလျှင်...

သူတို့ တွေးတောယောင်မှားနေကြစဉ်မှာပင်၊ လူးဝစ် ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သော အသံက သူတို့၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ "ဒီငါးတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို မင်းတို့ကို ပေးမယ်၊ ခဏနေရင် ဒါတွေကို ငါးဟင်းရည် ချက်သောက်ကြတာပေါ့။"

ဤတိုတောင်းလှသော စကားတစ်ကြောင်းက သူရဲကောင်းများကြားတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ဤအရာမှာ သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲသော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသို့ နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံထားရသော သူရဲကောင်းများ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ၎င်းတို့သည် ယခုကဲ့သို့ လက်ဆောင်မျိုးကို မည်သည့်အချိန်က ရရှိဖူးပါသနည်း။ သူရဲကောင်းများမှာ လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

"သခင်လူးဝစ်၊ ဒါ တကယ်ပဲလား!" သူရဲကောင်းတစ်ဦးက ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

"ဒါ... ဒါက မြောက်ပိုင်း သလင်းကျောက် ငါးကြီး လေ! တောင်ပိုင်းက မှူးမတ်တွေတောင် သူတို့ရဲ့ တစ်သက်တာမှာ အနည်းငယ်ပဲ စားဖူးကြတာ!"

"သခင်လူးဝစ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ!!"

...

စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ တုန်လှုပ်မှု၊ မယုံကြည်နိုင်မှု အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးယှက်တင်နေကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ချီးမွမ်းထောက်ပံ့သံများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် မီးပုံပေါ်၌ အိုးကြီးတစ်လုံးကို တင်လိုက်ပြီး၊ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ငါးဟင်းရည်က အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်ကာ မွှေးကြိုင်လှသော ရနံ့များကို သင်းပျံ့စေသည်။ ကြာရှည်စွာ ချက်ပြုတ်ပြီးနောက်၊ ငါးဟင်းရည်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဖျော့တော့သော ငွေဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ၎င်းအထဲ၌ အလင်းစက်များ ဝဲလှည့်နေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသနားသော လက်ဆောင်တစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။

ငါးဟင်းရည်က ပျစ်နှစ်သွားသောအခါ၊ ၎င်းကို ပန်းကန်လုံးများထဲသို့ ခပ်ထည့်ကာ သူရဲကောင်းများထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒါကို တကယ်ပဲ သောက်လို့ရတာလား"

သူရဲကောင်းတစ်ဦးက သစ်သားပန်းကန်လုံးကို ကိုင်ထားရင်း၊ သူ၏လက်များမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းကြောင့် တုန်ယင်နေရှာသည်။

"အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့၊ သောက်လိုက်စမ်း!" လူးဝစ် က သူ၏ကိုယ်ပိုင် ပန်းကန်လုံးကို မကာ မဆိုင်းမတွဘဲ အကုန်သောက်ချလိုက်သည်။

ဟင်းရည်က သူ၏လည်ချောင်းထဲသို့ စီးဆင်းသွားပြီး၊ စွမ်းအင်များက သူ၏ဝမ်းဗိုက်မှတစ်ဆင့် ခြေလက်များနှင့် အရိုးအဆစ်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ မမြင်နိုင်သော နွေးထွေးသော စမ်းရေစီးကြောင်းတစ်ခုက သူ၏သွေးကြောအတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးလိုက်သည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ အခြားသူရဲကောင်းများသည်လည်း မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ သစ်သားပန်းကန်လုံးများကို ကောက်ကိုင်ကာ ငါးဟင်းရည်ကို တကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်ကြတော့သည်။

ပူလောင်သော အရှိန်အဟုန်က သူတို့၏ လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု နိုးထလာသကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် တပြိုင်နက်တည်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ကြပြီး၊ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေလျက် သူတို့၏ အသက်ရှူကျင့်စဉ်များကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေကာ ထိုဖော်ပြ၍မရသော စွမ်းအင်များကို အငမ်းမရ စုပ်ယူကြတော့သည်။ ထိုစွမ်းအင်များ၏ အစအနလေးတစ်ခုမျှပင် လေလွင့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြပုံရသည်။

အချို့က သူတို့၏ သွေးကြောများအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ဆေးကြောသန့်စင်ခံရသည့် ခံစားချက်ကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေကြပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တစ်ခါမျှမကြုံဖူးသော ပေါ့ပါးမှုမျိုးကို ခံစားနေရသည်။

အချို့ကမူ သွားကို ကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လှည့်ပတ်နေသော အပူရှိန်ကို အောင့်ခံနေကြပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ အရိုးများနှင့် သွေးသားများက တစ်စုံတရား ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။ စခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ တစ်သမတ်တည်း တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေသော အသက်ရှူသံများသာ ကျန်ရှိတော့ကာ ၎င်းတို့က မမြင်နိုင်သော ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်... ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်က..." လူငယ်အလုပ်သင် သူရဲကောင်း တစ်ဦးက သူ၏မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်ဆံ နက်ရှိုင်းရာမှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒုန်း!

ဖျော့တော့သော ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာရာ၊ သူရဲကောင်းများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဆံများ ချက်ချင်း ကျုံ့သွားကြသည်။

"တရားဝင် သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ! သူ... သူ အဆင့်တက်သွားပြီ!"

ထိုစကားသံများ မဆုံးမီမှာပင်၊ အခြားအလုပ်သင် သူရဲကောင်း တစ်ဦးမှာလည်း ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည်လည်း မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါ တကယ်ကို ရူးသွပ်စရာပဲ!"

"ငါးဟင်းရည်တစ်ပန်းကန် သောက်ရုံတင်နဲ့ တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်သွားနိုင်တာလား?!"

သူရဲကောင်းများက လူးဝစ် အပေါ် ကြည့်ရှုသော အကြည့်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ခန့်ကပင်၊ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသို့ နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသော ဤအသုံးမကျသည့် နယ်စားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်ရန် မမည်သည့်အရည်အချင်း ရှိသလဲဟု သူတို့ သံသယဝင်နေခဲ့ကြသေးသည်။ သူ၏ကတိကဝတ်က တကယ်ပဲ စိတ်ချရပါ့မလား။ သူပြောခဲ့သော အရုဏ်ဦးဟူသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်သာလား။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သံသယအားလုံးမှာ အဆုံးမရှိသော ကြည်ညိုလေးစားမှုများအဖြစ်သို့ လွန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အလုပ်သင် သူရဲကောင်း နှစ်ဦးမှာ ဤမျှ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း တရားဝင် သူရဲကောင်း များအဖြစ်သို့ ချိုးဖျက်အဆင့်တက်သွားသည်ကို သူတို့ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

တောင်ပိုင်း မှူးမတ်များ၏ နယ်မြေတွင်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးမှာ ရေရှည်ကျင့်ကြံမှုနှင့် များပြားလှသော သယံဇာတ အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင်မူ ငါးဟင်းရည်တစ်ပန်းကန်မျှသာ လိုအပ်ခဲ့သည်။

တိုက်ရိုက် အဆင့်မတက်ခဲ့သော အခြားသူရဲကောင်းများပင်လျှင် သူတို့၏ အင်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤအရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသဖြင့် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုလားဟုပင် သံသယဝင်မိစေသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ယူဆောင်လာပေးသူမှာ လူးဝစ် ၏ ကျပန်းလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ထိုမျှ အဖိုးတန်သော ရတနာများကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ သူတို့သည် သတင်းအချက်အလက် စနစ် တည်ရှိမှုကို မသိရှိကြသဖြင့် လူးဝစ် သည် နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံရသည်ဟုသာ ခံစားမိကြသည်။

ထို့ပြင် သူတို့ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးဟု ယူဆမိသောအရာမှာ သခင်လူးဝစ် သည် ဤမြောက်ပိုင်း သလင်းကျောက် ငါးကြီး များကို ၎င်းတို့နှင့်အတူ ရက်ရက်ရောရော မျှဝေပေးခဲ့ခြင်းပင်! မှူးမတ်ကြီးများပင် မခံစားနိုင်သော ဤအဖိုးတန် ပစ္စည်းများကို လူးဝစ် က ၎င်းတို့အား ဤမျှ လွယ်ကူစွာ မျှဝေပေးခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူရဲကောင်းများ အားလုံးသည် လူးဝစ် အပေါ် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများဖြင့် ဝပ်စတွား ကြည်ညိုနေကြပြီး၊ ပြီးခဲ့သည့်ညက သူ ပုံဖော်ခဲ့သော မျှော်မှန်းချက်ကို မည်သူမျှ ထပ်မံ သံသယမဝင်ကြတော့ပေ။

သံသယအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တူညီသော ပန်းတိုင်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းမှာ လူးဝစ် ၏နောက်တွင် စည်းလုံးစွာ ရပ်တည်ပြီး သူတို့နှင့် ထိုက်တန်သော တောက်ပသည့် အနာဂတ်ကို ကြိုဆိုရန် ဖြစ်သည်။

"နယ်စားသခင် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ! သခင်လူးဝစ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ!"

သူရဲကောင်းများက တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြရာ၊ သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံများက မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ ရေခဲနှင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်လျှောက် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

သခင်လူးဝစ် ၏ ကျေးဇူးတရားကို မည်သည့်အခါမျှ ဆပ်၍ မကုန်နိုင်ပေ။