အခန်း ၄
Vol. 1 Ch. 4
အခန်း (၄)
မြောက်ပိုင်းသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသော အမှိုက်များ
လူးဝစ် သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ၏အသက်ရှူခြင်းကို ညှိနှိုင်းလိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ "ဒီရေလှိုင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်" ကို သဘာဝအတိုင်း လည်ပတ်စေလိုက်သည်။
"အသက်ရှူထုတ်လိုက်၊ အသက်ရှူသွင်းလိုက်။"
သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နက်ရှိုင်းရှည်လျားလှသည့် အသက်ရှူသံမှာ ပင်လယ်ဒီရေ တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေသည့်အလား ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ မြောက်ပိုင်း သလင်းကျောက် ငါးကြီး ထံမှ ရရှိလာသော စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုသန့်စင်နေသည်။
"ဒီရေလှိုင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်" သည် ကယ်လ်ဗင် မိသားစု၏ မျိုးရိုးလိုက် အသက်ရှူထိန်းချုပ်ခြင်း ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ သွေးကြောများကို သမုဒ္ဒရာဒီရေ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ တက်ထက်ကျထက် လှုပ်ရှားစေကာ စဉ်ဆက်မပြတ် သံသရာလည်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီရေတက်ချိန်တွင် စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲစေပြီး၊ ဒီရေကျချိန်တွင် တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသည်။
ဤနူးညံ့သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်၏ ဆေးကြောမှုအောက်တွင် လူးဝစ်၏ သွေးကြောများမှာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သွေးများ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းလာပြီး၊ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများ ပိုမိုရှင်းလင်းလာကာ၊ အရိုးများပင်လျှင် အနည်းငယ် ပူလောင်လာပြီး တစ်ဆင့်တိုး ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံယူနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပူရှိန်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တရားဝင် သူရဲကောင်း အလယ်အလတ်အဆင့်။
ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အင်အားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက သာမန်လူများကြားတွင်ဆိုလျှင် လူတစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်သာရှိသည့် ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း၊ မြို့စားကြီး ကယ်လ်ဗင်၏ သားသမီးများကြားတွင်မူ သူသည် အောက်ခြေအဆင့် အသုံးမကျသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။
အကြောင်းမူကား သူ၏ အစ်ကိုကြီးမှာ စစ်မြေပြင်တွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော စစ်မှုထမ်းကောင်းမှုများဖြင့် အင်ပါယာအတွက် ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးထားသည့် အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်းဖြစ်သည်။
ဤကမ္ဘာတွင် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ စွမ်းအားသည် သွေးကြောနိုးထမှုမှ မြစ်ဖျားခံသည်။ လူတိုင်း သူရဲကောင်း ဖြစ်မလာနိုင်ပေ။ လုံလောက်စွာ စွမ်းအားကြီးမားသော သွေးကြောပိုင်ဆိုင်ထားသူများသာ ၎င်းတို့အတွင်း၌ အိပ်မောကျနေသော သူရဲကောင်းစွမ်းအားကို နိုးထစေနိုင်သည်။
ပြီးနောက် သူရဲကောင်းလမ်းစဉ်သို့ လှမ်းဝင်ပြီးနောက် အဓိက အဆင့်ကြီး ခြောက်ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။
အလုပ်သင် သူရဲကောင်း၊
တရားဝင် သူရဲကောင်း၊
လက်ရွေးစင် သူရဲကောင်း၊
အဆင့်မြင့် သူရဲကောင်း၊
အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်းနှင့်
ဂန္ထဝင် သူရဲကောင်းတို့ဖြစ်ကြပြီး အဆင့်တစ်ခုစီကြားတွင် ကြီးမားလှသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခု ခြားနားနေသည်။
သို့သော်လည်း လူးဝစ်သည် ယခုအခါ မပူပန်တော့ပေ။ လက်ထဲတွင် နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက် စနစ် ရှိနေသရွေ့ အနာဂတ်တွင် အခွင့်အလမ်းများ ချို့တဲ့လိမ့်မည်မဟုတ်။
ငါးဟင်းရည်၏ အဆီအနှစ်များကို လုံးဝစုပ်ယူပြီးနောက်၊ လူးဝစ်သည် ဒီရေလှိုင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်ကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူရဲကောင်းများက သူ့ကို ကြည်ညိုလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်ကို သူ ချက်ချင်းသတိပြုမိလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် "နယ်စားသခင် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ!" ဟူသော နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်ဆူညံသံများ စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။
ကျယ်လောင်လှသော ချီးမွမ်းသံများကို ကြားရသောအခါ လူးဝစ် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ ဤအရာက သူ၏ အရှိန်အဝါ ဩဇာတိက္ကမကို အစပြု၍ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပြီး၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် သူရဲကောင်းများ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။
ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်၊ လူးဝစ်သည် ဘေးရှိ လမ်းဘတ်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဒီကနေ ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ။"
လမ်းဘတ်က ရိုသေစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ "ကီလိုမီတာ နှစ်ရာလောက် လိုပါသေးတယ် သခင်။"
"ဒါဆို ငါးရက် ဒါမှမဟုတ် ခြောက်ရက် ခရီးပေါ့။" လူးဝစ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ခရီးစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်စမ်း၊ သုံးရက်မြောက်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းမှာ အရောက်သွားမယ်။"
လမ်းဘတ်က ရိုသေစွာဖြင့် ထပ်မံဖြေကြားသည်။
"အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်!"
သာမန်အခြေအနေတွင်ဆိုလျှင် ဤမျှ အေးခဲနေသော တောရိုင်းမြေပြင်ထက်၌ ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ မချီတက်နိုင်ပေ။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သူရဲကောင်းများ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် စိတ်ဓာတ်မှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ချီတက်မှု ပန်းတိုင်ကို ပြီးမြောက်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးသည်။
မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်သည် မြောက်ပိုင်းဒေသ၏ အရေးအကြီးဆုံး စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေး ဗဟိုချက်မလည်း ဖြစ်သည်။
လူးဝစ်၏ ဤခရီးစဉ်၏ အဓိက တာဝန်မှာ မိမိကိုယ်ပိုင် ရှေ့ဆောင်နယ်မြေ ကို ရွေးချယ်ရန် ဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် စောစောရွေးချယ်နိုင်လေ အကျိုးအမြတ် ပိုမိုများပြားလေ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ့ကို ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်သို့ အသည်းအသန် သွားချင်စေသည့် အမှန်တကယ် အကြောင်းရင်းမှာ ယနေ့ စနစ်မှ အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းအချက်အလက် သုံးခုကြောင့် ဖြစ်သည်။
【၁ - သုံးရက်ကြာပြီးနောက်၊ အနာဂတ်၏ အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်း ဝီယာသည် ကျွန်ကုန်သည်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်၏ မှောင်ခိုဈေးသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။】
【၂ - သုံးရက်ကြာပြီးနောက်၊ အဂ္ဂရတ် အလုပ်သင် ဟီလ်ကိုသည် လျှို့ဝှက်ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ခိုးယူမှုကြောင့် ရွှေအဆီအနှစ် အသင်းတော်၏ ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ကျွန်ကုန်သည်များက ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်၏ မှောင်ခိုဈေးသို့ ခေါ်ဆောင်လာလိမ့်မည်။】
【၃ - ပြည်နယ်အသီးသီးမှ မှူးမတ်မျိုးနွယ်ကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ အသုံးမကျသော သားများကို မြောက်ပိုင်းသို့ စေလွှတ်နေကြသဖြင့် မြို့စားကြီး အက်ဒမန်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်။】
ပထမဆုံး သတင်းအချက်အလက်က လူးဝစ်ကို များစွာ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်းတစ်ဦးဟူသည် ဤကမ္ဘာတွင် ဂန္ထဝင် သူရဲကောင်းကဲ့သို့ အနည်းငယ်မျှသော တည်ရှိမှုများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိပ်တန်းအဆင့် စစ်အင်အားစုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။
အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်းတိုင်းသည် စစ်တပ်၏ စစ်သေနာပတိ သို့မဟုတ် နိုင်ငံတော်၏ ကျောက်ဆောင်တိုင်ကြီးများကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် မည်သည့် အင်အားစုမဆို ၎င်းတို့ကို အုတ်မြစ်အဖြစ် သဘောထားကြသည်။
လက်ရှိ ဝီယာမှာ အပြည့်အဝ မကြီးထွားသေးသော်လည်း၊ အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် သူ၏ပါရမီတစ်ခုတည်းနှင့်တင် လူးဝစ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် လုံလောက်စွာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။
ဒုတိယမြောက် သတင်းအချက်အလက်သည်လည်း အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။
ဤကမ္ဘာ၏ "အဂ္ဂရတ်ပညာရှင်" များသည် ဓာတုဗေဒပညာရှင်များနှင့် ဆင်တူပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော မှော်ပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြကာ ဈေးပေါသော ပစ္စည်းများကို တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းများအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲနိုင်ကြသည်။
၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော အင်အားစုများ လုယူကြရသည့် ရှားပါးလှသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကယ်လ်ဗင် မိသားစုတစ်ခုလုံးတွင်ပင် တရားဝင် အဂ္ဂရတ်ပညာရှင် သုံးဦးသာ ရှိသည်။
အဂ္ဂရတ် အလုပ်သင်များသည် အပြည့်အဝ မရင့်ကျက်သေးသော်လည်း အလွန်ပင် ရှားပါးလှဆဲ ဖြစ်သည်။ လူးဝစ်၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ ပထမဦးစွာ ဟီလ်ကိုအား မရည်ရွယ်ဘဲ ဝယ်ယူသည့်ပုံစံ ဟန်ဆောင်ကာ၊ ထို့နောက် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် အလားအလာအမှန်တကယ်ရှိပြီး အန္တရာယ်မရှိပါက၊ သူ့ကို အနားတွင်ထား၍ ပျိုးထောင်လိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျွန်တစ်ယောက်၏ ဈေးနှုန်းမှာ ထိုမျှ မကြီးမြင့်နိုင်ပေ။
တတိယမြောက် သတင်းအတွက်မူ...
၎င်းသတင်းအချက်အလက် စနစ်မရှိလျှင်ပင် ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို လူးဝစ် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ အမျိုးမျိုးသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ အသုံးမကျသော သားသမီးများကို မြောက်ပိုင်းသို့ အလုအယက် တွန်းပို့နေကြသဖြင့် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံဖြစ်သော မြို့စားကြီး အက်ဒမန်မှာ သဘာဝအတိုင်း ဒေါသချောင်းဆိုးနေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် လူးဝစ်၏ အမြင်တွင်မူ ဤအရာက မကောင်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ဤအရာက သူ၏ အစီအစဉ်များ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်တွင် အခွင့်အလမ်းများစွာ ပုန်းကွယ်နေသဖြင့် သူ အမြန်ဆုံး အရောက်သွားရမည် ဖြစ်သည်။
...
"ကျက်သရေတုံးလိုက်တာ! ဒီသွေးစုပ်ကပ်ပါးကောင် အုပ်စုတွေ! အင်ပါယာက သူတို့ကို မြောက်ပိုင်းကို စောင့်ရှောက်ဖို့ လူလွှတ်ခိုင်းတာ၊ ငါတို့ကို လာပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေမယ့် အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေကို လွှတ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး!"
ဘုရင်ခံအိမ်တော်၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌၊ ထူထပ်လှသော အစီရင်ခံစာများမှာ စာပွဲခုံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ စာရွက်များ လွင့်ပျံသွားကြပြီး မြို့စားကြီး အက်ဒမန်၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာကို ထင်ဟပ်စေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ပုန်ကန်မှုကြီးကြောင့် မြောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး အင်ပါယာ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ပုန်ကန်သူများသည် ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တံတိုင်းကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။
မြို့စားကြီး အက်ဒမန်သည် သူ၏လက်ရွေးစင်တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ သုံးလတိုင်တိုင် သွေးချောင်းစီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီးမှ ထိုပုန်ကန်သူများကို မနည်းနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် မည်မျှ ပေးဆပ်ခဲ့ရသနည်း။ နယ်စပ် ခံတပ်များ ပျက်စီးခဲ့ရပြီး၊ စားနပ်ရိက္ခာသိုလှောင်ရုံများ မီးလောင်ခဲ့ကာ၊ စစ်တပ်၏ ထက်ဝက်ကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည့်အပြင် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သူလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ မြောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ ယနေ့တိုင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးပေ။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘုရင်မင်းမြတ်သည် စစ်တပ်စွဲထားရုံမျှဖြင့် တည်ငြိမ်မှုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများ၏ သားသမီးများကို မြောက်ပိုင်းသို့ စေလွှတ်ကာ နယ်မြေများ ရှေ့ဆောင်ဖော်ထုတ်စေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းကာ နယ်စပ်ကို တည်ငြိမ်စေမည့် မဟာဗျူဟာကို စဉ်းစားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုမိုက်မဲလှသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုကြီးများ! သူတို့က တကယ်ပဲ သူတို့၏ အထက်တန်းစား အင်အားစုများကို မြောက်ပိုင်းသို့ စေလွှတ်ပြီး အသက်စွန့်ခိုင်းကြလိမ့်မည်လော။
အသုံးမကျသော အမှိုက်အုပ်စုများကိုသာ မြောက်ပိုင်းသို့ စေလွှတ်လိုက်ကြသည်။ သာမန်လူအချို့ ပါဝင်သော်လည်း အနည်းစုသာ ဖြစ်သည်။
မြို့စားကြီး အက်ဒမန်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ အစီရင်ခံစာတစ်ခုကို ဆွဲယူကာ လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။ "သူတို့ ဘယ်လို ကောင်တွေကို လွှတ်လိုက်လဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!"
အယ်လ်ဝင် မိသားစု၏ တတိယမြောက် သခင်လေး: ဤလူသည် မူးယူးလောင်းကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူတင်နေသော လောင်းကစားအကြွေးများမှာ တော်ဝင်မြို့တော်တွင် အိမ်ကြီး သုံးလုံး ဝယ်ယူနိုင်သည်အထိ များပြားလှသည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်နေသည်။
ဂရန့် မိသားစု၏ သခင်လေး: သူသည် အသက်တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်သာ ရှိသေးသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အင်ပါယာ၏ ပြည့်တန်ဆာအိမ်အသီးသီးတွင် အမြဲတမ်း ဧည့်သည်တော်ကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
မြို့စားကြီး ကယ်လ်ဗင်၏ အဋ္ဌမမြောက်သား: များသောအားဖြင့် လေလွင့်နေတတ်ပြီး၊ မိသားစု၏ သယံဇာတများကို အားကိုးခြင်းဖြင့်သာ တရားဝင် သူရဲကောင်း အောက်ခြေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသည့် လုံးဝ အသုံးမကျသော အမှိုက်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
...
"ဒါတွေက မှူးမတ်မျိုးနွယ်တွေရဲ့ သားသမီးတွေလား။ ဒါ ငါ့ဆီကို ပို့လိုက်တဲ့ ပြည့်တန်ဆာသမားတွေ၊ လောင်းကစားသမားတွေနဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေပဲ! အလိုလိုက်ထားတဲ့ လူမိုက်အုပ်စု! သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက သံမဏိသွေးတွေနဲ့ တိုင်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့က အာဏာလုဖို့နဲ့ အကောက်ကြံဖို့ပဲ သိကြတော့တယ်။ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ ကိုယ့်မိသားစု အကျိုးစီးပွားကလွဲလို့ အင်ပါယာရဲ့ လုံခြုံရေးကို ဘယ်နေရာမှာ ထည့်ထားကြလို့လဲ!"
မြို့စားကြီး အက်ဒမန်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ စာပွဲခုံပေါ်သို့ သူ၏လက်သီးဖြင့် ထုချလိုက်ရာ၊ ထူထပ်လှသော သစ်သားစာပွဲခုံကြီးပင်လျှင် မခံမရပ်နိုင်သော ညည်းတွားသံကို ထွက်ပေါ်စေသည်။
အခန်းတွင်းရှိ လေထုမှာ လူကို အသက်ရှူရခက်ခဲစေလောက်အောင် ဖိနှိပ်လွန်းလှသဖြင့် ဝန်ထမ်းများမှာ ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောဝံ့ကြပေ။
အတော်ကြာပြီးနောက်၊ အက်ဒမန်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ကာ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။
"ထားလိုက်တော့။ ဒီလူမိုက်တွေ ဒီကို ရောက်လာမှတော့ သူတို့ဘာသာ သူတို့ အသက်ရှင်အောင် နေကြပါစေ။ မြောက်ပိုင်းကတော့ ငါတို့အပေါ်မှာပဲ ဆက်ပြီး အားကိုးရမှာပဲ။”