အခန်း ၇

အခန်း (၇)

ကျွန်ဈေးကွက်

ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်၏ အရှေ့ပိုင်းဈေးအတွင်း လေပြင်းများ တဝူးဝူးတိုက်ခတ်နေသည်။ လေထုထဲတွင် သားရေစိမ်းများ၏ စူးရှသောအနံ့၊ အသားကင်နံ့များနှင့် လက်နက်ကိရိယာများ တချွင်ချွင်မြည်သံများက ရောပြွမ်းထူထပ်နေသည်။

လမ်းဘေးဝဲယာရှိ ဆိုင်ခန်းများမှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းစုတ်ပြတ်လှပြီး၊ အများစုမှာ သစ်သားအနည်းငယ်ဖြင့် တဲအဖြစ် ထောက်ကန်ထားကာ ကုန်ပစ္စည်းများကို ဖြစ်သလို ခင်းကျင်းထားကြသည်။

မူလကမူ ဤနေရာသည် လယ်သမားများနှင့် မုဆိုးများ ရံဖန်ရံခါလာရောက်၍ ကုန်ပစ္စည်းများကို စားနပ်ရိက္ခာနှင့် နေ့စဉ်လူသုံးကုန်ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်ကြသော ကုန်သွယ်မှုဈေးငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ရှေ့ဆောင်ဖော်ထုတ်ခြင်း အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ပြီးကတည်းက၊ ကုန်သည်အသင်းတော်များစွာသည် ရွှေဒင်္ဂါးများ၏ အနံ့ကို ရရှိသွားကြပြီး ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ဤနေရာသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြကာ ဤဈေးငယ်လေးကို စည်ကားလှသော ကုန်သွယ်မှုဗဟိုချက်တစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြသည်။

ဈေး၏ အရှေ့ဘက်အစွန်းဆုံးတွင် ကြမ်းတမ်းသော သစ်သားခြံစည်းရိုးများ ဝန်းရံထားသည့် ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုရှိပြီး၊ ထိုနေရာတွင် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ကျွန်အုပ်စုတစ်စု မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။

၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ အခြားသူများ၏ ကုန်ပစ္စည်းဖြစ်ရသည်ကို ကျင့်သားရနေသည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်ကွေးကာ ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင်မူ အညံမခံလိုဘဲ မျက်လုံးထဲ၌ ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော လူအနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့ရတတ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျွန်ကုန်သည်၏ ကြာပွတ်သံ ဆယ်ချက်ဆင့်၍ မြည်ဟီးသွားတိုင်း၊ ခုခံလိုသော မီးတောက်အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကျွန်ဈေးကွက်သည် အင်ပါယာအတွင်း မီးခိုးရောင်နယ်ပယ်၌ ရှိနေသော်လည်း၊ ရှုပ်ထွေးလှသော မြောက်ပိုင်းတောရိုင်းမြေတွင်မူ ၎င်းက အများသိသည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဆောင်နယ်စားသခင်များဖြစ်စေ၊ မှောင်ခိုသမားများဖြစ်စေ၊ လူတိုင်း ဤနေရာတွင် အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ လူအင်အား ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

"လာကြည့်ကြပါဦးဗျို့! သန်မာထွားကျိုင်းတဲ့ အလုပ်သမားတွေပါ! သတ္တုတူးတာ၊ သစ်ခုတ်တာ၊ အုတ်စီတာနဲ့ ဂွမ်းကောက်တာတွေမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး နွားတွေထက်တောင် ပိုလုပ်နိုင်ကြပါတယ်!"

"ဒီလူအနည်းငယ်ကတော့ နှင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ စစ်သုံ့ပန်းတွေပါ။ သူတို့ကို လုံးဝမယဉ်ပါးသေးပေမဲ့ ဈေးနှုန်းကတော့ အလွန်ချိုသာပါတယ်! ဝယ်ယူပြီး လအနည်းငယ်လောက် လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ရင် သစ္စာရှိရှိ နာခံလာစေရမယ်လို့ အာမခံပါတယ်!"

"ပိုပြီး ပါးနပ်တဲ့ ကျွန်တွေကို လိုချင်တာလား။ ဒီလူတွေက စာတတ်ကြပြီး သခင့်ရဲ့ စာရင်းဇယားတွေကိုတောင် ကူညီကိုင်တွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်!"

အမျိုးမျိုးသော အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ကျွန်ကုန်သည်များသည် ၎င်းတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ အရောင်းမြှင့်တင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက်မူ ရှေ့မှောက်ရှိ ကျွန်များသည် အနှစ်သာရအားဖြင့် မြင်းများ သို့မဟုတ် ကုန်စည်များနှင့် ဘာမျှမခြားနားပေ။

ကျွန်ကုန်သည်တစ်ဦးက လူးဝစ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို သတိပြုမိသွားပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ဖားပြုံး ပြုံးကာ ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။ "သခင်ကြီးတို့ခင်ဗျာ! လာကြည့်ကြပါဦး! ဒါတွေက မြောက်ပိုင်းတောရိုင်းမြေမှာ အရည်အသွေးအကောင်းဆုံး အလုပ်သမားတွေပါ။ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး အအေးဒဏ်နဲ့ ငတ်မွတ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း အာမခံပါတယ်၊ ဈေးနှုန်းကလည်း အလွန်တန်ပါတယ်ခင်ဗျာ!"

လူးဝစ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အရာရှိက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျွန်ကုန်သည်ကို သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဗာရွန် ကယ်လ်ဗင် ဖြစ်တယ်။ စကားပြောရင် သတိထားပြောစမ်း၊ မရိုးသားတဲ့ အတွေးတွေ မတွေးနဲ့။"

"မလုပ်ဝံ့ပါဘူးခင်ဗျာ၊ မလုပ်ဝံ့ပါဘူး!" ကျွန်ကုန်သည်က လက်ကို အထပ်ထပ်ခါယမ်းကာ ပို၍ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကုန်သွယ်မှုကို ရိုးရိုးသားသားနဲ့ တရားမျှတစွာ လုပ်ကိုင်တာပါ၊ ဈေးနှုန်းကလည်း အလွန်သင့်မြတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျွန်တွေက ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေချည်းပါပဲ။ စိုက်ပျိုးတာ၊ သစ်ခုတ်တာ၊ အိမ်ဆောက်တာ၊ ဂွမ်းကောက်တာ သူတို့ မလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး!"

သူက သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ကျွန်များကို မတ်မတ်ရပ်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်း အချက်ပြလိုက်သည်။ အချို့ကျွန်များသည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ချက်ချင်း ကျောပြင်ကို ဆန့်လိုက်ကြသော်လည်း၊ အများစုမှာမူ မည်သည့် သက်စောင့်အားမျှ မရှိသည့်အလား ထုံထိုင်းစွာ ရပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီလူအနည်းငယ်ကို ကြည့်ပါဦး၊ သူတို့အားလုံးက သန်မာထွားကျိုင်းတဲ့ လူငယ်တွေပါ။ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ကြီးမားလှပြီး နွားနှစ်ကောင်စာနဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါတယ်!"

ကျွန်ကုန်သည်သည် အသားညိုသော ကျွန်အချို့ထံသို့ လျှောက်သွားကာ ၎င်းတို့၏ ပခုံးများကို ပုတ်လိုက်သည်။ "သူတို့ ပိန်ပိန်ပါးပါး ဖြစ်နေတာကို မကြည့်ပါနဲ့ သခင်ကြီး၊ သူတို့က နည်းနည်းပဲစားပြီး အလုပ်အများကြီး လုပ်နိုင်ကြတာပါ! အစားတစ်လုတ်လောက် ကျွေးရုံနဲ့တင် သူတို့ဟာ မောပန်းတယ်လို့ တစ်ခွန်းမျှ မညည်းတွားဘဲ မိုးချုပ်တဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်ကြပါတယ်!"

ဤနေရာတွင် သူက အသံကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့၊ အကယ်၍ သခင်ကြီးမှာ အခြားသော ဝါသနာများ ရှိမယ်ဆိုရင်လည်း... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ သူတို့က တောင်ပိုင်းကလာတာဖြစ်ပြီး အသားအရေ ဖြူစင်ကာ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ပေးထားတာမို့၊ သခင်ကြီးကို သေချာပေါက် စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

လူးဝစ် မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ- "မလိုဘူး" ဟု ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ၊ ကျွန်ကုန်သည်က ချက်ချင်းပင် လုပ်ငန်းခွင်အပြုံးသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အထပ်ထပ်ညိတ်ပြသည်။

"သခင်ကြီးက အမှန်တကယ်ပဲ အမြော်အမြင်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ။ ယခုအချိန်က မြောက်ပိုင်းတောရိုင်းမြေကို ရှေ့ဆောင်ဖော်ထုတ်ဖို့ လူအင်အား အလိုအပ်ဆုံးအချိန်မို့၊ ဤကြမ်းတမ်းတဲ့ လယ်ကျွန်တွေကသာ လက်တွေ့အကျဆုံး ဝယ်ယူမှု ဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ချပါ သခင်ကြီး၊ ဒီက ကျွန်တွေက အလုပ်ကြိုးစားရုံတင်မကဘဲ နာခံမှုလည်း ရှိကြပါတယ်။ သခင်ကြီးအတွက် ဘယ်လို ပြဿနာမှ ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

လူးဝစ်သည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ကျွန်များကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဤလူများသည် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အသားအရေများ ဖြူဖျော့ကာ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထုံထိုင်းမှိုင်တွေမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျွန်ကုန်သည်က ၎င်းတို့အား သန်မာထွားကျိုင်း၍ လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ကြွားဝါနေသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ အများစုမှာ အာဟာရချို့တဲ့နေကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် ခြေထောက်များပင် မခိုင်ဘဲ မတ်မတ်ပင် မရပ်နိုင်ကြချေ။

သို့သော်လည်း ကျွန်အဆင့်အတန်းနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ဤလူများ၏ အရည်အသွေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူ၏ အကြည့်များသည် ကျွန်အုပ်စုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ပိန်လှီသေးငယ်သော လူငယ်လေးတစ်ဦးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်လေးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ပွေ့ဖက်ခြင်းခံထားရပြီး သူ၏ အားနည်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေသော သားကောင်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တုန်လှုပ်နေရှာသည်။

သစ္စာရှိစွာ ဆိုရလျှင် လူးဝစ်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ၊ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်ကျွန်တစ်ဦးနှင့် ဘာမျှမဆိုင်ပေ။

ဤသူကား နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက် စနစ်မှ ညွှန်ပြထားသော၊ အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည့် အလားအလာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဝီယာပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့တတ်သော ပုံစံမျိုးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ စနစ်၏ သတိပေးချက်သာ မရှိပါက ဤလူငယ်သည် အနာဂတ်တွင် အထွတ်အထိပ် သူရဲကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးထွားလာပြီး စစ်ပွဲတစ်ခု၏ အနိုင်အရှုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ တွေးတောမိကြမည် မဟုတ်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်၊ ကျွန်အုပ်စု၏ ထောင့်စွန်းတစ်နေရာတွင်၊ အခြားသူများထက် ပို၍ပင် ပိန်လှီနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲတွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားချင်သည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးကာ ခေါင်းငုံ့ထားသည်။

သူ၏ မျက်နှာကို ရှုပ်ပွနေသော မီးခိုးရောင် ဆံနွယ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များက မတည်မငြိမ် လှုပ်ရှားနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်လုံးများကို အမြဲတမ်း တမင်သက်သက် ရှောင်လွှဲနေခဲ့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လုံးဝ သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်နေပြီး အခြားသော ကျွန်များထက်ပင် ပိုမိုနိမ့်ကျပုံရသည်။ အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ဦးဆိုပါက ဤသူအား ပြိုလဲလုနီးပါး နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံထားရသော သနားစရာ သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်ဟုသာ ထင်မှတ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လူးဝစ်ကမူ ဤသူသည် ခိုးယူမှုကြောင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခံရစဉ် မြောက်ပိုင်းတောရိုင်းမြေသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာခဲ့သော အဂ္ဂရတ် အလုပ်သင် ဟီလ်ကိုဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

လူးဝစ် စိတ်ဝင်စားပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျွန်ကုန်သည်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်။ "သခင်ကြီး၊ သူတို့ကို ဝယ်ယူလိုက်သရွေ့ သခင်ကြီး လုံးဝ စိတ်ပျက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်!"

လူးဝစ်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် အလျင်မလိုဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လောက်လဲ။"

ကျွန်ကုန်သည်က ပြုံးလျက်- "အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို ငွေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြား၊ အမျိုးသမီးနဲ့ ကလေးဆိုရင်တော့ ငွေဒင်္ဂါး လေးပြားပါခင်ဗျာ" ဟု ဆိုသည်။

လူးဝစ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကျွန်များ၏ ဈေးနှုန်းမှာ မနည်းလှသော်လည်း အလွန်အမင်း တရားလွန်ခြင်းလည်း မရှိပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ကျွန်ကုန်သည်သည် သူ၏ ဘေးရှိ အရာရှိကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အလွန်အမင်း အမြတ်မစားဝံ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

"မင်းဆီမှာ စုစုပေါင်း လူဘယ်လောက်ရှိလဲ။"

"ဒီမှာ သုံးရာ့ရှစ်ဆယ်ကျော် ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။ အကယ်၍ သခင်ကြီး ပိုလိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အပြင်ကနေ ကုန်ပစ္စည်းအသစ်တွေ ထပ်ပြီး ယူဆောင်ပေးနိုင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။"

"အားလုံးပဲ ယူမယ်" ဟု လူးဝစ်က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် အခြားသော ကျွန်ကုန်သည် အနည်းငယ်ထံသို့ သွားရောက်၍ နောက်ထပ် လူ ၁၂၀ ကို ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကျွန် ၅၀၀ ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါး ၃၈၀ သုံးစွဲခဲ့ရသည်။ ဤကုန်သွယ်မှုတစ်ခုတည်းနှင့်တင် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအင်အားမှာ ထက်ဝက်နီးပါး ခန်းခြောက်သွားခဲ့ရသည်။

(ဒင်္ဂါးစနစ် သတ်မှတ်ချက် — သံဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား = ကြေးဒင်္ဂါး ၁ ပြား၊ ကြေးဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား = ငွေဒင်္ဂါး ၁ ပြား၊ ငွေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား = ရွှေဒင်္ဂါး ၁ ပြား)

ထို့နောက်တွင် လူးဝစ်သည် နယ်မြေရှေ့ဆောင်ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် စားနပ်ရိက္ခာ၊ မျိုးစေ့များ၊ စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာများ၊ လက်နက်များနှင့် အခြားသော မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းတောရိုင်းမြေ၏ ကုန်ဈေးနှုန်းမှာ တောင်ပိုင်းထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆမျှ ပိုမိုကြီးမြင့်သဖြင့် သူ၏ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေကို ပိုမိုကျပ်တည်းသွားစေခဲ့သည်။ ဝယ်ယူမှုအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူ၏ ကျန်ရှိသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရေတွက်ကြည့်ရာ ရွှေဒင်္ဂါး ၆၈ ပြားသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူ လုံးဝ မွဲပြာကျသွားခဲ့ချေပြီ။

ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်တွင် ရှိနေသည့် ဤနှစ်ရက်အတွင်း၊ လူးဝစ်သည် ရိက္ခာပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် အလုပ်များနေရုံသာမက၊ နယ်မြေရှေ့ဆောင်ဖော်ထုတ်ရန် စေလွှတ်ခြင်းခံထားရသော အခြားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုဝင် နယ်စားသခင်အချို့နှင့်လည်း တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ခဏတာ ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုမှူးမတ်ဆိုသူများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အချို့ကမူ လက်တွေ့ဘဝမှ ထွက်ပြေးရန်အတွက် တည်းခိုခန်းများတွင် တစ်နေ့လုံး မူးယစ်သောက်စားကာ အချိန်ဖြုန်းနေကြသည်။ အခြားသူများမှာမူ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့ကာ တစ်နေ့လုံး စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်နေကြပြီး အနာဂတ်အပေါ် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လူးဝစ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ၎င်းတို့က ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အသုံးမကျမှုကို ကျိန်ဆဲကြပြီး၊ မိဘများ၏ ရက်စက်မှုကို အပြစ်တင်ကာ တောင်ပိုင်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်ပြေးချင်နေကြသည်။ လူးဝစ်ကမူ ဤအရာအပေါ် မည်သည့်မှတ်ချက်မျှမပေးဘဲ ပြုံးရုံသာပြုံးလိုက်ပြီး ထိုလူများကို ထပ်မံ၍ အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်၊ ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်၏ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လူဦးရေ တစ်ထောင်နီးပါးရှိသော တပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခုမှာ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လူးဝစ်သည် မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဝေးလံလှသော အရပ်ဆီသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာကား သူ၏ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေဖြစ်သော ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ ပင် ဖြစ်သည်။

"ချီတက်စမ်း!"

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ တပ်ဖွဲ့ကြီးသည် ခရီးစဉ်ကို စတင်လိုက်ပြီး မြောက်ပိုင်းတောရိုင်းမြေ၏ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်ချီတက်သွားကြတော့သည်။