အခန်း ၁၁

အခန်း (၁၁)

အရှင်သခင်ကြီး

နာမည်ခေါ်ယူခြင်းခံရသော ကျွန်များသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လူးဝစ် ကယ်လ်ဗင်က ဖြည်းညှင်းစွာ စကားပြောလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေအတွင်းမှာ မင်းတို့ဟာ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ တည်ဆောက်ရေးအတွက် ကြီးမားလှတဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့မှာတော့ မင်းတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ငါ ပေးအပ်မယ်။"

အပိုစကားများ ပြောဆိုမနေဘဲ လူးဝစ်သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ဘဏ္ဍာစိုး ဟီလ်ကို၏ လက်ထဲမှ ကျွန်စာချုပ်များကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး မီးပုံကြီးအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။ မီးတောက်များက ၎င်းတို့၏ ကျွန်အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုသော စာသားများကို ဝါးမျိုဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ဟာ ကျွန်တွေ မဟုတ်တော့ဘဲ လွတ်လပ်တဲ့ ပြည်သူတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ!"

လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ အသက်ရှူသံများပင် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

"လွတ်လပ်ခွင့်လား...!"

ကျွန်များသည် မိမိတို့၏ မျက်စိနှင့် နားကိုပင် မယုံကြည်နိုင်ကြသည့်အလား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် အချင်းချင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"လွတ်လပ်တဲ့ ပြည်သူတွေ ဟုတ်လား?! ငါတို့က လွတ်လပ်တဲ့ ပြည်သူတွေ ဖြစ်သွားပြီလား?!"

"သခင်ကြီး!"

"အို... ဘုရားသခင်... လွတ်လပ်တဲ့ ပြည်သူ... ကျွန်တော်... ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ ပြည်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတာလား?!"

လောကဓံဒဏ်ကို ကြာမြင့်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံပေါ်သော မျက်နှာထားရှိသည့် သက်လတ်ပိုင်း ကျွန်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စတွားချလိုက်ပြီး သူ၏နဖူးဖြင့် မာကျောအေးစဲနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ထုရိုက်တော့သည်။

သွေးများ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း သူသည် မည်သို့မျှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ အသံမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အက်ကွဲဝင်နေကာ "သခင်ကြီး! ကျေးဇူးရှင်ကြီး!" ဟု ဟစ်အော်နေရှာသည်။

"သခင်ကြီး! သခင်ကတော့ နတ်ဘုရားတွေ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ကယ်တင်ရှင်ကြီးပါပဲ!" လူငယ်ကျွန်မလေးတစ်ဦးသည် သူမ၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့်အုပ်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေပြီး ပခုံးများမှာလည်း တဆက်ဆက် တုန်ရီနေသည်။

အဖိုးအို ကျွန်တစ်ဦးမှာလည်း သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို တုန်တုန်ရီရီဖြင့် မြှောက်ကာ တီးတိုးရေရွတ် ဆုတောင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ဘိုးဘေးများကို တိုင်တည်၍ ဆုတောင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ သို့မဟုတ်ပါက လူးဝစ်အပေါ် အကြည်ညိုဆုံးသော ကျေးဇူးတရားများကို ရေရွတ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော ကျွန်များသည် မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်နေကြသူများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရှုရင်း ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများကို ပိုမိုပြူးကျယ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဘာကြောင့် ပိုပြီး ကြိုးစားအားမထုတ်ခဲ့မိသလဲဟု အလွန်အမင်း နောင်တရနေကြပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် လွတ်လပ်သော ပြည်သူများ ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။

စခန်းဝန်းကျင်မှာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားသောအခါ၊ လူးဝစ်သည် ပိုမိုပြင်းထန်လှသော သတင်းစကားတစ်ခုကို ထပ်မံချပြလိုက်တော့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး လတိုင်းမှာ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေအတွက် အကျိုးပြုခဲ့တဲ့ ကျွန် အယောက် ၁၀ ယောက်ကျော်ဟာ လွတ်လပ်တဲ့ ပြည်သူတွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ မင်းတို့တွေ ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေအတွက် စွမ်းဆောင်နိုင်သရွေ့၊ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ လွတ်လပ်တဲ့ ပြည်သူဖြစ်လာမယ့် အခွင့်အရေးရှိသလို၊ ကိုယ်ပိုင်မြေကွက်တွေကိုတောင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခွင့် ရရှိလိမ့်မယ်!"

ကျွန်များ အားလုံးသည် လူးဝစ်ကို တပြိုင်နက်တည်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယခုလေးတင် လွတ်မြောက်သွားသော လူစုက ၎င်းတို့အား မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ ယခုအခါ လူးဝစ်သည် ၎င်းတို့အား စစ်မှန်သော အနာဂတ်ကြီးတစ်ခုကို ယူဆောင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျွန်များ အနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် လူးဝစ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ အသက်နှင့် သေခြင်းကို စိတ်ကြိုက် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များမှာလည်း အစဉ်အမြဲ ကျွန်များအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ မည်သည့်အခါမျှ ရုန်းထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ လူးဝစ်က ၎င်းတို့အား ကြိုးစားအားထုတ်သရွေ့ ကျွန်အဆင့်အတန်းမှ လွတ်မြောက်ပြီး စစ်မှန်သော လွတ်လပ်သူများ ဖြစ်လာနိုင်ခွင့် ရှိကြောင်း ပြောကြားနေချေပြီ။ ၎င်းတို့အတွက်မူ ဤအရာက ငရဲဘုံမှ ရုန်းထွက်ကာ လူ့လောကသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရခြင်းနှင့် တူပေသည်။

ပါးနပ်သော ကျွန်အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး "အရှင်သခင်ကြီး!" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်ကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် အခြားလူများစွာကလည်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်ကြရာ၊ ၎င်းတို့၏ အသံများက နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြင့် ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံးကို ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အသံများမှာ အက်ကွဲတုန်ရီနေပြီး ဖိနှိပ်၍မရသော ရူးသွပ်သက်ဝင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အရှင်သခင်ကြီး!"

"အရှင်သခင်ကြီး!!"

၎င်းတို့၏ အသံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်ကာ ညီညာလာကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် နားကွဲမတတ် တညီတညွတ်တည်းသော ဟစ်အော်သံကြီးအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်နက်ရှိုင်းရာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ကြွေးကြော်သံကဲ့သို့ ညဥ့်ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေကာ ကြာမြင့်စွာ ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။

"အရှင်သခင်ကြီး!!!"

ဘေးနားရှိ သူရဲကောင်းများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်များဖြင့် အချင်းချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် နယ်စားသခင်ထံမှ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များစွာကို ကြုံတွေ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ရှေ့မှောက်ရှိ ဤမြင်ကွင်းက ၎င်းတို့ကို လွန်စွာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေဆဲ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်၊ စကားအနည်းငယ်မျှဖြင့် ထုံထိုင်းနေသော အသက်မဲ့အလောင်းကောင်များသဖွယ် ဖြစ်နေသည့် ကျွန်အုပ်စုကို ဤမျှ ရူးသွပ်လှသော သစ္စာခံယုံကြည်သူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်နိုင်သည်လား။

လူငယ်သူရဲကောင်းအချို့မှာမူ အနည်းငယ် တွေဝေငေးမောနေကြပုံရသည်။ ဤနိမ့်ကျလှသော ကျွန်များသည် လူးဝစ်ကို ကြည့်ရှုသောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကိုးကွယ်ကြည်ညိုနေသည့်အလား ဘာကြောင့် ဖြစ်နေရသနည်း။

ကျောက်တုံးကြီးအထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော လူးဝစ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နှုတ်ကတိစကားသက်သက်မျှက ဤမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။

မျိုးဆက်သစ်ဆက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ သူသည် ကျွန်စနစ်ကို သဘာဝအတိုင်း ထောက်ခံခြင်းမရှိပေ။ ကျွန်စနစ်ကို သေချာပေါက် ပယ်ဖျက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယင်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် လွတ်လပ်ခွင့်အားလုံးကို တပြိုင်နက်တည်း ပေးအပ်လိုက်ပါက၊ ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။

ဆုလာဘ်ပေးအပ်မည့် ဗျူဟာယန္တရားကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွတ်မြောက်စေခြင်းဖြင့်၊ ကျွန်များကို အစဉ်အမြဲ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေစေကာ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ၊ ဤကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေအတွင်း၌ ကျွန်များနှင့် လွတ်လပ်သော ပြည်သူများကြားမှ အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်မှာ ထိုမျှ မကြီးမားလှပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လွတ်လပ်သော ပြည်သူများ၏ ရရှိလာမည့် ရိတ်သိမ်းမှုများ အားလုံးကို လူးဝစ်ထံသို့သာ အပ်နှံရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို တူညီစွာ ပြန်လည်ခွဲဝေပေးမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့်အတန်း နှစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်းမျှသာဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မည့် လမ်းစရှိနေခြင်းက ၎င်းတို့၏ တက်ကြွမှုကို လှုံ့ဆော်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။

"သေချာတာပေါ့၊ မင်းတို့အတွက်လည်း ပစ္စည်းအချို့ ရှိပါတယ်။" လူးဝစ်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြင်ပအဝိုင်းတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြသော စစ်သည်များနှင့် သူရဲကောင်းများထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ အစေခံများသည် လေးလံလှသော သစ်သားသေတ္တာအချို့ကို ချက်ချင်း ထိရောက်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြတော့သည်။ မီးပုံကြီး၏ အလင်းရောင်က သေတ္တာများအတွင်း စနစ်တကျ စီရီထားသော ထူထဲလှသည့် သားရေသံချပ်ကာများနှင့် နွေးထွေးသော စစ်ဖိနပ်များပေါ်သို့ ဖြာကျသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ စစ်သည်တိုင်း၏ အကြည့်များမှာ သေတ္တာအတွင်းရှိ ရိက္ခာထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများပေါ်သို့ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် စူးစိုက်သွားကြတော့သည်။

"စစ်သည်အားလုံး၊ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် သားရေသံချပ်ကာတစ်စုံနဲ့ မြောက်ပိုင်းစစ်ဖိနပ်တစ်ရံ ရရှိမယ်။ သူရဲကောင်းအဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ သံချပ်ကာအတွင်းခံအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ဖို့ ဝံပုလွေသားရေအပြည့်တစ်ထည်စီကို အပိုဆုလာဘ်အနေနဲ့ ရရှိကြလိမ့်မယ်။"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ စစ်သည်များသည် သေတ္တာများဆီသို့ ချက်ချင်း အလုအယက် တိုးဝှေ့သွားကြတော့သည်။ ဤနေရာကား မြောက်ပိုင်း ဖြစ်သည်၊ အအေးဒဏ်နှင့် ဆင်းရဲမွဲတေမှုများကြောင့် ဤနေရာတွင် ရိက္ခာပစ္စည်းများမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ စစ်သည်အများစုမှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြဆဲ ဖြစ်ရာ၊ ရေခဲနှင်းပြင်ကြားတွင် ကင်းလှည့်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ခြေဖဝါးများမှာ အအေးဒဏ်ကြောင့် ထုံကျင်သွားတတ်ကြသည်။ ဖိနပ်အသစ်တစ်ရံနှင့် သားရေသံချပ်ကာအသစ်တစ်စုံ ရရှိရန်မှာ သူတို့ အိပ်မက်မက်ခဲ့ရသော အရာ ဖြစ်ပေသည်။

အစေခံများသည် ထူထဲသော သားရေသံချပ်ကာများကို စစ်သည်များထံသို့ တစ်ဦးချင်းစီ ဝေငှပေးခဲ့ကြသည်။

"အို... ဘုရားသခင်! ဒါ တကယ့် သားရေသံချပ်ကာပဲ!"

"ဒီဖိနပ်တွေကတော့... ဒါ မြောက်ပိုင်းမှာ အကောင်းဆုံး သားရေဖိနပ်တွေပဲ!"

"သခင်... ဒါ တကယ်ပဲလား။"

၎င်းတို့သည် လက်နက်ကိရိယာများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှမ်းယူကြပြီး၊ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် နှလုံးသားထဲမှ လှိုက်လှဲစွာ ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

ကျောက်တုံးကြီးအထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော လူးဝစ်သည် အောက်တွင် ထိန်းချုပ်မရအောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော စစ်သည်များကို ကြည့်ရှုရင်း၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ဤသံချပ်ကာများနှင့် ဖိနပ်များမှာ သူ ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်တွင် ကြိုတင်ဝယ်ယူထားခဲ့သော ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး၊ မူလကပင် စစ်သည်များကို တပ်ဆင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းတွင် သယံဇာတ အားလုံးက ရှားပါးလှပေသည်။ အရေးမပါလှသော စေတနာအနည်းငယ်မျှကပင် လူများကို သေသည့်အထိ သစ္စာစောင့်သိလာစေရန် လုံလောက်လှသည်။

လူးဝစ်သည် သူ၏ သတင်းအချက်အလက် စနစ်မှတစ်ဆင့် သိရှိထားသော ဤဆုလာဘ်များအကြောင်းကို မဆိုထားနှင့်ဦး။ ၎င်းတို့မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် သူတို့ အလိုအပ်ဆုံးသော အရာများ ဖြစ်နေချေပြီ။ သူသည် ကွက်တိ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် ကျေးဇူးတင်လွန်း၍ မျက်ရည်မကျဘဲ နေနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

ပစ္စည်းများ ဝေငှပြီးနောက် ပွဲတော်မှာ ဆက်လက် ကျင်းပနေခဲ့ပြီး၊ ရွှေဝါရောင် ဆီဦးဝင်းနေအောင် ကင်ထားသော သားကောင်အချို့ကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ပွက်ပွက်ဆူနေသော အသားအရည်များက မီးတောက်များအတွင်းသို့ တစ်စက်ချင်းစီ ကျရောက်သွားရာ "ရှဲ..." ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မွှေးကြိုင်လှသော အသားကင်နံ့များက လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေပြီး လူတိုင်း၏ ခံတွင်းကို မြိန်စေခဲ့သည်။ လူတိုင်း အသားတစ်ဖတ်စီ ရရှိကြပြီး၊ အောက်ခြေအဆင့်အတန်း အနိမ့်ဆုံးသော ကျွန်များကိုပင် တရားမျှတစွာ ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။

မြိန်လှစွာသော အသားကင်ကို ပထမဆုံးတစ်ကိုက် စတင်စားသုံးလိုက်ရသောအခါ၊ ကြာမြင့်စွာ ဝေးကွာခဲ့ရသော နွေးထွေးမှုနှင့် တင်းတိမ်မှု ခံစားချက်ကြောင့် လူအများအပြားမှာ မျက်ရည်များပင် ဝဲလာခဲ့ကြရသည်။

"တကယ်ကို အရသာရှိလှတယ်..."

"ကျွန်တော် တကယ့်အသားကို မစားရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ..."

ရယ်မောသံများနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုများက ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ပြီး၊ လူများသည် မီးပုံကြီးကို ဝန်းရံကာ ကခုန်နေကြသည်။ မြောက်ပိုင်းဒေသခံ ဒုက္ခသည်တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အရိုးပလွေကို မှုတ်နေပြီး၊ ဒေသခံအမျိုးသမီး အနည်းငယ်က လက်ချင်းချိတ်ကာ လှည့်ပတ်ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

စစ်သည်များသည်လည်း အရှုံးမပေးလိုကြဘဲ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သီချင်းညည်းဆိုရင်း ပါဝင်လာကြကာ၊ မီးပုံဘေးတွင် ရယ်မောလျက် ကကွက်များဖြင့်ပင် အပြိုင်အဆိုင် ကပြနေကြတော့သည်။

ကလေးငယ်များသည် အုပ်စုလိုက် ကွင်းပြင်ကျယ်အတွင်း အပြေးအလွှား ဆော့ကစားနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာငယ်လေးများပေါ်တွင် အစင်ကြယ်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

အမြင့်ဆုံးနေရာရှိ ကျောက်တုံးကြီးအထက်တွင်မူ၊ လူးဝစ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ နယ်စားသခင် ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ဤပြည်သူများသည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို သူ့အပေါ်တွင်သာ ပုံအောနှံထားကြချေပြီ။

သူသည် ဤအေးစက်လှသော မြေရိုင်းထက်တွင် ၎င်းတို့အား အသက်ရှင်သန်နိုင်အောင် ဦးဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက ပိုမိုစည်ကားချမ်းသာလာအောင် ဆက်လက်စွမ်းဆောင်ပေးရပေလိမ့်မည်။