အခန်း ၁၂

အခန်း (၁၂)

သနားစရာကောင်းလှသော ဟီလ်ကို

ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ဟီလ်ကိုသည် အလွန်အမင်း အလုပ်များနေခဲ့သဖြင့် ခြေဖဝါးပင် မြေမထိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် အချိန်မရှိသလောက် ဖြစ်နေရှာသည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ လူးဝစ်က "ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေရဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ အခြေခံအချက်အလက်တွေကို သွားပြီး မှတ်ပုံတင်လိုက်ပါဦး၊ ပြီးတော့ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ဘာတွေ တော်ကြလဲဆိုတာကိုပါ တစ်ခါတည်း ကြည့်ခဲ့စမ်း" ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော လက်ရေးစာရွက်စာတမ်းပုံကြီးထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရပြီး၊ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော လယ်သမားများနှင့် ပန်းဘဲသမားများကို ငေးမှိုင်ကြည့်နေရတော့သည်။ လူအချို့မှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း လုံးဝမသိဘဲ ထစ်ထစ်အအ ဖြစ်နေကြသည်။

"ကျွန်တော် အရင်က လယ်လုပ်တာ..."

"ဒါဆို ဆက်ပြီး လယ်လုပ်ချင်သေးလား..."

"...မသိဘူးလေ..."

"..."

အချို့ကမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်- "ကျွန်တော်ကတော့ အသက်ရှင်အောင် နေတတ်တယ်" ဟု ပေါ့ပျက်ပျက် ဖြေကြားကြသည်။ ဟီလ်ကိုသည် ထိုလူ၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ သူ၏ မှတ်တမ်းစာအုပ်ဖြင့် ချက်ချင်း ရိုက်ချပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

"ကျက်သရေတုံးလိုက်တာ၊ ငါလို အနာဂတ် အဂ္ဂရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီနယ်စပ် နယ်စားသခင်ရဲ့ ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် လျှော့ချခံလိုက်ရတာလဲ။"

ဟီလ်ကိုသည် တီးတိုးကြိမ်းဝါးရင်း လက်ကို အသည်းအသန် လှုပ်ရှားကာ စာအုပ်ငယ်ထဲသို့ နာမည်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဒေါသတကြီး ကူးရေးနေခဲ့သည်။ လက်ယားပြီး အဂ္ဂရတ် လျှို့ဝှက်ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ခိုးယူမိခဲ့သည့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်ကိုသာ သူ အပြစ်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

မူလကမူ သူသည် သူ၏ ဆရာဖြစ်သူထံမှ မှော်သလင်းကျောက်အချို့ကို ခိုးယူရောင်းချကာ ငွေရှာတတ်သည့် သာမန် အဂ္ဂရတ် အလုပ်သင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး၊ အီမီရယ် ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုတွင် အထက်တန်းလွှာ ပြည်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင်မူ၊ မှောင်ခိုဈေးကွက်၌ ဈေးကောင်းပေးကာ သူ၏ဆရာထံမှ လျှို့ဝှက် အဂ္ဂရတ်ဆေးနည်းကို ခိုးယူပေးရန် တမင်တကာ တောင်းဆိုလာသည့် ထူးဆန်းသော လူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်အထိ ဖြစ်သည်။ ၎င်းပေးသော ဈေးနှုန်းက အလွန်မြင့်မားလွန်းသဖြင့် သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟီလ်ကိုသည် အကြာကြီး မတွေးတောခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းပေးအပ်သော ဈေးနှုန်းက သူ၏ အလုပ်သင်ဘဝကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် အဂ္ဂရတ်အလုပ်ရုံတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ရန် လုံလောက်လွန်းလှသည်။

သို့သော်လည်း အစီအစဉ်က သူထင်သလောက် မချောမွေ့ခဲ့ပေ။ ဤလျှို့ဝှက်ဆေးနည်းက သူ့အတွက် အလွန်ပင် နက်နဲလွန်းလှသဖြင့် သူ လုံးဝ အလွတ်မမှတ်မိနိုင်သောကြောင့် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကိုသာ မ တပွေ့တည်း ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ဆရာသည် သတိမေ့တတ်သူဖြစ်သဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆေးနည်းတစ်အုပ် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကို သတိပြုမိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤဆေးနည်း၏ အရေးကြီးပုံကို အထင်သေးခဲ့မိသည်။ သူ၏ဆရာသည် ဆေးနည်းပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဆရာ ပါဝင်သော ရွှေအဆီအနှစ် အသင်းတော်က ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဝရမ်း ထုတ်ပြန်ကာ ဆေးနည်းကို ခိုးယူသွားသော သူခိုးကို တရားဥပဒေရှေ့မှောက်သို့ မဖြစ်ဖြစ်အောင် ခေါ်ဆောင်မည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသည်။

ထိုမှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ဝယ်ယူသူသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီးခံရပြီး သူ့ကို သစ္စာဖောက်ကာ ဖွင့်ချလိုက်တော့သည်။ ဟီလ်ကိုသည် အကယ်၍ သူသာ ဖမ်းဆီးခံရပါက ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်များကို ရင်ဆိုင်ရရုံသာမက၊ ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရပြီး ထူးဆန်းလှသော အဂ္ဂရတ်စမ်းသပ်မှု အမျိုးမျိုးအတွက် စမ်းသပ်ခံ သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက်၊ သူသည် ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် ပါးနပ်စွာ အသွင်ပြောင်းကာ၊ ကျွန်ကုန်သည်များ သယ်ဆောင်လာသော ကျွန်အုပ်စုအတွင်းသို့ ရောနှောဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ အီမီရယ် ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ၊ ထိုကျွန်ကုန်သည်များသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ပင် ပါးနပ်ကြသည်။ သူ လှည့်ကွက်သုံးရန် ကြံစည်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြာပွတ်ဒဏ်ချက်များကို ဆက်တိုက် ခံစားခဲ့ရပြီး ခုခံရန်ပင် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပေ။ ကြာပွတ်ဒဏ်ချက် ဆယ်ချက်ဆင့်စီကို အနည်းငယ် ခံစားပြီးနောက်တွင်မူ သူ ငြိမ်ကုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သာမန် ကျွန်တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ အဂ္ဂရတ် အလုပ်သင် အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ မဖော်ပြဝံ့တော့ပေ။ အကယ်၍ ထိုကျွန်ကုန်သည်များသာ သိရှိသွားပါက၊ သူ့ကို ရွှေအဆီအနှစ် အသင်းတော်ထံသို့ ပြန်လည်ရောင်းချရန် အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်ကျလျှင် ဟီလ်ကိုသည် စမ်းသပ်စာပွဲခုံပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အမျိုးမျိုးသော ဒုက္ခများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ သူသည် ရေခဲလှံစွပ်မြို့တော်၏ မှောင်ခိုဈေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ တစ်သက်တာလုံး သတ္တုတွင်းတစ်ခုခုတွင် မြေတူးရင်း ကုန်ဆုံးရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ လူးဝစ် အမည်ရှိသော လူငယ် ရှေ့ဆောင်နယ်စားသခင်လေး၏ ဝယ်ယူခြင်းကို ခံရပြီး၊ ဤဘုရားစွန့်ပစ်ထားသော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

အစပိုင်းတွင် ဟီလ်ကိုသည် သူ ငရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်လာပြီးမှ နောက်ထပ် မီးတွင်းတစ်ခုထဲသို့ ထပ်မံကျရောက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး သေသည့်အထိ ခိုင်းစေခံရလိမ့်မည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း လူးဝစ်သည် အခြားမှူးမတ်များကဲ့သို့ ကျွန်များကို တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ မဆက်ဆံခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူ စာရေး၊ စာဖတ်နှင့် အတွက်အချက် တတ်မြောက်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက်၊ သူ၏ ကျွန်အဆင့်အတန်းကို ပယ်ဖျက်ပေးခဲ့ကာ သူ၏ လက်ထောက် သို့မဟုတ် ဘဏ္ဍာစိုးကဲ့သို့သော ရာထူးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

လူးဝစ်နှင့် အတူရှိနေစဉ်အတွင်း စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့မှုများအရ၊ သူသည် အချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လူးဝစ်သည် လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခြင်းပင်။ သူသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ကျွန်များကို မိမိ၏ ရိက္ခာများနှင့် မျှဝေကျွေးမွေးရုံသာမက၊ ကျွန်စာချုပ်များကို ကိုယ်တိုင် ဆုတ်ဖြဲကာ လွတ်လပ်ခွင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

မှူးမတ်တစ်ဦးက ကျွန်များကို လူကဲ့သို့ ဆက်ဆံနေသည်လား။ ဟီလ်ကို၏ အမြင်တွင်မူ ဤအရာက အရည်အချင်းပြည့်ဝသော နယ်စားသခင်တစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူဘဲ ဘာသာရေး ရူးသွပ်သူတစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူလှသည်။

"ဟူး... ငါလည်း တစ်ခါလောက်တော့ ကံကောင်းသွားတာပဲ..."

ဟီလ်ကိုက နှုတ်မှ ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို အစဉ်အမြဲ တွက်ချက်နေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အနာဂတ်၏ အဂ္ဂရတ်ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤဘုရားစွန့်ပစ်ထားသော နေရာတွင် သူ၏ တစ်သက်တာလုံးကို မည်သို့ ကုန်ဆုံးနိုင်ပါမည်နည်း။

...

"သခင်၊ ဒါက သခင်ခိုင်းထားတဲ့ နယ်မြေနေထိုင်သူ ပြည်သူတွေရဲ့ စစ်တမ်းစာအုပ်ပါ" ဟုဆိုကာ ဟီလ်ကိုသည် ထူထဲလှသော စာအုပ်ငယ်ကို လူးဝစ်၏ စာပွဲခုံပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ကြီးစွာ ထင်ဟပ်နေပြီး ခြေလှမ်းများမှာလည်း အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေရှာသည်။

"အင်း... ပင်ပန်းသွားပြီ။" လူးဝစ်သည် စာအုပ်ကို လှမ်းယူကာ ကျပန်း လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။

လက်ရေးမှာ မသေသပ်သော်လည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားကာ စနစ်တကျ ရှိလှပြီး အမျိုးအစားခွဲခြားမှုမှာလည်း အလွန်အမင်း အသေးစိတ်လှသည်။

ပေါက်ပြားကိုပင် မနည်းမနေရ ကိုင်ရရှာသော သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ ရက်ကန်းရက်တတ်သော အမျိုးသမီးများနှင့် အမဲလိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ကလေးငယ်များကိုပင် သေချာစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသဖြင့် သူ ကြီးစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ထားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လူးဝစ်သည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဟီလ်ကိုသည် ပခုံးတွန့်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးဘေးတွင် ကွင်းကြီးများ ညိုမည်းနေသည်။

သေချာသည်မှာ၊ လူးဝစ်သည် ဟီလ်ကိုသည် သာမန်လူတစ်ယောက် လုံးဝမဟုတ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက် စနစ်က အလှပြထားခြင်းမျှသာ မဟုတ်ပေ။

ဟီလ်ကိုအား ဝယ်ယူခဲ့စဉ်ကတည်းက၊ ဤကောင်လေးသည် အီမီရယ် ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု၏ ရွှေအဆီအနှစ် အသင်းတော်မှ ထွက်ပြေးလာသော အဂ္ဂရတ် အလုပ်သင်တစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုပါ သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ၎င်းကို ဖွင့်ချခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ ဟီလ်ကိုတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူးဝစ်သည် ယင်းကို ဖွင့်ချရန် အလျင်မလိုဘဲ၊ ထိုလူငယ် မည်သည့်အချိန်တွင် မိမိဘာသာ လာရောက် ဝန်ခံမည်ကို စောင့်ကြည့်ချင်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ စာရေးစာဖတ်တတ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲမှုစွမ်းရည်ရှိသော လက်ထောက်တစ်ဦးသည် အဂ္ဂရတ် အလုပ်သင်တစ်ဦးထက် များစွာ ပိုမိုအသုံးဝင်လှပေသည်။

နယ်မြေသည် ဆောက်လုပ်ရေး ကနဦးအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့်၊ အဂ္ဂရတ်ပညာကို မဆိုထားနှင့်၊ သာမန် အခြေခံအဆောက်အအုံများပင် အပြည့်အဝ မတည်ဆောက်ရသေးချေ။

ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ဤမြေရိုင်းကို ပုံမှန် လည်ပတ်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်ပြီး အဂ္ဂရတ်စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ တိုက်ရိုက် ဖွင့်ချလိုက်ပါက၊ ဤကောင်က အလုပ်ပျက်ကွက်ပြီး အလုပ်ကြမ်းများ မလုပ်တော့ဘဲ နေလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

လူးဝစ်သည် သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ စာရွက်စာတမ်း တောင်ကြီးနှင့် စာရင်းစာအုပ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဟီလ်ကိုသာ မရှိတော့ပါက၊ နယ်စားသခင်အသစ်ဖြစ်သော သူကိုယ်တိုင် ဤအမှိုက်ပုံကြီးထဲတွင် ထိုင်ကာ စာသားများကို တစ်လုံးချင်းစီ ဖတ်မှတ်နေရပေလိမ့်မည်။

ဤအရာကို တွေးတောရင်း လူးဝစ်သည် ဆက်လက်၍ လူအယောင်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သော အရပ်ဖြစ်သဖြင့် အခြားတစ်ဖက်လူအနေဖြင့် မည်သို့မျှ ထွက်ပြေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟီလ်ကို၏ ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားရင်း၊ လူးဝစ်သည် လက်ထဲရှိ စာရင်းစာအုပ်ကို ဖွင့်ကာ ပြည်သူများ၏ အခြေခံအခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း အကဲခတ်လိုက်သည်။ ရလဒ်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေသည် ဆိတ်သုဉ်းလှသော တောရိုင်းမြေဟု ထင်ရသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ ဤနေရာရှိ ပါရမီရှင် လူအင်အားမှာ လူးဝစ် ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကြွယ်ဝလှပေသည်။

လူဦးရေ တစ်ထောင်ကျော်ရှိသည့်အနက် အများစုမှာ လယ်သမားများနှင့် မွေးမြူရေးသမားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အတွေ့အကြုံရှိသော တံငါသည် အယောက်တစ်ရာကျော် ပါဝင်သည်။

ထို့ပြင် မုဆိုးများ၊ ပန်းပဲသမားများ၊ လက်သမားများနှင့် သားရေလုပ်ငန်းသမားများ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာစီ ရှိကြသဖြင့် အခြေခံ ကိုယ်ထူကိုယ်ထ နယ်မြေတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် လုံလောက်လှသည်။

ဤအရာကား လူးဝစ် အလိုအပ်ဆုံးသော သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်ပေသည်သည်။ သူသည် ဟီလ်ကိုအား လူဦးရေကို စစ်ဆေးခိုင်းခြင်းမှာ သာမန် မှတ်တမ်းတင်ရန် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ဤနယ်မြေ၏ အဓိက မောင်းနှင်အားကို နားလည်ရန် ဖြစ်သည်။

နယ်မြေတစ်ခုဟူသည် တိကျလှသော စက်ယန္တရားကြီးတစ်ခုနှင့် တူပြီး၊ ထိရောက်စွာ လည်ပတ်နိုင်ရန်အတွက် ဂီယာတစ်ခုချင်းစီကို မှန်ကန်သော တည်နေရာတွင် ထားရှိရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မင်းက လယ်သမားတစ်ဦးကို ပန်းဘဲလုပ်ခိုင်းပြီး၊ တံငါသည်တစ်ဦးကို မြောင်းတူးခိုင်းကာ၊ မုဆိုးတစ်ဦးကို သိုးကျောင်းခိုင်းမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းစက်ယန္တရားကြီး လည်ပတ်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း နှေးကွေးနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

အကယ်၍ နယ်စားသခင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ ပြည်သူများကို နားမလည်ပါက၊ ဤမြေရိုင်း၏ အနာဂတ်ကို မမည်သို့မျှ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် ဤလူများကို မည်သို့ စနစ်တကျ ခွဲဝေနေရာချထားပြီး၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေကို အမြန်ဆုံး လမ်းမှန်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိအောင် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။