အခန်း ၁၉
Vol. 2 Ch. 19
အခန်း (၁၉)
ငါးခြောက်
ညနေခင်း ဆည်းဆာအလင်းရောင်သည် ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။
ရေပူစမ်းအနီးရှိ မှိုင်းတိုက်ရုံအတွင်း သစ်သားစင်ပေါ်တွင် ငါးခြောက် အများအပြားကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ရွှေဝါရောင် ငါးအရေခွံများမှာ အနည်းငယ် တွန့်လိပ်နေကာ ကြွယ်ဝလှသော မှိုင်းနံ့သင်းသင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
လူးဝစ် သည် ဘေးနားတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် နာရီပေါင်းများစွာ မှိုင်းတိုက်ထားသော ငါးများကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် မျက်နှာပြင်ကို ဖွဖွလေး ဖိကြည့်လိုက်ရာ ခြောက်သွေ့ကျစ်လစ်သော အသားအနေအထားကြောင့် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"သ... သခင်..."
ဆယ်လီသည် အနီးနားတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ လက်များကို မသိစိတ်အရ ပွတ်သပ်လိမ်ယှက်ရင်း သတိကြီးစွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ ငါးခြောက်များ လုံလောက်စွာ ကောင်းမွန်မှုမရှိမည်ကို စိုးရိမ်နေသဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ရှိနေရှာသည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူးဝစ် က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး— "ကောင်းကောင်း မှိုင်းတိုက်ထားနိုင်ပါတယ်။ ငါးရဲ့ အသားအနေအထားရော အရောင်အသွေးပါ အလွန်ကောင်းမွန်တယ်" ဟု ချီးမွမ်းလိုက်သည်။
ဆယ်လီသည် သက်ပြင်းကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်နိုင်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်တကြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ— "ဒါ... ဒါတွေအားလုံးက သခင် သင်ပေးထားတဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ထားတာပါ။ သခင့်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုသာမပါရင် ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုမှ လုပ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"မင်း ကျွမ်းကျင်လို့ပါ။" လူးဝစ် သည် ငါးအသားတစ်ဖတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲဆုတ်ကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ငါးအသားမှာ ခြောက်သွေ့ပြီး မာကျောနေသော်လည်း ဝါးလိုက်သည်နှင့်အမျှ ကြွယ်ဝလှသော မှိုင်းနံ့များက သူ၏ ခံတွင်းထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ၊ အရသာမှာ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။
ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟီလ်ကို သည် လက်ပိုက်လျက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ သမ်းဝေလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ကွင်းညိုကြီးများမှာ မြေပြင်နှင့်ပင် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
လူးဝစ် က သူ့အား တမင်သက်သက် အမြတ်ထုတ် ခိုင်းစေနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးတည်းသာ စာတတ်မြောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူ့အား နံနက် ၉ နာရီမှ ည ၉ နာရီ၊ တစ်ပတ်လျှင် ၆ ရက် (၉၉၆ စနစ်) အတင်းအကျပ် အလုပ်လုပ်ခိုင်းရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ ယနေ့တွင်မူ သူ့အား နှစ်သိမ့်ပေးရန်အတွက် ငါးစားရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟေး... ဒါလေး မြည်းကြည့်စမ်း။" လူးဝစ် က ငါးခြောက် တစ်ဖတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဟီလ်ကို၏ ပင်ပန်းနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ သူက တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်ရင်း— "ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အရသာရှိတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။
"ဒါက ဆယ်လီရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရလဒ်ပဲ" ဟု လူးဝစ် က ချီးကျူးလိုက်သည်။
သူမ၏ နာမည်ကို ကြားသောအခါ ဆယ်လီမှာ ရုတ်တရက် ပျာယာခတ်သွားပြီး လက်ကို ကမန်းကတန်း ခါယမ်းကာ— "မဟုတ်ရပါဘူးရှင်၊ မဟုတ်ရပါဘူး... ဒီငါးတွေကို မှိုင်းတိုက်နိုင်တာက သခင့်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာခဲ့လို့ပါ၊ ကျွန်မက ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မသိပါဘူး..." ဟု ဆိုရှာသည်။
ဆယ်လီ၏ စကားများကို လူးဝစ် က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များက ငါးခြောက်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ သည် အေးစက်လှသော မြောက်ပိုင်း တွင် တည်ရှိပြီး စားနပ်ရိက္ခာ အရင်းအမြစ်များမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိလှသည်။ ငါးဖမ်းခြင်းက အရေးပါသော ရိက္ခာထောက်ပံ့မှု ရင်းမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ဆောင်းရာသီနှင့် နွေဦးအစောပိုင်း ကာလတိုင်းတွင် မြစ်များမှာ လုံးဝနီးပါး အေးခဲသွားတတ်သဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့် ဖမ်းဆီးရရှိမှုမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုဒဏ်မှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက်၊ ရှည်လျားအေးခဲလှသော ဆောင်းရာသီကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည့် ထိရောက်သော စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်မှု နည်းလမ်းတစ်ခုကို သူ မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လူးဝစ် သည် ဆန်းသစ်လှသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိခဲ့သည်။ ယင်းမှာ မြေအောက်အပူရှိန်ကို အသုံးပြု၍ ငါးများကို မှိုင်းတိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
"ရေပူစမ်း ငါးခြောက် ဟုတ်လား။ အဲဒါ တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား။" ဟီလ်ကို သည် ဤအစီအစဉ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရစဉ်က သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
"ရိုးရိုး နေလှန်းတာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်၊ ဒီနည်းလမ်းက အစိုဓာတ်ကို ပိုမိုဖယ်ရှားပေးနိုင်ပြီး သိုလှောင်ချိန်ကို သက်တမ်းပိုရှည်စေနိုင်တယ်" ဟု လူးဝစ် က ရှင်းပြခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနည်းလမ်းသည် အမြဲတမ်း စမ်းသပ်ကြည့်သင့်သော အရာဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဂရုတစိုက်ရှိပြီး ကျွမ်းကျင်သော ဆယ်လီကို ရွေးချယ်ကာ၊ အမျိုးသမီးများကို ဦးဆောင်၍ ကနဦး စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။
ရေပူစမ်း ငါးခြောက် လုပ်ငန်းစဉ်
ပထမအဆင့် - ငါးများကို ပြုပြင်ခြင်း
ပထမဦးစွာ၊ ငါးဗိုက်ကိုခွဲ၍ ကလီစာများကို ဖယ်ရှားရမည်၊ သို့သော် ငါးအရေခွံကိုမူ မဖြစ်မနေ ချန်ထားရမည်။ ငါးအရေခွံသည် မှိုင်းတိုက်စဉ်အတွင်း ငါးအသားများ ပြိုကွဲမသွားစေရန် ကာကွယ်ပေးရုံသာမက အရသာကိုလည်း ထိန်းသိမ်းပေးသဖြင့် ငါးခြောက်ကို ပိုမိုအရသာရှိစေသည်။ ထို့နောက် ကြမ်းတမ်းသော ဆားများဖြင့် ဆားနယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရာသီဥတုနှင့် စိုထိုင်းဆအပေါ် မူတည်၍ နာရီအနည်းငယ်မှ တစ်ရက်အထိ အချိန်ယူရသည်။ ၎င်းက ငါးညှီနံ့ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပြီး လတ်ဆတ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့်အပြင်၊ အစိုဓာတ်အချို့ကို ဖယ်ရှားပေးကာ နောက်ဆက်တွဲ မှိုင်းတိုက်ခြင်းအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်စေသည်။
ဒုတိယအဆင့် - မှိုင်းတိုက်စင် တည်ဆောက်ခြင်း
ရေပူစမ်း ဧရိယာတွင် သစ်ကိုင်းများ၊ ဝါးခြမ်းများနှင့် ကြိမ်နွယ်များကို အသုံးပြု၍ မှိုင်းတိုက်စင်တန်းများကို ရက်လုပ်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် စင်၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရိုးရှင်းသော လေကာနှင့် အပူထိန်း အကာအရံများကို တပ်ဆင်ထားသဖြင့်၊ ရေပူစမ်းမှ ရေနွေးငွေ့များ ငါးအသားထဲသို့ အများဆုံး စိမ့်ဝင်နိုင်စေရန်နှင့် အပူဆုံးရှုံးမှုကို ကာကွယ်ရန် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
တတိယအဆင့် - မှိုင်းတိုက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်
မြေအောက်အပူစွမ်းအင်သည် တည်ငြိမ်မှုမရှိသဖြင့် မှိုင်းတိုက်ချိန်ကို ၂ ရက်မှ ၃ ရက်အထိ ခွဲခြားကာ အဆင့်များစွာဖြင့် လုပ်ဆောင်ရသည်။ အကယ်၍ အပူရှိန် အလွန်မြင့်မားပါက ငါးအသားမှာ မာကျောသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်နိမ့်ကျပါကလည်း သိုလှောင်ရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ရာ၊ ငါးခြောက် အသုတ်တိုင်း၏ အချိန်နှင့် အပူချိန်ကို ဂရုတစိုက် ချိန်ညှိရမည် ဖြစ်သည်။
ဤအရာအားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ဤကာလအတွင်း ဆယ်လီ၏ အဆက်မပြတ် ကြိုးစားစမ်းသပ်မှုများအပြီးတွင်၊ အသေးစား အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
မှိုင်းတိုက်စင်များပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ငါးများသည် ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ အတွက် ဆောင်းရာသီကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
လူးဝစ် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး— "ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏကို တိုးမြှင့်ဖို့ ဖြစ်နိုင်နေပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။
ဆယ်လီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု တစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်၊ သူမနှင့် သူမ၏ လက်အောက်ရှိ အမျိုးသမီးများသည် ဤအရာအတွက် ရက်အတော်ကြာ အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ကြရပြီး ဖြစ်သည်။
အင်အားစွမ်းရည်က လွှမ်းမိုးထားသော ဤကမ္ဘာတွင်၊ အမျိုးသမီးများ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အမြဲတမ်း နိမ့်ကျနေတတ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ငါးမှိုင်းတိုက်ခြင်းဟူသော တာဝန်ကြီးကို ထမ်းဆောင်နိုင်ပါက၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ အတွင်းရှိ ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာနိုင်ပေသည်။
သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး သတိကြီးစွာဖြင့်— "သခင်... သခင်က ကျွန်မတို့ကို ငါးခြောက် လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် တာဝန်ယူစေချင်တာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မင်းတို့ အခုလည်း အလွန်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ထားနိုင်ပြီပဲ မဟုတ်လား" လူးဝစ် သည် သူမကို ပေါ့ပါးစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ငါးမှိုင်းတိုက်စင်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ— "အကယ်၍ ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏသာ တိုးချဲ့လာမယ်ဆိုရင်၊ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူတွေက ဒီကိစ္စကို သဘာဝကျကျ တာဝန်ယူရမှာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
ဆယ်လီ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး၊ သူမသည် ခါးစည်းစကို မနေနိုင်ဘဲ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော တည်ငြိမ်မှု ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး!" သူမသည် ဗီဇအရ ဦးညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
လူးဝစ် က ပြုံးလျက်— "ငါကသာ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ" ဟု ဆိုသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် သူရဲကောင်းတစ်ဦး လျှောက်လာပြီး လူးဝစ်၏ အနားသို့ကပ်ကာ တိုးညှင်းစွာ သတင်းပို့လိုက်သည်— "သခင်လမ်းဘတ် ပြန်ရောက်လာပါပြီ။"
လူးဝစ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်၊ ဤအရာကား နှစ်ထပ်ကွမ်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာပင်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် လူနေရပ်ကွက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအတွင်းသို့ ယခုလေးတင် ခြေချလိုက်သော လူသုံးဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
လမ်းဘတ် သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ချလိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် "တာဝန်ကို မပျက်ကွက်ခဲ့ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
လူးဝစ် သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ကျေနပ်မှု တစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်သော လမ်းဘတ် သည် လူများကို အမြဲတမ်း စိတ်ချယုံကြည်ရသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
"မင်းတို့ ပင်ပန်းသွားကြပြီ" ဟု သူက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အကြည့်များက နောက်ကွယ်ရှိ အခြားသော လက်ရွေးစင် သူရဲကောင်း နှစ်ဦးပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လမ်းဘတ် ထက် အနည်းငယ် ပိုမိုပင်ပန်းနေပုံရသော်လည်း၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ခရီးစဉ်၏ အခက်အခဲများကို ညည်းတွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
"အသေးစိတ် အစီရင်ခံစာကို မနက်ဖြန်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့" လူးဝစ် က နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး— "ဒီည ကောင်းကောင်း အနားယူကြ၊ မနက်ဖြန် ကျင်းပမယ့် ဂုဏ်ပြုဆုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနားမှာ မင်းတို့အားလုံး ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိကြလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
သူတို့ သုံးဦးစလုံးက တပြိုင်နက်တည်း အလေးပြုလိုက်ကြပြီး "ဟုတ်ကဲ့ပါ!" ဟု ရိုသေစွာ ပြောကြားလိုက်ကြသည်။
"မျိုးစေ့တွေကို ထားခဲ့ပြီး မင်းတို့ သွားနားလို့ရပြီ။"
သူရဲကောင်း သုံးဦးသည် အထုပ်များကို အစေခံထံသို့ မဆိုင်းမတွ ကမ်းပေးလိုက်ကြပြီး ခရီးပန်းလာသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို သယ်ဆောင်လျက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ခရီးဝေးအတွက် တိုက်ပွဲချီ ကို အသုံးပြုခြင်းက လက်ရွေးစင် သူရဲကောင်း တစ်ဦးအတွက်ပင်လျှင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ရှောင်လွှဲ၍မရအောင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
လူးဝစ် သည် ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီးနောက်၊ လှည့်၍ သူ၏ ရုံးခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ရာ အစေခံမှာ မျိုးစေ့အထုပ်များကို သယ်ဆောင်လျက် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
မျိုးစေ့အထုပ်များကို ရုံးခန်းစာပွဲခုံပေါ်တွင် စနစ်တကျ စီစီရီရီ တင်ထားလိုက်သည်၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဤဝယ်ယူမှု၏ ရလဒ်များပင် ဖြစ်သည်။
လူးဝစ် သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အစေခံကို ထွက်ခွာသွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ တံခါး ညင်သာစွာ ပိတ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သူသည် စာပွဲခုံဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ သတင်းအချက်အလက် စနစ် မှ ညွှန်ပြချက်များအတိုင်း သူရှာဖွေနေသော မျိုးစေ့များကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
သူသည် တစ်စေ့ကို ညင်သာစွာ ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
မျိုးစေ့မှာ နီညိုရောင်ရှိပြီး ချောမွေ့သော မျက်နှာပြင်ရှိသည်၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ သာမန် ခရမ်ဘယ်ရီ မျိုးစေ့တစ်ခုနှင့် မည်သို့မျှ ခြားနားခြင်း မရှိပေ။
အကယ်၍ သူ့ထံတွင်သာ သတင်းအချက်အလက် စနစ် မရှိပါက ၎င်းကို သာမန် မျိုးစေ့တစ်ခုဟုသာ မှားယွင်းထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ၎င်းက သာမန် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
ဤအရာကား အခြားမဟုတ်၊ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော မြောက်ပိုင်း မှ အထူး မှော်အသီးအနှံဖြစ်သည့် ရေခဲသွေး ဘယ်ရီနီ ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စားသုံးခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက၊ သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲချီ စုစည်းမှုအပေါ်တွင်လည်း အံ့မခန်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိစေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ၏ ထူးခြားသော အထူးဒေသထွက်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ရုံသာမက။ မှူးမတ်ကြီးများ အလုအယက် လိုချင်တပ်မက်ကြမည့် မဟာဗျူဟာမြောက် သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
မျိုးစေ့ကို ကြည့်ရှုရင်း လူးဝစ် သည် ရွှေတောင် ငွေတောင်ကြီးများက သူ့အား လက်ယပ်ခေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။