အခန်း ၂၀

အခန်း (၂၀)

ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနား

လူးဝစ် သည် ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ တစ်လတိတိ ပြည့်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် ယာယီဆောက်လုပ်ထားသော သစ်သားစင်မြင့်ထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် အောက်ဘက်တွင် စုရုံးနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော သူရဲကောင်း ဆယ့်နှစ်ဦးက တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မတ်မတ်ရပ်နေကြပြီး ညီညာသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို တမင်သက်သက် ထိန်းသိမ်းထားကြရာ၊ ၎င်းက မီးရောင်အောက်ရှိ နယ်စားသခင်၏ ပုံရိပ်ကို ပိုမို ခန့်ညားထည်ဝါနေစေသည်။

"ဝူး..." ဦးချိုသံကြီးက ညဥ့်ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ၏ ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနားကို တရားဝင် စတင်လိုက်တော့သည်။

ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ၏ သူရဲကောင်း သုံးဆယ်ကျော်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ချလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘယ်ဘက်လက်သီးများကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ကာ ညာဘက်လက်များက သူရဲကောင်း ဓားရှည်များကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်၊ လူးဝစ် ကြိုတင်ရေးသားထားခဲ့သော သစ္စာဆိုချက်ကို တညီတညွတ်တည်း ရွတ်ဆိုလိုက်ကြသည်။

"ကျွန်ုပ်တို့သည် နဂါးဘိုးဘေးကို ယုံကြည်သက်ဝင်ပြီး၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း အရှင်သခင်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါမည်! ကျွန်ုပ်တို့သည် လူးဝစ် ကယ်လ်ဗင် အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း၏ ဘုန်းကျက်သရေကို ကျွန်ုပ်တို့၏ သွေးချွေးများဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်ဟု သစ္စာဆိုပါသည်!"

ကျယ်လောင်ပြီး အားပါလှသော သစ္စာဆိုသံကြီးမှာ ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်၊ ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံးသည် နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်အောင်ပွဲခံသံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

စစ်သည်များက ၎င်းတို့၏ ဒိုင်းလွှားများကို ထုရိုက်ကြပြီး၊ လယ်သမားများက ပေါက်ပြားများနှင့် သစ်သားတုတ်များကို မြင့်မားစွာ မြှောက်ကိုင်ကြကာ၊ ကလေးငယ်များပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ရင်း ပါဝင်ဆင်နွှဲကြတော့သည်။

လူးဝစ် က လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်ရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

ဆူညံသံများက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး၊ မျက်လုံးအားလုံးက လူငယ်နယ်စားသခင်လေးအပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားကြသည်။ ထိုအခါမှသာ လူးဝစ် က ဖြည်းညှင်းစွာ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေမှာ နေထိုင်လာခဲ့တာ အခုဆိုရင် တစ်လပြည့်ခဲ့ပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကဆိုရင် ဒီနေရာဟာ ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းနေတဲ့ မြေရိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ငါတို့ဟာ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု၊ နှင်းမုန်တိုင်းတွေနဲ့ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု စတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။"

သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များက ရှေ့မှောက်ရှိ ပြည်သူများပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ အကျပ်အတည်းရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ငါတို့ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီ၊ ဒါဟာ မင်းတို့အားလုံးရဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပဲ။ ကလေးတွေနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ နှင်းထဲမှာ အိပ်စရာမလိုတော့အောင် အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် ပထမဆုံး အမိုးအကာကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ မင်းတို့ပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖြည့်တင်းပေးဖို့ ပထမဆုံး မြစ်ငါးတွေကို ဖမ်းဆီးခဲ့တာလည်း မင်းတို့ပဲ။ ဒီမြေရိုင်းကြီးကို မျှော်လင့်ချက်တွေ ပေးစွမ်းနိုင်ဖို့ ပထမဆုံး လယ်ကွင်းကို ဖော်ထုတ်ပြီး ပထမဆုံး မျိုးစေ့အသုတ်ကို ကြဲပက်ခဲ့တာလည်း မင်းတို့ပဲ။"

"ဒါတွေအားလုံးဟာ မင်းတို့ကြောင့်ပဲ!" လူးဝစ် က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။ "ဒီအေးခဲနေတဲ့ မြေပြင်ကြီးကို အသက်ဝင်လာစေတာဟာ မင်းတို့ရဲ့ ချွေးပေါက်တွေက ထွက်လာတဲ့ သွေးချွေးတွေပဲ!"

လူအုပ်ကြီးထဲတွင်၊ လူအများစုမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲလာကြသည်။

နယ်စားသခင်တစ်ဦးက သာမန်အရပ်သားများကို အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးသည်ကို သူတို့ မည်သည့်အချိန်က ကြားဖူးခဲ့ကြသနည်း။ အတိတ်ကာလကဆိုလျှင် ကြာပွတ်ဖြင့် အရိုက်မခံရခြင်းကပင် ကံကောင်းလှပြီဟု ဆိုရမည်။

လူးဝစ် က ကွင်းပြင်ကျယ်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့၊ ကုသိုလ်ရှိရင် အကျိုးပေးရှိရမယ်။ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေမှာ မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်နေပါစေ၊ အလုံအလောက် ကြိုးစားပြီး သစ္စာရှိမယ်ဆိုရင် မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိရလိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ အတွက် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို ငါ ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ချင်တယ်။"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လူတိုင်းသည် အသက်ရှူအောင့်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများကို မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်ရှိ ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် စူးစိုက်ထားကြသည်။

"စိုက်ပျိုးရေးအရာရှိ မစ်ခ်။"

အမြဲတမ်း ခါးကိုင်းနေတတ်သော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကြီးသည် ရှေ့သို့ ယိမ်းထိုးထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ရွှံ့များပေကျံနေသော သူ၏ သားရေဖိနပ်ဟောင်းကြီးမှာ သစ်သားလှေကားထစ်များပေါ်တွင် ချော်လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် နယ်စားသခင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မတ်မတ်မရပ်ခဲ့ဖူးသော သူ၏ ကျောရိုးကြီးမှာ ဖြောင့်မတ်သွားခဲ့တော့သည်။

"မစ်ခ်၊ မင်းက စိုက်ပျိုးရေးနည်းလမ်းတွေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့ပြီး ဒီမြေရိုင်းကြီးကို အသက်ဝင်လာစေခဲ့တယ်။"

လူးဝစ် က ပုံစံပေါ်စပြုနေပြီဖြစ်သော ဝေးလံသည့် လယ်ကွင်းပြင်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါက မင်းကို စိုက်ပျိုးရေး ဦးစီးမှူးအဖြစ် တရားဝင် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးလိုက်တယ်၊ လယ်ကွင်းတွေအပေါ် ပိုမိုကြီးမားတဲ့ စီမံခန့်ခွဲခွင့် အာဏာကို အပ်နှင်းပြီး၊ စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးဖို့အတွက် အပို မြေကွက်တစ်ကွက်ကိုလည်း ချီးမြှင့်ပေးအပ်လိုက်တယ်။"

မစ်ခ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်။"

လူအုပ်ကြီးထံမှ နွေးထွေးလှသော လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လယ်သမားများစွာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်အောင်ပွဲခံကြသည်။

"လက်မှုပညာရှင် ကိုယ်စားလှယ် မိုက်ခ်။"

နေလောင်ထားသဖြင့် နက်မှောင်နေသော အသားအရေရှိသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးသည် စင်မြင့်ထက်သို့ လှမ်းတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်းဟာ ဗိသုကာဒီဇိုင်းပိုင်းမှာ ထူးကဲလှတဲ့ ပါရမီကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေက အိမ်တွေကို ပိုမိုခိုင်ခံ့နွေးထွေးစေခဲ့ပြီး နယ်မြေဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အုတ်မြစ်ချပေးနိုင်ခဲ့တယ်။"

လူးဝစ် က ကွင်းပြင်ကျယ် ပတ်လည်ရှိ မြေအောက်တစ်ပိုင်း စုပေါင်းနေထိုင်ရာ အိမ်တန်းများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် မင်းကို လက်မှုပညာရှင်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခွင့်ပေးဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဘဏ္ဍာရေး အထောက်အပံ့တွေကိုလည်း ပိုမိုပေးအပ်သွားမယ်။"

မိုက်ခ် မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ "သခင်... ကျွန်တော် သေချာပေါက် သခင့်ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

"ရေလုပ်ငန်းအရာရှိ လူကု။"

နောက်ထပ် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ အခေါ်ခံခဲ့ရသည်၊ ၎င်းတို့၏ နောက်ခံများမှာ ကွဲပြားခြားနားကြပြီး သူရဲကောင်းများ၊ လက်မှုပညာရှင်များ၊ မုဆိုးများနှင့် လယ်သမားများ ပါဝင်ကြသည်။ ဤလူအများစုမှာ နိမ့်ကျသော ဇာတ်နိမ့်များမှ ဆင်းသက်လာကြသူများဖြစ်ပြီး အချို့ဆိုလျှင် ကျွန်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

လူးဝစ် သည် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ဆုလက်ခံရရှိသူ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း၏ လည်ပင်းတွင် အထူးပြုလုပ်ထားသော အလုပ်သမား ဂုဏ်ပြုတံဆိပ်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် ချိတ်ဆွဲပေးခဲ့သည်။ အကန့်အသတ်ရှိသော အခြေအနေများကြောင့် ၎င်းမှာ လူးဝစ် က လက်သမားကို ဂရုတစိုက် ထွင်းထုခိုင်းထားသော သစ်သားတံဆိပ်ပြားလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆုလက်ခံရရှိသူများမှာ ၎င်းတို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား သတိကြီးစွာဖြင့် ကိုင်တွယ်ထားကြရှာသည်။

ဆုများ ပေးအပ်ချီးမြှင့်ပြီးနောက်၊ လူးဝစ် သည် အောက်ဘက်ရှိ လူများကို ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ "ဒီလူတွေဟာ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ ကြီးပွားတိုးတက်ရေးအတွက် သူတို့ရဲ့ သွေးချွေးတွေကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြပြီး ကြီးမားလှတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ကို လက်ခုပ်တီးပြီး ကျေးဇူးတင်ကြစို့!"

"ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း!"

မိုးချိန်းသံအလား လက်ခုပ်သံကြီးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ဆုလက်ခံရရှိသူများသည် မတ်မတ်ရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေကာ ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ပြားလေးများမှာ မီးပုံ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန် တံငါသည်များ၊ မုဆိုးများ၊ လက်မှုပညာရှင်များ သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသော ကျွန်များမျှသာ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ၏ အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်မှုကို လက်ခံရရှိနေကြသည်။

ဤအရာကား ၎င်းတို့ တစ်သက်တာတွင် တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ လူးဝစ် က ၎င်းတို့အား ယခုချက်ချင်း ရေထဲမီးထဲ ဆင်းခိုင်းမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ၎င်းတို့သည် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းနေကြမည် မဟုတ်ပေ။

"သေချာတာပေါ့၊ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြတဲ့ အခြားသူတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်၊ သူတို့ကိုလည်း ငါတို့ လက်ခုပ်တီးပြီး ဂုဏ်ပြုသင့်တယ်။"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် လက်ခုပ်သံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူများအတွက်သာမကဘဲ တက်ရောက်လာသူ အားလုံးအတွက်ပါ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်းသည် ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကျေပွန်စွာ လုပ်ဆောင်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လူးဝစ်၏ အကြည့်များက ကွင်းပြင်ကျယ်အတွင်းရှိ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ကျွန်တံဆိပ်များ ရိုက်နှိပ်ခံထားရဆဲဖြစ်သော လူများပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ခေါင်းများကို ငုံ့ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မှေးမှိန်သော အလင်းတန်းလေးများ လင်းလက်နေကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

"ဒီနေ့မှာ ငါရဲ့ နောက်ထပ် ကတိတစ်ခုကိုလည်း ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။"

ကျွန်များ၏ နှလုံးခုန်သံများ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး လေထုကြီးမှာ ခဏမျှ အေးခဲသွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

"အောက်ပါ လူတွေကတော့..."

လူးဝစ် သည် အမည်စာရင်းတစ်ခုကို စတင်ဖတ်ကြားတော့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပြီးခဲ့သော တစ်လတာအတွင်း လုပ်ငန်းခွင်၊ ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသော ကျွန်များပင် ဖြစ်သည်။

နာမည်ခေါ်ယူခြင်း ခံရသူများ၏ မျက်နှာများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဘေးနားရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းတို့အား တွန်းလိုက်မှသာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြပြီး တုန်တုန်ရီရီဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။

"ဒီနေ့မှာတော့ မင်းတို့ကို လွတ်လပ်ခွင့် တရားဝင် ပေးအပ်လိုက်ပြီ။"

လူးဝစ် သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ သူရဲကောင်းများက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ၎င်းတို့၏ ကျွန်စာချုပ်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကြပြီး ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်ခယလျက် ဤနည်းလမ်းဖြင့် လူးဝစ်၏ ကရုဏာတော်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ဖော်ပြကြတော့သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လွတ်မြောက်ခြင်း မရရှိသေးသော ကျွန်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

မနာလိုမှုများ ရှိသည်၊ နောင်တရမှုများ ရှိသည်၊ သို့သော် အရာအားလုံးထက် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုကြိုးစားလိုက်ရုံဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့၏ အလှည့် သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။

"သစ္စာရှိမှုနဲ့ ပါရမီက ဆင်းသက်လာတဲ့ မျိုးရိုးထက် ပိုအရေးကြီးတယ်။" လူးဝစ်၏ အသံက ကွင်းပြင်ကျယ် တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေဟာ ပုံမှန် ဆုပေးစနစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်မယ်။ နယ်မြေအတွက် အကျိုးပြုသူတိုင်းဟာ ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိလိမ့်မယ်!"

ဤကြေညာချက်က ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံးကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူပွက်သွားစေခဲ့သည်၊ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။ မိမိ၏ လူတန်းစားအဆင့်အတန်းကို ပြောင်းလဲခြင်းသည် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် တိုက်ယူနိုင်သော လက်တွေ့ဘဝတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေရဲ့ ကြီးပွားတိုးတက်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြစို့!" လူးဝစ် က သူ၏ ဖန်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အရက်များက မီးပုံကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး မီးရောင်အလွှာလေးတစ်ခုဖြင့် ရောယှက်နေသည်။

"ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြစို့!"

လူတိုင်းက ဖန်ခွက်များကို မြှောက်ကာ နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်အောင်ပွဲခံလိုက်ကြတော့သည်။