အခန်း ၂၅

အခန်း (၂၅)

စစ်ပွဲအပြီး စစ်မြေပြင်ရှင်းလင်းခြင်း

ရေခဲဘီလူးကြီးများ၏ ရုပ်အလောင်းများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲလဲကျနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများမှာ အသက်စွမ်းအား လုံးဝကင်းမဲ့နေကာ၊ လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

စစ်သည်များသည် စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရန် အလုပ်များနေကြပြီး၊ သူရဲကောင်းများသည် မိမိတို့ရဲဘော်များ၏ ဒဏ်ရာများကို ပြုစုပေးနေကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ လုံလောက်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိခိုက်သေဆုံးမှုမှာ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိပေ။ အများစုမှာ သာမန် ရေခဲကိုက်ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် ပွန်းပဲဒဏ်ရာ အနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို သယ်ဆောင်လာသော ဆေးဝါးများနှင့် ပတ်တီးများဖြင့် ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဆရာဝန်အချို့မှာလည်း အနီးနားတွင် အလုပ်များနေကြပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အအေးဓာတ် စိမ့်ဝင်မသွားစေရန်အတွက် ပတ်တီးများ စည်းပေးခြင်းနှင့် ပူနွေးသော ဆေးရည်များကို လိမ်းကျံပေးခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း၊ ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းနေသော ရေခဲဘီလူးကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည့် သူရဲကောင်းမှာမူ အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်တွင် သွေးများ ပေကျံနေကာ၊ သူ၏ သံချပ်ကာမှာ ဘီလူးကြီးကြောင့် ကြေမွပျက်စီးနေပြီး ရင်ဘတ်မှာလည်း နက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ဝင်နေခဲ့သည်။ သူ၏နံရိုးများ ကျိုးသွားခဲ့ပြီး အတွင်းကလီစာများပါ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားပုံရသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မလားဆိုသည်မှာ မရေရာလှပေ။

ဆရာဝန်သည် သူ၏ဘေးတွင် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ကာ—

"ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်လွန်းတယ်၊ သာမန်ကုသမှုနည်းလမ်းတွေနဲ့ သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်တော့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြသော သူရဲကောင်းများ၏ မျက်နှာများမှာ မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြသည်၊ ဤသူကား ၎င်းတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက် မဟုတ်ပါလား။

လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးကတင် အတူတကွ လက်တွဲတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် သေမင်းတံခါးဝ၌ လဲကျနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"သူ သေလို့မဖြစ်ဘူး။" လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ လူးဝစ်သည် အနီးနားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။

သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းမှ အစိမ်းရင့်ရောင် သလင်းကျောက် ဆေးပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ ၎င်းအထဲရှိ ဆေးရည်များက ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ယင်းကား ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနိုင်ပြီး အသည်းအသန် ဒဏ်ရာရရှိထားသူကိုပင် သေမင်းလက်မှ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော သက်စောင့်ဆေးရည်ပင် ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သော မှူးမတ်ကြီးများပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ဆေးရည်ကို အလွန်မြတ်နိုးကြပြီး မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည့် အခြေအနေမှလွဲ၍ အလွယ်တကူ အသုံးပြုလေ့မရှိကြပေ။

လူးဝစ်သည် အပိုစကားများ ထပ်မံပြောဆိုခြင်းမပြုဘဲ၊ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ချလိုက်ကာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော စစ်သည်၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဆေးရည်ကို ကိုယ်တိုင်တိုက်ကျွေးလိုက်တော့သည်။

ဆေးရည်များ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတစ်ခုက တဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခင်က အားနည်းနေခဲ့သော အသက်ရှူသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး၊ ဖြူဖျော့နေသော ပါးပြင်လေးပေါ်သို့ သွေးရောင်အနည်းငယ် ပြန်လည်လွှမ်းခြုံလာသည်။

သူ၏နိမ့်ဝင်နေသော ရင်ဘတ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ပွင့်ကားလာကာ၊ ကျိုးသွားသော အရိုးများက ပြန်လည်စေ့စပ်သွားပြီး၊ ပျက်စီးသွားသော အတွင်းကလီစာ တစ်ရှူးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော နှလုံးခုန်သံမှာလည်း ပြန်လည်ခွန်အားပြည့်ဝလာခဲ့သည်။ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ဤသူရဲကောင်းထံသို့ အသက်စွမ်းအား အရိပ်အယောင်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ့ရဲ့ အသက်ဘေးကတော့ လွတ်မြောက်သွားပါပြီ" ဟု ဆရာဝန်က စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်အထိ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းမွန်လာမလဲဆိုတာကတော့ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတော့မယ်။"

သူရဲကောင်းများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူးဝစ်ကို ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်မိကြသည်၊ လူးဝစ်အနေဖြင့် သာမန်သူရဲကောင်းတစ်ဦးအတွက် ဤမျှ အဖိုးတန်လှသော ဆေးရည်ကို သုံးစွဲလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့၏ လူးဝစ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုမှာ ထပ်မံ၍ တိုးတက်လာခဲ့ပြန်သည်၊

+၁၊ +၁၊ +၁...

"သခင်ကြီး..." လမ်းဘတ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်— "သူ့အတွက်နဲ့ ဒီလိုဆေးရည်မျိုးကို မဖြုန်းတီးခဲ့သင့်ပါဘူး။"

လူးဝစ်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"သူက ငါ့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပေးခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပေးခဲ့တာပဲ။ သူ့အတွက် သုံးစွဲလိုက်တာကို ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဖြုန်းတီးခြင်းလို့ ပြောနိုင်မှာလဲ။"

သူ၏အကြည့်များက ရှိနေသူအားလုံး၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏လေသံမှာ ပြတ်သားလှပေသည်။ "ငါ့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိတဲ့သူတွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ လွယ်လွယ်နဲ့ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူရဲကောင်းအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ခါးကိုမတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်လျက် သူရဲကောင်းအလေးပြုခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်၊ မည်သည့်စကားလုံးမျှ ထွက်ပေါ်မလာသော်လည်း မည်သည့်ကျိန်ဆိုချက်ထက်မဆို ပိုမိုခိုင်မာလှပေသည်။

အမှန်စင်စစ်တွင်မူ၊ လူးဝစ်သည်လည်း ထိုဆေးရည် ကုန်ဆုံးသွားခြင်းအတွက် နှမြောတသမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူ မြောက်ပိုင်းသို့ မထွက်ခွာမီ သူ၏ညီမဖြစ်သူက သူ့ထံသို့ တိတ်ဆိတ်ထည့်ပေးလိုက်သော အသက်ကယ်ဆေးရည် ဖြစ်ပြီး စစုပေါင်း သုံးပုလင်းသာ ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးတစ်ပုလင်းကို သတိလစ်နေသော ဆစ်ဖ်အား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဒုတိယမြောက်တစ်ပုလင်းကိုမူ ဤပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော သူရဲကောင်းအတွက် အသုံးပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ၊ သူ၏လက်ထဲတွင် နောက်ဆုံးတစ်ပုလင်းသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

ဤအရာကို တွေးတောမိရင်း၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ မနှမြောဘူးဟု ဆိုပါက လိမ်ညာခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ ဤအရာကား အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိသော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် သိမ်းဆည်းထားပါက အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် မိမိ၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း၊ သူ အသုံးပြုခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ နောင်တရခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ဆစ်ဖ်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ အနာဂတ်၏ တစ်နေ့နေ့တွင် အေးစက်လမင်း မျိုးနွယ်စု၏ မင်းသမီးလေးသည် တစ်စုံတစ်ခုသော တန်ဖိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်ကောင်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ထို့ပြင် ဤသူရဲကောင်းကို ကယ်တင်ခြင်းအားဖြင့်၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ၏ စစ်သည်များကို သူတို့၏ နယ်စားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို လွယ်လွယ်နှင့် စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနိုင်ခဲ့ကာ စည်းလုံးမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ နောက်ဆုံးတစ်ပုလင်းကိုတော့ ငါ့အတွက်ပဲ သိမ်းထားရတော့မယ်" လူးဝစ်သည် တီးတိုးရေရွတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ဆေးပုလင်းခွံကို သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် ကောင်းမှုကုသိုလ်များကို ဆုလာဘ်ပေးအပ်မည့် အစီအစဉ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လူးဝစ်သည် လူတိုင်း၏ရှေ့မှောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နယ်စားသခင်အနေဖြင့် ကောင်းမှုပြုခဲ့ကြသူတိုင်းကို ဆုလာဘ်များကို ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်တော့သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ချီမှုမှာ၊ ငါတို့ ရေခဲဘီလူးကြီး လေးကောင်ကို သုတ်သင်ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတိုင်းမှာ ကောင်းမှုတွေ ရှိကြတယ်!"

"အကယ်၍ အခြားသော နယ်စားသခင်တစ်ဦးဆိုရင်တော့၊ ကောင်းမှုတွေအတွက် ဆုလာဘ်ပေးပွဲ ကျင်းပပေးဖို့ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မတူဘူး၊ ကောင်းမှုရှိရင် ဆုလာဘ် ရှိရမယ်။" သူသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး၊ မိမိရှေ့မှောက်ရှိ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားကာ "ဒါပေမဲ့... အဟမ်း... မင်းတို့အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ — ငါက တကယ့်ကို ဆင်းရဲလွန်းလှတယ်။"

စစ်သည်များသည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ "ဖူးခနဲ" ဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ လူးဝစ်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ကာ "ဒါပေမဲ့လည်း၊ မင်းတို့မှာ ကောင်းမှုတွေ ရှိခဲ့တာဖြစ်လို့၊ အကျိုးကျေးဇူးတွေကတော့ သေချက်ပေါက် ရှိရမယ်။" သူ၏စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်အတူ၊ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများနှင့် လက်ခုပ်တီးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှပေသည်။ လတ်ဆတ်သော ငါးများ၊ အမဲလိုက်သားကောင်များ၊ ကောက်ပဲသီးနှံများနှင့် ရွှေဒင်္ဂါး အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျေမနပ်ဖြစ်မှု မပြသကြပေ။

အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လူးဝစ်အနေဖြင့် လုံလောက်စွာ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသောကြောင့်ပင်။ သူသည် ဟန်ပြကတိကဝတ်များသာ ပေးတတ်သော နယ်စားသခင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏စစ်သည်များကို အသက်ကယ်တင်ရန် ဆန္ဒရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဘဏ္ဍာရေး ကျပ်တည်းနေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်ပင်၊ ၎င်းတို့ သွေးမြေကျ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြပြီးနောက် ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ရန်အတွက် မိမိတွင်ရှိသမျှကို ပေးဆောင်ရန် အသင့်ရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင်၊ အခြားသော နယ်စားသခင် အများစုမှာမူ တခြားမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် သားရဲကြီးများကို သွားရောက်နှိမ်နင်းသည့် စစ်ချီမှုများအတွက် စစ်သည်များ သို့မဟုတ် သူရဲကောင်းများကို မည်သည့်ဆုလာဘ်မျှ ပေးအပ်လေ့မရှိကြပေ။

တိုက်ပွဲဝင်ပြီးနောက် စခန်းသို့ ပြန်လည်အနားယူခွင့်ရခြင်းကိုပင် ကြီးမားလှသော ကရုဏာတော်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

သို့သော် လူးဝစ်ကမူ မတူညီပေ။ သူတို့၏ နယ်စားသခင်သည် ကိုယ်တိုင်ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ၊ ၎င်းတို့၏ ကောင်းမှုများကို အသိအမှတ်ပြုပေးပြီး၊ အနာဂတ်တွင် ပိုမိုများပြားသော ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်မည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဤအရာကား ၎င်းတို့ အလေးအနက်ဆုံး ထားရှိသောအရာ ဖြစ်ပေသည်။

"သခင်ကြီးအတွက် အမှုထမ်းရခြင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ယူမှုပါပဲ!"

"နဂါးဘိုးဘေးက ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေကို ကောင်းချီးပေးပါစေ!"

စစ်သည်များနှင့် သူရဲကောင်းများ အားလုံးမှာ မည်သည့်ညည်းတွားမှုမျှ မရှိကြဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုကိုသာ ခံစားနေကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤရိုးရှင်းသော ဆုလာဘ်ကို ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်ကြပြီး၊ မျက်နှာများပေါ်တွင် ကျေနပ်လှသော အပြုံးများကို ဆင်မြန်းထားကြတော့သည်။

ရေခဲဘီလူးကြီးများ၏ ရုပ်အလောင်းများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်နည်း ဟူသည်မှာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် စားနပ်ရိက္ခာ လွန်စွာရှားပါးလှသဖြင့်၊ အသားတစ်ဖတ်စီတိုင်းမှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှပေသည်၊ အကယ်၍ သာမန်အမဲလိုက်သားကောင်သာ ဖြစ်ပါက ကြာမြင့်စွာကတည်းက အရေခွံဆွတ်ကာ အသားဖျဉ်းပြီးနောက် မှိုင်းတိုက်ခန်းသို့ ပို့ဆောင်၍ အသားခြောက်အဖြစ် ပြုလုပ်ပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရေခဲဘီလူးကြီးများဟူသည်မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူသားပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါများ ဖြစ်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

လူးဝစ်သည် ထိုကြီးမားလှသော ရုပ်အလောင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ပြင်၊ ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေတွင် ရိက္ခာပစ္စည်းများ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ဝမ်းဖြည့်ရမည့် အခြေအနေသို့မူ မရောက်ရှိသေးပေ။

"ဒါတွေကို မစားကြနဲ့၊ စီမံဖန်တီးဖို့အတွက် အားလုံးကို ပြန်သယ်ဆောင်သွားကြမယ်" ဟု သူက ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူရဲကောင်းများမှာ မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိကြပေ၊ ၎င်းတို့၏ နယ်စားသခင်သည် အမြဲတမ်း စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ရုပ်အလောင်းများကို စွန့်ပစ်လိုက်ပါက အလွန်တရာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤရေခဲဘီလူးကြီးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြီးမားလှသော အအေးဓာတ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပြီး၊ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့၏ အသားနှင့် သွေးများထဲတွင် ထူးခြားသော အာဟာရဓာတ်များ ကြွယ်ဝစွာ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအရာကို တွေးတောမိရင်း၊ လူးဝစ်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အတွေးသစ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"ငါတို့ ဒါတွေကို စားလို့မရတာဖြစ်လို့၊ အကောင်းဆုံး အသုံးချကြတာပေါ့၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးအတွက် မြေဩဇာအဖြစ် ပြုလုပ်လို့ရတာပဲ။"

"မြေဩဇာ ဟုတ်လား။" လမ်းဘတ်သည် ခဏမျှ မှင်သက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤအရာကား အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော စံပြစိတ်ကူးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်၊ ဘီလူးကြီးများ၏ အသားထဲတွင် မှော်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်နေသဖြင့်၊ စနစ်တကျ ပြုပြင်ဖန်တီးနိုင်ပါက ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေ၏ စိမ့်ဆိုးလှသော မြေဆီလွှာကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေကို ပြန်သယ်သွားပြီး၊ ပြုပြင်ဖန်တီးဖို့အတွက် စိုက်ပျိုးရေးအရာရှိ မစ်ခ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်စမ်း။"

ဤသို့ဖြင့်၊ စစ်သည်များသည် စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းကာ၊ ဘီလူးကြီးများ၏ ရုပ်အလောင်းများကို ယာယီသစ်သားစင်များပေါ်သို့ တင်ဆောင်လျက် မြင်းများဖြင့် ကတ္တီပါဒီရေလှိုင်း နယ်မြေဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်သယ်ယူခဲ့ကြတော့သည်။