အခန်း ၂၇

အခန်း (၂၇)

ဆစ်ဖ် နိုးထလာခြင်း

သူမ၏ အသိစိတ်မှာ ပရမ်းပတာဖြစ်မှုနှင့် လက်တွေ့ဘဝကြားတွင် လွင့်မျောနေခဲ့ပြီး၊ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကာမှ ရေပြင်ထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ဆွဲတင်ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဆစ်ဖ်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ၊ မှုန်ဝါးနေသော အမြင်အာရုံမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာသည်မှာ စိမ်းသက်လှသော သစ်သားမျက်နှာကြက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လေထုထဲတွင်မူ မီးခိုးနှင့် မီးတောက်တို့၏ ဖျော့တော့သော ရနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နွေးထွေးလှသော အိပ်ရာခင်းများဖြင့် ပတ်ခြုံထားပြီး၊ သူမ၏ အရေပြားက ထိုသက်တောင့်သက်သာရှိလှသော အပူချိန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

မသိစိတ်အရ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်လိုစိတ်ကြောင့် သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်မိသည်။

ဤနေရာကား သစ်သားအိမ်ခန်းငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်၊ နံရံများနှင့် ထုတ်တန်းများမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း သပ်ရပ်လှကာ၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သစ်သားစာပွဲနှင့် ကုလားထိုင်အနည်းငယ် ရှိပြီး၊ မီးလင်းဖိုထဲတွင်မူ နွေးထွေးသော အလင်းတန်းများဖြင့် မီးပုံက လောင်ကျွမ်းနေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ချုပ်နှောင်ထားသည့် သံခြေကျင်းလက်ထိပ်များ မရှိသလို၊ ထင်ရှားလှသော လက်နက်များလည်း မတွေ့ရှိရပေ။

ဆစ်ဖ်သည် ကိုယ်ကို လှည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မည်သို့မျှ နာခံခြင်းမရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူမသည် လွန်စွာ အားနည်းနေသဖြင့် သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန်ပင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

"ကျက်သရေတုံးလိုက်တာ! ဒီခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝ လှုပ်လို့မရပါလား!"

ဤအရာက သူမ၏ နှလုံးသားကို လေးနက်စွာ နစ်မြုပ်သွားစေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ၊ ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းလှသော အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များက ဒီရေအလား တိုးဝင်လာခဲ့တော့သည်။

အေးစက်လမင်း မျိုးနွယ်စု၏ ပျက်စီးခြင်း ဘေးအန္တရာယ်။

သူမ၏ မောင်နှမများနှင့် မိဘများအားလုံးမှာ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းစွာ သေဆုံးခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးရင်း သူမ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အကိုဖြစ်သူမှာ ရန်သူများနှင့်အတူ သေဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။

သူမ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်မိရာ၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများက သူမအား လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်၊ ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုက သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားသည့်အလား ခံစားရသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ ငါ အသက်ရှင်နေသေးတယ်၊ ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲပဲ!"

သူမသည် သွားကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ကာ၊ မျက်လုံးများထဲမှ ပူစပ်စပ် ဝေဒနာကို အောင့်အီးရင်း၊ မိမိ၏ စစိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင်၊ သစ်သားတံခါးကြီးမှာ "ကျွိ" ဟူသော မြည်သံနှင့်အတူ ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။

ဆစ်ဖ်သည် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ပြူးကျယ် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး တံခါးဝဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူမသည် စိမ်းသက်လှသော စစ်သည်များ၊ မှူးမတ်များ သို့မဟုတ် သူမ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသော လူသတ်သမားများကို တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဝင်ရောက်လာသူမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ရှိနေပြီး အသက်လေးဆယ်ကျော်ခန့် ရှိပုံရသော ပိန်လှီသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် ရိုးရှင်းသော ဖျင်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်နှင့် ရေနွေးတစ်ခွက် တင်ဆောင်ထားသော လင်ဗန်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လာခဲ့ကာ၊ ထွက်ပေါ်လာသော အခိုးအငွေ့များက အစားအစာ၏ ဖျော့တော့သော ရနံ့ကို သယ်ဆောင်နေသည်။

ဆစ်ဖ် သတိရလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အံ့အားသင့်မှုများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားကာ "အိုး... မင်း နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပဲ။ မင်းရဲ့ အသက်စွမ်းအားက တကယ့်ကို ခိုင်မာလှတာပဲ ကလေးရယ်" ဟု ဆိုသည်။

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးသည် ဆစ်ဖ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို ညင်သာစွာ မြှင့်တင်ပေးပြီး နူးညံ့လှသော ခေါင်းအုံးပေါ်သို့ မှီထားစေလိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် ရေနွေးခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ဆစ်ဖ်၏ နှုတ်ခမ်းဝဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မတင်ပေးရင်း ညင်သာသော လေသံဖြင့် "မင်းရဲ့ လည်ချောင်းကို စိုစွတ်သွားအောင် ပထမဆုံး ရေနည်းနည်း အရင်သောက်လိုက်ဦး။ မင်း သတိလစ်နေတာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ" ဟု ဆိုသည်။

ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက်၊ ဆစ်ဖ်သည် နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ဟပေးလိုက်ရာ၊ အမျိုးသမီးက ခွက်နှုတ်ခမ်းဝကို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ကပ်ပေးလိုက်သည်။

ပူနွေးသော ရေများက သူမ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဝင်သွားခဲ့သဖြင့်၊ သူမ၏ လည်ချောင်းအတွင်းရှိ ပူလောင်လှသော ဝေဒနာမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာ ရရှိသွားခဲ့သည်။

ဆစ်ဖ်သည် မသိစိတ်အရ ညင်သာစွာ မျိုချလိုက်မိပြီး၊ ရေ၏ အာဟာရဓာတ် အားဖြည့်မှုအောက်တွင် သူမ၏ အသိစိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြည်လင်လာခဲ့သည်။

"ဖြည်းဖြည်းသောက်ပါ၊ မလောနဲ့ဦး" အမျိုးသမီးက စိတ်မကောင်းခြင်း အရိပ်အယောင်များဖြင့် ညင်သာစွာ ဆိုသည်။ "သနားစရာ ကလေးငယ်လေးပဲ၊ မင်း ဒုက္ခတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရပုံရတယ်..."

ဆစ်ဖ်၏ မျက်တောင်လေးများ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဆံနက်ရှိုင်းရာတွင် အမှောင်ထု ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် အမျိုးသမီး၏ စကားကို မည်သို့မျှ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"အကယ်၍ နယ်စားသခင်ကြီးက လူတွေလွှတ်ပြီး မင်းကို မကယ်တင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ မင်း တောရိုင်းသားရဲတွေရဲ့ ကိုက်ခဲဝါးမျိုခြင်းကို ခံရလောက်ပြီ!" အမျိုးသမီးသည် ဆစ်ဖ်၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေတော့သည်။

ဤအရာကို ကြားရသောအခါ၊ ဆစ်ဖ်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်မိပြီး၊ သူမ၏ လက်ထိပ်လေးများက တိတ်တဆိတ် တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။

"နယ်စားသခင် ဟုတ်လား။"

"တောင်ပိုင်းက မှူးမတ်တစ်ယောက်လား?!"

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သတိကြီးစွာ ထားရှိမှုများ မြင့်တက်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ တည်ငြိမ်ခြင်းကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကို သတိမပြုမိဘဲ ဆက်လက်၍ စကားများနေတော့သည်။ "မကြောက်ပါနဲ့။ ငါတို့ရဲ့ နယ်စားသခင်ကြီးက ငယ်ရွယ်ပေမဲ့လည်း၊ သူက လွန်စွာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂရုဏာတရား ကြီးမားလှတယ်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ပြည်သူတွေကို ကြည့်ရက်သူ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်း ဒါကို သိမှာမဟုတ်ဘူးမလား။ သူက ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ကျွန်တွေကိုတောင် ကယ်တင်ပေးတတ်ပြီး၊ ငါတို့လို ဒုက္ခသည်တွေလည်း သူ့ထံကနေ များစွာသော စောင့်ရှောက်မှုတွေကို ရရှိထားကြတာ။"

သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း၊ ဆစ်ဖ်မှာမူ ပိုမို၍ စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် တောင်ပိုင်းလူရိုင်းများ၏ မှူးမတ်တစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား!

သူမ ငယ်စဉ်ကတည်းက၊ အင်ပါယာနှင့် ပတ်သက်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကောလာဟလများကို ကြားဖူးခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ပါးနပ်လှသော ကျူးကျော်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အားလုံးမှာ သွေးအေးရက်စက်ကြကာ၊ အားနည်းသူများကို လိမ်ညာလှည့်ဖြားရန် စကားလုံးများကို အသုံးပြုတတ်ကြပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ရက်စက်စွာ ဝါးမျိုဖျက်ဆီးပစ်တတ်ကြသည်။

ယခုအခါ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဆစ်ဖ်အား ပိုမို၍ ထိတ်လန့်စိုးရိမ်သွားစေသည်။

ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့်၊ သူမသည် မိမိ၏ စစ်မှန်သော မမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အဆင့်အတန်းကို အခြားတစ်ဖက်အား လုံးဝ သိရှိခွင့်ပေး၍ မဖြစ်ပေ။

သူမ၏ မိသားစုမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အေးစက်လမင်း မျိုးနွယ်စု၏ မင်းသမီးဟူသော သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ကြီးမားလှသော တန်ဖိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

အာဏာရှိသူများအတွက်ဆိုလျှင်၊ သူမသည် အလွန်အသုံးဝင်လှသော နိုင်ငံရေး အကျိုးအမြတ် လဲလှယ်ရေး နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းက သူမအား အင်ပါယာ နန်းတော်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ကာ မည်သည့်မှူးမတ်ကြီးများ၏ အပျော်ဖတ် ကစားစရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ပင် ပြုလုပ်ခြင်း ခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။

ဆစ်ဖ်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာမျိုးကို မမည်သည့်အခါမျှ လက်မခံနိုင်ပါချေ။

ဒါဆိုရင်... ယခုအခါ သူမ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။

သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့ပြီး၊ နှလုံးသားမှာလည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် ဒိန်းဒိန်းတိုး ခုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

"တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးရမလား။"

ဆစ်ဖ်သည် ဤစိတ်ကူးကို လျင်မြန်စွာ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ရှိတွင် လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိသေးသလို၊ ထို့ပြင် သူမအနေဖြင့် ဤနေရာ၏ မြေပြင်အနေအထားကိုလည်း လုံးဝ သိရှိထားခြင်း မရှိပေ။

ဇွတ်တရိုး ထွက်ပြေးခြင်းက လမ်းခရီးတွင် သေဆုံးသွားစေရန် ဖြစ်စေလိမ့်မည် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ဖမ်းဆီးခြင်း ခံရကာ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုသို့ဖြစ်ပါက သူမ၏ အခြေအနေမှာ ပိုမို၍ ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။

"ဟန်ဆောင် နာခံရမလား။"

ဤအရာကား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူမသည် ပထမဦးစွာ ကောင်းမွန်စွာ နာခံဟန်ဆောင်ကာ၊ ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက်၊ ထွက်ပြေးရန်အတွက် သင့်တော်သော အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရာတွင်၊ သူမ သတိကြီးစွာ ထားရမည် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အဆင့်အတန်းကို အခြားတစ်ဖက်အား မသိရှိစေရသလို၊ မိမိ၏ ထွက်ပြေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ရိပ်မိခွင့် ပေး၍ မဖြစ်ပေ။

သေချာတာပေါ့၊ အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကတော့ ဤ "နယ်စားသခင်" က တကယ်ပဲ မည်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလဲဆိုတာကို စုံစမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး ပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် ဂရုဏာတရား ကြီးမားလှသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပါက၊ သူမအနေဖြင့် အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်သာ ဟန်ပြကြင်နာတတ်ပြီး အတွင်းစိတ်၌မူ တူညီစွာ သွေးအေးရက်စက်တတ်သူ ဖြစ်ပါက၊ သူမအနေဖြင့် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရပေလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမအနေဖြင့် သေမင်းကို ထိုင်၍ စောင့်ဆိုင်းနေ၍ မဖြစ်ပါချေ။

သူမ အတွေးနက်နေစဉ်မှာပင်၊ တံခါးအပြင်ဘက်ဆီမှ ခြေသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ကင်းစောင့်၏ ကြေညာသံလည်း အတူတကွ ပါဝင်လာခဲ့သည်။ "နယ်စားသခင်ကြီး ရောက်ရှိလာပါပြီ။"

ဆစ်ဖ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မသိစိတ်အရ တင်းကျပ်သွားခဲ့ပြီး၊ အိပ်ရာခင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အသက်ကို အောင့်ထားလိုက်မိသည်။

သူမသည် မျက်နှာတွင် အဆီများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ရမ္မက်ကြီးသော မျက်လုံးများ ရှိကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပြင်းထန်လှသော အမွှေးနံ့သာများ နံစော်နေမည့် အင်ပါယာ မှူးမတ်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူမသည် လာမည့် မြင်ကွင်းကို သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန်ပင် ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားတစ်ဖက်က သူမအား နှိမ့်ချစော်ကားလာပါက၊ သူမသည် ဟန်ဆောင်နာခံပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ တံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ လက်တွေ့ဘဝက သူမ၏ မျှော်မှန်းချက်များအားလုံးကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဝင်ရောက်လာသူကား ဆံနွယ်နက်များ ရှိပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်သာ ရှိပုံရပြီး၊ ခါးကို မတ်မတ် ထားရှိကာ သပ်ရပ်၍ ခန့်ညားလှသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည်၊ လွန်စွာ ခမ်းနားထည်ဝါလွန်းခြင်း မရှိသလို စုတ်ပြတ်ခြင်းလည်း မရှိဘဲ အရာအားလုံးက အနေတော်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ့ထံတွင် ပြင်းထန်စူးရှလှသော အမွှေးနံ့သာနံများ မရှိသလို၊ ကြီးကျယ်လှသော ရွှေလက်ဝတ်ရတနာများ မရှိပေ၊ ထို့ပြင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးဆာနေခြင်းတို့၏ အငွေ့အသက်များလည်း လုံးဝ မရှိဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှု တစ်ခုကိုသာ သယ်ဆောင်ထားသည်။

သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် စူးစိုက်အကဲခတ်မှုများ ပါဝင်နေသော်လည်း၊ ၎င်းက အထက်စီးမှ နှိမ့်ချကြည့်ရှုသော အထင်သေးမှုမျိုး မဟုတ်ပေ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ညင်သာမှု အရိပ်အယောင်ပင် ပါဝင်နေသေးသည်လော။

ဆစ်ဖ် ခဏမျှ မှင်သက်အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

"ဒါ... ဒါက သံမဏိသွေး အင်ပါယာရဲ့ မှူးမတ်တစ်ယောက် ဟုတ်လား။"

ဤအရာကား သူမ ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်ကြားလာခဲ့ရသော သွန်သင်မှုများနှင့် လုံးဝ ဖီဆန်ဆန့်ကျင်နေပေသည်။

သူမ၏ နားလည်မှုအရ၊ အင်ပါယာ၏ မှူးမတ်များဟူသည်မှာ ဝဖြိုးပြီး လောဘကြီးလှသော အသုံးမကျသူများ သို့မဟုတ် သွေးအေးလှသော လူသတ်သမားများသာ ဖြစ်ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် သွေးဆာကြကာ၊ ထောင်လွှားစော်ကားတတ်ကြပြီး မြောက်ပိုင်း မျိုးနွယ်စုများကို တိရစ္ဆာန်များအလား သဘောထားတတ်ကြသည်။

သို့သော် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်မှာမူ၊ မမည်သို့ပင် ကြည့်ရှုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုးနှင့် လုံးဝ တူညီခြင်း မရှိပါချေ။

သို့သော်လည်း သူမ လျင်မြန်စွာ သတိပြန်လည်လာခဲ့ပြီး၊ နှလုံးသားထဲတွင် အန္တရာယ် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံများ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟီးသွားခဲ့သည်။

"အပေါ်ယံ မျက်နှာထားတွေကြောင့် လှည့်စားခြင်း မခံရစေနဲ့!"

ဤသူသည် အခြားသော တောင်ပိုင်းလူရိုင်းများထက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ဟန်ဆောင်ရာတွင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က သန့်ရှင်းပြီး အမူအရာက ခန့်ညားသော်လည်း၊ ယင်းက သူ့တွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှု သို့မဟုတ် လှည့်ကွက်အကွက်အကွင်းများ မရှိကြောင်း အာမမခံနိုင်ပါချေ။

ထို့ကြောင့်၊ သူမ ပိုမို၍ပင် သတိကြီးစွာ ထားရပေလိမ့်မည်။

ဆစ်ဖ်သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ သံသယများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ မျက်တောင်များကို နှိမ့်ချကာ၊ မိမိ၏ စိတ်ကူးအတွေးများကို လုံးဝ ဖော်ပြခြင်းမပြုဘဲ အခြားတစ်ဖက်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေတော့သည်။