အခန်း ၄၂၀

အခန်း (၄၂၀) ရန်သူ ရောက်ရှိလာပြီ

"ရှင်က တကယ်ပဲ လူဆိုးမဟုတ်ဘူးလား..."

ရှာရွှယ်က မေးလိုက်ရင်း ချန်ဖုန်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

သူမတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဟွာရှလူမျိုးများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ချန်ဖုန်းအပေါ် သူမ သိပ်ပြီး ရန်လိုမှု မခံစားရချေ။

"ထားလိုက်ပါတော့... အဲဒီလူတွေက ငါ့ကို လိမ်သွားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

သူမ၏ အကြည့်များက ချူရှီယိုအပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်သွားချိန်တွင် သူမ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေ၏။

"ရှီယို... နင့်ရဲ့ အရင် အဝတ်အစားတွေက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ..."

စောစောက ရှာရွှယ်မှာ သူမ၏ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်း၏ လုံခြုံရေးအတွက် အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့သဖြင့် တစ်ဖက်လူ ဘာဝတ်ထားသည်ကိုပင် သူမ ဂရုမစိုက်မိခဲ့ချေ။

"ငါ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီ..."

ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူမလည်း အဝတ်အစား လဲသင့်တာပေါ့... နောက်ပြီး သူမက သိသိသာသာကို အရမ်းလှတဲ့ အလှလေးလေ... သူမက ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားရမှာလဲ..."

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပိုရှိနိုင်လျက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နှိမ့်ချနေရမှာလဲ…”

ချူရှီယို၏ လက်ရှိ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွင် မိမိကိုယ်ကို အထင်သေးသော အားငယ်စိတ်အချို့ ရှိနေကြောင်းကို သူ ခန့်မှန်းသိရှိနိုင်ပေ၏။

ဤသည်က သူမ၏ အနာဂတ် လူမှုဆက်ဆံရေးများကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေရုံသာမက သူမ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

"ရှင်က ဘာသိလို့လဲ..."

ရှာရွှယ်မှာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားလေ၏။

ပြောရမည်ဆိုလျှင်...ချူရှီယိုသည် ယခုအခါတွင် တကယ်ကို အလွန် လှပနေပေသည်။ မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမ၏ အလှအပကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရ၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ ချူရှီယိုအတွက် အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။

"ရှီယိုရဲ့ စရိုက်က သူမကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ရှင် သိလား... သူမက သေသေချာချာ ဝတ်စားပြင်ဆင်ထားရင် ဘယ်နှယောက်လောက်က သူမကို မျက်စိကျနေမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ..."

"ဒီနေရာက မဟာလင်းယုန်နိုင်ငံလေ... ဟွာရှနိုင်ငံ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မတို့က ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်းပဲ... ဒုက္ခရောက်တဲ့အခါ ကူညီပေးမယ့်သူ ဘယ်သူမှ ရှာလို့မရနိုင်ဘူး..."

"ရှီယိုက အရမ်း လှတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူးလို့ ရှင် ထင်နေတာလား... ဒါပေမဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုဖို့အတွက် သူမရဲ့ အပြင်ပန်းကို ဖုံးကွယ်ထားရတာလေ..."

"ရှာရွှယ်..."

ချူရှီယိုက သူမ၏ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်း၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်၏။ တစ်ဖက်လူအား ဒေါသမထွက်စေရန် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှာရွှယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက သူမရဲ့ ပထွေးဖြစ်သူက ရှီယိုရဲ့ အလှကို တပ်မက်ပြီး သူမအပေါ် မသင့်လျော်တာတစ်ခုခု လုပ်ချင်ခဲ့တာ..."

“ရှီယိုက ဒေါသတကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ပြီး အိမ်ကနေ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့တာလေ…”

"တကယ်လို့ အလားတူ အခြေအနေမျိုး ထပ်ဖြစ်လာရင် သူမကို ဘယ်သူ ကာကွယ်ပေးမလဲဆိုတာ ရှင် စဉ်းစားပြီးပြီလား..."

ချန်ဖုန်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

ချူရှီယို၌ ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးသမီးများမှာ အလွန် စွမ်းဆောင်နိုင်သူများ သို့မဟုတ် ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများသာ ဖြစ်ကြပြီး သူကိုယ်တိုင် ဤကဲ့သို့သောအရာကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

ချန်ဖုန်းက ချူရှီယိုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဟွာရှနိုင်ငံကို ပြန်သွားဖို့ စဉ်းစားဖူးလား... အဲဒီမှာ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို ငါ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်..."

"မင်းရဲ့ အလုပ်အပါအဝင် အရာအားလုံးကို ငါ စီစဉ်ပေးနိုင်တယ်... မင်းရဲ့ ဘဝတစ်သက်တာလုံး စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုစေရဘူးလို့ ငါ အာမခံပါတယ်..."

"ဟင်..."

ချူရှီယိုက သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။

ဘယ်လို ပြန်ဖြေရမလဲဆိုတာ သူမ မသိတော့ချေ။

"ရှင်က အဲဒီလောက်တောင် အံ့သြဖို့ကောင်းနေတာလား..."

ရှာရွှယ်က သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ငွေကြေးပူပန်မှုများမှ ကင်းလွတ်သော ဘဝတစ်ခု နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ယွမ်နှစ်သန်း သို့မဟုတ် သုံးသန်းခန့် လိုအပ်ပေမည်။

ပြီးတော့ ဒါက သာမန် သုံးစွဲမှုအတွက်သာ ဖြစ်လေ၏။

အကယ်၍ အဆင့်မြင့် သုံးစွဲမှုဖြစ်ပြီး ဇိမ်ခံကားတစ်စီးနှင့် အိမ်ကြီးတစ်လုံး ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာ ကုန်ကျပေလိမ့်မည်။

သူမရှေ့ရှိ ဤလူက အရမ်း ချမ်းသာနေလို့လား။

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူမအတွက်ကြောင့်... တကယ်လို့ မင်း ဟွာရှနိုင်ငံကို ပြန်သွားချင်တယ်ဆိုရင် မင်းကိုလည်း အလုပ်ကောင်းကောင်း တစ်ခု မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ပါတယ်... မင်း စဉ်းစားကြည့်လို့ ရတယ်နော်..."

"တကယ်လား..."

ရှာရွှယ်မှာ အနည်းငယ် သွေးဆောင်ခံလိုက်ရပုံ ပေါ်ပေသည်။

သူမ၏ အခြေအနေမှာ ချူရှီယိုနှင့် မတူဘဲ သူမက မဟာလင်းယုန်နိုင်ငံ သို့ အလုပ်လုပ်ရန် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤနေရာရှိ သူမ၏ အလုပ်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူမ ဘယ်သောအခါမှ သိပ်ပြီး မကျေနပ်ခဲ့ချေ။

ချူရှီယို၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသာ မရှိခဲ့ပါက သူမသည် ဟွာရှနိုင်ငံသို့ ပြန်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဖုန်း တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်မှောင်များ ရုတ်တရက် ကြုတ်သွားလေ၏။

"ပြေး..."

သူက ချူရှီယိုကို ဆွဲခေါ်ကာ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဟေ့... ရှင်တို့က ဘာလို့ ပြေးတာလဲ..."

ရှာရွှယ် လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ပေ၏။

သူမက သူ့ကို လိုက်မီချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှပင် မပြေးရသေးမီမှာပင် ချန်ဖုန်းသည် သူမအား မီတာ ငါးဆယ်ကျော် အနောက်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့လေပြီ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့က ပိုပို၍ ဝေးကွာသွားကြပြီး အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ဖြစ်လေ၏။

"ကျစ်... သူက ရှီယိုအပေါ် တစ်ခုခုများ ကြံစည်နေတာလား..." ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှာရွှယ်က ချန်ဖုန်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း မရှိချေ။ စကားအနည်းငယ်မျှ ပြောရုံဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို လူကောင်းဟု အပြည့်အဝ မှတ်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှီယိုက ယခုအခါတွင် အလွန်လှပစွာ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားရာ မည်သည့် အမျိုးသားမဆို သူမကို ဆွဲဆောင်ခံရမည် ဖြစ်လေ၏။

“ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…”

သူမ စိုးရိမ်ပူပန်လာချိန်မှာပင် ရှာရွှယ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လူရိပ်အချို့ ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

၎င်းတို့မှာ ယခင်က သူမ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော လူအုပ်စုပင် ဖြစ်၏။

တော်ဝင်စစ်တပ်က လူတွေ။

"လိုက်စမ်း..."

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမျိုးသားက ရှာရွှယ်အား ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လိုက်သွားလေသည်။

၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းအရဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ရှာရွှယ် မတိုင်မီ ရောက်ရှိသင့်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ အဇူရာနန်းတော်သခင် ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့က မပေါ့ဆရဲဘဲ အဝေးမှနေ၍သာ ချောင်းမြောင်းနေနိုင်ခဲ့ပေ၏။

အကူအညီများ ရောက်လာပြီးမှသာ သူတို့ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"သူဌေး... ခုနက အမျိုးသမီးက..."

"ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က အဇူရာနန်းတော်သခင်ပဲ... အဲဒီအမျိုးသမီးက အဇူရာနန်းတော်သခင်နဲ့ ရင်းနှီးပုံမရဘူး... ဒါကြောင့် သူမအပေါ် အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုဘူး..."

"တခြားလူတွေကို ဆက်သွယ်ပြီး ဒီကို မြန်မြန်လာခိုင်းလိုက်... အဇူရာနန်းတော်သခင်က ဒဏ်ရာရနေရင်တောင် မပေါ့ဆသင့်ဘူး..."

"နားလည်ပါပြီ..."

လူတစ်စုက ချန်ဖုန်း နောက်သို့ လိုက်နေချိန်တွင်...

ရှာရွှယ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေပြီ။

‘ငါ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားတာလား…’

‘ဒီလူတွေက ငါ့နောက်ကို လိုက်ရင်း ချန်ဖုန်းရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့သွားကြတာလား…’

‘အကယ်၍ ချန်ဖုန်းက လူဆိုးမဟုတ်ဘဲ တော်ဝင်စစ်တပ်ကလို့ ဆိုလာတဲ့ ဒီလူတွေကသာ လူဆိုးတွေဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်... ငါက ချန်ဖုန်းနဲ့ ချူရှီယိုကို ဒုက္ခပေးတဲ့သူ ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်လား…’ ဒီအကြောင်းကို တွေးမိပြီး...ရှာရွှယ်၏ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့၏။

…….

ထိုအချိန်မှာတော့...

ချန်ဖုန်းက ချူရှီယိုကို ရုတ်တရက် ဆွဲကိုင်ကာ ဘေးဘက်သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ရှောင်လိုက်လေသည်။

"ဒိုင်း..."

ထိုခဏ၌ သူ ယခုလေးတင် ခြေချခဲ့သော နေရာကို ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က လာမှန်သွားခဲ့ပေ၏။

အကယ်၍ တစ်စက္ကန့်လေးသာ နောက်ကျသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်...

ကျည်ဆန်က သူ၏ ဒူးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားပေလိမ့်မည်။

"ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း..."

အဝေးရှိ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံပေါ်တွင်။

စနိုက်ပါသမားတစ်ဦး၏ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပေ၏။

တစ်ဖက်လူက အကျပ်အတည်းကို ကြိုတင်ခံစားသိရှိပြီး ကြိုတင်ခန့်မှန်းမှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အဇူရာနန်းတော်သခင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပေ၏။

ယခုအခါတွင် သူ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့နေရပြီဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူသည် သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကိုင်တွယ်ရခက်ခဲကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သေနတ်သံက ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကုန်ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနေရာမှာ လူစည်ကားသော နေရာမဟုတ်ဘဲ လမ်းပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများ သိပ်မရှိလှချေ။

ရှေ့တွင် အစောင့်များရှိနေကြောင်း ချန်ဖုန်း သိရှိထားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒဏ်ရာများမှာလည်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးသဖြင့် ချူရှီယိုနှင့်အတူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူက ဘေးအိမ်ရှိ ပိတ်ထားသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ

သူက တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်၏။

ထို့နောက် ချူရှီယိုနှင့်အတူ အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဒါကို ဝတ်ထားလိုက်..."

ချန်ဖုန်းက သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

အဝတ်အထည်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးနေသော်လည်း ကျည်ဆန်များကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနေသေး၏။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ..."

ချူရှီယိုမှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ရီနေခဲ့ပေသည်။

သူမသည် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသလို သေနတ်သံကိုပင် တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

သူမအတွက်တော့ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သေမင်းနှင့် ပွတ်ကာသီကာ လွတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"ငါ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ... မင်း အဆင်ပြေမှာပါ..."

ချန်ဖုန်းက သူမ၏ အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို အလျင်အမြန် ကူညီဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

အက်ဒွပ်၏ လူများက သူ့ကို လာရောက်ရှာဖွေမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့က အဇူရာနန်းတော်မတိုင်မီ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ချူရှီယိုက သူ့အနီးသို့ ပိုမိုတိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ရှာရွှယ် အဆင်ပြေပါ့မလား..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... အဲဒီလူတွေက ငါ့ကို လာရှာတာပါ... မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို သူတို့ ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..." ဟု ပြောရင်း ချန်ဖုန်းက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချန်ဖုန်းက ချူရှီယို ပုန်းအောင်းရန်အတွက် ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေပေးပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း ဒီမှာပဲ နေပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်... အပြင်ကလူတွေကို ငါ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်..."

"ဒီကိစ္စပြီးသွားရင်... ငါနဲ့အတူ ဟွာရှနိုင်ငံကို ပြန်လိုက်ခဲ့ပါ..."

"အင်း..."

ချူရှီယိုက လိမ္မာစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်လေတော့သည်။