← Chapters

အခန်း ၄၂၅

Vol. 43 Ch. 425

အခန်း ၄၂၅

Vol. 43 Ch. 425

အခန်း (၄၂၅) အက်ဒွပ်၏ သေဆုံးခြင်း

"ဒါကို ဘယ်သူလုပ်တာလဲ… ဘယ်ခွေးကောင်က ဒါကို လုပ်တာလဲ"

အက်ဒွပ်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့၏။

ခေါင်းတလားမှာ သူ့အတွက် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သူက ဘေးနားရှိ လက်အောက်ငယ်သားကို ဆွဲယူကာ ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာတွေ အတိအကျ ဖြစ်နေတာလဲ ပြောစမ်း"

"ကျွန်တော်… ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး… ကျွန်တော်တို့ တွေ့တဲ့အချိန်မှာ ခေါင်းတလားက ဒီမှာ ရောက်နေပြီ… ပြီးတော့ ဘယ်သူက ဒီမှာ လာချထားလဲဆိုတာလည်း ဘယ်သူမှ မသိဘူး"

"ပတ်ဝန်းကျင်က လုံခြုံရေးကင်မရာတွေကိုလည်း စစ်ဆေးပြီးပြီ… ဒါပေမဲ့ ဘာသဲလွန်စမှ လုံးဝ မတွေ့ရဘူး"

"ထပ်ပြီး စုံစမ်းစမ်း"

အက်ဒွပ်က သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်၏။

"ဒါ ချန်ဖုန်း ပဲ ဖြစ်ရမယ်… သူ ငါ့ကို လာရှာနေတာပဲ… သူက သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေဖို့ ရောက်လာတာ"

"ဒီဧရိယာကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့ထားဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်"

"ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ အကုန်လုံးကို ဒီကို လွှတ်ပြီး အမြင့်ဆုံး အရေးပေါ် အခြေအနေ ကြေညာလိုက်"

"မြေကြီးကို သုံးပေလောက် တူးရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ့အတွက် သူ့ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့ရမယ်"

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းက အမြင့်ဆုံး သတိဝီရိယဖြင့် နေထိုင်နေကြလေပြီ။

အဇူရာနန်းတော်သခင် ပြသခဲ့သော စွမ်းအားကို ၎င်းတို့ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ သူက ဒုံးကျည်ပစ်ခတ်မှုများမှပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူသည် အလွန်တရာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

ယခုအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

မဟာလင်းယုန်နိုင်ငံတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် အချို့သော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ စစ်တပ်၏ အင်အားစုများတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့ထံမှ အကူအညီတောင်းခံရန်မှာ အလွန် ဈေးကြီးမည်ဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် ၎င်းတို့ အနေဖြင့် အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာနိုင်ရန်လည်း မလွယ်ကူလှချေ။

အက်ဒွပ်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့၏။ ရုတ်တရတ် သူက ရဲတိုက်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ လူများသည် တစ်ဦးချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာတွင် ချန်ဖုန်းကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်သဖြင့် လူအင်အားများပြားမှုကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အက်ဒွပ်၏ လက်အောက်ငယ်များသည် အရပ်ရပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများကို အလျင်အမြန် ပြေးလာကြရန် ဆက်သွယ်လိုက်ကြ၏။

ရဲတိုက်ကြီးမှာ စစ်တပ်အဖွဲ့ဝင်များဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား ဝိုင်းရံခံထားရပြီး ၎င်းတို့က သေနတ်များ ကိုင်ဆောင်ကာ နေရာအနှံ့ကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကိုပင် ဝင်ခွင့်မပြုကြချေ။

"အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

အခန်းထဲ၌ အက်ဒွပ်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မျက်နှာပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်နေခဲ့ပေ၏။

သူသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာလင်းယုန်နိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။ သို့တိုင်အောင် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အဇူရာနန်းတော်သခင် တစ်ဦးကြောင့် အလွန်အမင်း ခြောက်လှန့်ခံနေရကာ အပြင်သို့ပင် မထွက်ရဲတော့ချေ။

ဒါက တကယ်ကို ရှက်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် အလွန်အမင်း အရှက်ရစရာကောင်းနေလျှင်တောင် သူ၏အသက်ကိုတော့ မစွန့်စားရဲပေ။

"အခုထိ မတွေ့သေးပါဘူး"

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားက သတိထားကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်ကနေ သံသယရှိစရာ လူတစ်ယောက်မှ မတွေ့ရသလို အပူအာရုံခံစနစ်ကလည်း သူတို့ကို မရှာတွေ့သေးပါဘူး"

အက်ဒွပ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် အေးစက်နေခဲ့သည်။

"သူတို့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်နေစမ်း"

“ဒါ့အပြင် အားလုံးပဲ သတိထားနေကြ… သံသယရှိစရာ လူတွေကို တွေ့ရင် အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်"

“အပြစ်ရှိသူ တစ်ယောက်ကို လွတ်ပေးလိုက်ရတာထက် အပြစ်ကင်းတဲ့လူ တစ်ထောင်ကို သတ်ပစ်တာက ပိုကောင်းတယ်…”

"ပြီးတော့ အာရှူရာ က ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး တောင်းဆိုမှုတွေ ပို့ထားတယ်… သူက ငါ့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဘာမဆို တောင်းဆိုလို့ ရတယ် ပြောလိုက်ကွာ"

"တီရှား အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ထျန်ကျီ အဖွဲ့အစည်းကိုလည်း ဆက်သွယ်ကြစို့…"

အက်ဒွပ်မှာ ပြာယာခတ်နေခဲ့သော်လည်း သူက အလျင်အမြန်ပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။

ချန်ဖုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးပါစေ သူက လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်ပြီး မိမိတို့ဘက်တွင် တပ်မတော်ကြီးနှင့် လက်နက်ကြီးများစွာ ရှိရုံသာမကဘဲ အရပ်ရပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း အဆက်မပြတ် လာရောက်ကူညီပေးနေကြသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က တစ်ဖက်လူ ဒုံးကျည်ပစ်ခတ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားခြင်းမှာ မတော်တဆမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေ၏။

“မင်း တစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်နိုင်တယ်’

‘မင်း နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်လောက် လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား’ ဟု သူ တွေးတောလိုက်၏။

အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးသွားလေပြီ။

အပြင်ဘက်တွင် အစောင့်အကြပ်များ ထူထပ်စွာ ချထားရုံသာမက။

အတွင်းဘက်တွင်လည်း ခြေဆယ်လှမ်းတိုင်း အစောင့်တစ်ယောက် ရှိနေပေ၏။

ဤမျှ တင်းကျပ်သော လုံခြုံရေးဖြင့်ဆိုလျှင် ချန်ဖုန်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင်ကို တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေသည်။

လူတိုင်းက အပြင်ဘက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး မှောင်မိုက်သော နေရာများတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သူများ ပုန်းအောင်းနေကြလေသည်။

ထိုလူများထဲတွင် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦးနီးပါးပင် ပါဝင်ပေ၏။

သူတို့က ရန်သူကို သတိပေးမိမည့် အသံတစ်ခုခု အမှတ်တမဲ့ ထွက်ပေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အသံတစ်သံမျှပင် မထွက်ရဲကြချေ။

"တောက်… တောက်… တောက်"

ထိုအချိန်၌။

စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် ခြေသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခြေသံများမှာ နှေးကွေးနေ၏။

သို့သော် ၎င်းတို့ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဖိနပ်နှင့် မြေပြင်ရိုက်ခတ်သံက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ထုနှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေခဲ့ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က အသံကိုသာ ကြားရပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မမြင်တွေ့ရသောကြောင့်ပင်။

"သွားကြည့်ကြစမ်း"

အက်ဒွပ်၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားကာ သူ၏လက်က သေနတ်တစ်လက်ကို အမှတ်တမဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားမိလေသည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် အလျင်အမြန် ပြေးသွားသော်လည်း စင်္ကြံလမ်းအဆုံးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။ ထောင့်တစ်နေရာရှိ အသံဖမ်းစက် တစ်ခုကိုသာ သူ တွေ့ရှိခဲ့ပေ၏။

ခုနက ကြားလိုက်ရသည့် ခြေသံများမှာ အသံဖမ်းစက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အက်ဒွပ်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ အသံဖမ်းစက်ကို ကြည့်ရင်း နှလုံးသားများ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ သူ၏ စားပွဲပေါ်တွင် သူ ချထားခဲ့သော အသံဖမ်းစက်ပင်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူ မသိလိုက်ဘဲ စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ မည်သို့မည်ပုံ ရောက်ရှိနေခဲ့သနည်း။

"သူ ဒီရောက်နေပြီ… သူ သေချာပေါက် ခိုးဝင်လာတာပဲ" ဟု ပြောရင်း အက်ဒွပ် ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားခဲ့ရ၏။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။

"အဇူရာနန်းတော်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည် ကို ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ငါ မှတ်မိတယ်… သူက အစောကြီးကတည်းက ခိုးဝင်လာတာများလား… ဟုတ်တယ်… သူက သေချာပေါက် မင်းတို့အထဲမှာ ပုန်းနေတာပဲ"

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းက သံသယဝင်လာကြလေတော့သည်။

အတူတကွ စုဝေးနေခဲ့ကြသော လူအုပ်ကြီးမှာ ပြန့်ကျဲသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဘေးတွင်ရှိနေသူမှာ အဇူရာနန်းတော်သခင် ရုပ်ဖျက်ထားခြင်း ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြပေ၏။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ အက်ဒွပ်သည် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားလေသည်။

သူ၏ ကာကွယ်ရေးအင်အားစု အများစုကို အပြင်ဘက်တွင် ချထားခဲ့ပြီး ရန်သူက အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်ကို သူ ဘယ်သောအခါမှ မတွေးတောခဲ့မိချေ။

“တကယ်လို့ သူသာ ခိုးဝင်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတော့ သွားပြီပဲ…”

ထိုအချိန်၌ သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဟူးးး… ဒီကောင်က တကယ်ကို သတိထားတာပဲ"

အက်ဒွပ်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကင်းစောင့်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်သပ်ကာ နောက်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါက မင်းကို အံ့သြသွားအောင် လုပ်ချင်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ မင်းက ခန့်မှန်းမိသွားတယ်"

"ချန်ဖုန်း… တကယ်ပဲ မင်းဖြစ်နေတာကိုး"

အက်ဒွပ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

သူက အလိုအလျောက်ပင် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ရူးသွပ်မတတ် ခုန်ပေါက်နေခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ သူ့အနားကို ကပ်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ။

အဇူရာနန်းတော်မှ အဖွဲ့ဝင်များပင် ခိုးဝင်လာနိုင်သည်ဆိုသော အတွေးက သူ့ကို နက်ရှိုင်းသော ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ပေသည်။

"မြန်မြန်… သူ့ကို သတ်… သူ့ကို သတ်"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သေနတ်ခလုတ်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။

"ဒိုင်း"

ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က ချန်ဖုန်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်ခံလိုက်ရသည်။

ချန်ဖုန်းကလည်း လျှပ်တစ်ပြက် ရှောင်တိမ်းသွား၏။ သူက ကျည်ဆန်ကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လျှပ်စီးတန်းအလား ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတိုင်းက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ သေနတ်များကို ချန်ဖုန်းထံ ချိန်ရွယ်ကာ ရူးသွပ်စွာ ပစ်ခတ်ကြလေတော့၏။

အိမ်တွင်းရှိ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များကိုလည်း သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့အားလုံး အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာကြ၏။

လေထုမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး လူတိုင်းက တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာကြလေသည်။

"ဒိုင်း"

ထိုအချိန်၌ အစောင့်တစ်ဦးချင်းစီက သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးများကို ရုတ်တရက် ဆွဲခွာလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ သေနတ်များဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပစ်ခတ်ကြလေ၏။

သူတို့အားလုံးမှာ ရုပ်ဖျက်ထားသော အဇူရာနန်းတော် အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြပြီး သူတို့က ဤနေရာသို့ အစောကြီးကတည်းက ခိုးဝင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဲလစ်ဇဘက် ပင်လျှင် ခိုးဝင်လာခဲ့၏။

သူတို့က ယခုအချိန်အထိ မှန်ကန်သော အခွင့်အရေးကို ရှာမတွေ့သေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အဲလစ်ဇဘက်သည် အက်ဒွပ် ထွက်ပြေးခြင်းကို မတားဆီးခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက သူမ၏ ဦးလေးဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ရန် မသင့်လျော်ပေ။ သူ့ကို ချန်ဖုန်းထံ လွှဲပြောင်းပေးရန်မှလွဲ၍ သူမတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။

သူမက အက်ဒွပ်၏ အစောင့်များကို ခုခံကာကွယ်ရန် အဇူရာနန်းတော်မှ လူများကို ဦးဆောင်လိုက်၏။

သူမထံ ပြေးဝင်လာသော ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သူမက တစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်သို့လွင့်ထွက်သွားစေပြီး အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါက မဟာလင်းယုန်နိုင်ငံ ရဲ့ ဧကရီဘုရင်မပဲ… နင်တို့က ပုန်ကန်ချင်နေတာလား"

"အက်ဒွပ်က အာဏာသိမ်းဖို့ ကြံစည်နေပြီး ငါ့ကိုတောင် လျှို့ဝှက်စွာ ဖယ်ရှားချင်နေတာ"

"ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ရပိုင်ခွင့်တွေကို ပြန်ယူမယ်… နင်တို့သာ ငါ့ကို တားရဲရင် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တာပဲ… မဟာလင်းယုန်နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်တာပဲ"

"အခုချက်ချင်း နင်တို့ အကုန်လုံး လက်နက်ချကြစမ်း"

သူမထံမှ စွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါနေခဲ့ပေ၏။

ဤသည်က လူတိုင်းကို ခဏတာ မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

အဲလစ်ဇဘက်နှင့် အက်ဒွပ်တို့ကြားမှ ပဋိပက္ခမှာ တော်ဝင်အာဏာလုပွဲတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိထားကြလေ၏။

အက်ဒွပ်သည် ယခုအခါ သူ၏ အသာစီးရမှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေပြီ။

အကယ်၍ အဲလစ်ဇဘက်ကသာ အာဏာကို တကယ်တမ်း ရယူသွားပါက ယနေ့ သူမကို ဆန့်ကျင်သူများမှာ သေချာပေါက် အဆုံးသတ် ကောင်းမည်မဟုတ်ချေ။

လူတိုင်းက သူတို့၏ လက်နက်များကို အောက်ချလိုက်ကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲလစ်ဇဘက်က ဧကရီဘုရင်မဖြစ်ပြီး သူမကို အရပ်ရပ်မှ စွမ်းအားကြီးမားသူများက ထောက်ခံပေးနေကြ၏။ သူတို့က အဇူရာနန်းတော်ကို ပစ်မှတ်ထားနိုင်သော်လည်း ဧကရီဘုရင်မကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ချေ။

သို့သော် အချို့သူများက နားမထောင်ကြပေ။

ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ငါတို့က အရှင်အက်ဒွပ်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေဖြစ်ပြီး သူ့အမိန့်ကိုပဲ နာခံတယ်… အရှင်မ… သင်သာ ဖယ်မပေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ရိုင်းတယ်လို့ မအပြစ်တင်နဲ့"

"ညီအစ်ကိုတို့… သူတို့ အကုန်လုံးကို သတ်ကြ"

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

အဲလစ်ဇဘက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် သူမက ထိုဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူမက သူ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အပိုင်းပိုင်းချိုးပစ်လိုက်လေ၏။

ထိုအမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်မီမှာပင် သူ၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေပြီ။

အဲလစ်ဇဘက်က သူမ၏ အကြည့်များကို အေးစက်စွာ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်၏။

"ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူရဲတဲ့ ဘယ်သူမဆို အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမယ်"

လူတိုင်းက ထိတ်လန့်တကြား တိတ်ဆိတ်သွားကြလေတော့သည်။

…

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

အက်ဒွပ်သည် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီးနောက် နံရံပေါ်ရှိ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲတွင်။

အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိုနေရာ၌ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသော ပုံရိပ်ငါးခု စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။

"သွားမယ်"

အက်ဒွပ်က တိုးတိတ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

သူက လူငါးဦးနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

ချန်ဖုန်း ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည် ကြောင့်သက်သက် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားပေ၏။

အဲလစ်ဇဘက်၏ လူများက သူ့အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လောက်သည်။

သူတို့က အတွင်းအပြင် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

အဲလစ်ဇဘက်သည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ဟု အက်ဒွပ် အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။

အခုကြည့်ရတာ သူ့အနေနဲ့ သူမကို တကယ်ပဲ အထင်သေးမိသွားတာပဲ။

အက်ဒွပ်သည် အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးတွင် အန္တရာယ်ကင်းကင်း ဆုတ်ခွာနိုင်ရန်အတွက် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဤလမ်းကြောင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း တစ်ခုလုံးမှာ အမြင့် နှစ်မီတာခန့်နှင့် အကျယ် နှစ်မီတာခန့် ရှိလေသည်။

သူ မီတာ အနည်းငယ်မျှသာ ပြေးရသေးချိန်တွင် ချန်ဖုန်းက လိုက်မီလာခဲ့ပြီး သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပိုပို၍ မြန်ဆန်လာကာ သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ သိသိသာသာ ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့၏။

ရွှစ်။

ချန်ဖုန်းက လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်နေသော နောက်ဆုံးလူမှာ ကြီးမားလှသော အင်အားကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေ၏။

သူက သူ၏ အဖော်ကို ဝင်တိုက်မိပြီး သွေးများ ချက်ချင်း ပန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤတိုက်မိမှုက အက်ဒွပ်၏ ဆုတ်လမ်းကို လုံးလုံးလျားလျား နှောင့်ယှက်လိုက်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

“ငါတို့မှာ တိုက်ခိုက်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး…”

လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲဝင်လာကြလေ၏။

ချန်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ…

အက်ဒွပ်၏ စွမ်းရည်များက တကယ်ကို အတော်လေး ကောင်းမွန်နေခြင်းပင်။

ဒါပေမဲ့လည်း ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး အက်ဒွပ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သိသာထင်ရှားသော အသာစီးရမှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ငါးမိနစ်ပင် မကြာမီ ချန်ဖုန်းက လုံးဝ အသာစီး ရရှိနေခဲ့လေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူက အက်ဒွပ်၏ အနောက်တွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး ခြေကန်ချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အင်အားပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အက်ဒွပ်၏ နံရိုးများစွာ ကျိုးသွားစေခဲ့သော်လည်း ချန်ဖုန်းက မနားပဲ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပြန်၏။

"ဘုန်း"

ဤလက်သီးချက်တွင် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးနီးပါးကို အသုံးပြုထားလေသည်။

၎င်းက အက်ဒွပ်၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ဆောင့်သွားပေ၏။

"သေစမ်း"

အက်ဒွပ်က တိုးတိတ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ရန် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော်လည်း ဤလက်သီးချက်က သေမင်း၏ အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်ထားလေ၏။ အကယ်၍ သူသာ မခံနိုင်ပါက ဤနေရာတွင် သူ၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေသည်။

နှမြောစရာပင် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ချန်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး လက်သီးချက်ကြောင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်သွားလေတော့၏။

"မင်း…"

အက်ဒွပ်၏ ပါးစပ် ဟသွားခဲ့သည်။

သူက သူ၏ ရင်ဘတ်ကိုကြည့်ရန် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ငုံ့လိုက်၏။ သူ သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သလို ချန်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟုလည်း တစ်ခါမှ မတွေးတောခဲ့မိချေ။

သူ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူ၏ အသက်လိပ်ပြာများ လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရရင်း အက်ဒွပ်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်လေတော့သည်။

‘ငါ တကယ်ပဲ အမှားတစ်ခု လုပ်မိသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူး…’

---

All Chapters