အခန်း ၄၃၁

အခန်း (၄၃၁) နန်ကုန်းမိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း

လူနေအိမ်ရာဝင်းသို့ ချန်ဖုန်း ရောက်ရှိချိန်တွင် ယွင်ထင်သည် ချူရှီယိုအတွက် ၎င်းတို့အိမ်ဘေးရှိ ဗီလာတစ်လုံး၌ နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးပြီးဖြစ်ပေ၏။

ထိုဗီလာမှာ စုစုပေါင်း သုံးထပ် ရှိသည်။

ဤစီမံကိန်းရှိ အိမ်ဈေးနှုန်းများမှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားလွန်းခြင်းမရှိသလို နိမ့်ကျလွန်းခြင်းလည်း မရှိချေ။

ထို့တိုင်အောင် ချူရှီယို၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ သူမ၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဗီလာမျိုး၌ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မနေထိုင်ခဲ့ဖူးပေ။

ချန်ဖုန်း လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်မတို့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အခန်းမလိုပါဘူး... ရှာရွှယ်နဲ့ ကျွန်မအတွက် အခန်းတစ်ခန်းဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်..."

"ပြီးတော့ ရှင်ပေးထားတဲ့ ယွမ် ငါးသန်းကလည်း..."

"ပိုက်ဆံရော အိမ်ရော ယူထားလိုက်ပါ..."

ချန်ဖုန်းက လက်ကာပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတွေအကုန်လုံးက ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေပါ... ငါ့အတွက်တော့ အရေးမကြီးပေမဲ့ ဒါတွေက မင်းရဲ့ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်လေ..."

"မင်းသာ ငါ့ကို မကယ်ခဲ့ရင် ငါ သေသွားလောက်ပြီ... ဒါက မင်း ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အရာပါ..."

သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းမှာ စနစ်၏ အကူအညီကြောင့်သာမက ချူရှီယို၏ ပြတ်သားသော အခန်းကဏ္ဍကြောင့်လည်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပေ၏။

ထို့အပြင် ချူရှီယိုသည် အလွန်ခက်ခဲသော ကလေးဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ဘဝကို ပြောင်းလဲရန် ဤငွေကို ပို၍ လိုအပ်နေပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် ဘေးရှိ ယွင်ထင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြန်၏။

"အကုန်လုံး အဆင်ပြေသွားပြီလား..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... သူမရဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ အကုန်လုံး ဒီမှာပါ..."

ယွင်ထင်က ပြုံးလျက် ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအိမ်ကို ရှီယိုရဲ့ နာမည်နဲ့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီ... ဝန်ကြီးကျန်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ စာရွက်စာတမ်း လုပ်ငန်းစဉ်တွေက တော်တော်လေး မြန်ဆန်ခဲ့တယ်..."

ထို့နောက် သူမက ဖိုင်တွဲကို ချူရှီယိုအား ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ရှီယို... ဒီဗီလာက အခု နင့်အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ..."

"ယန်းယန်းနဲ့ ငါက နင့်အိမ်ဘေးမှာပဲ နေတာ... အနာဂတ်မှာ အကူအညီ လိုအပ်ရင် ငါတို့ကို အချိန်မရွေး ပြောပါ... အားနာနေစရာ မလိုဘူး..."

"ဟင်..."

ချူရှီယိုမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။

ဤဗီလာသည် ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျသင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှာရွှယ်ထံမှ သူမ ယခုလေးတင် သိရှိခဲ့ရ၏။

သူမ၏ မွေးစားဖခင် စီးပွားရေးအကောင်းဆုံးအချိန်၌ပင် ဤကဲ့သို့သော ဗီလာမျိုးကို မဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူမသည် ဗီလာတစ်လုံးကို ရုတ်တရက် ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့လေပြီ။

"ယူထားလိုက်ပါ... ချန်ဖုန်းမှာ အခု ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိတယ်... သူ့ကို အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး..."

ယွင်ထင်က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျိုတိုမှာ နင် နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဖွင့်ချင်တယ်လို့လည်း ကြားတယ်... ငါတို့ ဆောက်နေတဲ့ စီးပွားရေးစင်တာတစ်ခု ရှိတယ်လေ..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အကောင်းဆုံး ဆိုင်ခန်းကို နင့်အတွက် ဖယ်ထားပေးမယ်..."

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မက နောက်နေတာပါ..."

ချူရှီယိုက အလျင်အမြန် လက်ကာပြလိုက်၏။

သူမမှာ အနည်းငယ် မြှောက်ပင့်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်သည့် ဆက်ဆံမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

"ကောင်းပါပြီ... နင်တို့ဘာသာ အရင်ဆွေးနွေးကြပါဦး..."

ယွင်ထင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ချူရှီယိုသည် နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဖွင့်ချင်နေသေးသော်လည်း သူမနှင့် ချန်ဖုန်းတို့၏ အကူအညီကို လက်မခံချင်ရုံသာ ဖြစ်ကြောင်း ယွင်ထင် သိရှိနိုင်ခဲ့ပေ၏။

အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက် ချန်ဖုန်း၊ ယွင်ထင်နှင့် အခြားသူများသည် ဗီလာထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"ရှီယို... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား..."

ရှာရွှယ်သည် သူမ၏မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲလိမ်လိုက်ရာ နာကျင်မှုကြောင့် အသံထွက်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် သူမက ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"Great Wall အိမ်ခြံမြေကုမ္ပဏီ ရဲ့ ဗီလာတွေက ဘေဂျင်းမှာ အကျော်ကြားဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့ အကောင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိတာလေ..."

"ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းတန်တဲ့ ဗီလာ... ငါ့တစ်သက်မှာ ဒီလိုအိမ်မျိုးမှာ နေရဖို့ အခွင့်အရေးရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ထို့နောက် သူမက ပြုံးလျက် ချူရှီယို၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ရှီယို... ငါ နင်နဲ့အတူ လာနေတာကို နင် စိတ်မဆိုးဘူး မဟုတ်လား..."

"ငါ စိတ်မဆိုးပါဘူး..."

ချူရှီယိုက နှုတ်ခမ်းဆူလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက သူ့ကို ကယ်ဖို့ပဲ ငါ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စဉ်းစားခဲ့တာ... သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အိမ်တွေကို ယူဖို့ တစ်ခါမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး..."

ရှာရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံနဲ့ အိမ်မရှိဘဲ နင်က ဘယ်လို နေထိုင်မှာလဲ... သူက ပေးတယ်ဆိုရင် ယူထားလိုက်ပေါ့..."

ချန်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝသူဖြစ်ပြီး သူ၏ ငွေကြေးအရင်းအမြစ်များမှာ ကျိုတိုတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိနေကြောင်း ရှာရွှယ် သိရှိနိုင်ခဲ့ပေ၏။

"ငါတို့ အရင် ရှင်းလင်းရေး လုပ်ကြတာပေါ့... နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တော့ ဖွင့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်..."

"သူ့ရဲ့ အကူအညီ မလိုပါဘူး... ငါတို့ဘာသာ ငါတို့ ရပ်တည်နိုင်ပါတယ်..."

"အဲဒီ ယွမ် ငါးသန်းကို ချန်ဖုန်းရဲ့ မတည်ငွေအဖြစ် သဘောထားပြီး ငါတို့ ပိုက်ဆံရှာနိုင်တဲ့အခါ သူ့ကို ပြန်ဆပ်ကြတာပေါ့..."

"အင်း..."

ချူရှီယိုက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်တတ်သော်လည်း နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဖွင့်ရန်မှာမူ အတားအဆီး သိပ်မရှိလှချေ။

...

ချူရှီယိုနှင့် ရှာရွှယ်တို့ နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဖွင့်ရန် ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ချန်ဖုန်းသည် ထျန်ဖုန်းဂရု ရုံးချုပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ထိုနေရာတွင် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်နေပြီး လူတိုင်းက အချိန်ပို ဆင်းနေကြလေသည်။

ယွင်ထင်သည် သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ကျက်သရေရှိစွာ မတ်မတ်ထားလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီစီးပွားရေးစင်တာက နောက်ထပ် ခြောက်လလောက်ဆိုရင် အပြည့်အဝ ပြီးစီးသွားလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ထျန်ဖုန်းဂရု က ဒီကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်ပြီ..."

“ခြောက်လ ဟုတ်လား…”

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ကလေးမွေးမည့် အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေကြောင်း ချန်ဖုန်း သတိရသွားပေ၏။ ဤမျှ မြန်မြန် ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း ကိစ္စရပ်များစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

စနစ်၏ အကူအညီကြောင့် သူသည် ဆင်းရဲသော ကောင်လေးတစ်ယောက် ဘဝမှ လုပ်ငန်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ရုံသာမက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်များကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထရီလီယံချီ ချမ်းသာသော သူဌေးကြီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သေချာသည်မှာ စနစ်က သူ့ကို အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဤမျှ ကြီးမားသော အတိုင်းအတာအထိ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ယွင်ထင်နှင့် ရှန်ယန်းယန်းတို့၏ စီမံခန့်ခွဲမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီကာလအတွင်း ပင်ပန်းသွားပြီနော် ယွင်ထင်..."

"နင် သိရင် ပြီးတာပါပဲ... နင်က လက်ရှောင်နေတဲ့ သူဌေးလုပ်ရတာကို တကယ် သဘောကျနေတာပဲ..."

ယွင်ထင်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်ယန်းယန်းက ရယ်မောလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"အစ်မယွင်... အစ်မက သူ့လုပ်ငန်းတွေကို သဘောကျလို့ ကူညီစီမံပေးနေတာလေ... ဒါမှမဟုတ်ရင် အစ်မက ပေ့ဟူကို ပြန်ပြေးသွားတာ ကြာလောက်ပြီပေါ့..."

"ချန်ဖုန်း ဒုက္ခရောက်တုန်းကဆိုရင် အစ်မက တစ်ပတ်လုံးလုံး မအိပ်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်..."

"နင် ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ယန်းယန်း... ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ..."

ယွင်ထင်က သူမအား ပြင်းပြင်းထန်ထန် မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာလည်း အနည်းငယ် နီရဲနေခဲ့ပေ၏။

ထို့နောက် ယွင်ထင်က လေးနက်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်ခြံမြေကဏ္ဍမှာ ငါတို့ နောက်ထပ် မြေကွက်တချို့ကို ဝယ်ယူထားပြီး ဈေးကွက်ကို လက်ရှိမှာ ချဲ့ထွင်နေပါတယ်..."

"ဆေးဝါးကုမ္ပဏီတွေက ကျိုတိုရဲ့ ဈေးကွက် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သိမ်းပိုက်ထားပြီးပြီ... ပြီးတော့ နန်ကုန်း ဆေးဝါးကုမ္ပဏီ ကလည်း အရင်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဈေးကွက်ထဲကနေ အထုတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ..."

ချန်ဖုန်းက သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်၏။

"ငါ ဒုက္ခရောက်တုန်းက နန်ကုန်းရှုံက ငါ့ရဲ့ ထျန်ဖုန်းဂရု ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ တွေးနေသေးတယ်... အခုတော့ ငါတို့ ပြန်တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

"ရန်ပုံငွေတွေ အကုန်လုံးကို နန်ကုန်းမိသားစုရဲ့ စီးပွားရေးတွေထဲ ပုံအောလိုက်... တစ်လအတွင်း နန်ကုန်းမိသားစုကို ဒေဝါလီခံသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်..."

"ဒါက သိပ်ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

ယွင်ထင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှန်ယန်းယန်းကလည်း အပြုံးများကို ဖယ်ရှားကာ လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ထျန်ဖုန်းဂရု မှာ လက်ရှိ ရန်ပုံငွေ အလုံအလောက် ရှိနေပြီး ကျိုတို တစ်ခုလုံးမှာ ဦးဆောင်လုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်..."

"နန်ကုန်းမိသားစုကို အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းက အရမ်းများပါတယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... တစ်လအတွင်း သူတို့ ဒေဝါလီခံသွားစေရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်..."

နောက်ပိုင်းကာလများတွင် ကျိုတိုရှိ နန်ကုန်းမိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသည် ထျန်ဖုန်းဂရု ၏ အဆက်မပြတ် ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

နန်ကုန်းမိသားစုတွင် ရှိပြီးသား ထုတ်ကုန်များကို ထုတ်လုပ်ရုံသာမကဘဲ အရည်အသွေး ပိုမိုမြင့်မားသော ထုတ်ကုန်များကိုပါ ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြပေ၏။

ဆေးဝါး၊ နည်းပညာ၊ ရေနံစွမ်းအင် အစရှိသည်ဖြင့် အဘက်ဘက်မှ နန်ကုန်းမိသားစု၏ ဈေးကွက်ဝေစုကို အဆက်မပြတ် ညှစ်ထုတ်နေခဲ့ကြသည်။

အခြားသော အင်အားကြီး မိသားစုများသည် သတင်းများကို သဲ့သဲ့ကြားထားပြီး ချန်ဖုန်းက နန်ကုန်းမိသားစုအပေါ် အရေးယူဆောင်ရွက်နေကြောင်း သိရှိထားကြလေ၏။

၎င်းတို့မှာ အလွန် ကံကောင်းခဲ့ကြပေသည်။

ထိုစဉ်က နန်ကုန်းရှုံသည် ချန်ဖုန်း၏ ထျန်ဖုန်းဂရု ကို ရင်ဆိုင်ရန် အဓိက မိသားစုကြီး လေးခုကို စုစည်းခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ထိုအချိန်က ဝင်ရောက်မပတ်သက်ခဲ့ဘဲ နန်ကုန်းရှုံ တစ်ဦးတည်းသာ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် နန်ကုန်းရှုံသည် လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ယခု ချန်ဖုန်း ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေ၏။

ယခုအချိန်၌ နန်ကုန်းမိသားစုတွင် အစည်းအဝေးတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် လူဒါဇင်ခန့် အစည်းအဝေးခန်းမ၌ စုဝေးနေကြသည်။

၎င်းတို့သည် နန်ကုန်းမိသားစု၏ စီးပွားရေးနှင့် ရန်ပုံငွေများကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး မိသားစုအတွင်း သြဇာညောင်းသော အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြပေ၏။

နန်ကုန်းရှုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ချန်ဖုန်း၏ ဖိနှိပ်မှုကို လုံးဝ ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ နန်ကုန်းမိသားစုသည် ကျိုတိုတွင် ဆက်လက်မနေနိုင်တော့လျှင်ပင် သူသည် မိသားစုနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အားလုံးကို နိုင်ငံခြားသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများက ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချန်ဖုန်းသည် ဟွာရှနိုင်ငံတွင် အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံရှိနေသည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ပင်လျှင် သူ၏ဘက်တွင် ရှိနေပေ၏။

သူ၏ အမျိုးသမီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် စစ်သေနာပတိ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်သွားပြီဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနသည် သူမ၏ နောက်ခံအင်အားအဖြစ် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ဧကရီ အဲလစ်ဇဘက်။

ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ချန်ဖုန်းသည် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပေ၏။

မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ သည် နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ပထမနေရာ၌ ရှိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ... နန်ကုန်းရှုံသည် သူ၏မိသားစုနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို နိုင်ငံခြားသို့ ယခု ယူဆောင်သွားလိုပါက ထိုနိုင်ငံများက သူ့ကို လုံးဝ လက်ခံမည်မဟုတ်ဘဲ ချန်ဖုန်းအတွက် သူ့ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

နန်ကုန်းရှုံသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူများကို လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ... ဘယ်လိုထင်ကြလဲ..."

"ကျွန်တော့်ကို မေးမယ်ဆိုရင်တော့ နန်ကုန်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲက ချန်ဖုန်းကို အခုချက်ချင်း တောင်းပန်သင့်တယ်... တကယ်လို့ ငါတို့က အမှားကို ဝန်ခံမယ်ဆိုရင် ချန်ဖုန်းက ငါတို့ နန်ကုန်းမိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားတာ ရပ်တန့်သွားနိုင်တယ်လေ..."

"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်... ငါတို့က အစကတည်းက ချန်ဖုန်းကို ဆန့်ကျင်မနေသင့်ဘူး..."

"ဒီလိုတွေ ပြောနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ... ငါတို့ နန်ကုန်းမိသားစုက နှစ်ရာပေါင်းများစွာ သမိုင်းကြောင်းရှိတာ... အခု လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို အရှုံးပေးရတာ တကယ်ကို ရှက်စရာကောင်းတယ်..."

"အိုကေ အိုကေ... အကြီးအကဲကြီး... ခင်ဗျား အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရှာသင့်တယ်…”

လူတိုင်းက သက်ပြင်းချကာ ညည်းတွားနေကြပေ၏။

နန်ကုန်းမိသားစုသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

ထျန်ဖုန်းဂရု ၏ အဘက်ဘက်မှ ဖိနှိပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် တစ်လထက်ပို၍ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ရန်ပုံငွေနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ၎င်းတို့သည် ထျန်ဖုန်းဂရု ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွင်လည်း သူသည် ချန်ဖုန်းကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

---