အခန်း ၄၃၃

အခန်း (၄၃၃) နန်ကုန်းမိသားစု၏ နိဂုံး

"ဖယ်စမ်းပါ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က ချန်ဖုန်း၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှောင်လန်ကို ကြည့်၍ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာအထုပ်လဲ..."

"မသိဘူးလေ... ပို့တဲ့သူက အစ်မရှောင်ယွဲ့အတွက်လို့ ပြောတာပဲ..."

ရှောင်လန်လည်း အလွန် သိချင်နေခဲ့သည်။

သူမတို့သည် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး အစ်မရှောင်ယွဲ့သည် အွန်လိုင်းမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မဝယ်ခဲ့ဖူးချေ။

"သွားကြည့်ကြရအောင်..."

ချန်ဖုန်း၏ လက်က ထပ်မံလှမ်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ကွမ်ယွဲ့က အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလေ၏။ ဤလူ ရမ်းကားမည်ကို သူမ တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

"အထုပ်လေးတစ်ခု ရောက်လာတာကိုများ... ဘာတွေများ စိတ်ဝင်စားစရာ ရှိလို့လဲ..."

ချန်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလျက် နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့သုံးဦး အပြင်သို့ ရောက်သွားချိန်တွင် ထောင့်မှန်စတုဂံပုံ သေတ္တာတစ်လုံးကို မြေပြင်ပေါ်၌ ချထားပြီး ပစ္စည်းလာပို့သူမှာ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ရှောင်လန်မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ပစ္စည်းပို့တဲ့သူက လက်မှတ်ထိုးရမယ်လို့ ပြောတယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ထွက်သွားရတာလဲ..."

"သူ့မှာ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိလို့ နေမှာပေါ့..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူမ အထုပ်ကို ကောက်ယူရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ချန်ဖုန်းက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ခဏနေဦး..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအထုပ်က တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်..."

ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စနစ်ဖြင့် အားဖြည့်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ အကြားအာရုံမှာ အလွန်တရာ စူးရှထက်မြက်နေခဲ့ပေ၏။

အထုပ်ထဲမှ နာရီလက်တံ သွားနေသည့် အသံတိုးတိုးလေးကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

ချန်ဖုန်းက အထုပ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ရုတ်တရက် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုခဏလေးအတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။

ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ စာတိုက်အထုပ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ခါးကို ဖက်လျက် အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်၏။

အထုပ်ထဲတွင် ဗုံးတစ်လုံး ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ခဲ့သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ သူမ သေချာပေါက် ဒဏ်ရာရသွားပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ကလေးကိုပင် ထိခိုက်သွားနိုင်ချေ ရှိပေ၏။

ဤအရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်လန်က ဘာဖြစ်သွားသည်ကို အလျင်အမြန် နားလည်သွားပြီး ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တွေးမိချိန်တွင် သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

"ချီးပဲ... ဘယ်သူလုပ်တာလဲဆိုတာ ငါသာ သိရရင် သူ့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ခုနက ဆူညံသံကြီးမှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းလှ၏။

ရှန်ကွမ်မိသားစု၏ အစောင့်များသည်လည်း သတိထားမိသွားကြပြီး အလျင်အမြန် ပြေးလာကြသည်။

သခင်မလေး ဘေးကင်းလုံခြုံနေသည်ကို မြင်မှသာ ၎င်းတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

နယ်စပ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးကတည်းက ချန်ဖုန်းက သူမကို ကာကွယ်ပေးထားသောကြောင့် သူမသည် ယခင်ကလောက် သတိမထားတော့သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့မဟုတ် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရသဖြင့် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုများ နှေးကွေးသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူမက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရှန်ကွမ်မိသားစု နေအိမ်ပတ်ပတ်လည်မှာ လုံခြုံရေးကင်မရာတွေ ရှိတယ်... အဲဒီ ပစ္စည်းလာပို့တဲ့သူကနေ စပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က လူကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ..."

ဤအထုပ်က သူမကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းလား သို့မဟုတ် ချန်ဖုန်းကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းလားဆိုတာ သူမ မသေချာခဲ့ချေ။

မည်သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။

“ဒီလူကို မရ ရအောင် ရှာရမယ်…”

"ငါ့တာဝန် ထားလိုက်..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်နေခဲ့ပေ၏။

အကယ်၍ မိန်းမများနှင့် မိသားစုသည် သူ၏ တားမြစ်ချက်ဖြစ်ပါက ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် တားမြစ်ချက်များထဲမှ အကြီးမားဆုံးသော တားမြစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသာ ရှန်ကွမ်မိသားစု နေအိမ်တွင် မရှိနေခဲ့ပါက မည်သို့သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်လာမည်ကို သူ တကယ်ပင် စိတ်ကူးမယဉ်ရဲချေ။

နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင် ချန်ဖုန်းသည် ဤကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဟွာရှနိုင်ငံရှိ အဇူရာနန်းတော် ၏ လူအင်အား အားလုံးကို အသုံးချခဲ့လေ၏။

ငါးမိနစ် ကြာပြီးနောက်…

လဲ့ယန် အလျင်အမြန် ပေါ်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ပစ္စည်းပို့တဲ့သူကို ရှာတွေ့ပါပြီ... ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးမိနစ်ကပဲ သူ သေသွားခဲ့တယ်..."

"ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

တစ်ဖက်လူသည် အရူးမဟုတ်သရွေ့ ပစ္စည်းပို့သူကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့အား မည်သူ ဒုက္ခပေးချင်သည်ကိုပင် သူ ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်လေ၏။

"နန်ကုန်းရှုံရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စုံစမ်းကြည့်... ဒီဗုံးက သူနဲ့ သေချာပေါက် သက်ဆိုင်နေရမယ်..."

နန်ကုန်းမိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသည် လက်ရှိတွင် ထျန်ဖုန်းဂရု ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရရာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ကျူးလွန်လာနိုင်ပေသည်။

"သခင်လေး... တွေ့ပါပြီ..."

လဲ့ယန်က သူ၏ ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"ဒါကို နန်ကုန်းမိသားစုက လုပ်ခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ... အခု နန်ကုန်းရှုံနဲ့ သူ့သား နန်ကုန်းဟိုင်တို့က နန်ကုန်းမိသားစု နေအိမ်ကနေ လျှို့ဝှက် ထွက်ပြေးသွားကြပါပြီ..."

"ကျိုတိုက စံအိမ်တစ်ခုမှာ သူတို့အတွက် ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီး ရှိတယ်... သူတို့ ဟွာရှနိုင်ငံကနေ ထွက်ပြေးချင်နေကြတာ..."

"ပြေးချင်တယ် ဟုတ်လား..."

ချန်ဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူတစ်စုသည် စံအိမ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားကြလေတော့သည်။

…

စံအိမ်အတွင်း၌။

ဤနေရာသည် ကျိုတို၏ ဆင်ခြေဖုံးတွင် တည်ရှိသည်။

နန်ကုန်းရှုံသည် သူ၏ အနာဂတ်အတွက် လုံခြုံမှုရှိစေရန် ဤစံအိမ်ကို လျှို့ဝှက်ဝယ်ယူခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးကိုပါ ဝယ်ယူကာ ထိုနေရာ၌ ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ထို့အပြင် လေယာဉ်မောင်းနှင်မှုကိုပင် အထူးလေ့လာခဲ့သေးသည်။

ထိုအချိန်၌ နန်ကုန်းရှုံက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မြန်မြန် ထွက်သွားကြရအောင်... ငါ တပ်ဆင်ခဲ့တဲ့ ဗုံးက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်... ရှန်ကွမ်ယွဲ့ မသေဘူးဆိုရင်တောင် သူမဗိုက်ထဲက ကလေးကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဒေါသထွက်သွားသော ချန်ဖုန်းသည် ဟွာရှနိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ရှာဖွေရန် သေချာပေါက် အမိန့်ပေးလိမ့်မည်။

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ ထွက်သွားဖို့ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်..."

"အဖေ... အဖေက တကယ်ကို တော်တာပဲ..."

နန်ကုန်းဟိုင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်း၏ ကလေးတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းက မိမိ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန် လုံလောက်ပေ၏။

ခြံဝင်းထဲရှိ ရဟတ်ယာဉ်မှာ စက်နှိုးထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ နန်ကုန်းရှုံသည် ရဟတ်ယာဉ် မောင်းနှင်တတ်သော်လည်း မောင်းနှင်ရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်လေယာဉ်မှူး တစ်ဦးကို ငှားရမ်းခဲ့သေး၏။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လူရိပ်တစ်စုက အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာခဲ့ပေ၏။

"ချန်ဖုန်း..."

နန်ကုန်းရှုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ဖက်လူ ဤမျှ မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဗုံးတပ်ဆင်ရန် သူ စီစဉ်ခဲ့စဉ်က အချိန်ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ရဟတ်ယာဉ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ ဗုံးက ပေါက်ကွဲရမည် ဖြစ်ပေ၏။

“အခု ကြည့်ရတာ... အလုပ်လုပ်တဲ့သူတွေက အချိန်ထက်စောပြီး လုပ်လိုက်ကြတာပဲ…”

“ချီးပဲ…”

နန်ကုန်းရှုံ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။

‘ကိုယ်တိုင်လုပ်မှသာ ယုံကြည်ရပြီး သူများတွေကို အားကိုးလို့ မရဘူးဆိုတာ တကယ်မှန်တာပဲ…’ဟု သူ တွေးလိုက်၏။

"မြန်မြန်... သွားကြရအောင်..."

နန်ကုန်းဟိုင်မှာလည်း အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရဟတ်ယာဉ်မှာ ပျံတက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ချန်ဖုန်းနှင့် အဇူရာနန်းတော် မှ လူများသည် ၎င်းတို့ကို လိုက်မဖမ်းဘဲ အောက်၌ ရပ်ကြည့်နေကြပေသည်။

ရဟတ်ယာဉ်သည် လေထဲသို့ မီတာ ငါးဆယ်ခန့် မြင့်တက်သွားခဲ့လေပြီ။

နန်ကုန်းဟိုင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်၏။

"ချန်ဖုန်း... ချန်ဖုန်း... မင်းကလေး သေသွားလို့ အရမ်း ဝမ်းနည်းနေပြီး ငါ့ကိုတောင် လိုက်မဖမ်းနိုင်တော့ဘူးလား..."

"ဒါပေမဲ့ မင်း အခု လိုက်ဖမ်းချင်ရင်တောင် မီတော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဟားဟားဟား..."

"ငါ့ကလေး သေသွားတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ..."

ချန်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ရဟတ်ယာဉ်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ အကုန်လုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ငါ တစ်ခါမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က သေလမ်းကို ကိုယ်တိုင် ရှာခဲ့တာပဲ..."

"ဒါဆိုရင်လည်း ငါ ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့..." ချန်ဖုန်းက ပြောရင်း ရုတ်တရက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လဲ့ယန်သည် ဒုံးပျံပစ်လောင်ချာ တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီ

တစ်ခုထွက်လာသည်နှင့်

ဒုံးကျည်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရဟတ်ယာဉ်ဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားခဲ့ပေ၏။

"မင်း..."

နန်ကုန်းရှုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ နဖူးတစ်ခုလုံး ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့၏။

ရဟတ်ယာဉ်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဒုံးကျည်၏ ထိမှန်မှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

"ခုန်ချ... အခုချက်ချင်း ခုန်ချ..."

နန်ကုန်းရှုံသည် သားဖြစ်သူကို ဆွဲယူကာ ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှသော်လည်း…

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးက ၎င်းတို့ကို လွင့်စင်သွားစေဆဲဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရပေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မီးသွေးကဲ့သို့ မည်းနက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

၎င်းတို့ ထွက်မပြေးနိုင်မီမှာပင် ချန်ဖုန်းသည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားကာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ချန်ဖုန်းက နန်ကုန်းရှုံ၏ ရင်ဘတ်ကို တက်နင်းထားလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နန်ကုန်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူလို့ ငါ အစက ထင်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ သူက အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသိကြီးနဲ့ ငါ့ကို အတင်းတိုက်ခိုက်ချင်နေသေးတယ်..."

"ဒါက ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"မင်းက သေချင်နေမှတော့... မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့..."

စကားပြောနေစဉ်မှာပင်...

ချန်ဖုန်း၏ အငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ကာ နန်ကုန်းရှုံ၏ လည်ပင်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

စီရင်ခြင်းဓား။

ဤသည်မှာ စီရင်ခြင်းဓားကို ရရှိပြီးနောက် ချန်ဖုန်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ပထမဆုံးလူပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း... အဝေးမှာနေ... အနားမလာနဲ့..."

ဘေးတွင် ရပ်နေသော နန်ကုန်းဟိုင်မှာ ဦးရေပြား ထုံကျဉ်သွားသည်အထိ ထိတ်လန့်နေခဲ့၏။ သူ သေရမည့်နေ့တစ်နေ့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးချေ။

"မင်းလည်း သေလိုက်တော့..."

ချန်ဖုန်းက နောက်ပြန် ဓားခုတ်ချက်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသော နန်ကုန်းဟိုင်သည် ရုတ်တရက် အသက်ရှူရပ်သွားလေတော့၏။

…

သုံးရက် ကြာပြီးနောက်။

နန်ကုန်းမိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ချန်ဖုန်းက တဖြည်းဖြည်းချင်း မျိုချပစ်လိုက်လေပြီ။

နန်ကုန်းရှုံနှင့် သားဖြစ်သူတို့ သေဆုံးသွားပြီးနောက် နန်ကုန်းမိသားစုသည် အခြေခံအားဖြင့် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် ယခင်က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ၏ စစ်သေနာပတိ ဖြစ်ခဲ့ပေ၏။

နန်ကုန်းရှုံနှင့် သားဖြစ်သူတို့က သူမကို အမှန်တကယ် ဒုက္ခပေးလိုခဲ့ကြသဖြင့် ချန်ဖုန်းက အရေးမယူလျှင်ပင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန က လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုမျှသာမက ဟွာရှခေါင်းဆောင်ပိုင်းသည်လည်း အဓိက အင်အားကြီး မိသားစုများကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် ရည်ရွယ်ထားရာ နန်ကုန်းမိသားစု ကျဆုံးသွားခြင်းက ၎င်းတို့ အတိအကျ မြင်တွေ့လိုသော အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းယူသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များ အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ရန် ၎င်းတို့က ချန်ဖုန်းနှင့်ပင် လျှို့ဝှက် ပူးပေါင်းနေကြလေ၏။

ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ချန်ဖုန်းသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ညဘက်၌ပင် အခြေအနေများကို စစ်ဆေးရန် ခိုးထွက်တတ်သေး၏။

အိုယန်ဖေးသည်လည်း ဤချွေးမဖြစ်သူကို တွေ့ရန် ရှန်ကွမ်မိသားစုဆီသို့ မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်လေသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင်...

ချန်ဖုန်းသည် မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ရှောင်ယွဲ့ယွဲ့ ကို နေရပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်ရင်း ပေ့ဟူရှိ မွေးစားမိဘများထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းပြောနေစဉ် မွေးစားမိခင်ဖြစ်သူက ရှန်ယန်းယန်းနှင့် ယွင်ထင်တို့၏ လတ်တလော အခြေအနေကို မေးမြန်းခဲ့၏။

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့်...

သူသည် ရှန်ယန်းယန်းနှင့် ယွင်ထင်တို့ကိုပါ အတူတကွ ခေါ်ဆောင်သွားရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှောင်ယွဲ့ယွဲ့ က မည်သည့် မကျေနပ်မှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ တကယ်ပင် ဘာလုပ်ရမည်ကို သိမည်မဟုတ်ချေ။

---