အခန်း ၇၇၁

အခန်း ၇၇၁ - ဒုတိယမြောက် ထာဝရကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် (၂)

"သခင်ကြီး"

လော့ထျန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ကုချင်းဖန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤတိုက်ပွဲမှာ ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကုချင်းဖန်သည် လက်ချောင်းဖြင့် အလင်းတန်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးနောက် 'လူသားဧကရာဇ် တံဆိပ်' ကို ချက်ချင်း ထုတ်လိုက်သည်။ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာ ရှိသော တံဆိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် နယ်မြေတစ်ခုစာ အရွယ်အစားအထိ ကြီးထွားလာကာ ကမ္ဘာပျက်စေမည့် စွမ်းအားဖြင့် နယ်ပယ်လွတ် တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ချေလိုက်သည်။

နယ်ပယ်လွတ် ပျက်စီးသွားသည့်အချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် နယ်ပယ်လွတ် နောက်ကွယ်မှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူသားဧကရာဇ် တံဆိပ်မှာ ဖိနှိပ်ရန် ကျရောက်လာသည်။

တားမြစ်နယ်မြေ၏ တာအိုအရှိန်အဝါမှာ ပြိုလဲပျက်စီးသွားသည်။

အရေအတွက်မရေတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများသည် တုံ့ပြန်ရန် နောက်ကျသွားကာ ထိုစွမ်းအားအောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ရွှမ်ထျန်း ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်"

တားမြစ်နယ်မြေသခင်မှာ လှုပ်ရှားရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုကာ လူသားဧကရာဇ် တံဆိပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သည်။

စွမ်းအားနှစ်ခု တိုက်မိကြသည်။ လူသားဧကရာဇ် တံဆိပ်မှာ ထိုစွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဗြုန်း"

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အသားစများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အရိုးများပင် ကျန်မနေတော့ပေ။

သို့သော် တားမြစ်နယ်မြေသခင်မှာ ထာဝရ တည်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ လူသားဧကရာဇ် တံဆိပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရသော်လည်း သူ အပြီးတိုင် မကျဆုံးသေးပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူသားဧကရာဇ် တံဆိပ်မှာ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားသည်။

ကုချင်းဖန်သည် တံဆိပ်ကို ဖမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

"ဒါက သတိပေးချက်တစ်ခုပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက ထာဝရပုဂ္ဂိုလ်ကို နောက်တစ်ခါ တိတ်တဆိတ် ထိခိုက်အောင် လုပ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေကို ငါ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေသခင်များစွာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရဲကြပေ။

သူတို့အားလုံးသည် ယခင်က ကျဆုံးသွားသော တားမြစ်နယ်မြေသခင်၏ ကံကြမ္မာကို မြင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ အာဏာစက်ကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေသခင်များမှာ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မည်သို့မျှ မပြောနိုင်ကြပေ။

မတတ်နိုင်ပေ။

နောင်လာနောက်သားများအတွက် သင်ခန်းစာပင် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုကို နီးပါး ပျက်သုဉ်းစေခဲ့ပြီး မောက်မာသော တားမြစ်နယ်မြေသခင်မှာ သေလုမျောပါး ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရသည်။

ဤအချိန်တွင် အခြား တားမြစ်နယ်မြေသခင်များမှာ မည်သို့ စိန်ခေါ်ရဲတော့မည်နည်း။

ပြိုင်ဘက်သာ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်ပြီး လှုပ်ရှားလာပါက သူတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤတားမြစ်နယ်မြေသခင်များမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အခြားကျင့်ကြံသူများမှာမူ ပိုမို လေးစားအားကျလာကြသည်။

ဝေးလံသော နေရာမှ တားမြစ်နယ်မြေကို ရိုက်ခတ်ခြင်း။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေသခင်များကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခြင်း။

ဤသို့သော စွမ်းအား။

မည်သို့လျှင် လေးစားမှု မဖြစ်ပေါ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ပိုမို ဂုဏ်ယူမိကြသည်။

မည်သို့ဆိုစေ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများရှေ့တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ နိမ့်ကျလှသည်။ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ၁၃ ခုပင်လျှင် တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုရှေ့တွင် ဒူးထောက်ခဲ့ရပြီး ဂုဏ်သိက္ခာဟူသော စကားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ချင်းမှု မသေမျိုးနယ်မြေရှိ လူသားမျိုးနွယ်မှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုမူ ကုချင်းဖန်သည် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ထိုက်တန်သော ဩဇာအာဏာကို ပြသလိုက်သဖြင့် ဤလူများကို အားတက်စေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်မှာ အစွမ်းထက်သူ မရှိဘူးဟု မည်သူပြောသနည်း

ဤရွှမ်ထျန်း ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်မှာ ယခုအခါ ချင်းမှု မသေမျိုးနယ်မြေရှိ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကျောရိုး ဖြစ်နေပြီ

ထို့နောက် ကုချင်းဖန်သည် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ သွေးမြူတောင်သခင်ကို ကြည့်ကာ လူသားဧကရာဇ် တံဆိပ်ကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်ကြာ ဝေဒနာ ခံစားနေရသော တားမြစ်နယ်မြေသခင်ကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကုချင်းဖန်သည် လူသားဧကရာဇ် အလံ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သွေးမြူတောင်သခင် ကျဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

မူလက လူသားဧကရာဇ် အလံအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်မှာ ဒုတိယအဆင့်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နှစ်ပေါင်း သန်း ၃၀ အထိ လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သွေးမြူတောင်သခင်၏ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် လူသားဧကရာဇ် ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး ယခုအခါ ပထမအဆင့်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

နောက်ထပ် အတွေ့အကြုံများဖြင့် ဒုတိယအဆင့်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မည်။

ဤရလဒ်။

ကုချင်းဖန်ကို ကျေနပ်စေသည်။

လူသားဧကရာဇ် ဝိညာဉ်သာ အဆင့်တက်နိုင်လျှင် သူတွင် အစွမ်းထက်သော မဟာမိတ်တစ်ဦး ရှိလာလိမ့်မည်။

သွေးမြူတောင်သခင် ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားသူများမှာ ခဏတာ အံ့ဩသွားကြပြီးမှ တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

ကုချင်းဖန်၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေသခင်များစွာကို ကြောက်ရွံ့သွားစေသည့် မြင်ကွင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သွေးမြူတောင်သခင်၏ ကျဆုံးမှုမှာ သိပ်ပြီး မဆူညံလှပေ။

မည်သို့ဆိုစေ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော် ဝေဒနာခံစားခဲ့ရပြီးနောက် သူ၏ အစွမ်းမှာ ကုန်ခန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော သူ၏ ကျဆုံးမှုမှာ မှတ်သားစရာ မလိုပေ။

တားမြစ်နယ်မြေသခင် အခြားသူများသာလျှင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့ နားလည်လိုက်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ လုပ်ရပ်မှာ အခြား တားမြစ်နယ်မြေများအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တားမြစ်နယ်မြေသခင်များကို အံ့ဩပြီး ဒေါသထွက်စေသည်။

"ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ၊ လူသား ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတည်းက ဒီလောက်တောင် မောက်မာရဲတာလား"

"ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်သာ အဆင့်တက်နိုင်ရင် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်—"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ ရွှမ်ထျန်း ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ အရေခွံကို ခွာပြီး အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်၊ သူရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်ဘုံ မီးခွက်နဲ့ ထွန်းညှိပြီး နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀၀ လောက် အော်ဟစ်နေအောင် လုပ်ပြီးမှ သတ်မယ်"

တားမြစ်နယ်မြေသခင် တစ်ဦးစီသည် ဝိညာဉ်အသိဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေဘက်သို့ အငြိုးအတေးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားကြပေ။

ဒေါသထွက်ခြင်းမှာ တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

လှုပ်ရှားခြင်းမှာ တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်၏ အမိန့်မရှိဘဲ မည်သည့် တားမြစ်နယ်မြေသခင်မျှ အရင်ဆုံး မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။

စကားလုံးမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသဖြင့် သူတို့ မိုက်ရူးရဲဆန်စွာ မလုပ်ဝံ့ကြပေ။

နန်ယွဲ့ မသေမျိုးမြို့။

မဟာဧကရာဇ်များစွာ စုဝေးနေကြသည်။

ကျိုးကျယ်ဧကရာဇ် သည် သူ၏ ရှေ့မှလူများကို ကြည့်ကာ နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားကို အားလုံး မြင်ပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။

ငြင်းဆိုလို့မရတာကတော့ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဟာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းတစ်ခုပါ။

လက်ရှိမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နန်ယွဲ့ မသေမျိုးမြို့ဟာ မြို့ပေါင်း ၃၀၀၀ ထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ တားမြစ်နယ်မြေက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေရဲ့ သဘောအတိုင်း အသက်ရှင်နေရပြီး နှစ်စဉ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူမျိုးတွေကို ပေးဆပ်နေရပါတယ်။

လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ မဟာဧကရာဇ်တွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရှေ့မှာ အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေပါပြီ"

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည့်အခါ မဟာဧကရာဇ်များစွာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဤကိစ္စများကို ပြောလိုက်သည့်အခါ မဟာဧကရာဇ်များ အရှက်ရသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ လက်ရှိ အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ သေခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ဤနည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။

မဟာဧကရာဇ်တစ်ဦးက မဝံ့မရဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမဟုတ်ရင် ဘာလုပ်နိုင်မလဲ ကျွန်တော်တို့ တားမြစ်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်နိုင်ပေမဲ့ နန်ယွဲ့ မသေမျိုးမြို့မှာရှိတဲ့ လူသား ၃ သန်းကို ဘယ်လို လုပ်မလဲ။

လူ ၃ သန်း တည်ငြိမ်ဖို့အတွက် အချို့ကို စတေးခြင်းမှာ မရှောင်လွှဲနိုင်တဲ့ လုပ်ရပ်ပါ"

သူတို့ မှားနေသလား။

လူသား ၃ သန်းအတွက် စတေးမှုအချို့ ရှိရမည်။

"မရှောင်လွှဲနိုင်တဲ့ လုပ်ရပ် ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူမျိုးတွေကို ထိခိုက်နေတယ်ဆိုတာကိုတော့ ဖုံးကွယ်လို့ မရပါဘူး။ အကယ်၍ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ ထာဝရပုဂ္ဂိုလ် ထပ်ပေါ်လာရင်၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြိုချပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို ပြန်လည် နိုးထစေနိုင်မယ့် အင်အားစု တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင် အဲဒါဟာ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"မြို့သခင် ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်တို့ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့သင့်တယ်လို့ ပြောတာလား"

မဟာဧကရာဇ်အချို့မှာ ကျိုးကျယ်ဧကရာဇ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းမိကြသည်။

ကျိုးကျယ်ဧကရာဇ်မှာ ၎င်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အခု ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက တောက်ပနေပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရင် ဘာနစ်နာစရာ ရှိလို့လဲ နန်ယွဲ့ မသေမျိုးမြို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ပြဿနာကတော့ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက အခု စည်ကားနေပုံရပေမဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်က အဆင့်တက်ဖို့ တရားကျင့်နေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ သူသာ ထွက်လာရင် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်"

မဟာဧကရာဇ်အချို့မှာ စိုးရိမ်နေကြပြီး အခြားသူများလည်း ထိုအတိုင်းပင် ခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူ စကားမဆုံးခင် ကျိုးကျယ်ဧကရာဇ်က တိုက်ရိုက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အသိုက် ပြိုလဲရင် ဥတွေ ဘယ်လို ကျန်ရစ်မလဲ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားအရ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ နန်ယွဲ့ မသေမျိုးမြို့ကရော လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ထင်သလား"

ကျိုးကျယ်ဧကရာဇ်မှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က ကျွန်တော်တို့ကို လူသားမျိုးနွယ်လို မဆက်ဆံဘဲ တိရစ္ဆာန်တွေလိုပဲ ပြုစုပျိုးထောင်နေတာ။ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ၁၃ ခုကို ကြောက်တာကြောင့်သာ ကျွန်တော်တို့ကို အမြစ်ဖြုတ် မပစ်သေးတာ။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်သာ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကို အနိုင်ယူလိုက်ရင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ၁၃ ခုတောင် ခံနိုင်ရည် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီနယ်မြေတွေ အပြီးတိုင် ကျဆုံးသွားရင် မြို့ ၃၀၀၀ လည်း ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာပဲ၊ ဘာလို့ ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး နန်ယွဲ့ မသေမျိုးမြို့က လူသား ၃ သန်းအတွက် အနာဂတ်ကို မတိုက်ယူရမှာလဲ"

ကျိုးကျယ်ဧကရာဇ် ပြောနေစဉ် အားလုံး၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီ၊ တကယ်လို့ခင်ဗျားတို့ မလုပ်ချင်ရင်လည်း ကျွန်တော် မတားဘူး။

အဲဒီလို ဖြစ်လာရင် ကျွန်တော် မြို့သခင်ရာထူးက နုတ်ထွက်ပြီး ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ ခိုလှုံမယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အပိုင်းပဲ"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မဟာဧကရာဇ်အားလုံး၏ အမူအရာမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။