အခန်း ၇၇၂
Vol. 56 Ch. 772
အခန်း ၇၇၂ - အဆုံးစွန် ပေါင်းစပ်ခြင်း
"မြင့်မြတ်နယ်မြေ သခင်ကြီးကို ဦးညွှတ်ပါတယ်"
မြင့်မြတ်နယ်မြေ ခန်းမအတွင်း၌ လော့ထျန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း မောက်မာမှု တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ လေးစားသမှုဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။
အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ သခင်ကြီးနှင့် ယှဉ်ပါက ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေသေးသည်။
မည်သို့ဆိုစေ အသက်ရှည်ခြင်း နဝမအဆင့်။
အဆင့်တစ်ခုစီကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်အဆင့်သို့ ရောက်မှသာ လော့ထျန်းသည် ဤအဆင့်၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်လာပြီး ထိုကြောင့်လည်း မြင့်မြတ်နယ်မြေ သခင်ကြီး၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပို၍ သိရှိလာသည်။
သွေးမြူတောင်သခင်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း။
အဝေးမှနေ၍ တားမြစ်နယ်မြေသခင်တစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခြင်း။
စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခြင်း။
ဤလုပ်ရပ်များထဲမှ တစ်ခုခုသည်ပင် အခြားကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်များ မလုပ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် လော့ထျန်း နားလည်သည်။
သူ ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်နိုင်ခြင်းမှာ ကုချင်းဖန်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။
တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံးကို မပေးအပ်ခဲ့ပါက သူသည် တစ်သက်လုံး အသက်ရှည်ခြင်းလမ်းကြောင်းသို့ လှမ်းတက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူသည် အထွတ်အထိပ် အရွယ်တွင် ရှိနေသယောင် ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သက်တမ်း ကုန်ဆုံးရန် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသာ လိုတော့သည်။
သို့သော် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ကြာမြင့်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အချိန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။
အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှင် မဟာဧကရာဇ်များစွာမှာ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်အဆင့်သို့ မအဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူတို့၏ ပါရမီ မလုံလောက်၍လော။
အမှန်တကယ်တွင် မဟုတ်ပေ။
အရာအားလုံးမှာ အခွင့်အရေး မရရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
အသက်ရှည်ခြင်းလမ်းကို လျှောက်လှမ်းရန် သာမန်ပါရမီဖြင့် လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ပါရမီသက်သက်ဖြင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိသူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော ပါရမီရှင်များသာလျှင် သူတို့၏ မွေးရာပါ လက်ဆောင်ဖြင့် တာအိုကို ရရှိနိုင်သည်။
အခြားသူများမှာမူ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များဟု ဆိုကြပါစေ၊ ထိုအရေးကြီးသော အခွင့်အရေးကို လက်မလွတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် တာအိုကို သက်သေပြပြီးနောက် လော့ထျန်းသည် မည်သူ၏ ကျေးဇူးကြောင့်ဖြစ်သည်ကို နားလည်သည်။
"မင်း အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်အဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုတော့ မင်းအတွက် တာဝန်တစ်ခု ရှိတယ်"
"သခင်ကြီး ပြောသမျှကို ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"
"ငါ တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုကို ဖြိုချပြီး လူသားမျိုးနွယ်အတွက် စည်းကမ်းတွေကို ပြန်လည် ထူထောင်ချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က အခုအချိန်မှာ အစွမ်းထက်နေပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေလို့ အစစ်အမှန် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု မရှိဘူး။
ဒါကြောင့် မင်းကို 'နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဗျူရို' ကို ဦးဆောင်ပြီး မသေမျိုးမြို့တွေကို သိမ်းပိုက်ခိုင်းချင်တယ်။ ချင်းမှု မသေမျိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးက ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ရိုသေလေးစားလာအောင် လုပ်ရမယ်"
ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လော့ထျန်း၏ စိတ်မှာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လုပ်ကာ "သခင်ကြီး အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"သွားတော့၊ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀၀ အတွင်းမှာ မသေမျိုးမြို့ပေါင်း ၃၀၀၀ ဆိုတာ မရှိစေရဘူး"
ကုချင်းဖန် လက်ယမ်းလိုက်ရာ လော့ထျန်းမှာ အရိုအသေပေး၍ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်။
မသေမျိုးမြို့ ၃၀၀၀ ကို ဖိနှိပ်ပါ။
လူသားများစွာကို လက်အောက်ခံအောင် လုပ်ပါ။
ဤသည်မှာ ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ကူးပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခင်က သူ၏ စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲသည်။
ထို့ပြင် ကုချင်းဖန်သည် ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်ကို သတိထားနေသည်။
ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကို တည်ထောင်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်မှာ လှုပ်ရှားမှု မရှိသဖြင့် သူ အမှန်တကယ် မလှုပ်ရှားတော့ဘူးဟု မသေချာပေ။
ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသာ လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်ပါက တစ်ဖက်လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သည်။
လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ကုချင်းဖန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အာမခံချက် မရှိသည့်အပြင် တစ်ဦးတည်းနှင့် တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုကိုလည်း မယှဉ်နိုင်ပေ။
မည်သို့ဆိုစေ ယခုအချိန်အထိ တားမြစ်နယ်မြေသခင် အချို့သာ ကျဆုံးသွားသေးပြီး ချင်းမှု မသေမျိုးနယ်မြေရှိ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှာ သူတို့၏ စွမ်းအားအများစုကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ ကွာခြားသည်။
လော့ထျန်း တာအိုကို သက်သေပြခဲ့သည်။
ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် ဒုတိယမြောက် ထာဝရပုဂ္ဂိုလ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဤအရာအားလုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေမှာ ငြိမ်သက်နေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပေါ်လာရန် စိတ်ကူး မရှိပေ။
ဤအကြောင်းကြောင့် အရာရာတိုင်းမှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖြစ်လာသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကုချင်းဖန်သည် တားမြစ်နယ်မြေသခင်ကို အဝေးမှ တိုက်ခိုက်ပြီး အခြားတားမြစ်နယ်မြေသခင်များကို ကြောက်ရွံ့သွားစေရန် ကြေညာချက်များ ထုတ်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်မှာ ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာပေ။
ဤအရာက ကုချင်းဖန်၏ သံသယကို ပို၍ ခိုင်မာစေသည်။
တစ်ဖက်လူမှာ အရေးကြီးသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး အဆင့်တက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကာ အောင်မြင်သည်နှင့် ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ကုချင်းဖန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို လွဲချော်၍ မဖြစ်ပေ။
ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင်သည် တရားကျင့်နေသည်။
ရွှမ်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ကျယ်ပြန့်စွာ ချဲ့ထွင်ရမည်။
လူသားများကို လုံလောက်စွာ ကာကွယ်ပေးခြင်းဖြင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ သခင်ကြီးအဖြစ် ကုချင်းဖန်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကောင်းမှုတရားများကို ပိုမို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်။
ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပါက အလွန် နှမြောစရာ ကောင်းသည်။
"လူသားမျိုးနွယ် ကောင်းမှုတရားတွေ အများကြီး ရရှိပြီဆိုရင် လူသားဧကရာဇ် အလံဟာ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် အဆင့်တက်မှုဖြစ်တဲ့ တတိယအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်အဆင့်ကို ပိုမြန်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။
အခုကတော့ ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေသခင် အရင်အဆင့်တက်မလား၊ ငါ အရင်အဆင့်တက်မလား ဆိုတာပဲ။"
ကုချင်းဖန်သည် ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်နယ်မြေဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးသည် အချိန်နှင့် ပြိုင်ဆိုင်နေကြပြီး မည်သူက အရင်ဆုံး ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ဟုတ်ပါသည်။
သူသာ ကံကြမ္မာ အင်ပါယာကို တည်ထောင်နိုင်ပါက သူ၏ အဆင့်တက်မှုမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာမည်ဟု ကုချင်းဖန် ယုံကြည်သည်။
သို့သော် ကံကြမ္မာ အင်ပါယာမှာ နှစ်ဖက်သွား ဓားတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။
ကံကြမ္မာသည် ကူညီနိုင်သလို အန္တရာယ်လည်း ပေးနိုင်သည်။
အင်ပါယာ၏ အရှင်သခင်အနေဖြင့် အင်ပါယာ ပြိုလဲသွားပါက သူကိုယ်တိုင် ပြင်းထန်စွာ တန်ပြန် ထိခိုက်လိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ ကုချင်းဖန်သည် ရွှမ်ထျန်း အင်ပါယာကို တည်ထောင်ရန် တွန့်ဆုတ်နေရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
ဤနည်းလမ်းမှာ တင်းကျပ်စွာ ပြောရလျှင် သူအတွက် အကျိုးထက် အပြစ်က ပိုများသည်။
တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုမှ သခင်များကို မပြောနှင့်၊ ကုချင်းဖန်မှာ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန်ပင် စိတ်ချရသည့် အနေအထား မရှိသေးသည်မှာ ချင်းမှု မသေမျိုးနယ်မြေ ပြင်ပရှိ အဆုံးမရှိသော မငြိမ်မသက် မသေမျိုးနယ်မြေများဆို ပြောရန်ပင်မလိုတော့ပေ။