အခန်း ၇၇၈

အခန်း ၇၇၈ - အဖေ၊ သားကို ကယ်ပါ

ကုရှန်းလင်သည် တောင်နှင့်ပင်လယ် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သန့်စင်သော အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာခြင်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းသော သတင်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ပြောဆိုဆွေးနွေးသည့် စာမျက်နှာတွင် အခြားသူများမှာလည်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ကုရှို့ - "စတုတ္ထအစ်ကိုက ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် အဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် အဆင့်တက်နိုင်တာလား စိတ်မကောင်းတာက ကျွန်တော်ကတော့ တရားကျင့်နေတုန်းပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ဖို့က တော်တော်

ခက်ခဲတယ်"

ကုရွှမ် - "...တကယ်ပဲ ခက်ခဲပါတယ်... ပြောရဦးမယ် တတိယအစ်ကို၊ အစ်ကို့ရဲ့ တရားကျင့်မှုက ဘယ်လိုလဲ"

ကုရှို့ - "မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်မှာပဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် အဆင့်တစ်ဝက်လောက် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ်အဆင့် စွမ်းအားတွေကို နားလည်သွားရင်တော့ အဆင့်တက်နိုင်မှာပါ"

ကုရွှမ် - "..."

ကုယန် - "စတုတ္ထအစ်ကို အသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတာ ကောင်းပါတယ်။ အဖေကိုပါ ထည့်တွက်ရင် ကျွန်တော်တို့ ကုမိသားစုမှာ ထာဝရပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦး ရှိသွားပြီ"

ကုရှန်းလင် - "တောင်နှင့်ပင်လယ် မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အမွေဆက်ခံသူအနေနဲ့ တရားကျင့်ရင်း အဆင့်ကို အရင် တည်ငြိမ်အောင်လုပ်မယ်။ ပြီးရင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ သခင်ဆီကနေ လက်စားချေမယ်။

အရင်တစ်ခေါက်က အဲဒီခွေးကောင်က ကျွန်တော့်ကို ဧကရာဇ်ပဲ ထင်ပြီး ချောင်းရိုက်သွားတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး အရင်က ကျွန်တော်နဲ့ အခု ကျွန်တော် ဘယ်လောက် ကွာခြားလဲဆိုတာ မေးကြည့်ဦးမယ်"

ကုယန် - "..."

ကုရွှမ် - "..."

ကုရှို့ - "စတုတ္ထအစ်ကို၊ အရမ်းရဲရင့်တာပဲ"

ကုချင်းဖန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ သားများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။

စကားပြောစာမျက်နှာ ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်း သူတို့၏ စကားပြောပုံမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤပြောင်းလဲမှုမှာ ကောင်းသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် ကုရှန်းလင်အတွက် စိုးရိမ်မနေပေ။

မည်သို့ဆိုစေ တားမြစ်နယ်မြေ သခင်သည် ကုရှန်းလင်ကို ဧကရာဇ်အဆင့်တုန်းကပင် မသတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ် ရှိမှန်း သိနိုင်သည်။

ကုရှန်းလင်သည် ယခုအခါ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ် ရတနာကိုလည်း ရထားပြီးဖြစ်ရာ လက်စားချေခြင်းမှာ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေ။

ဤအချိန်တွင် ကုရှန်းလင် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ကုရှို့က ဆက်ပြောနေသည်။

ကုရှို့ - "စတုတ္ထအစ်ကိုက တောင်နှင့်ပင်လယ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်သွားပြီ။ အနာဂတ်မှာ တောင်နှင့်ပင်လယ် မြင့်မြတ်နယ်မြေကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် တောင်နှင့်ပင်လယ် မသေမျိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာပဲ။

အစ်ကိုကြီးကလည်း 'သိုင်းနတ်ဘုရား' မင်းဆက်ကို ပြန်တည်ဆောက်နေတယ်။

အဖေကလည်း ချင်းမှု မသေမျိုးနယ်မြေမှာဆိုတော့ အဲဒီနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာပဲ။

ဒုတိယအစ်ကိုကလည်း 'ပေချန်း' မသေမျိုးနယ်မြေကို ရရင်၊ ကျွန်တော်ကလည်း တောင်ပိုင်းတောရိုင်း နယ်မြေကို ရရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ကုမိသားစုက အထက်နယ်ပယ်မှာ ခြေကုပ်ယူနိုင်ပြီး အနာဂတ်က အရမ်း တောက်ပနေမှာပဲ"

ကုရွှမ် - "..."

ကုရှို့ - "ဘာလို့ ဒုတိယအစ်ကို တိတ်နေတာလဲ"

ကုရွှမ် - "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး..."

...

'ပေချန်း' မသေမျိုးနယ်မြေတွင် ကုရွှမ်သည် ထွက်ပြေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်လိုက်ခြင်းက ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ကျေနပ်မှု ရစေသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများမှာ အဆုံးမရှိပေ။

'သွေးမြူတောင်' ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကုရွှမ်သည် တားမြစ်နယ်မြေ သခင်ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အခြားနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား နယ်မြေများကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တားမြစ်နယ်မြေ သခင်၏ ချောင်းရိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ကုရွှမ်သည် အဆက်မပြတ် အလိုက်ခံနေရသည်။

တားမြစ်နယ်မြေ သခင်မှာ ထာဝရကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် အဆင့်ရှိပြီး အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အသိ ရှိသဖြင့် သူ့မျက်စိရှေ့မှ လွတ်မြောက်ရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် ကုရွှမ်သည် အန္တရာယ် အလွန်များသော ဘဝကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းနေရသည်။

နေရာတိုင်းတွင် သူ့ကို လိုက်ရှာနေသည်။

သေဘေးမှ ကပ်လွတ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

ကုရွှမ်မှာ ခါးသီးစွာ ညည်းညူနေရသည်။

ကုရှို့၏ ဝါကြွားမှုကို ကြားရချိန်တွင် သူသည် တားမြစ်နယ်မြေ သခင်၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံနေရပြီး စကားပြောရန် စိတ်မပါတော့ပေ။

ထွက်ပြေးရမည်။ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရမည်။

ကုရွှမ်သည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ နောက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများက ပို၍ နီးကပ်လာသည်။

"ဗြုန်း"

သူ့ရှေ့ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးမှာ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ သူ၏ ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အခြားတစ်ဖက်၏ နီရဲသော မျက်ဝန်းများမှာ ကုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ပြေးပါ... ဘာလို့ မပြေးတော့တာလဲ"

"မင်း ငါတို့မျိုးနွယ်က ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို သတ်ခဲ့တယ်၊ မင်းကို အပိုင်းပိုင်း အစအန ဖြစ်သွားအောင် ငါ သတ်ပစ်မယ်"

တားမြစ်နယ်မြေ သခင်သည် ကုရွှမ်ကို ရက်စက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤဧကရာဇ်ငယ်လေးက သူ့ကို ဒုက္ခအများကြီး ပေးခဲ့သည်။

ယခု ကုရွှမ်ကို အမှန်တကယ် ထောင်ချောက်ဆင်မိချိန်တွင် တားမြစ်နယ်မြေ သခင်သည် ချက်ချင်း မသတ်ဘဲ ကြွက်ကို ကြောင်က စနောက်သကဲ့သို့ စနောက်ပြီးမှ သတ်ပစ်ရန် ကြံစည်နေသည်။

"..."

ကုရွှမ်သည် တားမြစ်နယ်မြေ သခင်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ ထပ်မပြေးတော့ပေ။

ဘာကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အခုအခါတွင် သခင်၏ အရှိန်အဝါနှင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို လုပ်ပါက တိုက်ခိုက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ကုရွှမ်သည် မဟာဧကရာဇ် အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် မည်သို့ပင် အခြေခံကောင်းပါစေ၊ တားမြစ်နယ်မြေ သခင်ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

သူ အခုထိ လွတ်မြောက်နေခြင်းမှာ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်မျှ မကူညီနိုင်တော့ပေ။

ထာဝရပုဂ္ဂိုလ်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကုရွှမ်တွင် မည်သည့် အာမခံချက်မျှ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေ သခင် ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် ကုရွှမ်သည် စကားပြောစာမျက်နှာမှတစ်ဆင့် အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။

...

ကုရွှမ် - "အဖေ သားကို ကယ်ပါ"

ကုယန် - ""

ကုရှို့ - ""

ကုချင်းဖန် - "ငါ ရောက်တော့မယ်"

...

ဤစကားများကို မြင်လိုက်သောအခါ ကုရွှမ်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်အေးသွားသည့် အမူအရာက တားမြစ်နယ်မြေ သခင်၏ စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင် ခံစားမိစေသည်။

သူ တိုက်ခိုက်တော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှာ ကွဲအက်သွားပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အချိန်၏ မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကုရွှမ်၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

"အဖေ"

ကုချင်းဖန်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို မြင်သောအခါ ကုရွှမ်သည် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။

"ဒီကောင်က မင်းကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ကုချင်းဖန်သည် တားမြစ်နယ်မြေ သခင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့စွမ်းအားမှာ သိပ်မများလှဘဲ ပထမအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံပုဂ္ဂိုလ် အဆင့်သာ ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းမှာလည်း အကြောင်းရှိသည်။ ပို၍ အစွမ်းထက်သော တားမြစ်နယ်မြေ သခင်သာ ဖြစ်ပါက ကုရွှမ်ကို ဤမျှ ကြာအောင် လွတ်ပေးထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။