အခန်း ၉၆

အခန်း ၉၆ မျောက်ကစားပြတယ်... မျောက်ကစားပြတာ... ဒီတိရစ္ဆာန်ထက် ဆိုးတဲ့ကောင်တွေ...

မီးနှင့် ပတ်သက်ပြီး လူများကို ရန်ငြိုးဖွဲ့စေနိုင်သော ဥပမာများ နည်းပါးသလား ဟု မေးစရာရှိပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ အလွန်များပြားလှချေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မတော်တဆ တောမီးလောင်စေခြင်း သို့မဟုတ် မရည်ရွယ်ဘဲ တစ်နေရာရာကို မီးလောင်ကျွမ်းစေခြင်းမျိုး ဖြစ်လေသည်။ ဤအရာများ အားလုံးသည် မီးနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပေသည်။

"မိဘမဲ့ဂေဟာ ဘက်ကို အရင် ဝင်ဖမ်းသင့်သလား..."

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ကျန်းမိုက ရုတ်တရက် စကားစလာလေသည်။

ရာထူးစတင်ခန့်အပ်ခံရခါစ အလုပ်သင် ရဲအရာရှိငယ် တစ်ဦးအနေဖြင့် လောကအမြင်ကို ပြိုလဲသွားစေနိုင်သော အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသည့် ကိစ္စရပ်များကို မကြုံဖူးသေးရာ ယခုအခါ မိဘမဲ့ဂေဟာသည် လူကုန်ကူးမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေကြောင်း ရုတ်တရက် သိရှိလိုက်ရသဖြင့် တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

"ဖမ်းရမယ်... မြို့နယ်ရဲတပ်ဖွဲ့ရုံးချုပ်ကို ဆက်သွယ်ပြီး ရဲမှူးကြီး ဆူးချန် တို့ကို သွားဖမ်းခိုင်းလိုက်..."

"ဒီအမှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ လူကုန်ကူးသူ တွေက သေချာပေါက် တစ်အုပ်စုတည်း ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ချည်းသက်သက် လိုက်ဖမ်းနေရင် ဖမ်းလို့ ကုန်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ရွှီရှန်းက မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

မိဘမဲ့ဂေဟာ ကျောင်းအုပ်ကြီး ချန်ဟိုင်သည် ကလေးတစ်ယောက်လျှင် ယွမ် ၂၀၀၀ နှုန်းဖြင့် လူကုန်ကူးသူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ရေရှည် အကျိုးအမြတ်များကို ဖလှယ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤလုပ်ရပ်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသူများမှာ သေချာပေါက် ချန်ဟိုင် တစ်ဦးတည်း မဟုတ်နိုင်ဘဲ အခြား လူကုန်ကူးသူများလည်း ရှိနေမည်သာ ဖြစ်ချေသည်။ ထိုလူများ အားလုံးကို လူသတ်သမားက ၆ ရက် ၇ ရက်မျှ အချိန်တိုအတွင်း လိုက်လံ ရှာဖွေပြီး သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်မည်ကို လီရှန်း လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ထိုသူများ ကိုယ်တိုင် ပိုက်ကွန်ထဲ တိုးဝင်လာခြင်း မဟုတ်လျှင်ပေါ့ ဟု တွေးတောလိုက်လေသည်။

'ခဏနေဦး... ပိုက်ကွန်ထဲ တိုးဝင်လာတယ်...'

'မဟုတ်သေးဘူး...'

"တစ်ခုခု မှားနေပြီ... ဝမ်ချောင်..."

ရုတ်တရက် ရွှီရှန်းက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေသည်။

ဘေးဘက်ရှိ လီရှန်းမှာလည်း ကြောင်အမ်းသွားပြီး ထိုလေသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မသိစိတ်အရ ရပ်တန့်သွားကာ မျက်ထောင့်များ တစ်ချက်မျှ တုန်ယင်သွားခဲ့လေသည်။

ဝမ်ချောင် တစ်ယောက် အဘယ်ကြောင့် လူကုန်ကူး ခံလိုက်ရသနည်း ဆိုသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

"ကျစ်... ဒီလို စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း... ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျ တာပဲ..."

နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၈ နာရီ အချိန်တွင် ဖြစ်လေသည်။ ရွှီရှန်းက ပထမဆုံး မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာဖြစ်သော ဆွန်းချန်၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေသည်။

"အစ်ကိုရွှီ... အစ်ကို ဆိုလိုတာက..."

"အဲဒီ လူသတ်သမား တွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ ရက်က ချန်ဟိုင် တို့ တစ်မိသားစုလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်... ချန်ဟိုင် က အသက်လုချင်လို့ သေခါနီးမှာ လူကုန်ကူးတဲ့ သူတွေရဲ့ ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေ အများကြီးကို ဖွင့်ပြောပြခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးမှာ သူ သေသွားပေမဲ့ လူကုန်ကူးတဲ့ သူတွေကတော့ ဒီသတင်းကို မသိလိုက်ကြဘူး..."

"ဒီလူတွေက လူကုန်ကူးတဲ့ သူတွေကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုပေမဲ့ ဆွန်းချန် ကို သတ်ဖို့က သူတို့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးပဲ... တကယ်လို့ လူခွဲပြီး အပြင်ကို သွားဖမ်းမယ် ဆိုရင် ဆွန်းချန် ထွက်ပြေးသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ သတင်းအချက်အလက် ကွာဟမှုကို အသုံးချလိုက်တာပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ရွှီရှန်း၏ ဘေးဘက်၌ ရပ်နေသော ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ကြောင်အမ်းသွားသည့် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်နေချေသည်။

"ချန်ဟိုင် အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး တစ်ဖက်လူတွေကို ဆက်ပြီး လူကုန်ကူး ခိုင်းတယ်... အဲဒီနောက် ကလေးတွေကို ခေါ်လာပြီး ပိုက်ကွန်ထဲ တိုးဝင်လာအောင် လုပ်လိုက်တာပေါ့..."

ရွှီရှန်း ယခင်က တွေးတောခဲ့ဖူးလေသည်။ အဘယ်ကြောင့် ကျန်းကျားရွာ တွင် ဒုတိယမြောက် လူကုန်ကူးသူ အုပ်စု က ကြိုတင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ယခုမှ ရောက်လာသော လူကုန်ကူးသူများကို တွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကြသနည်း ဆိုသည်မှာ စဉ်းစားစရာပင် ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က ခန့်မှန်းရန်အတွက် လုံလောက်သော သတင်းအချက်အလက်များ မရှိခဲ့ပေ။

ယခုအခါတွင်မူ ချန်ဟိုင်၏ အကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ရွှီရှန်းက အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ရုံဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော်က လူကုန်ကူး ခံလိုက်ရတာလဲ..."

ဝမ်ချောင်က မျက်စိရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ခြေရာများ ပြည့်နှက်နေသော ဆွန်းချန်၏ နေအိမ်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထိန်းမထားနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ချေသည်။

ချန်ဟိုင်မှာ မှုခင်းမဖြစ်ပွားမီ ၆ ရက်အလိုက အသတ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အခြားတစ်နည်းဖြင့် ပြောရမည်ဆိုလျှင် လူသတ်သမား တို့သည် ထိုနေ့တွင်ပင် လူကုန်ကူးသူများကို ရှာတွေ့သွားပြီး ဆက်သွယ်မှု ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မှုခင်းမဖြစ်ပွားမီ ၂ ရက်အလိုတွင် ဝမ်ချောင် လူကုန်ကူးခံလိုက်ရချေသည်။ မှုခင်းဖြစ်ပွားသောနေ့တွင် လူကုန်ကူးသူများက ဝမ်ချောင်ကို မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးနောက် ထိုလူကုန်ကူးသူများကို အခြားတစ်စုက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကိုက်ညီသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ အချိန်တွေ အားလုံး ကွက်တိ ကိုက်ညီသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

"ဒါကြောင့် မင်း လူကုန်ကူး ခံရတာက တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပေမဲ့ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို ရောက်လာတာကတော့ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ဒီလူတွေက ဒီနေရာမှာ သစ်ငုတ်ကို စောင့်ပြီး ယုန်ဖမ်း ဖို့ ထောင်ချောက်ဆင် နေကြတာ... ဆွန်းချန် က ခန့်မှန်းထားတာထက် ရက်အနည်းငယ် စောပြီး အိမ်ပြန်ရောက်လာလို့ အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ..."

ရွှီရှန်းက မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ဝမ်ချောင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည့် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်နေကာ ရင်ထဲတွင်လည်း မျက်ရည်များက မြစ်တစ်စင်း ကဲ့သို့ စီးဆင်းနေချေသည်။

သို့သော် အချိန်ခဏအကြာတွင် ဤအမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်လေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူက ရွှီရှန်းနှင့် အတူတကွ ဆွန်းချန် နေထိုင်သော နေအိမ်ကို စတင် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ချေသည်။

ကျောက်ကွမ်း ကဲ့သို့ပင် ဆွန်းချန် နေထိုင်သော အိမ်မှာ သက်ကယ်မိုး အိမ်လေး တစ်လုံး ဖြစ်ပြီး နံရံများကို ကောက်ရိုး၊ ရွှံ့နှင့် အုတ်ခဲများဖြင့် စီထားကာ အပေါ်ဆုံး အလွှာတွင် ထုံးတစ်လွှာ သုတ်ထားလေသည်။ ကြမ်းပြင်ကို ကျောက်ခဲများဖြင့် ခင်းထားပြီး အပေါ်မှ မြေကြီးများဖြင့် ဖိသိပ်ထားချေသည်။

"ဒီခြေရာတွေက..."

ရွှီရှန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သဲလွန်စများကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေခဲ့လေသည်။

လတ်တလော အခြေအနေ အရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ပထမနှင့် ဒုတိယ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာများမှ သတင်းအချက်အလက်များက အများဆုံး ဖြစ်ပြီး အတန်ဖိုးဆုံးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

"လူသတ်သမား ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အရမ်းကို ရှင်းလင်းနေတယ်... သေဆုံးသူတွေ အပေါ်ကို အရမ်း နာကြည်း မုန်းတီးပြီး ဒေါသထွက်နေလို့ ဒီလူတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်သတ်နေတာပဲ..."

"လူကုန်ကူးတဲ့ သူတွေကို ဘာကြောင့် လိုက်ရှာနေရသလဲ ဆိုတာကတော့..."

"သူတို့တွေက လူကုန်ကူးတဲ့ သူတွေကြောင့် နစ်နာခဲ့ရသူတွေ ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များတယ်... ဒါပေမဲ့ အဓိက အမုန်းတရားက သေဆုံးသူတွေ အပေါ်မှာပဲ ရှိနေတယ်... ဒါက လူကုန်ကူးတဲ့ သူတွေကို အကြောင်းပြချက် ရှိရှိ ဒေါသ လွှဲချ လိုက်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား..."

သိသိသာသာပင် တစ်ကြိမ်ထက်မက ရောက်ရှိလာခဲ့သော ထိုခြေရာများကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှန်း၏ မျက်မှောင်များ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

ခြေလှမ်း အရေအတွက် အလွန် များပြားနေခြင်းက တစ်ဖက်လူ အနေဖြင့် ဆွန်းချန်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော သန္နိဋ္ဌာန် မည်မျှ ပြင်းပြကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုနေချေသည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ဒီလူတွေက ဒေါသတွေကို လူကုန်ကူးတဲ့ သူတွေဆီ အထိ လွှဲချနိုင်တယ်... ချန်ဟိုင် နဲ့ သူ့ရဲ့ သားသမီး နှစ်ယောက်ကိုတောင် ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်... ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူတွေ ဆီမှာ မေတ္တာတရား လုံးဝ မရှိဘူး ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်တယ်..."

"လက်စားချေသင့်တဲ့ သူတွေကို လက်စားချေတယ်... ပြဿနာကို မိသားစု အထိ မပတ်သက်စေရဘူး ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးမျိုးလည်း ရှိပုံမရဘူး..."

ချန်ဟိုင်၏ ကလေး နှစ်ဦးမှာ အလွန် လျင်မြန် ပြတ်သားစွာ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ မြေးဖြစ်သူမှာ ကျောင်းပြီး၍ လျိုကျိုးပြည်နယ် မှ ပြောင်းရွှေ့သွားခြင်း မရှိပါက သေချာပေါက် အသက်ပါသွားမည် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ဤမျှ ရက်စက်ပြတ်သားစွာ သတ်ဖြတ်တတ်သော သူများက...

"အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ကိုကျတော့ ဘာဖြစ်လို့ အလွတ်ပေးထားခဲ့တာလဲ..."

ရွှီရှန်း တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ လီရှန်း မှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

ဤပြဿနာကို သူ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားတွေးတော ခဲ့သော်လည်း သဲလွန်စများကို ချိတ်ဆက်၍ မရနိုင်သေးပေ။ ထိုလူများ လူသတ်နေချိန်တွင် ခွေးက သေချာပေါက် ဟောင်နေမည် ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားနိုင်သည့် အန္တရာယ် သို့မဟုတ် ခွေးအပေါ် မုန်းတီးမှုများက အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ လူသတ်သမားကမူ သည်းခံနိုင်ခဲ့ပေသည်။

"သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု လိုနေတယ်..."

ရွှီရှန်းက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီ သဲလွန်စ ကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်မယ့် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု လိုအပ်နေတယ်..."

အမှု၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်တော့ချေ။ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု လိုအပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့က တတိယနှင့် စတုတ္ထ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာများကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာများမှ သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကိုလည်း ရရှိခဲ့ပေသည်။ လူကုန်ကူးသူများ နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်းကိုပင် စဉ်းစားမိခဲ့ကြချေသည်။

သို့သော် ဤအရာများမှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

အမှု၏ အမှန်တကယ် တိုးတက်မှုမှာ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသေးပေ။ လူသတ်သမား၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို အတည်မပြုနိုင်သေးသလို တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကလည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်ချေ.။ ဝမ်ချောင် က တစ်ဖက်လူများတွင် မီနီဘတ်စ်ကား တစ်စီး ရှိကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရရာ ထိုသူများက ကားမောင်း၍ ကျန်ဆန်းမြို့ မှပင် ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

သေဆုံးသူများ ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများမှာ အချိန်ကာလ အလွန် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် စုံစမ်းရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် ရွှီရှန်း အနေဖြင့် သေချာပေါက် အတည်ပြုနိုင်သည်မှာ ဤလူများက သာမန် လူကုန်ကူးသူများနှင့် မတူညီခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ လူကုန်ကူးသူများ အနေဖြင့် သေချာပေါက် သေရမည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ ကိုယ်တိုင် လာရောက် အဖမ်းခံပြီး အကာအကွယ် တောင်းခံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သို့သော် ဆွန်းချန် ကမူ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။

ဤအချက်က တစ်ဖက်လူ အနေဖြင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ သွားရောက်ရန် မရဲဝံ့ကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေချေသည်။

အဘယ်ကြောင့် မရဲဝံ့ရသနည်း ဟု တွေးတောစရာ ဖြစ်လေသည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ သွားရောက်လျှင်လည်း သေချာပေါက် သေရမည့် အဆုံးသတ်မျိုး ဖြစ်နေကြောင်း တစ်ဖက်လူ ကိုယ်တိုင် သိရှိနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါလျှင် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့်နည်း။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤလူများ ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုမှာ မည်မျှ ကြီးမားနေမည်နည်း။ ပြီးတော့ မည်သို့သော ပြစ်မှုမျိုး ဖြစ်နေမည်နည်း။

ရွှီရှန်းမှာ နက်ရှိုင်းသော စဉ်းစားခန်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ချေသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး စိတ်လေးလံနေပုံ ရလေသည်။

ဝမ်ချောင် တစ်ဦးတည်းသာ တံခါးဝတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ဆွန်းချန် မျောက်လှောင်ထားသော လှောင်အိမ်ကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုရွှီ... မျောက်ကစားပြတယ် ဆိုတာက ဘယ်လို လုပ်ရတာလဲ..."

ဝမ်ချောင်က ခေါင်းကုတ်လျက် လှောင်အိမ်ထဲရှိ မျောက်မွေးများကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

မျောက်ကစားပြခြင်း ဆိုသည်မှာ အရည်အချင်းနှင့် ဇာတ်လမ်းကို ပေါင်းစပ်ကာ လမ်းဘေးတွင် ဖျော်ဖြေ တင်ဆက်ရသော ပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ရွှီရှန်းက တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"သိမ်းငှက်ကို ယဉ်ပါးအောင် လေ့ကျင့်တာ ဆိုတာကို မင်း သိလား..."

"မျောက် ဆိုတဲ့ သတ္တဝါ တွေက မွေးရာပါ အလွန် ဆိုးသွမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်... ဒါကြောင့် မင်း အနေနဲ့ သိမ်းငှက်ကို ယဉ်ပါးအောင် လေ့ကျင့်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး... မျောက်ကို ကြောက်ရွံ့လာအောင် လုပ်ရမယ်... သူ့ရဲ့ အသက်က သူ့လက်ထဲမှာ မရှိဘူး ဆိုတာကို သိသွားအောင် လုပ်ရမယ်..."

"အဲဒီနောက်... ဒီလို အတွေးမျိုး ဝင်သွားပြီ ဆိုရင် ဂျွမ်းဘား လို မျက်လှည့် ပညာတွေကို စတင် လေ့ကျင့်ပေးလို့ ရပြီ... ဥပမာ ဂျွမ်းထိုးတာမျိုးပေါ့... တကယ်လို့ သေချာ မထိုးနိုင်ဘူး ဆိုရင် တုတ်နဲ့ ရိုက်နှက်ရမယ်..."

"သေချာ ထိုးနိုင်ရင် ချိုမြိန်တဲ့ စွန်ပလွံသီး ကျွေးရမယ်... အဲဒီလိုနဲ့ တဖြည်းဖြည်း အကျင့်ပါသွားလိမ့်မယ်..."

"အဲဒီနောက် ဇာတ်လမ်းတချို့နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး မျောက်နဲ့အတူ အနောက်ဘက်ခရီး ဇာတ်လမ်းထဲက ပြကွက်တွေကို ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မယ် ဆိုရင် ဆုကြေးငွေ အများကြီး ရနိုင်ပြီ..."

ဤအရာမှာ မျောက်ကစားပြသည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီမျောက်တွေကို ဘယ်ကနေ သွားရှာတာလဲ... ကျန်ဆန်းမြို့ တောင်ပေါ်မှာ မျောက်တွေ ရှိတယ် လို့လည်း ကျွန်တော် မကြားဖူးပါဘူး..."

ဝမ်ချောင်က ခေါင်းကုတ်လျက် နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်ချေသည်။

"ကျွန်တော် ကြားဖူးသလောက်တော့ မျောက်ဆိုတာ လက်စားချေလိုစိတ် အရမ်း ကြီးမားတဲ့ တိရစ္ဆာန် တစ်မျိုးပဲ... တကယ်လို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် သွားဖမ်းမယ် ဆိုရင်... သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကြီး မျောက်ဘုရင် က မျောက်တစ်အုပ်ကို ခေါ်လာပြီး အိမ်ထဲကို ဝင်ရောက် သတ်ဖြတ်တာမျိုး တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့... သူက ဒီလောက် ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်နေတာကို မကြောက်ဘူးလား..."

"အများစုကတော့ မုဆိုးတွေ တောင်ပေါ်မှာ ဖမ်းလာကြတာပဲ... ဒါမှမဟုတ် တိရစ္ဆာန်ရုံ က လူတချို့က တိတ်တဆိတ် ရောင်းစား..."

ရွှီရှန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။ သို့သော် စကားပြောနေရင်းဖြင့်...

သူ၏ အသံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ကြောင်အမ်းသွားသော မျက်နှာအမူအရာပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဝယ်လာတဲ့ မျောက်... မျောက်ကစားပြတယ်..."

ထိုခဏ၌ ရွှီရှန်းမှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အဖြစ်အပျက် အချို့ကို တွေးတောမိသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက် နားလည်သွားသည့်အလား ဖြစ်ကာ သူ အမှန်တကယ်ပင် သဘောပေါက် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် စဉ်းစား၍ မရနိုင်သော သဲလွန်စများမှာ ယခုအခါတွင် ရုတ်တရက် အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

"မင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

လီရှန်းက မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး ရွှီရှန်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကမန်းကတန်း မေးလိုက်လေသည်။

ရွှီရှန်းက မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ပေ။

သူက မျက်စိရှေ့ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ခြေရာများနှင့် ထို ခြေရာပိုင်ရှင် များကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ချေသည်။ သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာပြီး ရင်ဘတ်မှာလည်း သိသိသာသာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်လာလေသည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ကာ မျောက်လှောင်အိမ် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ ခြေရာများကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အတွင်း၌ သွေးကြောမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေသည်။

ဤခဏ၌...

လူသတ်သမားများ အနေဖြင့် အနှစ် ၂၀ ဟူသော အချိန်ကာလကို ကျော်လွန်၍ပင် ဆွန်းချန် တို့ကို အဘယ်ကြောင့် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရသနည်း ဆိုသည်ကို ရွှီရှန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် ဆွန်းချန်က အဘယ်ကြောင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ သွားရောက် အကူအညီ မတောင်းရဲရသနည်း ဆိုသည်ကိုပါ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"မျောက်ကစားပြတယ်..."

ရွှီရှန်းက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ မျက်နှာထား အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလာခဲ့လေသည်။

လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အေးစက်သော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျောပြင်တွင် လေအေးများ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားသည့်အလား ဖနောင့်မှသည် ငယ်ထိပ်အထိ အေးစက်တောင့်တင်း သွားခဲ့ချေသည်။

သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့သွားပြီး သွားကြားထဲမှ စကားလုံး အချို့ကို အတင်း ညှစ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီ တိရစ္ဆာန်ထက် ဆိုးတဲ့ ခွေးကောင်တွေ..."

လီရှန်းမှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ချေသည်။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

"မင်း ဘာတွေကို တွေးမိသွားလို့လဲ..." ဟု အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေသည်။