အခန်း (၁၂၀၃-၁၂၀၄)

အခန်း(၁၂၀၃)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ မို့တက်နေသော သဲပြင်မှာမူ သူ့နောက်သို့ ထပ်ချပ်မကွာ ဆက်လက် လိုက်ပါလာဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည့် မို့တက်နေသော သဲပြင်မှာ တန့်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ကင်းမြီးကောက်နှင့် တူသော အရုပ်ဆိုးကြည့်ရိုးမရှိသည့် မျက်နှာဆိုးကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေသည်။

ယင်း၏ ခေါင်းတစ်ခုတည်းပင် လူတစ်ယောက်စာမျှ ကြီးမားလှပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ ခရမ်းညိုရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပါတ်‌နေပေသည်။

ယင်း၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရှိရချေ။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ယင်း၏ ခေါင်းနောက်ဘက်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်လာခဲ့၏။

ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်သည် ချက်ချင်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာသည်ကို ချက်ချင်း တွေ့မြင်လိုက်ရပေသည်။

ထို့နောက် ယင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဒေါသရောင်နီများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ယင်းက မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"ဟင်း၊ မင်း ငါ့နောက်ကို ဒီလောက်အဝေးကြီး လိုက်လာခဲ့တာ ဆိုတော့ ကိုယ့်အသွင်ကိုယ် ပြရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီမဟုတ်ဘူးလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"မင်း သာ ငါ့အပေါ် မကောင်းတဲ့အကြံ မရှိဘူးဆိုရင် ဒီလောက်ကြာကြာ လိုက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးထားဖို့ လိုတော့မယ် မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

---

ထိုသို့ ပြောကြားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်အား တိုက်ရိုက် စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူ၏ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါသည် ထိုကင်းမြီးကောက်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ ပြိုင်ဘက်သည်လည်း အစွမ်းကုန် အရှိန်ယူကာ မြေကြီးထဲမှ လေဆင်နှာမောင်းသဖွယ် ရုတ်ခြည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

ထိုခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြိုင်ဘက် ပါလာသော စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရေတွက်၍ မရနိုင်သော ဓားအရှိန်အဝါများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော ခွန်အားကို ထုတ်သုံးလျက် ပြိုင်ဘက်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲမုန်တိုင်းကဲ့သို့သော စွမ်းအားများကို ရုတ်တရက် ခွင်းထုတ်လိုက်ပေသည်။

ပြိုင်ဘက်မှာလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိဘဲ ယင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပိုမို ကြမ်းတမ်းရက်စက်လာခဲ့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပေရာ ထိုကောင်၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်ကို သတိပြုမိလေသည်။

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားသာ မရှိပါက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင်လျှင် ဤနေရာ၌ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ဓားအရှိန်အဝါမှာ ဆက်တိုက် ထုထည်ကြီးမား စုစည်းလာသည်နှင့်အမျှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားသည်လည်း ပိုမို ပြင်းထန်လှိုင်းထန်လာခဲ့၏။

ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်နှင့် အချိန်အတန်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ အလွန်တရာ ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် အသာစီး အနည်းငယ် ရရှိလာခဲ့ပေသည်။

ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

အဓိကအချက်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာသော နဂါးအကြေးခွံများ၏ အလင်းရောင်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခံစစ်ကို ထိုးဖောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။

နောက်ဆုံး၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ယင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ခေတ္တမျှ လက်လွှတ်လိုက်ရပြီး လှည့်ထွက်ထွက်ပြေးရန်သာ တတ်နိုင်တော့ပေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်း နောက်မှ လိုက်သွားကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် "ငါ့နောက်ကို ဒီလောက်အဝေးကြီး လိုက်လာပြီးမှ မင်း ထွက်သွားချင်တဲ့အချိန် ထွက်သွားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုလိုက်၏။

---

ပြိုင်ဘက်သည် သဲပြင်အတွင်းသို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး မြေကျင်းတူးစက်သဖွယ် အောက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရှိန်မှာလည်း မနှေးလှပေ။ ထို့ပြင် ရှေ့မှ ပြိုင်ဘက်က လမ်းရှင်းပေးထားခြင်းကလည်း သူ့အတွက် လိုက်ပါရန် ပိုမို လွယ်ကူချောမွေ့စေခဲ့၏။

သူ၏ ဓားအရှိန်အဝါသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကြီးများကို ဆက်တိုက် ဖယ်ရှားပေးခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ နောက်သို့ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါရင်း မြေအောက်ရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားခဲ့၏။ အကြောင်းမှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ လိုဏ်ခေါင်းပေါင်းများစွာ ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ဆက်သွယ်နေပြီး နေရာတော်တော်များများကို ဆက်စပ်ပေးထားဟန် တူသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သတိမထားပါက ဤနေရာ၌ အလွယ်တကူ လမ်းပျောက်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ အကြည့်များမှာ ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်၏ ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း သောခတ်လိုက်ကာ အမြန်ဆုံး နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့ချေသည်။

ဓားအရှိန်အဝါ၏ စွမ်းအားက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးနေသဖြင့် သူ၏ အရှိန်မှာ ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်ထက် မလျော့ချေ။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကောင်၏ နောက်သို့ လိုက်ရင်း ကျယ်ဝန်းလှသော လိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပေသည်။ ဤလိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဆွံ့အသွားခဲ့၏။ သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ခြေရာခံ လိုက်လာခဲ့ရာမှ နောက်ဆုံး၌ ထိုကောင်၏ သိုက်ဟောင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်းလား။

ထို့ပြင် ဤမြေအောက်လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင် ရေကန်ဘေးတွင် ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက် တစ်ဆယ်ကျော်မျှ အနားယူနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ထိုရေကန်၏ အထက်တွင်မူ... ပြာလွင်သော သလင်းနှလုံးသား ၁၀ ခုကျော် မောလွင့်နေသည် မဟုတ်လော​။

ထိုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ပင် ရှုရပ်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက် မျိုးနွယ်သည်လည်း ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ပြာလွင်သော သလင်းနှလုံးသားများကို စုဆောင်းနေကြလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဤမျှလောက် များပြားစွာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟုလည်း မတွေးမိခဲ့ချေ။

ကျုံးကျဲကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင် ပင်လျှင် ဆယ်နှစ်လျှင် ပြာလွင်သော သလင်းနှလုံးသား အရေအတွက် အနည်းငယ်မျှသာ စုဆောင်းနိုင်သည်ကို သိရှိထားကြပေသည်။

ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသော နတ်ဘုရားများအနက် လူနှစ်ယောက်တွင် တစ်ယောက်ခန့်သာ တစ်ခု စုဆောင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် တစ်ခု စုဆောင်းရရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ ရှိနေသော ဤပြာလွင်သောသလင်းနှလုံးသား တစ်ဆယ်ကျော်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လွန်စွာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ပေသည်။

---

သို့သော် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရင်ကျပ်မွန်းကြပ်ဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အကြောင်းမှာ ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်အားလုံးသည် သူ၏ထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် စောစောက ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်မှာ သူတို့အနက် အသေးငယ်ဆုံး တစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ယင်းသည် အိမ်သို့ ပြန်ကာ လူကြီးများကို တိုင်တန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပိုမို ကြီးမားသည့် မျိုးနွယ်ဝင်များထံ "ဒီကောင် ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်၊ ဝူးဝူးဝူး" ဟု ငိုယိုတိုင်တန်းနေပုံ ရပေသည်။

သေစမ်း။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှည့်ထွက်၍ ထွက်ပြေးလိုက်ရာ ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက် အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် အသည်းအသန် နောက်မှ လိုက်ပါ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြချေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားစဉ် လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ သတိမထားမိနိုင်သော ပုတီးစေ့တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။

ထိုခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ခြေမွပစ်ချင်သည့်အလား ဟိန်းဟောက်ရင်း လိုက်ပါလာခဲ့ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ကွေ့ကောက် ကွေ့ကောက်ဖြင့် ထွက်ပြေးရင်း ခဏချင်းပင် လမ်းပျောက်သွားခဲ့၏။ ရှုပ်ထွေးပွေလီသော လိုဏ်ခေါင်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူ့အတွက် အနည်းငယ် ကိုင်ရတွယ်ရ ခက်ခဲစေခဲ့ပေသည်။

ခဏအကြာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လိုက်ပါလာသည့် ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက် အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။ အကြောင်းမှာ ထိုအထဲမှ အချို့မှာလည်း ဤနေရာ၌ လမ်းပျောက်သွားကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ အတော်အတန် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ချေသည်။

သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် သူသည် စိတ်ကို ချက်ချင်း စုစည်းကာ ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အရှိန်အဝါကို ဆက်တိုက် သောခတ်လိုက်ပေသည်။

ဤသည်မှာ စွန့်စားရသည့် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မအောင်မြင်ပါက အလွန် ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရဟန် တူပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုနေရာမှပင် ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်များ၏ ရှေ့မှောက်မှ လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေသည်။

လိုက်ပါလာကြသော သားရဲများသည် ထိုလူထွက်ပြေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရုတ်တရက် မှင်သက်သွားကြပေသည်။

---

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ အမှန်တကယ် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျနေသည့် ကမ္ဘာငယ်လေးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် "ဒါက တကယ်ပဲ သတိမထားမိနိုင်တဲ့ အရာပဲ။ ဒီလို တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းကို မြေကြီးပေါ် ဒီအတိုင်း ပစ်ထားတာတောင် ဘယ်သူမှ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်မကြည့်ကြဘူး" ဟု တွေးတောလိုက်ပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ဤနေရာ၌ ကမ္ဘာငယ်လေး၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို မောင်းနှင် သုံးစွဲနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်သော်လည်း ဤစွမ်းအားကို သုံးကာ မိမိကိုယ်ကို ဤနေရာသို့ ဆွဲယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်၌ လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ခရမ်းရောင် ကင်းမြီးကောက်များ မရှိတော့ဘဲ ရေကန်အထက်တွင် မောလွင့်နေသော ပြာလွင်သော သလင်းနှလုံးသား တစ်ဆယ်ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှူးခနဲ အသံနှင့်အတူ ပြာလွင်သော သလင်းနှလုံးသား အားလုံးသည် သူ၏ လက်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်း ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

သူ သေချာစွာ ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ပင် ပြာလွင်သော သလင်းနှလုံးသား ၁၅ ခု ရှိနေပေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တစ်ခုနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ယခုအခါ ၁၆ ခု ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချက်ချင်းပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြာလွင်သော သလင်းနှလုံးသားများကို အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ချေသည်။

ဤနေရာသည် ကြာရှည် အနားယူရမည့် နေရာမဟုတ်သဖြင့် သူသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့၏။

အောက်ဘက်ရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများမှာ အကန့်အသတ်မရှိ များပြားလှပြီး အရပ်မျက်နှာကို ခွဲခြားရန် အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ဤနေရာ၌ အချိန်ဖြုန်းနေရန် အကြောင်းမရှိသဖြင့် သင့်တော်ရာ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ မိမိကိုယ်ကို ဓားအရှိန်အဝါဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံလျက် အထက်သို့ ထိုးဖောက်တက်သွားခဲ့ပေတော့သည်။

အခန်း(၁၂၀၄) ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု

မူလက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အထက်သို့ အလျင်အမြန် တက်သွားရုံမျှဖြင့် ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုခဏ၌ပင် သူနှင့် ခုနက ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ကင်းမြီးကောက်သည် မည်သို့မည်ပုံ သူ့ခြေရာကို တွေ့ရှိသွားသည်မသိဘဲ နောက်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသားရဲကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အထက်သို့သာ အလျင်အမြန် တက်သွားခဲ့ပေရာ ထိုသတ္တဝါသည် မြေကြီးထဲ တိုးဝင်ရာ၌ ပို၍ပင် မြန်ဆန်နေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ထိုသတ္တဝါကို ဂရုမစိုက်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ထိုသားရဲက လိုက်ပါလာမည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ သားရဲကြီး မှီလာသည်နှင့်အမျှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ယင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ယင်း၏ သံချပ်ကာကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တဟုန်ထိုး အရှိန်ကို အသုံးပြကာ ကင်းမြီးကောက်၏ ကျောပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် လျှပ်စီးကြောင်းနှင့်တူသော ဓားချီနှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကင်းမြီးကောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဇာတ်ကြိုးများကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ကင်းမြီးကောက်၏ ဦးတည်ရာကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

မိမိကျောပေါ်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ယင်းသည် လှည့်ပတ်၍ မြေအောက်သို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားချီကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်၏။

ဓားချီသည် ထိုသတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူထပ်သော လျှပ်စီးစွမ်းအားများနှင့်အတူ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ယင်း၏ ဦးတည်ရာကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ပေသည်။

ကင်းမြီးကောက်သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး ဓားချီ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရသော နာကျင်မှုကြောင့် ချက်ချင်း လက်နက်ချသွားခဲ့ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ထိန်းချုပ်သည့် ဦးတည်ရာအတိုင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် အရှိန်ပြင်းစွာ တက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဂျိန်းဟူသော အသံကြီးနှင့်အတူ။

ကင်းမြီးကောက်သည် မြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ထွက်လာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြောင့် ကောင်းကင်ယံသို့ပင် မြှောက်တက်သွားခဲ့ပေရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူနှင်းများမှာ ထူထပ်လွန်းသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ စက်ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို လေထုထဲ၌ ဝဲပျံစေပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံ တစ်ပတ်လှည့်ကာ အောက်သို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားရန် တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်၏။

ကွက်တိဆိုသလိုပင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အမှောင်ရိပ်ထဲ၌ လွှမ်းခြုံထားသော ထူးဆန်းသော လူသားတစ်ဦးသည် သူ၏ ရှေ့၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရှိန်ကို ချက်ချင်း လျှော့ချလိုက်ပြီး ထိုထူးဆန်းသော လူသား၏ ရှေ့တည့်တည့်၌ တိုက်ရိုက် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ထိုထူးဆန်းသော လူသား၏ စိုးစဉ်းမျှ လင်းလက်နေသော မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် အံ့အားသင့်သွားသည့်နှယ် အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

"မင်းက ကင်းမြီးကောက်ရဲ့ ကျောပေါ်မှာ စီးနင်းလာတာလား"

တစ်ဖက်လူသည် စကားမပြောနိုင်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတိုင်များ၏ ပေါ်လွင်မှုက သူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိအရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော သူနှင့် ထိုသူမှာ ဆင်တူသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသော်လည်း ဤသူသည် စကားကို ပိုမို ပီပြင်စွာ ပြောဆိုနိုင်ပုံ ရချေသည်။

ထိုခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ သွေးစိမ်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထိုအထဲတွင် မပျောက်ကွယ်သေးသော နတ်ဘုရာဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကျန်ရှိနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။ ထိုသူ၏ ပါးစပ်ပတ်ပတ်လည်၌လည်း တောက်ပသော သွေးနီရောင် အရည်များ ဝိုင်းရံနေပေရာ... ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤသူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဝါးမျိုခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။

ဤထူးဆန်းသော လူသားသည် အမှန်တကယ်ပင် လူသားစားသည့်သူ ဖြစ်နေပါသလား။ သူ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော သူကမူ သူ့ကို မစားသေးပေ။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောရိုးထဲ၌ စိမ့်ခနဲ အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အရှေ့မှ သူကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးကြား၌ ကွဲပြားမှုများ ရှိနေသည်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်ပေသည်။

ပထမဦးစွာ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်ကြသည်... သူ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော လူ၌ ဖြူလျော့သော သူငယ်အိမ်များ ရှိပြီး ယခု ရှေ့ရှိသူ၌မူ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံကဲ့သို့ ရင့်ထူသော အနီရောင် မျက်လုံးများ ရှိနေပေသည်။

ထို့ပြင် ဤသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ အလွန် စစ်လိုလားသော အရှိန်အဝါဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေ၏။

" ဒါ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်နေတာများလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အရာတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် မူလက ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားနှင့် ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတို့၏ မဟာတိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသော်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်ကြသေးသည်။

သူ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော လူသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သင့်ပြီး ယခု အရှေ့ရှိသူမှာမူ စစ်လိုလားသော ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးနှင့် တူနေပေသည်။

" သူ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရင် ဘာအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်၏။

---

ထိုအချိန်၌။

ပျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်ရှိ ရန်လုံအသင်းအတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ချန်ယွီသည် အပြင်ဘက်၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိရှိပေ။ သို့သော် ဤမျှကြာမြင့်သော အချိန်အထိ ချီရန်သည် သူမကို လာရောက်ရှာဖွေခြင်း မရှိသည်ကို သူမ ခံစားနေရသည်။

ထို့ပြင် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလောင်ကျွမ်းခြင်း တံဆိပ်တော်သည်လည်း မကြာသေးမီက စတင်၍ လျော့ရဲလာခဲ့ချေပြီ။

ထို့နောက် ချန်ယွီသည် ယင်းထံမှ သက်သာရာရခွင့် အနည်းငယ် ရရှိခဲ့ပြီး အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လှစ်လိုက်ကာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေမှ စွမ်းအားအနည်းငယ်ကို နောက်ဆုံး၌ ပြင်ပသို့ စေလွှတ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

အပြင်ဘက်၌ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိသဖြင့် ချန်ယွီသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို အသုံးပြု၍ အလွန် စုစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် လေ့လာကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် အပြင်ဘက်ရှိ ရန်လုံအသင်းမှ အစောင့်တစ်ဦး ပြောဆိုနေသည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရပေသည်။

"ဒီ နတ်ဘုရားကြွေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တကယ်ကို ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး။

အဲဒီ ချင်ယွမ်ဖုန်းဆိုတဲ့လူက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။

သခင်လေး ချီရန် သာ ဟိုမှာ သူနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းရတယ်။

ဘာပဲပြောပြော သခင်လေးက ဒီကောင်မလေးကို လွှတ်ပေးဖို့ ငြင်းဆိုထားသလို ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း သူ့ကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

"ဟေ့ရောင်၊ မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ" ဟု အခြားအစောင့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့က ရန်လုံအသင်းမှာ ဝမ်းစာရှာနေကြတာ၊ သခင်လေးအကြောင်း မကောင်းတာ အပြောနည်းစမ်းပါ။

အဲဒီ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဘယ်လိုလုပ် သခင်လေးရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သခင်လေးက သတိထားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ ပဋိပက္ခမဖြစ်အောင် ရှောင်ရှားနေသရွေ့ ဥက္ကဋ္ဌ စီစဉ်ပေးထားတဲ့သူတွေက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။

ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ခေါက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားတာ သခင်လေးမှာ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်။

သူ ပြန်ထွက်လာရင် စူပါပါရမီရှင်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမှာ ဖြစ်ပြီး ဒီအခန်းထဲက ကျောက်စိမ်းရုပ်တုကိုလည်း သူ့အတွက် ခွဲထုတ်ပေးနိုင်မှာပါ"

"အေးပါကွာ၊ သူတို့ သူ့အတွက် စောစော ခွဲပေးလိုက်ရင် ငါတို့လည်း စိတ်ပူစရာ နည်းသွားတာပေါ့"

ချင်ယွမ်ဖုန်း မည်သည့်အရာများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို ချန်ယွီ မသိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချီရန်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်ကြောင်း၊ သူသည် သူမအား လက်မလျှော့သေးကြောင်း သူမ ကြားသိလိုက်ရ၏။

ချန်ယွီ၏ နှလုံးသားထဲ၌ နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု ချက်ချင်း စီးဆင်းသွားပြီး မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာခဲ့သည်။

ထိုစကားများအရ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအခါ ပိုမိုကြီးမားသော ဒုက္ခများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပုံ ရပေသည်။

အပြင်သို့ မထွက်နိုင်သဖြင့် သူမသည် သူ ဘေးကင်းကင်းဖြင့် သူမထံ လာရောက်တွေ့ဆုံနိုင်ပါစေကြောင်း စိတ်ထဲမှသာ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးနေနိုင်ခဲ့တော့သည်။

---

ချန်ယွီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ဆုတောင်းပေးနေချိန်မှာပင် တျန်ချန်ကြယ်ပေါ်ရှိ ဖန်ယွမ်သည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်ဖွယ် သတင်းကို ရရှိလိုက်၏။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ ဒေါ်လေးထံသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးသွားခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သမီး သူ့အကြောင်း သိပြီ။ သူက ကျုံးကျဲကြယ်ပေါ်က ပျံသန်းခြင်း ကောင်းကင်မြို့တော်မှာ ရှိနေတာ"

တျန်ချန်ကြယ်ပေါ်ရှိ မြင့်မားသော ရဲတိုက်နှင့်တူသော အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ထင်းရှားပြီး အတန်းအစားရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျောက်စိမ်း ပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်နေပေသည်။

အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်း၏ နူးညံ့သော အလင်းရောင်သည် သူမ၏ ပြစ်ချက်မရှိ ဖြူစင်သော မျက်နှာကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာ စိုးစဉ်းမျှ လှုပ်ရှားသွားကာ သူမ၏ မျက်လုံးများ၌ ဆွဲဆောင်မှုပေါင်းများစွာ ချက်ချင်း ကိန်းဝပ်သွားခဲ့သည်။

ဤသူသည် တျန်ချန်ကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင် ဖြစ်သူ ဖန်ဖေးပင် ဖြစ်၏။

သူမ၏ မျက်နှာမူရာမှာ အလွန် အေးစက်နေပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ မင်း သိတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ"

ဖန်ယွမ်က ပြောလိုက်၏။

"သမီး သူ့ကို သွားရှာမလို့"

ဖန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်၌ ခပ်ရေးရေး အပြုံးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ယင်းမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေပုံ ရပေသည်။

"တူမလေး၊ ဘယ်ယောက်ျားကိုမှ အားကိုးလို့ မရဘူးဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။

ခုချိန်မှာ မင်းက ငါတို့ တျန်ချန်ကြယ်ရဲ့ အနာဂတ် ဆက်ခံသူ ဖြစ်နေပြီ၊ ကြီးမားတဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ထားရတာ။

ဒီလို အချစ်ရေးကိစ္စတွေကို မေ့လိုက်တော့"

"မဖြစ်ဘူး။ သမီး သူ့ကို သွားရှာရမယ်။ သူ အန္တရာယ်ရှိနေတယ်" ဟု ဖန်ယွမ်က ပြောလိုက်၏။

ဖန်ဖေးသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖန်ယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ သွားချင်တာလား"

ဖန်ယွမ်သည် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်"

ဖန်ဖေးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမာနေမှတော့ ဒေါ်လေးကလည်း မင်းကို မနာကျင်စေချင်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဒေါ်လေး လိုက်ခဲ့မယ်။

ကွက်တိဆိုသလိုပဲ ဒေါ်လေးလည်း ရှင်းလင်းချက်တောင်းဖို့ ကျုံးကျဲကြယ်ကို သွားဖို့ လိုနေတာ။

ငါ့ရဲ့ သံတမန်ကို ပိတ်လှောင်ထားတယ်ဆိုတော့ သူတို့က ငါ့ရဲ့ တျန်ချန်ကြယ်ကို အကွက်ဆင်ဖို့ ကြံရွယ်နေကြတာလား"