အခန်း ၇၉၁

အခန်း (၇၉၁)

“မင်းရဲ့ အဘိုးလား။ သူနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ”

ချန်ကျဲ့က သူ၏အဘိုးအမည်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖြေကြားလိုက်ရာ တာအိုဆရာကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလေသည်။

“မဟုတ်ဘူး... သူက ငါ့ရဲ့တပည့်အငယ်ဆုံးလေး မဟုတ်ဘူး”

ထိုစကားကိုကြားလျှင် ချန်ကျဲ့က ပြန်မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ဆရာကြီးတို့ရဲ့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြား ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ ဘယ်အချိန်တုန်းကလဲ”

တာအိုဆရာကြီးက ထပ်မံ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကပေါ့”

ချန်ကျဲ့က ပြောသည်။

“ဆရာကြီး... ဒါဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ကျုပ်ရဲ့အဘိုး မဟုတ်တော့ဘူး။ ကျုပ်အဘိုးသာ အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေမယ်ဆိုရင်တောင် အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိဦးမှာ”

တာအိုဆရာကြီးသည် ခဏမျှ တန့်သွားပြီးနောက် ပြောလေသည်။

“အင်း... မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အဘိုးက ယန်ချွမ်းကျင့်စဉ်ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အချက်က သူဟာ ငါတို့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားရဲ့ ဆက်ခံသူတွေနဲ့ တစ်နည်းနည်း ဆက်နွယ်ပတ်သက်မှု ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။ သူကိုယ်တိုင်က ငါတို့တောင်ကြားရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခု ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်နေနိုင်တယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ကျဲ့မှာ လှိုက်ခနဲ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏အဘိုးနှင့်ပတ်သက်သော ကောလာဟလအချို့ကို သတိရသွားသည်။

သူ၏အဘိုးသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက အိမ်မှထွက်ခွာကာ ပြင်ပလောကသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်ခန့်ကမှ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ပြင်ပကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ ဒေသခံသမားတော်တစ်ဦးအဖြစ်သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမျှ နာမည်ကျော်ကြားသော သမားတော်တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက် အသက်ရှည်ရှည် မနေခဲ့ရဘဲ အသက် ခြောက်ဆယ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်ဆိုတာ ဆေးဘုရင်စံအိမ် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ကြိမ် ပွင့်ခဲ့တဲ့အချိန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်မနေဘူးလား...

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ချန်ကျဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏အဘိုးသည် ငယ်ရွယ်စဉ်က ချန်ချွမ်းတောင်ကြား၏ ဆက်ခံသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ထိုသူ၏ တပည့်—ထို့ထက်ပို၍ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရသော တပည့်အရင်းအဖြစ် ယန်ချွမ်းကျင့်စဉ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူတို့၏ မျိုးဆက်လမ်းကြောင်းသည် ဆေးဘုရင်စံအိမ်ကို ရှာဖွေရန် အမြဲတစေ ရည်ရွယ်ထားခဲ့ပုံရပြီး၊ ထို့ကြောင့်ပင် လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က တက်တက်ကြွကြွ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က ထိုတိုက်ပွဲကြီးမှာ လူသိများပြီး အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သည်။ သက်တံအဆင့်ရှိသော ခေါင်းဆောင် ငါးဦး ခြောက်ဦးခန့် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ဝံပုလွေအငွေ့အသက်အဆင့်မှာ ဆယ်ဦးကျော်နှင့် သိဒ္ဓိစွမ်းအင်လုံးဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်မှာ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အမတငှက် ဟန်မြောင်ကျန်းက မီးဖီးနစ်ဆေးလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ရယူကာ နဂါးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုတိုက်ပွဲကြီးကို အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြီးတွင် သူ၏အဘိုးသာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရပြီး အသက်မသေပဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်းမှာ ယုတ္တိတန်လှပေသည်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း ချန်ကျဲ့သည် သူ၏အဘိုးနှင့်ပတ်သက်သော အမှန်တရားဆီသို့ နီးကပ်လာပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် တာအိုဆရာကြီးက ထပ်မံစကားဆိုလာသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ချန်ချွမ်းကျင့်စဉ်ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ ငါတို့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားနဲ့ ရေစက်ပါလို့ပဲ။ ကဲ... လူငယ်လေး... မင်းက ငါတို့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိရဲ့လား”

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချန်ကျဲ့က ချက်ချင်းပင် ဖြေလိုက်သည်။

“ငယ်သား ဆန္ဒရှိပါတယ်”

ထိုအခါ တာအိုဆရာကြီးက ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒီကောင်လေးက ဟိုဘုန်းကြီးဖန်း လို ခေါင်းမာမာနဲ့ ငြင်းဆန်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘူးပဲ။ အတော်လေး သဘောတူရ လွယ်ကူတာပဲ... ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် တာအိုဆရာကြီးက ချန်ကျဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလေသည်။

“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း မင်းကို ချန်ချွမ်းတောင်ကြားအကြောင်း ပြောပြရတာပေါ့”

“ငါတို့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို နှောင်းပိုင်း ကျိုးမင်းဆက်ခေတ်က နာမည်ကျော် သမားတော်ကြီးဖြစ်တဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ကယ်ကျုံးက တည်ထောင်ခဲ့တာပဲ။ သူ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေထဲမှာဆိုရင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအိုရဲ့ ပထမဆုံးအရှင်သခင်ကြီး ကယ်ဟုန်တောင် ပါဝင်သေးတယ်”

“အချိန်တန်တော့ သူက ချန်ချွမ်းကျင့်စဉ်ကို ရရှိသွားပြီးနောက်မှာ ဒီသိုင်းကျင့်စဉ်ကို လေ့လာဖို့ လူသူကင်းဝေးရာမှာ တသီးတသန့် နေထိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ချန်ချွမ်းဇီ လို့ ကင်ပွန်းတပ်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း ချန်ချွမ်းတောင်ကြားရဲ့ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ဆက်ခံသူတွေ အားလုံးကလည်း ချန်ချွမ်းဇီ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ကိုပဲ ခံယူခဲ့ကြတယ်”

“မင်း ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို လွှဲပြောင်းရယူတဲ့အခါ မင်းကိုယ်မင်းလည်း ချန်ချွမ်းဇီ လို့ ခေါ်လို့ရတယ်”

ချန်ကျဲ့ အနည်းငယ် တန့်သွားပြီး ဘာမှ ဝင်မပြောပေ။ ထိုနာမည်ကြီးမှာ အတော်လေး ခေတ်နောက်ကျနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျဲ့က ပြန်မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ကျုပ် နားမလည်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ အရင်တုန်းက ကျုပ်တို့ရဲ့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို ဘယ်သူတွေက ဖျက်ဆီးခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ကျုပ်က သိုင်းပညာတွေ အောင်မြင်လာတဲ့အခါ ဒီကိစ္စအတွက် ကလဲ့စားချေပေးရမှာလား”

တာအိုဆရာကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

“ငါတို့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ စုစုပေါင်း အင်အားစု ငါးခုရှိတယ်။ အဲဒီထဲမှာ အင်အားအကြီးမားဆုံးကတော့ ကျောက်စုန့်တော်ဝင်မျိုးနွယ် ပဲ”

ချန်ကျဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ကျောက်စုန့်တော်ဝင်မျိုးနွယ်က ဘာလို့ ကျုပ်တို့ရဲ့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို ဖျက်ဆီးရတာလဲ”

တာအိုဆရာကြီးက ပြန်ဖြေ၏။

“ဒါကတော့ ရှင်းပါတယ်။ ငါတို့ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ချန်ချွမ်းကျင့်စဉ်က ဟွာရှ စန်းသာ့ရှန်ကုန်း (ဟွာရှမျိုးနွယ်တို့၏ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားသိုင်းပညာကြီးသုံးခု) ထဲက တစ်ခု အပါအဝင်ဖြစ်နေလို့ပေါ့...”

ထို့နောက် တာအိုဆရာကြီးက ထိုနတ်ဘုရားသိုင်းပညာကြီးသုံးခုနှင့် ပတ်သက်သည့် ဇာတ်လမ်းများကို ပြန်လည်ပြောပြလေသည်။

ထိုအခါမှသာ ရာသီလေးပါးနက္ခတ်တာရာကျင့်စဉ်၏ အရေးပါမှုကို ချန်ကျဲ့ သဘောပေါက်နားလည်သွားတော့သည်။ ၎င်းက လူသားဧကရာဇ်နှင့်ပင် ဆက်နွယ်ပတ်သက်နေသေးသည်။

လူသားတို့၏ ဘိုးဘေးကြီး သုံးပါးနှင့် ပတ်သက်သည့် ဂန္တဝင်ဇာတ်လမ်းများကို လူတိုင်း သိထားပြီးဖြစ်လေသည်။

ကမ္ဘာဦးဧကရာဇ် ရွှမ်းယွမ်၊ ဧကရာဇ်ယန် နှင့် နတ်ဘုရားရှန်နုံ၊ ထို့နောက် ကျိုလီနတ်ဆိုးသိုင်းပိုင်ရှင် ချစ်ယုံတို့ပင်ဖြစ်၏။

ထိုသုံးပါးစလုံးမှာ မိုးထိတိုင်မတ်မတ် ကြီးမားခမ်းနားလှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများဖြစ်ကြပြီး၊ တစ်ပါးစီတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် မြင့်မြတ်လှသော စွမ်းရည်များ ရှိကြသည်။ တာအိုဆရာကြီး၏ ပြောစကားများအရ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသုံးပါးသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကျင့်စဉ် သုံးခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့ကြောင်း ချန်ကျဲ့ သဘောပေါက်သွားသည်။

“ရွှမ်းယွမ်နှလုံးသားကျင့်စဉ်၊ ကျိုလီနတ်ဆိုးသိုင်း နဲ့ ရာသီလေးပါးနက္ခတ်တာရာကျင့်စဉ်...”

ချန်ကျဲ့သည် ထိုအမည်များကို တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ရင်း အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

တာအိုဆရာကြီးက ဆက်ပြောသည်။

“အမှန်ပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားက လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဟောင်းဗျာဒိတ်တော်တွေအရ ဒီသိုင်းကျင့်စဉ်သုံးခုကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူတွေဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဗျာဒိတ်တော် ကို ရရှိထားသူတွေလို့ ဆိုတယ်။ သူတို့ဟာ အနာဂတ်မှာ လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးနိုင်ဖို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိရုံသာမက ဧကရာဇ်ထီးနန်းပလ္လင်ပေါ်မှာတောင် ထိုင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့သူတွေပဲ”

ချန်ကျဲ့ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

သို့သော် တာအိုဆရာကြီး၏ စကားများကို သူ အတော်လေး ယုံကြည်လက်ခံသွားမိသည်။ ယုတ္တိတန်လှသည်ဟု ခံစားရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချန်ကျဲ့ အားလုံးကို နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ယခု သူကျင့်ကြံနေသော အတိဒုက္ခဆယ့်သုံးပါးလှံ သည် စစ်သူကြီးယွဲ့ဖေး ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သော လှံသိုင်းဖြစ်နိုင်ချေရှိရာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင်။

လောကတွင် စစ်သူကြီးယွဲ့ဖေးကို ဘယ်သူက မသိဘဲနေမည်နည်း။ နှောင်းလူများက သူ၏ နတ်ဘုရားတစ်မျှ ထက်မြက်လှသော စစ်ရေးဗျူဟာများအကြောင်းကိုသာ အများဆုံး ပြောဆိုနေကြသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင်က စစ်မြေပြင်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီး အောင်ပွဲများစွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည့် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် စတင်ခဲ့ကြောင်းကိုမူ အားလုံးက မေ့လျော့နေကြသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူက အတိဒုက္ခဆယ့်သုံးပါးလှံ ကို လုံလောက်သော အာရုံစိုက်မှုမပေးခဲ့မိသလိုပင်။ အချိန်ရသည့်အခါ နောက်ထပ် သိုင်းကွက်အချို့ကို ထပ်မံစုဆောင်းရပေဦးမည်။

ချန်ကျဲ့က တာအိုဆရာကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ကျောက်စုန့်တော်ဝင်မျိုးနွယ်အပြင် ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ တခြားဂိုဏ်းတွေ ရှိသေးလား”

တာအိုဆရာကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

“ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ခုနက ဘုန်းကြီးဖန်းနဲ့ စကားပြောကြည့်ရသလောက်တော့ အဲဒီဂိုဏ်းတွေထဲက နှစ်ဂိုဏ်းက အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီတဲ့။ နောက်တစ်ဂိုဏ်းကလည်း လူမရှိသလောက်ကို ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ။ အခုအချိန်မှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ရပ်တည်နေပြီး သိုင်းလောကရဲ့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း ထဲက တစ်ခုအဖြစ်တောင် ပါဝင်နေတဲ့ ဂိုဏ်းဆိုလို့ တစ်ဂိုဏ်းပဲ ကျန်တော့တယ်”

ချန်ကျဲ့က တာအိုဆရာကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... အဲဒီဂိုဏ်းက ဘယ်ဂိုဏ်းများလဲ”

တာအိုဆရာကြီးက ဖြေလိုက်သည်။

“ခုံးထုန်ဂိုဏ်း ပဲ”

“ငါတို့ ချန်ချွမ်းတောင်ကြားကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ခုံးထုန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီခွင်းဇီ ပါဝင်ခဲ့တယ်”

ချန်ကျဲ့က တာအိုဆရာကြီးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ တာအိုဆရာကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊

“ဟုတ်တယ်... အဲဒီယွီခွင်းဇီ ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူက ငါ့ရဲ့ လက်ဝါးသိုင်းကို အကြောက်အလန့်မရှိ ဝင်တိုက်ခိုက်လာလို့ ငါ့ရဲ့ နွေဦးနတ်ဘုရား၏အမျက်ဒေါသ သိုင်းကွက်နဲ့ ပွဲချင်းပြီး ရိုက်သတ်ခံလိုက်ရတယ်”

“သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေလက်ထက်ကျရင် ခုံးထုန်ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ခုံးထုန်ဂိုဏ်းမှာ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဆက်ခံသူတွေ ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်ရှိ သိုင်းလောကရဲ့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း ထဲက တစ်ခုဖြစ်လာတဲ့အထိ ဆွဲတင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိဘူး”