အခန်း ၇၉၆

အခန်း (၇၉၆)

“ဒါ... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ...”

ပါးထန်သည် မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းကခုန်နေသည့်အလား ရှုပ်ထွေးဆူညံနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း လုံးဝ မှင်သက်ကြောင်အသွားရသည်။ သူ၏ လောကအမြင်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အခြေအနေကြီး ဖြစ်သွားရတာလဲ... သူ ငရဲပြည်ကိုများ ကျရောက်သွားတာလား။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ ပါးထန်သည် ချန်ကျဲ့၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် လွင့်စဉ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထို့နောက် ဆေးဖိုဆောင် ဒုတိယထပ်ရှိ တောအုပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထွက်ပေါက်ရှာရန် အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဘယ်နေရာကိုပဲရှာရှာ ထွက်ပေါက်ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သူ အကြံအစည်မဲ့ကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေချိန်မှာပင်၊ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာတော့သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ကောင်းကင်ကြီးက ဂျက်ခနဲ အသံမည်ကာ အက်ကွဲသွားပြီး အပေါ်မှနေ၍ ဧရာမ ကောင်းကင်အပိုင်းအစကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ထိုအရာကြီးက သူ့ဆီသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရသလို ကျဆင်းလာရာ၊ သူ တုံ့ပြန်ဖို့ပင် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာ မြေပြင်ကြီးကပါ ပြိုကျသွားလေသည်။

မိုးထစ်ချုန်းသံတမျှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေကြီး ဟက်တက်ကွဲသွားပြီး၊ တောအုပ်ကြီးမှာ လွင့်စင်ပြိုကျကာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းသွားသကဲ့သို့ပင်။

ပါးထန်သည် ကမ္ဘာပျက်မတတ် မြင်ကွင်းကြီးကို မျက်ဝါးထင်ထင် ကြုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ငှက်ကုလားအုတ်တစ်ကောင်လို ခေါင်းကို ဝှက်ကာ အကြောက်လွန်နေတော့သည်။

ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲမှာ သူ သေချာပေါက် အသက်ပျောက်ရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် ထူးဆန်းသော အသံတစ်သံက သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။

ထိုအသံမှာ... ချွင် ချွင် ချွင်... ခေါင်းလောင်းသံလေးများ တချွင်ချွင် မြည်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ အိမ်တစ်လုံးစာခန့် ကြီးမားပြီး တောက်ပနေသော ကြိတ်ဆုံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုကြိတ်ဆုံကြီး၏ အလယ်တွင် မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိရသော အရောင်အသွေးစုံလင်လှသည့် မြင်းရုပ်ကြီးများက အထက်အောက် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သိချင်စိတ်နှင့် ကြောက်ရွံ့စိတ်တို့ ရောယှက်နေလျက်၊ သူက သွားရောက်စမ်းသပ်ကိုင်တွယ်ကြည့်သော်လည်း ဘာမှ ထူးခြားမှု မတွေ့ရပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းတွင် မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားလှသော ဧရာမ သံမဏိဘောင်တန်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။ ၎င်းမှာ မြွေတစ်ကောင် တွားသွားနေသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုလို လိမ်ကောက်ခွေပတ်နေလေသည်။

ထိုဘောင်တန်းပေါ်တွင် သစ်သားသေတ္တာနှင့်တူသော ရှည်လျားလှသည့် သံမဏိလှည်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ လေခွင်းသံနှင့်အတူ ရုတ်ချည်း ဖြတ်သန်းသွားကာ အကောင်းစားစစ်မြင်းတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဟုန်မျိုးဖြင့် ထိုဘောင်တန်းကြီးတစ်လျှောက် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေတော့သည်။

ဒါတင်မကသေးပေ။ ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေသော ဧရာမ သံမဏိချိန်သီးကြီးတစ်ခုနှင့် သံကွင်းများရစ်ပတ်ထားပြီး လူထိုင်ရန် ခုံများတပ်ဆင်ထားပုံရသည့် သံမဏိစည်ပိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

ထို့နောက် ထိုသံကွင်းကြီးသည် လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက်ကြီး လွှတ်ချလိုက်သဖြင့် မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အမြင့်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် ထိုးကျသွားသည်ကို သူ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သာ ထိုအပေါ်တွင် ထိုင်နေပါက သေချာပေါက် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် နောက်တဒင်္ဂမှာပင် ၎င်းသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် ကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ ငါ့ကိုသာ အပေါ်မှာ ကြိုးတုပ်ထားပြီး ကိစ္စတစ်ခုခုကို စစ်ဆေးမေးမြန်းလို့ ငါက မဖြေဘဲနေပါက၊ ရုတ်တရက်ကြီး လွှတ်ချလိုက်ခြင်းဖြင့်... လူတစ်ယောက်ကို သွေးပျက်မတတ်၊ ဟင့်အင်း... သေလုမတတ်ပင် ခြောက်လှန့်နိုင်စွမ်းရှိပေတယ်။

ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း၊ ဧရာမ သံမဏိဘောင်တန်းပေါ်မှ ပြေးလွှားနေသော လှည်းကြီးကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွန်း... ဒါလည်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ မင်းကများ အမှန်အတိုင်း မပြောဘဲ နေရဲရင်၊ အဲဒီပေါ်တင်ပြီး တစ်ပတ်လောက် ပတ်ပေးလိုက်တာနဲ့ အူတွေအသည်းတွေ အကုန်အန်ထွက်လာမှာ အသေအချာပဲ။

ထို့နောက် သူသည် လည်ပတ်နေသော ကြိတ်ဆုံကြီးနှင့် အထက်အောက် လှုပ်ရှားနေသည့် အမည်မသိပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြင်းတုကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

ချက်ချင်းပင် ၎င်းသည်လည်း နောက်ထပ် နှိပ်စက်ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု သူ သိလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာ့ချန်ပြည်ထောင် တွင် အမျိုးသမီးအကျဉ်းသားများအတွက် သီးသန့်အသုံးပြုသော “သစ်သားမြည်း” ဟုခေါ်သည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရေး ကိရိယာတစ်ခု ရှိသောကြောင့်ပင်။

ဤကိရိယာကြီးက အထက်အောက် လှုပ်ရှားနေပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့် “သစ်သားမြည်း” ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံရသည်။ တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် နာကျင်လွန်းလှပေသည်။

ပြီးတော့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အဆောက်အအုံတွေကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး... ဒါတွေက ဘာကြီးတွေလဲ၊ အချွန်အတက်တွေနဲ့ ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေချည်းပဲ။ မုလန်လူမျိုးစု တွေရဲ့ ရွက်ဖျင်တဲတွေနဲ့ အရမ်းဆင်တူနေတယ်။ ဒီနေရာက မုလန်လူမျိုးစု တွေကို သီးသန့်ပစ်မှတ်ထားပြီး နှိပ်စက်တဲ့ နေရာများလား။

ထိုသို့တွေးရင်း သူသည် ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဒီနေရာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။ အပေါ်မှ ပြုတ်ကျသေဆုံးနိုင်ခြင်း၊ တိမ်တိုက်များထဲ လိမ့်ဆင်းခြင်း၊ သစ်သားမြည်းပြိုင်ပွဲ စသည်တို့ ရှိနေသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဤအရာများသည် ရိုလာကိုစတာ နှင့် ချားရဟတ် များအတွက် ပါးထန် ဖန်တီးပေးလိုက်သော အမည်သစ်များပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ့အတွက်တော့ ဤနေရာက ကစားကွင်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ လုံးဝကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရေးစခန်းကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

သူ ဆက်လျှောက်သွားရင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် တရုတ်ရှေးဟောင်း ဗိသုကာလက်ရာများ ပါဝင်သည့် အဆောက်အအုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေပြီး ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းနေသော်ငြား၊ သူ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ သူက သတ္တိရှိသော ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ပဲလေ။

သူ ဇွတ်ဝင်သွားလိုက်သည်။ အတွင်းသို့ ရောက်သွားပြီးနောက်၊ တံခါးအပေါ်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်တွင် စာလုံးကြီးနှစ်လုံး ရေးသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သရဲအိမ်”

၎င်း၏အောက်တွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

“ဆွဲဆောင်မှု- ငရဲပြည်ဆယ့်ရှစ်ထပ်”

“...နှလုံးရောဂါရှိသူများ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခြင်းကို တားမြစ်ပါသည်...”

ပါးထန် ဝင်သွားပြီးသည်နှင့် သရဲအိမ်ထဲမှ ကျောချမ်းဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ဒေါသထွက်သွားသော ပါးထန်သည် သုံးခွခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မြင်းခေါင်းနှင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို လက်ဝါးသိုင်းဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုမိစ္ဆာမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်မသွားခဲ့ချေ။ ပင်လယ်ကမာကောင်ကြီးသည် ကမာစစ်သူကြီး ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးများကိုပင် ပုံဖော်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သိဒ္ဓိစွမ်းအင်လုံးဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ရှိ ပါးထန်ကဲ့သို့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤနေရာရှိ မြင်းခေါင်းနှင့် မိစ္ဆာများကို တကယ့်အထိနာအောင် လုပ်နိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လက်ဝါးဖြင့် အားကုန်ရိုက်ချလိုက်သော်လည်း မြင်းခေါင်းမိစ္ဆာမှာ မတုန်မလှုပ်ပင်။ ၎င်းက ပါးထန်ကို မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးပြကာ ဖြတ်သွားပြီးနောက်၊ ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်ကို သုံးခွခက်ရင်းဖြင့် ကော်ယူကာ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး မုန့်ကြိုးလိမ် ကြော်သလို ကြော်ပစ်လိုက်လေသည်။

ပါးထန် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားတော့သည်။

အပြင်သို့ အသည်းအသန် ပြေးထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း သရဲအိမ်ဆိုသည်မှာ ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ပါးထန်သည် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေရင်း၊ တစ္ဆေသရဲများက လူတစ်ယောက်ကို လွှဖြင့် အရှင်လတ်လတ် ထက်ပိုင်းပိုင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထို့အပြင် လူတစ်ယောက်ကို ဆန်ဖွပ်သည့် ကျောက်ဆုံကြီးထဲသို့ ထည့်ကာ အသားစဉ်းကောဖြစ်အောင် ထောင်းနေသည်ကိုလည်း မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ပါးထန် အထိတ်လန့်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်၊ သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ လာရောက်ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ... လွှဖြင့် ထက်ပိုင်းပိုင်းခံလိုက်ရသော လူ၏ အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တွားသွားလာပြီး သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို လာဖမ်းဆွဲထားခြင်း ဖြစ်နေသည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ ပင်လယ်ကမာကောင်ကြီး၏ ဖန်တီးမှုများသာ ဖြစ်ပြီး၊ လှည့်စားမှုစွမ်းအား အလွန်မြင့်မားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးခြင်း နည်းပညာများဖြင့် လုပ်ဆောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးနီးပါးမှာ အစစ်အမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ပါးထန် လုံးဝ စိတ်လွတ်သွားတော့သည်။

သာမန်ထက်ကျော်လွန်ကာ သွေးပျက်မတတ် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သရဲအိမ်ထဲမှ ယိုင်တိယိုင်တိုင်နှင့် အသည်းအသန် ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်တဒင်္ဂမှာပင်...