အခန်း ၄၉၃

အခန်း။ ၄၉၃

အရှင်ယီမြောင်၏ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် မငြိမ်သက်မှုဖြစ်ပွားရသည်မှာ ဇီဝေချန်မိသားစုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

အရှင်ယီမြောင်အား တျန်းရှင်းနန်းတော်သို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည့်အချိန်၌ သူမအား လက်ခံရယူရန် တာဝန်ယူထားရသော အရှင်တီဟူမှာ လွန်စွာပင် မျက်နှာပျက်လျက် ရှိနေသည်။

“အို... တီဟူလေး ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ မင်းရဲ့ ဆရာရော ဘယ်မှာလဲ ဘာလို့ ငါ့ကို လာမတွေ့ရတာလဲ”

“အစ်မကြီး ယီမြောင်ကလည်း သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်။ တီဟူက ပျံသန်းခြင်းမသေမျိုးနန်းတော်မှာ စားသောက်ပွဲ ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ။ အစ်မကြီး လာစားပါလို့ လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်”

အရှင်ယီမြောင် ပျံသန်းခြင်းမသေမျိုးတောင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ့်အိမ်ပြန်ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူမအား ကြိုဆိုရန် ထွက်လာသူမှာ တျန်းရှင်းနန်းတော်မှ တပည့်များ ဝန်းရံထားသည့် တီဟူပင်။

ဤနေရာရှိ ထွင်းထုထားသော တန်းများနှင့် ပန်းချီဆွဲထားသော တိုင်များမှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ သူမ နောက်ဆုံးအကြိမ် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်က ရောက်ခဲ့စဉ်ကနှင့် များစွာ မကွာခြားလှပေ။

မည်သည့်ဖိအားမျှ မရှိပေ။ တကယ်ဆိုလျှင် သူမအတွက် အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လှသည်။ အထူးသဖြင့် တျန်းရှင်းနန်းတော်မှ လူငယ်အမျိုးသား တပည့်များ၏ တပ်မက်သော အကြည့်များဖြင့် သူမအား ကြည့်ရှုနေကြခြင်းမှာ ယီမြောင်အတွက် မသက်မသာ ဖြစ်ရသလို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သလိုလည်း ဖြစ်မိစေသည်။

သူမနှင့် တီဟူတို့ ပျံသန်းခြင်းမသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ချင်ကျန်ကျန်းကိုသာ အစေခံအဖြစ် ထားခဲ့ကာ သူမက ပြုံးလျက် ချင်ကျန်ကျန်း၏ မေးစေ့ကို မော့လိုက်ပြီး “အပြင်လောကမှာ နေရတာ ပိုကောင်းတာပေါ့။ အရင်က ကောင်းကင်အိုင်နားမှာဆိုရင် ဂိုဏ်းက လူငယ်လေးတွေက ငါ့ကို မြင်တာနဲ့ မတ်တပ်တောင် မရပ်နိုင်ကြဘူး။ ငါက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေသလိုလိုနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေကြတာ” ဟု ပြောသည်။

သူမက သူမကိုယ်သူမ ကြောက်စရာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။

ချင်ကျန်ကျန်း၏ အကူအညီတောင်းသော အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုလျက် အရှင်တီဟူက ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ရှည်လျားသည့်ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မကြီး ယီမြောင် ပြောသလိုဆိုရင် တျန်းရှင်းနန်းတော်မှာပဲ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ခဏလောက် နားနေပါလား။ နောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာ နန်းတော်ထဲက ဂိုဏ်းအသီးသီးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာတွေ အများကြီးရှိနေလို့ အစ်မကြီးရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်ကို တောင်းဆိုရတာ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်မှာပါ”

“အို”

တီဟူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယီမြောင်သည် ချင်ကျန်ကျန်း၏ မေးစေ့မှ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်၍ တီဟူကို စောင့်မျှော်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “နှစ်ပေါင်း ၁၇၀ ကျော်သွားပြီ။ အဲဒီတုန်းက စုဆောင်းခဲ့တဲ့ သွေးကြောတစ်ရာကျင့်ကြံသူတွေထဲက ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲဆိုတာ သိချင်တယ်”

“၁၇ ယောက်ပါ”

“ရွှေရောင်သဘာဝ ရရှိသွားတဲ့သူ ရှိလား”

“သုံးယောက်ပါ”

“ဒီအချိုးအစား...”

အရှင်ယီမြောင်သည် သူမ၏ လှပသောမျက်ခုံးတို့ကို တွန့်ချိုးလျက် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“လူ ၁,၁၇၀ ထဲမှာ သုံးယောက်ပဲ ရွှေရောင်သဘာဝ ရတယ်ဆိုတော့ ဒီစီမံကိန်းကတော့ ပျက်သွားပြီလို့ပဲ ပြောရတော့မယ်”

"သွေးကြောတစ်ရာ" ဟူသော ဝေါဟာရမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၁၇၀ က တာလျိုတာအိုဂိုဏ်းမှ ဦးဆောင်ကာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးရှိ အဓိကမိသားစုများ၊ ဂိုဏ်းများနှင့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများကို ပစ်မှတ်ထား၍ ပြုလုပ်ခဲ့သော အကြီးစားသန့်စင်ခြင်းပင်။

နောက်ဆုံးတွင် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်နှင့် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူ ၁,၁၇၀ ကို ရွေးချယ်ပြီး တျန်းရှင်းနန်းတော်ရှိ "သွေးကြောတစ်ရာရှိရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူတို့အား လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များနှင့် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ကျင့်စဉ်များကို ပေး၍ တျန်းရှင်းနန်းတော်အတွင်း၌သာ လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံစေခဲ့ကာ အတင်းအကျပ် ကျင့်ကြံခိုင်းခြင်းပင်။ ထိုအရာအားလုံးမှာ ရွှေရောင်သဘာဝ ရရှိစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၇၀ က စီကုံးမိသားစု၏ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ဆရာကြီး ၁၀ ဦးတို့သည် ကျန်းကျိုးတွင် တောက်ပနေချိန်ဖြစ်ပြီး မိသားစုအချို့မှာ အာဏာလွန်ကဲနေသဖြင့် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသုံးခုက အခြားမိသားစုများကို စုစည်းကာ သူတို့ကို နှိမ်နင်းခဲ့ခြင်းပင်။ စီကုံးမိသားစုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော မိသားစုပင်လျှင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ဆရာကြီး ၁၀ ဦးထဲမှ နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာလည်း နှစ်ပေါင်း ၃၀ အကြာတွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ စီကုံးမိသားစုသည် ကျော်ကြားမှုသာ ကျန်ရစ်တော့သည့် အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

အလုံးစုံသော အခြေအနေမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ဂုဏ်သရေရှိမိသားစုမှာ ဂုဏ်သရေရှိမိသားစုပင်။

ဤကိစ္စတွင် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသုံးခုက ထိုအထွတ်အထိပ်နှင့် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်ရှိ လူများကို သတ်ပစ်ရန် မတောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း တျန်းရှင်းနန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ သုံးလဆေးဟုခေါ်သော အလွန်ရှားပါးသည့် ရတနာကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုဆေးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်နှင့် ဥပဒေသများကို နားလည်နိုင်စွမ်းကို သုံးဆ တိုးတက်စေသည်။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ဤသည်မှာ မဆိုးရွားလှပေ။ သို့သော် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးတွင် ရခြင်းနှင့် ဆုံးရှုံးခြင်း ရှိသည်။ သုံးလဆေးမှာ ကျင့်ကြံသူ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးသော်လည်း ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ ကျင့်ကြံသူ၏ သက်တမ်းကို တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းစေခြင်းပင်။

ယခု နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်အကြာတွင် သုံးလဆေးသောက်ခဲ့သူ ၁,၁၇၀ ထဲမှ ၁၃၄ ယောက်သာ တျန်းရှင်းနန်းတော်တွင် ကျန်ရှိတော့သည်။

ကျန်သူများမှာ အဆင့်ကျော်ဖြတ်ရာတွင် မိစ္ဆာဝင်ပူး၍ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် သက်တမ်းကုန်ဆုံး၍ သေဆုံးခြင်းများပင်။ သုံးဦးသာ ရွှေရောင်သဘာဝကို ရရှိပြီး ဆေး၏သက်ရောက်မှုကို ကိုယ်တိုင် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသုံးဦးပင်လျှင် သက်တမ်းများစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ သာ နေရတော့မည်ပင်။

ဆိုလိုသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၁၇၀ က သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသုံးခုသည် ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ် လူစွမ်းကောင်း ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို လုယူပြီး တျန်းရှင်းနန်းတော်၌ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ မသေမျိုးစစ်မှန်သော အရှင်သခင် သုံးဦးကို အတင်းအကျပ် ဖြစ်ထွန်းလာစေရန် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကို အရှင်ယီမြောင်ကိုယ်တိုင်က ကူညီပေးခဲ့ခြင်းပင်။ ထျန်းရွှမ်နယ်မြေအတွက်မူ ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလွန်ဆုံးရှုံးနစ်နာသည်။ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသုံးခုအတွက်မူ အရှေ့ပိုင်းဒေသရှိ ဂိုဏ်းများကို နှိမ်နင်းရင်း စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အရှင်ယီမြောင် တျန်းရှင်းနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စီမံကိန်းပျက်ပြားခြင်းကို ကြေညာလိုက်ခြင်းမှာ ဤစမ်းသပ်ချက် အဆုံးသတ်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

"ကျန်နေတဲ့ သက်တမ်းလည်းတို၊ ခန္ဓာကိုယ်တွေလည်း ပျက်စီးနေတဲ့ လူ ၁၃၄ ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကရော ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှာလဲ..."

“အခု ကမ္ဘာဆင်းသက်မယ့်အချိန်လည်း ရောက်လာပြီဖြစ်သလို... အစ်မကြီးယီမြောင်လည်း ရောက်လာပြီဆိုတော့... ကျန်နေတဲ့ တပည့် ၁၇ မျိုးဆက်ကို ဒီအတိုင်း သက်တမ်းကုန်ပြီး အသေခံမယ့်အစား စကြဝဠာလုံးထဲကို ပို့လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်...

ဒီကိစ္စကို ဆရာသခင်ကလည်း ခွင့်ပြုပြီးသားပါ...

အစ်မကြီးယီမြောင်ရဲ့ အကြံအစည်ကရော ဘယ်လိုရှိပါသလဲ...”

တီဟူက မေးလိုက်သည်။

“စကြဝဠာလုံးထဲကို ပို့မှာလား...”

အရှင်ယီမြောင်မှာ ထိုင်ခုံကြီးပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမူအရာဖြင့် လဲလျောင်းနေသည်။ လင်လုံအသီးတစ်လုံးကို အခွံခွာပြီး အသီးအတွင်း လည်ပတ်နေသော အရောင်များကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “မင်းဆရာက သဘောတူပြီးသားဆိုရင် ငါလည်း သူ့ကို မျက်နှာပေးရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ပြောရမှာက ဒီနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အရှေ့ပိုင်းဒေသရှိ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းကတစ်ဆင့်ပဲ လုပ်ဆောင်ရမယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဒါကတော့ သဘာဝပါပဲ”

အရှင်တီဟူက ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သွေးကြောတစ်ရာကို စောင့်ကြည့်ရသော ဤမသေမျိုးအရှင်သခင် သုံးဦးမှာ တျန်းရှင်းနန်းတော်အတွင်း နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော် မည်မျှ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်ကို ဘုရားသာ သိသည်။ နောင်နှစ်ပေါင်း ၂,၀၀၀ အတွင်း တောက်ပသင့်သော ပါရမီရှင်များကို သူတို့က ပြင်းထန်သောနည်းလမ်းများဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ကြသည်။ အကောင်းဆုံး ပါရမီရှင်များကို နှစ်ပေါင်း ၁၇၀ တိုင်တိုင် အလဟဿ အချိန်ကုန်စေပြီး သေဆုံးခြင်းကိုသာ စောင့်မျှော်စေခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုသို့ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် ကျင့်ကြံသူများ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသလို၊ သူတို့ကို စောင့်ကြပ်ရသည့် မသေမျိုးစစ်မှန်သော အရှင်သခင် သုံးဦးမှာလည်း စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ကြရသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသုံးခုအတွင်းရှိ မသေမျိုးများစွာ၏ ဘုံဆန္ဒဖြစ်သဖြင့် အရှင်တီဟူကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုးရှိသူပင်လျှင် မေးခွန်းထုတ်ရန် သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ရန် မစွမ်းသာပေ။

"ဒါက သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေသုံးခုရဲ့ စုပေါင်းဆန္ဒပဲလေ...။ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေမှာ မွေးဖွား၊ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေမှာပဲ ကြီးပြင်းပြီး... အဲဒီနယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားကို အမှီပြုပြီးမှ မသေမျိုးဘဝကို ရရှိခဲ့ကြတဲ့ ပျားရည်စက်လေးတွေအနေနဲ့... သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆန့်ကျင်နိုင်မှာလဲ..."

“ထားလိုက်ပါတော့...

ဒီအကြောင်းကို ဆက်မပြောနဲ့တော့...”

တီဟူ၏ စိတ်ခံစားချက် မကောင်းသည်ကို ရိပ်မိပုံရသဖြင့် အရှင်ယီမြောင်သည် မျက်ခွံကို ပင့်လိုက်ပြီး အခွံခွာထားသည့် လင်လုံအသီးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

“ရှောင်ဇီ ပြောတာကြားတာတော့ မင်းတို့ တျန်းရှင်းနန်းတော်ရဲ့ အောက်မှာ ဗရမ်းဗတာကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု ပေါ်လာတယ်ဆို။ တီဟူ... မင်းကိုယ်တိုင် သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ ရှေ့ထွက်ခဲ့တာတောင် ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား”

“ဒါကတော့ အမှန်ပါပဲ"

“အင်း... ဒီလင်လုံအသီးတွေက တကယ်စားကောင်းတာပဲ။ ဟေ့... မင်း ဟုတ်တယ် မင်းပဲ သွားပြီး ငါ့အတွက် နောက်ထပ် အသီးအနည်းငယ် ယူခဲ့စမ်း"

ချင်ကျန်ကျန်းမှာ “….”

သူမသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး အရှင်ယီမြောင်ထံမှ အတည်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက်၊ စားပွဲပေါ်ရှိ လင်ဗန်းကို အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကောက်ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ယီမြောင်က အော်ဟစ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူမသည် သာမန်လူများ နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် အရှင်တီဟူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး စနောက်လိုက်သည်။

“အဲဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့"

အရှင်တီဟူက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"အရှင်ယီမြောင်ရဲ့ လက်က ငါ့ပုခုံးပေါ်ကို ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ...

သူမက အဓိကထိုင်ခုံကြီးပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး လှုပ်တောင် မလှုပ်ခဲ့ဘူးလေ...

ဒါ... အာကာသဆင့်ပွားခြင်းအတတ်များလား..."

“ငါ အရင်ကတည်းက ပြောဖူးသားပဲ...

မင်းတို့ တျန်းရှင်းနန်းတော်ရဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ သားတော်၊ သမီးတော် ရွေးချယ်ပုံစနစ်က တကယ့်ကို ပြဿနာရှိတယ်လို့...

မင်းတို့ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ကောင်တွေက တစ်ယောက်မှ အဆင်မပြေဘူး...

သူတို့ စိတ်ဝင်စားတာဆိုလို့ ကျင့်ကြံဖို့၊ ဘေးဒုက္ခတွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရဖို့ပဲ ရှိတာ...

မင်းတို့သာ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ဆက်ပြီး လှည့်စားနေကြမယ်ဆိုရင်... မသေမျိုးလမ်းစဉ်က ခက်ခဲရုံတင်မကဘူး...

အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ရဲ့ တံခါးခုံကိုတောင် ဖြတ်ကျော်နိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်...”

“မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးဆီက သေခြင်းတရားရဲ့ အငွေ့အသက်တွေသာ ထွက်မလာဘူးဆိုရင်...”

ဤနေရာတွင် အရှင်ယီမြောင်သည် စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦး၏ သတိပေးမှုကို ရရှိလိုက်သည့်အလား သူမသည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက်လှည့်၍ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုနေရာတွင် တာအိုဆရာကြီး သုံးဦး၏ ပုံတူပန်းချီကား သုံးချပ်သာ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ဒီအဖိုးကြီးကတော့လေ”

အရှင်ယီမြောင်က ချက်ချင်းပင် ဆဲဆိုတော့သည်။ ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ တီဟူက သူ့ခြေဖျားကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ သူသည် မျိုးဆက်သစ်ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်ပင် မပြည့်သေးသော ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ သူ့ကို ဆဲဆိုနေသည့် အရှင်ယီမြောင်သည် သူ့ဆရာထက်ပင် မျိုးဆက်ထက်ဝက်မျှ ကြီးသူဖြစ်သည်။ ယီမြောင်က သူ့ရှေ့တွင် သူ့ဘိုးဘေးကြီးကို ဆဲဆိုနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူက မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေရုံသာ ရှိသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်၊ ခြောက်ထောင်ကြာ သိကျွမ်းလာခဲ့သည့် မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြကာ သူတို့ အငြင်းပွားနေချိန်တွင် သူ့ကဲ့သို့သော မျိုးဆက်သစ်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုရန် နေရာမရှိပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရှင်ယီမြောင်သည် အနည်းငယ်မျှသာ ဆဲဆိုပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်ဆုံးသွားသည့်အလား နောက်သို့လှည့်ကာ တီဟူကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါ ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပိုင်းဒေသကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တစ်ဖက်က စူးစမ်းရှာဖွေပြီး ကိစ္စရပ်တွေကို အဆုံးသတ်ဖို့ ဖြစ်သလို နောက်တစ်ဖက်ကတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ၉၆ မျိုးဆက်မြောက် တပည့် ဇီကျင်က တောင်ပိုင်းဒေသ၊ ကျန်းကျိုးရှိ ဇီဝေတောင်မှာ ဗရမ်းဗတာကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတယ်လို့ သတင်းပို့ခဲ့လို့ပဲ။ မသေမျိုးဧကရာဇ်နန်းတော်တုန်းက ဖြစ်ရပ်မျိုး ထပ်မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့အတွက် ဒီလူကို သန့်ရှင်းသောနယ်မြေက စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ တီဟူ... မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား”

“...”

ဘိုးဘေးကြီးက အစ်မကြီးကို ဘာတွေပြောလိုက်လို့ သူမရဲ့ မျက်နှာထားက ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ။

“တိတ်ဆိတ်နေတာက ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ"

အရှင်ယီမြောင်သည် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး နန်းတော်ပြင်ပရှိ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ကန့်ကွက်စရာမရှိတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဗရမ်းဗတာကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ မကိုင်တွယ်ခဲ့ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီပဲ"

ထိုညတွင် တျန်းရှင်းနန်းတော်၏ ကောင်းကင်ငှက်ကြီးက ပျံသန်းခြင်းမသေမျိုးတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာ၍ ကျန်းကျိုးဆီသို့ ဦးတည်၍ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ငှက်ကြီးသည် တျန်းရှင်းနန်းတော်၏ စစ်ပွဲလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နယ်ပယ်ဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် အဆင့်ရှိသည်။ ဤအရာများသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဆင်းသက်သည့်အခါ အတင်းအကျပ် ဆင်းသက်ရန် အသုံးပြုသည့် မသေမျိုးပျံသန်းရေး သင်္ဘောကြီးများပင်။ ၎င်းတို့၏ ခိုင်ခံ့မှုနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ဖယ်ထားလိုက်ပါက ဤအရာကိုယ်တိုင်က မသေမျိုးလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိထားလျှင် လုံလောက်သည်။

ဤပေါင်းစပ်ထားသော ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းလက်နက်ကို အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းပေါင်း ၅၇၀,၀၀၀ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ တျန်းရှင်းနန်းတော်ရှိ ကမ္ဘာကျော်ရတနာ ဖြစ်သော ကောင်းကင်ငှက်ကျောက်ရုပ်တု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းတာအိုသခင်၏ နည်းလမ်းများကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပြီး အာကာသအက်ကွဲကြောင်းအတွင်း ကမ္ဘာကူးကျင့်ကြံသူများကို ခုနစ်လအထိ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက် မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် စွမ်းဆောင်ရည် ဖြစ်သည်။ တျန်းရှင်းနန်းတော်ရှိ လက်နက်ထုတ်လုပ်သည့် မိသားစုဝင်တစ်ဦး၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ကောင်းကင်ငှက်ကြီးနှင့် အာကာသအက်ကွဲကြောင်းက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုထက်မက တည်ရှိနေနိုင်သည်ဟု ပြောကြသည်။

ထို့အတူ တျန်းရှင်းနန်းတော် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတွင် တျန်းရှင်းနန်းတော်ကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကြီး ဖြစ်သည့်အတွက် ကောင်းကင်ငှက်ကြီးတွင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းစစ်မှန်သောအရှင်သခင်အဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်ကိုလည်း တပ်ဆင်ထားသည်။ နယ်ပယ်ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းနိုင်သည့် ဓားမြှောင် ၂၈ စင်းသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ဓားအစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ကောင်းကင်ငှက်ကျောက်ရုပ်တု၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းစေသော သန့်စင်သည့်မီးလျှံကို ဆွဲယူကာ အရာအားလုံးကို ပြာချနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်၏ မှော်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် တောင်တန်းများကိုပင် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။

"တျန်းရှင်းနန်းတော်က ကျန်းကျိုးကို ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ခမ်းနားကြီးကျယ်အောင် အင်အားပြပြီး ဝင်ရောက်လာရတာလဲ..."

လမ်းတစ်လျှောက် ကောင်းကင်ငှက်ကြီး၏ ပျံသန်းမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသော ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။

ကျန်းကျိုးဆိုသည်မှာ ဇီဝေချန်မိသားစု၏ နယ်မြေပင်။ ဇီဝေချန်မိသားစုဆိုသည်မှာ တျန်းရှင်းနန်းတော်၏ အဓိက အထောက်အပံ့ပေးသူများပင်။

"ကျန်းကျိုးမှာ တစ်ခုခုလုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်... ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းလောက် ပါးလိုက်ရုံနဲ့တင် ပြီးသွားနိုင်တာ မဟုတ်လား...။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး လှုပ်ရှားနေရတာလဲ..."

"ဇီဝေချန်မိသားစုက... သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ အမှားကြီးတစ်ခုခုကို ကျူးလွန်မိသွားလို့များ... တျန်းရှင်းနန်းတော်က မိသားစုတစ်စုလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်ဖို့ ဒီလိုပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုး သုံးလိုက်တာလား..."

ကောင်းကင်ငှက်ကြီး၏ ပျံသန်းမှုကို သိရှိခွင့်ရှိသည့် မျိုးနွယ်စုများနှင့် ပါရမီရှင်များမှာ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေကြသည်။ ကောင်းကင်ငှက်ကြီး ပျံသန်းသွားပြီးနောက် အချို့မှာ နောက်မှလိုက်ပါကာ လင်ကျန်းမြို့သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန်ပင် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မသိသည်မှာ ကောင်းကင်ငှက်ကြီး ဧကရာဇ်တောင်ထိပ်မှ မပျံသန်းမီ နာရီဝက်အလိုကတည်းက တျန်းရှင်းနန်းတော်မှ အချို့သောသူများက အလျင်အမြန်ပင် ဇီဝေတောင်ဘက်သို့ ဦးတည်၍ ထွက်ခွာနှင့်ပြီး ဖြစ်ကာ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့်ပင်။

ကောင်းကင်ပြာငှက် လှေကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံကို ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တစ်နေကုန် ပျံသန်းရမည့် ခရီးကို ကောင်းကင်ပြာငှက် လှေကြီးက နှစ်နာရီအတွင်း ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးသည်။

မိုးမလင်းသေးချိန်တွင် မိုချင်းယွဲ့တစ်ယောက် ကောင်းကင်ပြာငှက် လှေကြီးပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ တောင်တက်ရန် ကြိုးစားနေသော တပည့်များ၏ အံ့အားသင့်သော အကြည့်များကြားမှ တျန်းရှင်းနန်းတော်၏ အရင်က သန့်ရှင်းသောမိန်းမပျိုက အမြန်စကားပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန် ငါ့ကို ချန်ကျီရှင်းဆီ ခေါ်သွားပေးပါ”

“….”

“အရှင်ယီမြောင်က...”

“ဟုတ်တယ် စကားရှည်မနေနဲ့တော့။ အရင်ဆုံး တောင်ပေါ်မှာရှိနေတဲ့ ချန်မိသားစုဝင်တွေကို အရင်ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါ။ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို အရှေ့ပိုင်းဒေသကနေ အမြန်ဆုံး အဝေးကြီးဆီ ပို့လိုက်ပါ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ကြည့်နေတာလဲ မင်းရဲ့ အဘိုးနဲ့ ငါက မျိုးဆက်တူတွေ အရမ်းရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲ။ ငါ ဒီလောက် အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ကြားကနေ မင်းတို့ချန်မိသားစုကို သတင်းပေးဖို့ လာခဲ့တာ။ ငါက မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား”

မိုချင်းယွဲ့သည် သူမ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ချန်ကျီရှင်းက သူမအား "အစ်မချင်းယွဲ့" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းခံရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် ဤကောင်လေးက သူမအား "အစ်မကြီး... အိပ်ချင်နေသေးလို့လား" ဟု ဆိုလိုသည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်နေသဖြင့် စိတ်ပူနေသော သူမမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာသည်။

ထို့နောက်...

“သူမ လာမယ်ဆိုရင်လည်း လာပါစေ။ အင်း... တောင်ပေါ်မှာ သူမကို ကြိုဆိုဖို့ အခမ်းအနားလေး ဘာလေး လုပ်ပေးရမလား”

“မင်း ဘာတွေ ရူးမိုက်နေတာလဲ သူက အရှင်ယီမြောင်လေ သူမက မင်းရဲ့ ဗရမ်းဗတာကိုယ်ခန္ဓာကို လိုချင်နေတာ”

“ဟာ”

ဆူပူခံလိုက်ရသော ချန်ကျီရှင်းက မျက်တောင်ခတ်ရင်း “သူမ ဗရမ်းဗတာကိုယ်ခန္ဓာကို စားသုံးခဲ့တယ်ဆိုတာနဲ့ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုတိုးတက်စေတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့...”

“ဒါပေမဲ့ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဒီတစ်ခါ သူမ ကိုယ်တိုင် ကျန်းကျိုးကို ရောက်လာတာ မင်း လွတ်မြောက်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ မိသားစုရော မင်းရဲ့ မိဘတွေ၊ ဇနီး၊ သားသမီးတွေ၊ တပည့်တွေ၊ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုပါမကျန် မင်း သူတို့ကို အရင် မပို့လိုက်ရင် အရှင်ယီမြောင်က မင်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းတာကို စောင့်နေမှာလား”

ထိုစကားများကို မိုချင်းယွဲ့က အော်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ချန်ကျီရှင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် မျက်လုံးအစုံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်။

မျက်လုံးအစုံ…..နှစ်စုံ... အဝိုင်း အလျားလိုက်...

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ထိုမျက်လုံးပိုင်ရှင်များမှာ အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်ရှိသူများဖြစ်ပြီး လူသားမဟုတ်သူများပင်။

“မင်း... မင်း... သိပြီးသားပေါ့”

“ဟုတ်ကဲ့၊ အစ်မချင်းယွဲ့။ ဒါကြောင့် အလောတကြီး မဖြစ်ပါနဲ့။ အရှင်ယီမြောင်က ကျွန်တော့်ကို လာသတ်မယ်လို့ အစ်မ ပြောပေမဲ့ ကျွန်တော်တောင် မပူသေးပါဘူး။ အစ်မတို့က ဘာလို့ ကျွန်တော့်အတွက် အစီအစဉ်တွေ အကုန် လုပ်ပေးနေရတာလဲ”

ဤနေရာတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဟန်ဖြင့်

“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော့်မျက်ခွံတွေ ခဏခဏ တုန်နေတာ မှန်ပေမဲ့ သူမက ကျွန်တော့်ကို လာသတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကတော့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ"