အခန်း ၁၉၂

🍄 Chapter 192

သို့သော် ယန်ကျောက်က သူ့ရုံးခန်းထဲသို့ ၀င်သွားလိုက်သည်။

“ငါ ဖုန်းပြန်ခေါ်မှ ဖြစ်မယ်၊ ငါ့ကို ခဏလောက်စောင့်ဦး”

ချန်မေ့လန်သည် အလုပ်ချိန်အတွင်း ယန်ကျောက်ထံသို့ ဘယ်သောအခါမျှ ဖုန်းမဆက်ဖူးချေ။

သူမ ဖုန်းဆက်လာပါက အရေးကြီးသောကိစ္စတစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှိရပေမည်။

…

ဖန်ရှန်အကြောင်း ချန်မေ့လန်ပြောသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ယန်ကျောက် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားကာ ပြောလိုက်၏။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ သေချာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါ့မယ်”

ချန်မေ့လန်သည် ယန်ရှီရှန်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကိုပါ ပြောပြရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှန်ကဲ့သို့သော ဒေသခံလူမိုက်များကို စောစောစီးစီးကတည်းက နှိမ်နင်းသင့်သော်လည်း ယန်ကျောက်ကို မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်စေချင်သလို သူမ၏မိသားစု သို့မဟုတ် ကလေးများကိုလည်း မထိခိုက်စေလိုပေ။

“လန်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ငါ ပထမဆုံး ထည့်သွင်းစဉ်းစားတာက အမြဲတမ်း မိသားစုပါပဲ၊ မင်းတို့ ဘာမှမဖြစ်စေရပါဘူး”

ဖုန်းထဲမှအသံမှာ အလွန် နူးညံ့နေသည်။

‘အပြင်မှာ လူချင်းတွေ့ရင် ဘာလို့ ဒီလိုမျိုးမပြောနိုင်ရတာလဲ'

တတိယယောင်းမဟွမ်နှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းတို့ အိတ်များပြင်ဆင်၍ မပြီးမီမှာပင် လူနာတင်ယာဉ် ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့သည် ၁၂၀ လူနာတင်ယာဉ်ပေါ်သို့ တက်သွားကြပြီး ဆရာဟွမ်ကလည်း အစ်မမော်ကို ကူညီရန် ဖုန်းဆက်ခေါ်ကာ ဆေးရုံသို့ အတူတကွသွားခဲ့ကြသည်။

ချန်မေ့လန်သည် ကလေး၏အနှီးများ၊ ထုပ်ပိုးစရာများ၊ နို့ဘူးများနှင့် နို့မှုန့်များ၊

ကလေးမွေးဖွားရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ပစ္စည်းများကို ဆေးရုံသို့ ယူသွားရန် ထုပ်ပိုးနေလေသည်။

ယနေ့မှာ နှစ်သစ်ကူးနေ့ ဖြစ်ပြီး ချန်မေ့လန် မော်တာတပ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ဖြင့် ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် တတိယယောင်းမဟွမ်မှာ အတွင်းလူနာခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဆရာဝန်က သန္ဓေသား၏ နှလုံးခုန်သံကို နားထောင်ကာ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေသည်။

“ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး အာထရာဆောင်းရိုက်ကြည့်မလား”

တာဝန်ကျ ဆရာဝန်က ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက အသက်ကြီးမှ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တာဆိုတော့ ခွဲစိတ်မှုကို အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် လုပ်မှရမယ်၊

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ အကြီးအကဲက နားရက်လေ၊ နှစ်သစ်ကူးနေ့ဆိုတော့ အရေးကြီးကိစ္စမဟုတ်ရင် သူ့ကို အကြောင်းမကြားသင့်ဘူး၊ ဘယ်လိုထင်လဲ”

ယနေ့မှာ နှစ်သစ်ကူး၏ ပထမဆုံးနေ့ဖြစ်ရာ ဆေးရုံဝန်ထမ်းအများစုမှာ ခွင့်ယူထားကြသည်။ ဌာနတိုင်းတွင် တာဝန်ကျဆရာဝန်များသာ ရှိလေ၏။

သို့သော် ပြည်နယ်ဆေးရုံကဲ့သို့ ဆေးရုံကြီးတစ်ခုတွင်မူ အာထရာဆောင်းဌာန၌ တာဝန်ကျသူများ အမြဲတမ်းရှိနေတတ်သည်။

စကားစပ်မိ၍ ပြောရလျှင် ဖန်ရှန်၏ ချွေးမအကြီးဆုံးမှာ အာထရာဆောင်းဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန်သည် သူမကို လူချင်းတွေ့ဆုံလိုခဲ့၏။

သို့သော် နှစ်သစ်ကူးနေ့တွင် သူမ သေချာပေါက် အားလပ်ရက်ယူကာ နားနေပေလိမ့်မည်။

အာထရာဆောင်းဌာနသို့ ရောက်သောအခါ ချန်မေ့လန်သည် ဟူရှောင်မေကို ထပ်မံသတိရသွားမိ၏။

တကယ်တမ်းတွင် ယခုအခါ အစိုးရက သန္ဓေသားဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများအား တိတ်တဆိတ် ပြောပြခြင်း သို့မဟုတ် သန္ဓေသား အချက်အလက်များကို ရောင်းစားခြင်း စသည့် အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်သော အာထရာဆောင်းဆရာဝန်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူရန် သက်ဆိုင်ရာ မူဝါဒများ ချမှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုင်ကြားပြီး မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပါက ဆုကြေးငွေ ယွမ်တစ်သောင်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဟူရှောင်မေသာ တကယ်ငွေလိုအပ်နေပါက သူမသည် ဖန်ရှန်၏ချွေးမကို တိုင်ကြားပြီး ငွေရှာနိုင်ပေ၏။

သို့သော် လောကကြီးမှာ ဤသို့ပင်ဖြစ်သည်။

အချို့လူများသည် ကွေ့ကောက်သောလမ်းကိုသာ လျှောက်လိုကြပြီး အဆုံးအထိ စွဲစွဲမြဲမြဲ လျှောက်လှမ်းလေ့ရှိကြသည်။

အာထရာဆောင်းအခန်းထဲရှိ အမျိုးသမီးဆရာဝန်လေးမှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အတော်လေး တာဝန်ကျေပွန်သူဖြစ်သည်။

သူမကိုယ်တိုင် တတိယယောင်းမဟွမ်အား စစ်ဆေးရေး ခုတင်ပေါ်သို့ ကူညီတင်ပေးခဲ့သည်။ စက်ခေါင်းကို တင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမက ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။

“ဟလို၊ အကြီးအကဲ၊ ဒီမှာ သန္ဓေသားရဲ့ လည်ပင်းမှာ ချက်ကြိုးနှစ်ခါ ရစ်ပတ်နေတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်၊

ကလေးက အောက်ဆီဂျင်ပြတ်လပ်မှု ခံစားနေရပါပြီ၊ မိခင်ကလည်း အသက် ၄၂ နှစ်နဲ့ အသက်ကြီးမှ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တာပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆေးရုံကို အမြန်ဆုံးလာခဲ့ပေးပါ”

ဖုန်းကို စပီကာ ဖွင့်ထားသဖြင့် တစ်ဖက်မှ သောက်စားပျော်ပါးနေသော ဆူညံသံများကို ကြားနေရသည်။

တစ်ဖက်မှ အသံက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လာသည်။

“တာဝန်ကျ ဆရာဝန်နဲ့ သူနာပြုတွေကို အားလုံး အဆင်သင့် ပြင်ထားခိုင်းလိုက်ပါ၊ ငါ အခုချက်ချင်းလာခဲ့မယ်”

ဆေးရုံများသည် ထူးဆန်းသောနေရာများ ဖြစ်ကြသည်။ အာထရာဆောင်းဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးရာထူးနှင့် သန္ဓေသား၏လိင်အား ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များ ရယူနေသည့် ဖန်ကျန်းဟွာ၏ ဇနီးကဲ့သို့သော လူများလည်း ရှိကြသည်။

သို့သော် ခွဲစိတ်ဆရာဝန် အားလုံးနီးပါးသည် မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို အသက်များကို ကယ်တင်ရန်နှင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသပေးရန်ဟူသော တာဝန်ဝတ္တရားဖြင့် ခွဲစိတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လေ့ ရှိကြသည်။

သားဖွားမီးယပ် အကြီးအကဲဖြစ်သော အမြဲတမ်း ပြုံးနေတတ်သည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်အမျိုးသားကြီးသည် ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူ ချုပ်ပေးသော ခွဲစိတ်မွေးဖွားသည့် အမာရွတ်များမှာ ရှန်းရှီပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် လှပမှုကြောင့် နာမည်ကြီးလေသည်။

အကြီးအကဲ လာရောက်ခွဲစိတ်ပေးမည်ဟု ကြားသိရသောအခါ တတိယယောင်းမဟွမ်မှာ စိတ်အေးသွားလေသည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ မိန်းကလေးဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်၊ သမီးလေးတစ်ယောက် တကယ်လိုချင်လို့ပါ၊”

ဆရာဟွမ်မှာ ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်နေလေသည်။

“ယောကျ်ားလေးဖြစ်ဖြစ် မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ၊ ကလေး ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ ဘေးကင်းဖို့က အဓိကပါပဲ”

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သားဖွားမီးယပ်အကြီးအကဲသည် အပြေးအလွှားဝင်လာပြီး ဝင်ဝင်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်၏။

“မိခင်က အသက် ၄၂ နှစ်၊ ကိုယ်ဝန် ၃၈ ပတ်၊ သန္ဓေသားရဲ့ လည်ပင်းမှာ ချက်ကြိုးနှစ်ခါ ရစ်ပတ်နေပြီး ရေမြွှာအညွှန်းကိန်း ၆ ရှိတဲ့ လူနာလား”

အကြီးအကဲသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးအားလုံး၏ အခြေအနေကို သေချာပေါက် အပြည့်အဝသိရှိနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

တာဝန်ကျဆရာဝန်က ဆေးမှတ်တမ်းကို ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“သူမ ခွဲစိတ်ခန်းထဲ ရောက်နေပါပြီ၊ လူနာရဲ့ မိသားစုကလည်း သဘောတူညီချက်လက်မှတ် ထိုးပြီးပါပြီ၊ မေ့ဆေးဆရာဝန်လည်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ၊ ဆရာ့ကိုပဲ စောင့်နေတာပါ၊”

အကြီးအကဲသည် ခွဲစိတ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရန်ပြင်လိုက်စဉ် ဆရာဟွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီနေ့က နှစ်သစ်ကူးနေ့လေ၊ ကံကောင်းတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ အတတ်နိုင်ဆုံး အကောင်းဆုံးကြိုးစားပေးပါ့မယ်”

ဆရာဟွမ်က ဆက်တိုက်ခေါင်းညိတ်ပြကာ အဆုံးအမရှိသော ကျေးဇူးတင်စကားများ ပြောဆိုနေပြီး အကြီးအကဲအား ဒူးထောက်ကာ ကန်တော့လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

အဝတ်အစားများကို ကိုင်ထားသော ချန်မေ့လန်မှာလည်း မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။

ဆေးရုံများသည် လူများ ချစ်လည်းချစ်၊ မုန်းလည်းမုန်းသော နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။

လူများ မသွားချင်ဆုံး နေရာဖြစ်သော်လည်း ဖျားနာလာသောအခါ ဆေးရုံများမှာ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသောမျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာရသည်။

သို့သော် ခေတ်အဆက်ဆက်၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကိုမူ စွန့်ပစ်၍မရနိုင်ချေ။

ညွှန်ကြားရေးမှူး မကြည့်နေချိန်တွင် သူမသည် သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ ယွမ် ၂၀၀ တန် အနီရောင် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို တိတ်တဆိတ် ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။