အခန်း ၁၉၉

🍄 Chapter 199

ချန်မေ့လန် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် သဝန်တိုသွားမိသည်။

‘သူ့ကို “တတိယအစ်ကို” လို့ ခေါ်တာက ဒီအမျိုးသားကို တကယ်ပဲ ပျော်ရွှင်စေတာလား'

‘တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကျင့်ပဲ၊

တခြား မိန်းမတွေက သူ့ကို အဲဒီလို ခေါ်ရင်ကော သူတို့အတွက်လည်း သူ့နားရွက်တွေ နီလာမှာပဲလား၊

အဲဒါကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး စန္ဒရားအကြောင်း အရင်ပြောကြတာပေါ့'

ယခုအချိန်တွင် စန္ဒရားဝယ်ရန် မလွယ်ကူလှသလို ကုန်တိုက်များတွင်လည်း ရောင်းချလေ့မရှိချေ။

စန္ဒရား မည်သည့်နေရာမှ ဝယ်ရမည်ကို သိရှိရန် ချင်ယွီအား မေးမြန်းရပေမည်။

ချင်ယွီသည် လစာမဲ့ခွင့်ယူထားပြီး အင်ဂျင်နီယာပရောဂျက်အချို့ကို အချိန်အတန်ကြာ လုပ်ကိုင်နေခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သောပရောဂျက်များမှာ အဆက်အသွယ်များနှင့် အရည်အချင်းလိုအပ်သည်။

သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ မစီမံနိုင်ရာ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် သူမ လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

မကြာသေးမီက သူမသည် အိမ်တွင် အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေကာ အလွန်ပျင်းရိနေပြီး ဂီတကျောင်းဖွင့်လှစ်ရန် ကလေးအချို့ကို စုဆောင်းဖို့ရာ ပြင်ဆင်နေလေသည်။

သူမက ငွေအနည်းငယ် ရှာနိုင်မလား စမ်းကြည့်ချင်နေမိ၏။

မဟုတ်ပါက ယန်တာ့ဝေ၏ လစာတစ်ခုတည်းဖြင့် မိသားစုကို ထောက်ပံ့နေရရာ သူ့လေသံမှာ မကြာသေးမီက ပို၍ပို၍ မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟင်းမချက်၊ ပန်းကန်မဆေးဘဲ အိမ်တွင် သခင်တစ်ဦးပမာ ပြုမူနေသဖြင့် ချင်ယွီမှာ ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။

ချန်မေ့လန်သည် ယွမ်ယွမ်အတွက် စန္ဒရားဝယ်လိုကြောင်းနှင့် တုန်းဖန်အုပ်စုအတွက် အလုပ်များ လက်ခံထားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ချင်ယွီက မေ့လန်သည် စန္ဒရားဝယ်နိုင်လောက်သည်အထိ ငွေအများအပြားရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။

သူမ မနာလိုဖြစ်မိသော်လည်း မေ့လန်ကဲ့သို့ အဆက်အသွယ်များ သူမတွင် မရှိသဖြင့် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားလေသည်။

“အသစ်စက်စက် စန္ဒရားတစ်လုံး ဝယ်ဖို့က မလွယ်ဘူး၊ မြို့တော်ကနေ အော်ဒါမှာရလိမ့်မယ်၊

ရဖို့ကလည်း လဝက်လောက် ကြာနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် စန္ဒရားဟောင်းတစ်လုံး ရောင်းဖို့စီစဉ်နေတဲ့ ပြဇာတ်အဖွဲ့က စန္ဒရားဆရာကြီးတစ်ယောက်ကို ငါ သိတယ်၊

သူ အဲဒါကို ဆယ်နှစ်လောက် တီးခဲ့တာ၊ အခုဝယ်လို့မရတော့တဲ့ စတိန်းဝေးအမှတ်တံဆိပ်ပဲ၊

နင် ခဏလောက်စောင့်ဦး၊ ငါ ဖုန်းဆက်ပြီး မေးကြည့်လိုက်မယ်”

ချင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျောက်က ချန်မေ့လန်အား မေးမြန်းလိုက်၏။

“ငါတို့ ဘာလို့ အသစ်တစ်လုံး မဝယ်တာလဲ”

စန္ဒရားအသစ်တစ်လုံးမှာ ယခုအချိန်တွင် ယွမ်တစ်သောင်းကျော် ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။

စန္ဒရားဟောင်းတစ်လုံးမှာမူ ပို၍ ဈေးသက်သာသင့်ပေသည်။

ချန်မေ့လန်၏ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ရှိ ကြိုးများ၊ ဝါးငြမ်းများနှင့် သံမဏိပိုက်များ အားလုံးမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ အစားထိုးရန် လိုအပ်နေသည်။

ယန်ကျောက်တွင် ယွမ် ၁၅,၀၀၀ ရှိသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ငွေအနည်းငယ် စုဆောင်းနိုင်ပါက သူမ၏ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

“ချင်ယွီ၊ အဲဒီ စန္ဒရားဆရာကြီးကို မေးပေးပါဦး၊ သူ့စန္ဒရားကို ငါတို့ဝယ်မယ်”

ချန်မေ့လန်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုစန္ဒရားဆရာကြီးမှာ တကယ်တမ်းတွင် ချင်ယွီ၏ဆရာ ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ ဖျက်သိမ်းလိုက်သော ပြည်နယ်ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့မှ အနားယူချိန်တွင် ယူလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

၎င်းမှာ စန္ဒရားကောင်းတစ်လုံး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဘဝ၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်တွေ့အခြေအနေများကြောင့် နှိမ့်ချသွားပြီဖြစ်သောချင်ယွီသည် ဂီတကျောင်းဖွင့်လှစ်ကာ ယွမ်ယွမ်ကို ဆက်လက်သင်ကြားပေးလိုနေ၏။

သေချာပေါက် သူမသည် ယွမ်ယွမ်အား အလွန်အမင်း ချီးကျူးပြောဆိုကာ သူမ ဂုဏ်ယူရဆုံး ကျောင်းသူဖြစ်ကြောင်း၊ နင်နင်ထက်ပင် စန္ဒရားတီးရန် ပါရမီပိုပါကြောင်း ပြောဆိုလေသည်။

စန္ဒရားဆရာများ၊ အထူးသဖြင့် အနုပညာရှင်ကြီးများအတွက်မူ စန္ဒရားရောင်းချခြင်းထက် တူရိယာကောင်းတစ်ခုကို ကလေးကောင်းတစ်ယောက်ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးအပ်ခြင်းက ပို၍ အရေးကြီးလေသည်။

ဖုန်းပြောနေစဉ်မှာပင် သူတို့သည် သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။

စတိန်းဝေးကို ယွမ် ၃,၀၀၀ တည်းဖြင့် ကမ်းလှမ်းခဲ့၏ယ

၁၉၇၈ ခုနှစ်က ထိုစန္ဒရားကို ပြည်နယ်ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့မှ တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူခဲ့စဉ်က ယွမ် ၂၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ထို့အပြင် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော စန္ဒရားဆရာကြီးက သေချာထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် စန္ဒရားမှာ အသစ်နီးပါး ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်သည်။

အရောင်းအဝယ် အဆင်ပြေသွားပြီဖြစ်ရာ ရှောင်ဝမ်၊ ရှောင်လန်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့ အားလုံးသည် စန္ဒရားကို အလွန်သဘောကျနေကြလေ၏။

လဆန်း ဆယ့်ငါးရက်နေ့တွင် ယန်ကျောက်က ယန်ပင်းအား အကူအညီတောင်းကာ စန္ဒရားဆရာကြီး၏အိမ်သို့ စန္ဒရားသွားသယ်ကြလေသည်။

ယွမ် ၃,၀၀၀ တန် စတိန်းဝေးစန္ဒရားသည် ဖြူစင်သော အဖြူရောင်သစ်သားအချောဖြင့် ဖြစ်ပြီး လိုက်ဖက်သော အဖြူရောင် စန္ဒရားထိုင်ခုံတစ်ခုလည်း ပါဝင်ကာ တစ်ခုစီကို အရည်အသွေးမြင့် အနီရောင်ကတ္တီပါစတစ်ခုစီဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ဤခေတ်ကာလ၌ ကျေးလက်ဒေသများတွင် စန္ဒရားကိုမြင်ဖူးသူ အတော်နည်းပေ၏။

စန္ဒရားဆရာကြီး၏အိမ်မှာ ယန်ကွမ်ရွာမှ နှစ်ကီလိုမီတာသာ ဝေးသဖြင့် ယန်ပင်းနှင့် ယန်ကျောက်တို့ကိုယ်တိုင် စန္ဒရားကို သယ်ယူလာခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တောက်ပသော အနီရောင်ကတ္တီပါစအောက်၌ မည်သည့်အရာရှိနေသည်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် လူအများအပြား လှည့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။

စန္ဒရားအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်မေ့လန်က “ဝိုး” ဟု အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်လေသည်။

စန္ဒရားမှာ အဖြူရောင်ငန်းတစ်ကောင်ပမာ လှပလွန်းလှသည်။

သို့သော် ပြဿနာတစ်ခုရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် တံခါးပေါက်မှ မဆံ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ရွာသားအချို့ကိုခေါ်ကာ နံရံပေါ်မှကျော်၍ သယ်ယူရပြီး ယွမ်ယွမ်၏အိပ်ခန်းထဲသို့ သွင်းရန်အတွက် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကိုပင် ဖြုတ်ချခဲ့ရ၏။

စန္ဒရားကို အိမ်သို့ရွှေ့ပြောင်းပြီး ယွမ်ယွမ်၏အခန်းတွင် ထားရှိပြီးနောက် ချင်ယွီကိုယ်တိုင် လာရောက်ကာ ယွမ်ယွမ်အတွက် အသံညှိပေးလေသည်။

ယွမ်ယွမ် စန္ဒရားထိုင်ခုံပေါ်တွင် စိတ်မရှည်စွာ ထိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွီကလက်လှမ်းကာ ကောင်မလေး၏နားရွက်အား အသာဆွဲလိုက်၏။

“ဒီစန္ဒရားကို ငါ အမြဲတမ်း မျက်စိကျပြီး ဝယ်ချင်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ နင် ကံကောင်းတာပဲ”

သူမက တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောလာသည်။

“ယွမ်ယွမ်၊ ငါ နောက်ကျရင် ဂီတကျောင်းဖွင့်တော့မယ်၊ ငါ့ဆီမှာ စန္ဒရားဆက်သင်ဦးမလား”

“အဒေါ်က ဂီတကျောင်း ဖွင့်ချင်တာလား၊ အရမ်း ကောင်းတာပေါ့”

ရှောင်ဝမ်က သူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်လေးကို ပုတ်ရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“အဒေါ်၊ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်လိုလဲ၊ ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံတွေကို အဒေါ်ရဲ့ကျောင်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလို့ရတယ်၊

အဒေါ်ရဲ့ ဂီတကျောင်းက ပိုက်ဆံရလာရင် ကျွန်တော်တို့ ခွဲယူကြမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ”

ချင်ယွီက ပြုံးလျက် ရှောင်ဝမ်ကို မေးလိုက်၏။

“မင်းမှာ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ”

ရှောင်ဝမ်သည် ယွမ်ယွမ် သူ့အတွက် ထိုးပေးထားသော သိုးမွေးပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ယွမ်တစ်ဆယ်တန် အထပ်လိုက်ကို ဆွဲထုတ်ပြလိုက်သည်။

အနည်းဆုံး ယွမ် ၂၀၀ ခန့် ရှိလေ၏။

ချင်ယွီမှာ ရှောင်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ချန်မေ့လန်၏မိသားစုမှာ ငွေရှာရာတွင် အလွန်တော်လွန်းလှသည်။

ချန်မေ့လန်သာမက ယန်ရှောင်ဝမ်မှာလည်း တကယ့်ဉာဏ်ကြီးရှင်လေးတစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။

……..

အခြားဘက်ရှိ အိပ်ခန်းထဲတွင်။

ယန်ကျောက်သည် ပြတင်းပေါက်နား၌ရပ်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်အခန်းထဲရှိ ယွမ်ယွမ်ကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

သူမသည် စန္ဒရားခုံတွင်ထိုင်ကာ ချင်ယွီ၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အသံညှိနေလေ၏။

“နှစ်သစ်ကူး အချိန်တုန်းက နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့မှာ မြို့တော်ကို ဖုန်းမဆက်ဖြစ်ခဲ့ဘူးလေ၊ ဒီနေ့က မီးပုံးပွဲတော်နေ့ဆိုတော့ အခုဖုန်းဆက်ကြမလား”

ချန်မေ့လန် ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။