အခန်း ၁၂၆

အခန်း ၁၂၆ လူစွမ်းကောင်းကြီး

နယူးယောက်မြို့၏ ရာဇဝတ်မှုနှုန်း မြင့်မားခြင်းကို လူတိုင်း သိရှိထားကြပေသည်။ နယူးယောက် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ဥသြသံများမှာ ဤမြို့ပြကြီး၏ နေ့စဉ်ဘဝ နောက်ခံတေးဂီတပမာ ဖြစ်နေပြီး မြို့သူမြို့သားများ အနေဖြင့်လည်း ရိုးအီနေခဲ့ချေပြီ။

ဂျက်ကွဲ တစ်ယောက် ထိုအရာများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဂျက်ကွဲကို လာဖမ်းခြင်း မဟုတ်သရွေ့ ရဲကား ဥသြသံများ မည်မျှပင် ဆူညံနေပါစေ ဂျက်ကွဲကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတူညီခဲ့ပေ။ အပြင်ဘက်မှ ဥသြသံများမှာ ဝေးကွာသွားခြင်း မရှိဘဲ ပိုမို နီးကပ်လာကာ ဤအဆောက်အအုံဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လာနေပုံ ရလေသည်။

'ငါ့ဆီကိုများ လာနေတာလား...'

အစောပိုင်းက မိုနာ တစ်ယောက် လှေကားပေါ်တွင် ပြေးလွှားရင်း ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့် ဂျက်ကွဲ၏ နာမည်ကို အော်ဟစ်နေခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် တွေးတောမိသွားသောအခါ သေနတ်မောင်းခလုတ်ကို ဆွဲရန် ဟန်ပြင်နေသော ဂျက်ကွဲ ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ဂျက်ကွဲ မိုနာကို ဖမ်းဆီးရခြင်းမှာ ဂျာဗာရီကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဂျာဗာရီကို သတ်ဖြတ်ရန် နည်းလမ်းရှာဖို့ ဖြစ်ပေသည်။ ဂျာဗာရီကို သတ်ဖြတ်၍ လက်စားချေမှု မပြီးဆုံးခင် အချိန်အထိ ဂျက်ကွဲ အနေဖြင့် နယူးယောက် ရဲတပ်ဖွဲ့ သို့မဟုတ် အက်ဖ်ဘီအိုင် ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို လုံးဝ ခံယူ၍ မဖြစ်ချေ။

ထိုအချက်က အီဗန်ဒါ နှင့် ဂျွန်ကင်း တို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အတွက် ဒေမွန်တီ ကို အသုံးချခဲ့ပြီး ဂျက်ကွဲ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် မလှုပ်ရှားခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။

ဂျက်ကွဲ တွေဝေနေသည့် ထိုစက္ကန့်ပိုင်းလေး အတွင်းမှာပင် လက်ပ်တော့ ကွန်ပျူတာကို ပိုက်ထားသော မိုနာ သည် တိုက်ခန်း အဆောက်အအုံ၏ မြေညီထပ် လှေကားဝသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး မိုနာ၏ အရိပ်အယောင်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

'တောက်... လွတ်သွားပြန်ပြီ...'

မှန်ပြောင်းထဲတွင် ဘာတစ်ခုမျှ မရှိတော့သော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျက်ကွဲ ၏ မျက်နှာထား တောင့်တင်းသွားပြီး တိုးတိတ်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ ထို့နောက် ဂျက်ကွဲ၏ ခေါင်းကို အားကုန် ရိုက်ပုတ်လိုက်လေသည်။

ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာထား မှောင်မည်းနေသော ဂျက်ကွဲ သည် မိုနာ ၏ တိုက်ခန်း အတွင်းသို့ ခပ်မြန်မြန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကာ အောက်ဘက်သို့ အကြည့် တစ်ချက် ပို့လွှတ်လိုက်ပေသည်။

ရဲကား အချို့၏ အရှေ့တွင် ဤအဆောက်အအုံဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဦးတည် ပြေးဝင်လာနေသော ရှက်ဗလက် ကား တစ်စီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျက်ကွဲ ၏ မျက်နှာထားမှာ ပိုမို ဆိုးရွားသွားခဲ့ချေသည်။

ထို ရှက်ဗလက် ကားကို ဂျက်ကွဲ မှတ်မိနေပေသည်။ မိုနာ ၏ လူမှုဆက်ဆံရေး ကွန်ရက်များကို နောက်ယောင်ခံ စုံစမ်းခဲ့စဉ်က ထို ရှက်ဗလက် ကားပိုင်ရှင်မှာ မိုနာ ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ဂျက်ကွဲ တွေ့ရှိထားခဲ့လေသည်။

'အက်ဖ်ဘီအိုင် တွေ ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီပဲ...'

ထိုအတွေးက ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့၏။ ဂျက်ကွဲ ခဏမျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မိုနာ ၏ တိုက်ခန်းထဲမှ ခပ်မြန်မြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေသည်။

ဂျာဗာရီ အီဗန် မသေသေးသဖြင့် ဂျက်ကွဲ အဖမ်းခံ၍ မဖြစ်ချေ။ ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်အောင် ထွက်ပြေးရန် လိုအပ်လေသည်။

ဤနေရာမှ ချောချောမွေ့မွေ့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုတော့ ဂျက်ကွဲ အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဤအဆောက်အအုံနှင့် အနီးတဝိုက်ရှိ နေရာများကို ဂျက်ကွဲ ကြိုတင်၍ ကင်းထောက် လေ့လာထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။ ခေါင်းထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ရုံဖြင့် ကြိုတင် စီစဉ်ထားသော လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

မထွက်ခွာမီ ဂျက်ကွဲ က အောက်ထပ်ရှိ ရှက်ဗလက် ကားကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်ဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"မိုနာ ရဲ့ အသင်းဖော်... မင်းကို ငါ မှတ်ထားလိုက်ပြီ..."

စကားသံ အဆုံးတွင် ဂျက်ကွဲ က ချက်ချင်း လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေသည်။

အောက်ထပ်တွင် ရှက်ဗလက် ကားကြီးမှာ တိုက်ခန်း အဆောက်အအုံ အရှေ့သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

"ဒီ ကင်းလှည့် ရဲတွေကို လေစီ တာဝန်ယူလိုက်တော့... သူတို့ကို ဒီ နေရာ တစ်ဝိုက် ပိတ်ဆို့ခိုင်းထားလိုက်..."

ကားကို အရှိန်ဖြင့် လှည့်ကာ ဘရိတ်အုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရိုအန် က ထိုစကားများကို အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

လေစီ တုံ့ပြန်သည်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ရိုအန် က ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို ချက်ချင်း ဖြုတ်လိုက်ပြီး ကားတံခါးကို ဖွင့်ကာ ရှက်ဗလက် ကား၏ ထိုင်ခုံအောက်မှ ဂလော့ခ် ၁၈ သေနတ် တစ်လက်နှင့် ကျည်ပိုဆံ့သော ကျည်အိမ်အရှည် ၃ ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မိုနာ နေထိုင်ရာ တိုက်ခန်း အဆောက်အအုံ၏ မြေညီထပ် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ မြားတစ်စင်းပမာ ပြေးဝင်သွားခဲ့ချေသည်။

ထို ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိများကို ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင် ခေါ်ယူလာခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အထူးစစ်ဆင်ရေး တပ်ဖွဲ့ အနေဖြင့် အချိန်တို အတွင်း ရောက်ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ဤဧရိယာ တစ်ဝိုက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် လူအင်အား လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ရိုအန် အနေဖြင့် ဤတာဝန်ကို လေစီ့ ထံ လွှဲအပ်ခဲ့ရခြင်းမှာ လေစီ သည် နယူးယောက် ရဲတပ်ဖွဲ့ အတွင်းရှိ အမျိုးသမီး အများအပြားနှင့် ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်မှု ရှိသောကြောင့်လည်း ပါဝင်လေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးများထဲတွင် အမျိုးသမီး ရဲမှူးများ သာမက နယူးယောက် ရဲတပ်ဖွဲ့ အထက်ပိုင်း အရာရှိများ၏ ဇနီးများနှင့် သမီးများလည်း ပါဝင်ချေသည်။

ဤကိစ္စမျိုးတွင် လေစီ ကသာ ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်ပေသည်။

"မလှုပ်နဲ့..."

"မင်းရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို မြင်ရတဲ့ နေရာမှာ ထားစမ်း..."

"လက်တွေကို ကားခေါင်းပေါ် တင်ထားလိုက်..."

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ရိုအန် ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် အနောက်ဘက်မှ အလျင်စလို ဘရိတ်အုပ်သံများနှင့် အတူ နယူးယောက် ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိများ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ လေစီ ၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး စိတ်ထဲမှနေ၍ အပြင်းအထန် ကျိန်ဆဲလိုက်မိချေသည်။

ဤဧရိယာမှာ အတန်အသင့် စည်ကားသော နေရာ ဖြစ်ပြီး နယူးယောက် ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိများ အများအပြား ရှိနေတတ်ပေသည်။ ထို့အပြင် ရိုအန် ကားမောင်း အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် လမ်းဆုံရှိ ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိ ၂ ဦး အနေဖြင့် မီအောင် မလိုက်နိုင်ဘဲ အနီးအနားရှိ ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိများကို အကူအညီ လှမ်းခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

နောက်ဆုံး ရလဒ် အနေဖြင့် ယခုအခါ ရှက်ဗလက် ကား၏ အနောက်ဘက်တွင် ရဲကား ၅ စီး ရပ်တန့်နေပြီး ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိ ၁၁ ဦးက ဤနေရာကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြချေပြီ။

"ငါတို့က အက်ဖ်ဘီအိုင် တွေပဲ... တာဝန် ထမ်းဆောင်နေတာ..."

လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသော လေစီ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ အိတ်ကပ်ထဲမှာ ရင်ထိုး ရှိတယ်... အခု ချက်ချင်း နယူးယောက် ရဲတပ်ဖွဲ့ က ရဲမှူး ရှာလီဇ် ကို ငါ့အတွက် ဆက်သွယ်ပေးစမ်း..."

လေစီ ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိ ၁၁ ဦးစလုံး နေရာမှာပင် ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

တိုက်ခန်း အဆောက်အအုံ အတွင်း၌ ဖြစ်ပေသည်။

"မိုနာ..."

ရိုအန် အဆောက်အအုံ အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာသော အချိန်မှာ မိုနာ မြေညီထပ် လှေကားဝမှ ပြေးထွက်လာသော အချိန်နှင့် အတိအကျ တိုက်ဆိုင်နေခဲ့၏။

မိုနာ ပြေးလွှားနေချိန်တွင်ပင် လက်ပ်တော့ ကွန်ပျူတာကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ချီထားသည်ကို မြင်သောအခါ ရိုအန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တစ်ချက် လှုပ်ခတ်သွားချေသည်။ သို့သော် ရိုအန် က အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ မိုနာ ကို ရိုအန်၏ အနောက်ဘက်သို့ ဆွဲယူ၍ လုံခြုံအောင် ကာကွယ်ပေးလိုက်လေသည်။

ထောင့်ချိုးတွင် ရပ်ကာ တိုက်ပွဲဝင် ကိုယ်နေဟန်ထားဖြင့် ဂလော့ခ် ၁၈ သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်၍ လှေကားဝကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း ရိုအန် က တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ထိခိုက် ဒဏ်ရာ ရထားတာများ ရှိလား..."

"မရှိဘူး..."

မိုနာ ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ပုံမှန် မဟုတ်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန် က မိုနာ့ ဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ထိုအခါမှသာ မိုနာ ၏ ဘယ်ဘက် ပါးပြင်ပေါ်တွင် သွေးရောင် လွှမ်းနေသော ခြစ်ရာ တစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ခုနက အောက်ကို ပြေးဆင်းလာတုန်း ကွန်ပျူတာနဲ့ ခြစ်မိသွားတာ..."

ရိုအန် ၏ မျက်ဝန်းများ ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်သောအခါ မိုနာ က မျက်နှာပေါ်ရှိ အနည်းငယ် နာကျင်နေသော နေရာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ပခုံးတွန့်ကာ အပြုံးဖြင့် စကားဆိုလာ၏။

"ဒဏ်ရာ အသေးစားလေးပါ... အနည်းဆုံးတော့ သေနတ် မမှန်ခဲ့ဘူးလေ..."

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရိုအန် ၏ မျက်မှောင်များ ကျုံ့ဝင်သွားပေသည်။ စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် မိုနာ က ရိုအန်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး ရိုအန်၏ နားအနီးတွင် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရိုအန်... ဒီတစ်ခါ ရှင်သာ အချိန်မီ သတိမပေးခဲ့ရင် ကျွန်မတော့ သေချာပေါက်..."

နေရာအနှံ့အပြားသို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့သော ဂျွန်ကင်း ၏ သနားစဖွယ် အလောင်းကို ပြန်လည် တွေးတောမိသွားသောအခါ မိုနာ ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွားခဲ့ချေသည်။

"အားနာစရာ မလိုပါဘူး မိုနာ..."

မိုနာ ၏ ပွေ့ဖက်မှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရိုအန် က အလိုအလျောက် လက်ပွတ်သပ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ မျက်မှောင် ပင့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"မိုနာ ခုနက အောက်ကို ပြေးဆင်းလာတဲ့ အချိန်တုန်းက ဂျက်ကွဲ ထွက်မသွားသေးဘူး မဟုတ်လား..."

"အင်း..."

မိုနာ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ခေါင်းစောင်းကာ မေးမြန်းလာပေသည်။

"ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

"ဘာလုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား..."

ရိုအန် က လက်ထဲရှိ ဂလော့ခ် ၁၈ သေနတ်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် မိုနာ ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ခြစ်ရာကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ကာ သွားပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"တရားခံ သွားဖမ်းမလို့ပေါ့..."

အစောပိုင်းက ဖော်ပြခဲ့သည့် အတိုင်း ရိုအန် သည် ယခင်က မိုနာ ၏ အိမ်သို့ ထမင်းလာစားစဉ်က ရိုအန်၏ အလုပ်အကိုင် ရောဂါကြောင့် အကယ်၍ ဤအဆောက်အအုံ ဝိုင်းရံခံရပါက အခြားသူများ သတိမထားမိဘဲ အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို အလိုအလျောက် စဉ်းစား တွက်ချက်ခဲ့ဖူးပေသည်။

စုစုပေါင်း လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်း ၂ ခု ရှိလေသည်။

ဤအဆောက်အအုံတွင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသော ဝရန်တာ မရှိဘဲ မိုနာ ၏ တိုက်ခန်းမှာ စတုတ္ထထပ်တွင် တည်ရှိပေသည်။

ပထမ လမ်းကြောင်းမှာ မိုနာ ၏ တိုက်ခန်း ပြတင်းပေါက်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာပြီး ပြတင်းပေါက် အောက်ရှိ အစွန်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ အဆောက်အအုံ၏ အခြား တစ်ဖက်သို့ ရွှေ့လျားသွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထို့နောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နှစ်ထပ် တိုက်ခန်းငယ်လေး၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်ချရန် ဖြစ်ပေသည်။

ဒုတိယ လမ်းကြောင်းမှာ ဤအဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားပြီးနောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အခြား တိုက်ခန်း အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ကူးပြောင်း ခုန်ကူးကာ ထိုအဆောက်အအုံမှ တစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်တော့ အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်တွင် မီးလွတ်ပေါက် လှေကား တစ်ခု ရှိနေသေးသော်လည်း ထိုလှေကားမှာ လေစီ တို့၏ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသဖြင့် ဂျက်ကွဲ အနေဖြင့် ထိုလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်လောက်အောင် မိုက်မဲမည် မဟုတ်ချေ။

ပထမ လမ်းကြောင်းကိုလည်း ရိုအန် ဖယ်ထုတ်ထားလိုက်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ ရိုအန် အစောပိုင်းက ရောက်လာစဉ်က မိုနာ ၏ တိုက်ခန်း ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဂျက်ကွဲ ရွေးချယ်သွားမည့် လမ်းကြောင်းမှာ ဒုတိယ လမ်းကြောင်း ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော် များချေသည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီးနောက် ရိုအန် က ခဏမျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ဂလော့ခ် ၁၈ သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတိအနေအထားဖြင့် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားခဲ့လေသည်။

ဓာတ်လှေကားကို ရိုအန် အသုံးမပြုရဲချေ။ အကယ်၍ တံခါးပွင့်လာသည်နှင့် ဂျက်ကွဲ နှင့် ရုတ်တရက် ဆုံတွေ့သွားပါက ပြဿနာ ကြီးသွားနိုင်ပေသည်။

"ရိုအန်... ရှင် ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

မိုနာ အနေဖြင့် ရိုအန် က ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ကြိုတင် တွက်ချက်ထားကြောင်း လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ ရိုအန် က စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အလျင်အမြန် နောက်ယောင်ခံ လိုက်သွားခဲ့လေသည်။

ဒီရက်ပိုင်း အတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် အမှုလိုက်ပါက ရိုအန် နှင့် အတူ သွားလာရန် မိုနာ ၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် အကျင့် ပါနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

မိုနာ ၏ အမြင်တွင် မြေညီထပ်မှ ဆဋ္ဌမထပ် အထိ ပြေးတက်သွားသော ရိုအန် ၏ အရှိန်မှာ လုံးဝ ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိဘဲ တစ်သမတ်တည်း မြန်ဆန်နေခဲ့ချေသည်။

'တကယ်ပဲ... သူ လှေကားတက်ရတာ မမောဘူးလား...'

မိုနာ တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရိုအန် မှာ ဆဋ္ဌမထပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် အပြင် တိုးတိတ်သော အသံဖြင့်လည်း ရေရွတ်လိုက်မိပေသည်။

'လူစွမ်းကောင်းကြီး ကျနေတာပဲ...'

မိုနာ ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ရိုအန် မသိရှိခဲ့သော်လည်း ဂျက်ကွဲ ၏ အံ့အားသင့်မှုကိုတော့ ရိုအန် မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အကြောင်းမှာ ရိုအန် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင် ကျောပိုးအိတ် တစ်လုံးကို လွယ်ထားသော ဂျက်ကွဲ သည် အရှိန်ယူကာ ပြေးလွှားလာပြီး ဤအဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်မှနေ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ အားကုန် ခုန်ကူးရန် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားချိန်နှင့် အတိအကျ တိုက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ဂျက်ကွဲ ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရိုအန် က သွားပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး ဂလော့ခ် ၁၈ သေနတ်ကို မြှောက်ကာ တစ်ဖက်လူကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေတော့သည်။

ဂျက်ကွဲ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ တုန်လှုပ် အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာများ အထင်းသား ပေါ်လွင်သွားခဲ့ချေသည်။