အခန်း ၃၈၅
Vol. 41 Ch. 385
အခန်း (၃၈၅) ငါနိုင်နိုင်တယ်
ဤတိုက်ပွဲတွင် ရှောင်တန်၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုကို အဓိကထားသည့် ကစားသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဂိမ်းအိုင်ဒီမှာ ‘တောင်ပိုင်းလက်သီး မြောက်ပိုင်းကန်ချက် ချူနီဗြော’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပုံရပြီး ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားကာ မည်သည့်ဂိုဏ်းတံဆိပ်မှ မရှိသော အပြာရောင်ကွန်ဖူးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ အထီးကျန်ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသော်လည်း သူ၏ နာမည်ပြောင်ကမူ အထီးကျန်ဆန်ပြီး ကြောင်တောင်တောင်နိုင်လှသော သူ့သဘာဝကို ဖော်ပြနေလေသည်။
“အင်း... ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အနေအထားကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူကလည်း ငါ့လိုပဲ... တာဝေးတိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းတွေ ဘာမှမရှိပုံပဲ”
ချူနီဗြော(ဆယ်ကျော်သက်စိတ်ကူးယဉ်ရောဂါ) က တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးအစီအစဉ်ကို တွက်ချက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်တန်က ဦးစွာ စကားစပြောကြားလာလေသည်။
“ဟေး ချူနီဗြော၊ ငါပြောတာ ကြားရလား”
“ဘာလဲ”
ချူနီဗြောကလည်း အလားတူပင် ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ပြန်လည်အော်ဟစ် မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်အမင်း ဝေးကွာမနေသော်လည်း လေတိုက်နူန်းက အလွန်ကြမ်းလှသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အော်ဟစ်၍သာ စကားပြောဆိုနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်းမှာ တာဝေးတိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်း မရှိဘူးမလား”
ရှောင်တန်က မေးလိုက်သည်။
“ဟမ်...”
ချူနီဗြောသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။
“အဲဒါ မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လဲ”
တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း ထိုကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို သူမည်သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားနိုင်မည်နည်း။
“ရှိမှာမဟုတ်ဘူး”
ရှောင်တန်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့မှာလည်း မရှိဘူး”
“ဟေး... ဒီကောင်က နည်းနည်း ခင်စရာကောင်းနေသလိုပဲ...”
ချူနီဗြောက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီးနောက် အော်ပြောလိုက်သည်။
“မရှိတော့ ဘာဖြစ်လဲ”
“ငါတို့ စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်မှာပဲ တိုက်ခိုက်ကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ”
ရှောင်တန်က ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။
ချူနီဗြောသည် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“မင်း ရူးနေတာလား”
“မရူးပါဘူး”
ရှောင်တန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“သေစမ်း... ဒီကောင်က အတည်ပြောနေတာပဲဟ...”
ချူနီဗြောသည် ဝေဟင်အလယ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော စတီးကေဘယ်ကြိုးကို မော့ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“အဲဒီပေါ်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့က...”
သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုအတွေးကို စိတ်ထဲမှ ချက်ချင်း မောင်းထုတ်လိုက်သည်။
“ငါ အဲဒီပေါ်မှာ မတ်တပ်ရပ်နိုင် ဒါမှမဟုတ် ပြေးနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိပေမဲ့လည်း... ဒီလို လေပြင်းတဲ့နေရာမှာ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ဆိုတာတော့... တကယ်ကို အဓိပ္ပါယ်မရှိတာပဲ...”
“မနောက်စမ်းနဲ့၊ ဘယ်သူက အဲဒီလှည့်ကွက်ထဲ ဝင်မှာလဲကွ၊ မင်းသတ္တိရှိရင် အရင်တက်သွားလေ”
ချူနီဗြောက အော်ပြောလိုက်သည်။
“အိုကေ၊ ငါ အရင်သွားလိုက်မယ်”
ရှောင်တန်က အမှန်တကယ်ပင် သဘောတူလိုက်ပြီး ထို့နောက်တွင်မူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခုန်တက်လိုက်ကာ စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်တွင် ရပ်လိုက်လေသည်။ သူသည် ဓာတ်လှေကား၏ အပေါ်တည့်တည့်တွင် ရှိနေသေးသော်လည်း သူ့ခြေထောက်များက စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပြီး အတော်လေး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်ခဲ့သည်။
“အင်း... ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ၊ ဒီကောင်က အရူးတစ်ကောင်ပဲ...”
ချူနီဗြောက စိတ်ရှည်လက်ရှည် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ထပ်မံအော်ပြောလိုက်ပြန်သည်။
“မင်း အပေါ်ရောက်နေပြီပဲ၊ ဒီဘက်ကိုပဲ လာခဲ့ပါတော့လား၊ ဒီဓာတ်လှေကားရဲ့ ထိပ်ပေါ်မှာပဲ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရအောင်”
ရှောင်တန်က မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမှမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ငါ လမ်းတစ်ဝက်ရောက်ခါမှ မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်လို့မလား”
“မင်းက ကွက်ကျော်မြင်သားပဲ...”
ချူနီဗြော၏ မျက်နှာအမူအရာက သူ့ကို သစ္စာဖောက်သွားခဲ့သည်။ သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“သေစမ်း... မင်းက ဒါကိုပါ သိနေတာလား၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတော့ ဓာတ်လှေကားပေါ်မှာပဲ နေပြီး ခုခံကာကွယ်တာက သိသိသာသာကို ပိုအားသာချက်ရှိတယ်လေ”
“ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘာတိုးတက်မှုမှမရှိဘဲ တစ်နေရာတည်းပဲ ဒီတိုင်းရပ်နေကြရင် ဒါက နည်းနည်း ရှက်ဖို့မကောင်းဘူးလား”
ရှောင်တန်က ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ့အပြင်၊ အဲဒါက စနစ်သတ်မှတ်ချက်အရ ဂိမ်းအပေါ်စိတ်မပါသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မယ်”
“ကောင်းပြီ”
ချူနီဗြောက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဒီဘက်ကို လာခဲ့လေ၊ ငါမင်းကို မပစ်ဘူးလို့ ကတိပေးတယ်”
“မင်းက သေနတ်ကို ဘယ်ကနေ ရမှာလဲ”
ရှောင်တန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ မင်းနောက်က လက်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုခု ကိုင်ထားတယ်မလား၊ မင်းက ငါ့ကို ‘မပစ်ဘူး’ လို့ ကတိပေးပြီး ပြီးရင် အဲဒါနဲ့ လှမ်းပစ်မှာမလား”
“ချီးပဲ...”
ချူနီဗြောသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။
“လျှောက်ပြောမနေနဲ့၊ သတ္တိရှိရင် လာခဲ့လိုက်စမ်းပါ”
“ငါ မင်းကို မယုံတော့ဘူး”
ရှောင်တန်က ဆိုသည်။
“မင်းပဲ ငါ့ဘက်ကို လာခဲ့တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
“ဟွန်း...”
ချူနီဗြော နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်း မလာရဲတာမလား”
“မင်း သတ္တိရှိရင် လာခဲ့လေ”
ရှောင်တန်က စိန်ခေါ်သလို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
...
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဖုန်းပုကြွယ်၏ အစည်းအဝေးခန်းမထဲ၌...
‘ငရဲတပ်ဦး’ မှ အဖွဲ့ဝင်သုံးဦးသည် ဤပွဲစဉ်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို သဘာဝကျကျပင် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရီရူယွီသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အစည်းအဝေးစားပွဲနှင့် တဒုန်းဒုန်း ဆောင့်နေခဲ့သည်။ ရီရူလီကမူ စခရင်အား စိတ်ပျက်လက်ပျက် ငေးကြည့်နေကာ အစ်ကိုကြွယ်ကမူ... သူ့မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ရင်း အကူအညီမဲ့သော အမူအရာဖြင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
“အရူးအကြီးစား နှစ်ကောင်ပဲ...”
“ရှောင်တန်ရဲ့ ပွဲကို ကြည့်ရှုသူ အများကြီးမရှိနိုင်ပေမဲ့... ပဏာမပွဲစဉ်တွေမှာ သူတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရတဲ့ ကစားသမားတွေကတော့ စောင့်ကြည့်နေကြလိမ့်မယ်...”
ရီရူလီက အသံထွက်ပြောလိုက်သည်။
“အာ... အဲဒါက တကယ်ကို နည်းနည်းတော့ ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့... အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ နွေရာသီတိုင်း တီဗီမှာ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးတွေ မြင်တွေ့နေရတာပဲ”
ဖုန်းပုကြွယ်က ဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်သည်။
“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ရီရူလီက မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းပုကြွယ်သည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ အစည်းအဝေးစားပွဲပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဘေးနားက လွတ်နေသော နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။
“မင်း တက်လာရဲလား”
ထို့နောက် သူ အောက်သို့ ပြန်ခုန်ချလိုက်ပြီး ခုနက သူလက်ညှိုးထိုးပြခဲ့သော နေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ စားပွဲဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။
“မင်း ဆင်းလာရဲလား”
ရီရူလီက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်လေသည်။
“လျိုရှားဟယ် (Liushahe - သဲမြစ်) ရဲ့ ပြဇာတ်လိုမျိုးလား”
“ဝမ်းကွဲ...”
ရီရူယွီမှာ သူမခေါင်းကို ငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး လူတိုင်းကို မျက်နှာချင်းရင်ဆိုင်ရန် အရှက်ရနေပုံရသည်။
“နင့်ရဲ့ ဟာသဉာဏ်က ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဆွဲခေါ်မှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာနေပြီ... ဒါက အန္တရာယ်ရှိတယ်နော်”
...
ချူနီဗြောနှင့် ရှောင်တန်တို့အကြား အပြန်အလှန် အော်ဟစ်ငြင်းခုံခဲ့ကြပြီးနောက် နှစ်ဦးလုံး အသံဝင်သွားကြသဖြင့် စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူနီဗြောသည် အခြားတစ်ဖက်မှ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ရှောင်တန်သည် ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး ၎င်းကို ပြင်းထန်စွာ စတင်လွှဲရမ်းတော့သည်။ ဓာတ်လှေကားကိုယ်ထည်မှာ ဒန်းတစ်ခုကဲ့သို့ စတီးကေဘယ်ကြိုးနှင့် အပြိုင် ရှေ့နောက် လွှဲရမ်းနေတော့သည်။
“ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ဓာတ်လှေကားနှစ်စင်းကြားက အကွာအဝေးကို တိုအောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ...” ဟု
ချူနီဗြောက ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အင်း... ဒီလှည့်ကွက် ထိရောက်မှု ရှိမရှိကို ထည့်မတွက်ရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ သူကြိုးစားနေတာပဲ... ငါသာ ဒီအတိုင်း ဆက်စောင့်နေရင် မကြာခင် စနစ်က ငါ့ကို ဂိမ်းအပေါ်စိတ်မပါသူအဖြစ် ဆုံးဖြတ်သွားလိမ့်မယ်”
အကြိမ်သုံးဆယ်ခန့် လွှဲရမ်းပြီးနောက် ရှောင်တန်သည် ဓာတ်လှေကားထိပ်ပေါ်သို့ ထပ်မံခုန်တက်လိုက်ပြီး ချူနီဗြောဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဟေး အခု ငါ မင်းနဲ့ ပိုနီးသွားပြီမလား”
“ဟမ်”
ချူနီဗြောသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
“ငါသာ သူ့ကို အမှန်အတိုင်းပြောပြီး အကွာအဝေးက မတိုသွားဘူးလို့ ပြောလိုက်ရင် သူလက်လျှော့သွားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက လိမ်ညာပြီး နီးသွားပြီလို့ ပြောလိုက်ရင်တော့... သူက ဒီလိုမျိုး အားအင်တွေ အလဟဿ ဆက်ဖြုန်းတီးနေလိမ့်မယ်၊ အင်း...”
စစ်ပွဲတွင် လှည့်ဖြားခြင်းကို ခွင့်ပြုထားသည်ဟူသော စကားအတိုင်းပင်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် စိတ်တွင်းရုန်းကန်မှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ချူနီဗြောက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“နည်းနည်းတော့ နီးလာသလိုပဲ”
“အိုး”
ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်တန်သည် ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဆက်လက်လွှဲရမ်းလိုက်လေသည်...။
“ဟမ့်... ငါ နည်းနည်းတော့ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပေမဲ့လည်း ပြိုင်ပွဲက ပြိုင်ပွဲပဲလေ... မင်းကိုယ်မင်းပဲ ရိုးအလွန်းလို့ အပြစ်တင်လိုက်ပါ”
ချူနီဗြောက တွေးလိုက်သည်။
“မင်း ဒီအသုံးမဝင်တဲ့ ကြိုးပမ်းမှုမှာ မင်းရဲ့ ခွန်အားအများစုကို ဖြုန်းတီးပစ်ပြီး ဘယ်လိုအစွမ်းထက်စကေးမှ ထုတ်မသုံးနိုင်တော့တဲ့ အချိန်ကျမှ ငါ စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်ကနေ အမြန်ပြေးသွားမယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် လမ်းတစ်ဝက်မှာ မင်းရဲ့ အလယ်အလတ်တန်းစား တိုက်ခိုက်မှုတချို့ကို ခံရရင်တောင်မှ အရေးမကြီးဘူး... အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ဖြစ်သွားတာနဲ့ ငါ သေချာပေါက် နိုင်မှာပဲ”
“ဟမ်”
“ခဏနေပါဦး...”
ချူနီဗြောသည် သူ့အစီအစဉ်ကို စိတ်ကူးထဲလေ့ကျင့်နေစဉ်တွင် အခြားအချက်တစ်ခုကို သတိရသွားခဲ့သည်။
“ဟေး၊ အခုက အနီးကပ်သွားဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီကောင်က ဓာတ်လှေကားထဲမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ သူ ငါ့ကို လုံးဝမမြင်နိုင်ဘူး”
ယင်းက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်... စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓာတ်လှေကားနှစ်စင်းမှာ ကျောချင်းကပ် အနေအထားတွင် ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ ရှိနေသော ဓာတ်လှေကားများ၏ တံခါးများသည် ကေဘယ်ကြိုး၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့လှည့်ကာ ပွင့်ဟနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသော ရှောင်တန်သည် ချူနီဗြောဘာလုပ်နေသည်ကို မမြင်နိုင်ချေ။
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... အရူးရောဂါက ကူးစက်တတ်တာပဲ...”
ချူနီဗြောက ကေဘယ်ကြိုးပေါ်တက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ငါတောင် သူ့လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်ခါနီး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်...”
သူသည် ရှောင်တန်၏ ဓာတ်လှေကားဆီသို့ အပြန်အလှန် ပြေးသွားရန် သံမဏိကေဘယ်ကြိုးပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
“ငါ အခုပြေးသွားပြီး သူ့ရဲ့ ဓာတ်လှေကားထိပ်က သော့ခလောက်ကြီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် သူတော့ ပြီးသွားပြီပဲ...”
ချူနီဗြော တွေးတောလိုက်ပြီး စတင်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း... သူသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်လေသည်။
“ငါ မဝန်ခံချင်ပေမဲ့လည်း သူက ပြီးခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းကလည်း ငါ့အတွေးအားလုံးကို ဖြတ်မြင်ခဲ့တာ မဟုတ်လား...”
ချူနီဗြောသည် နောက်ထပ်စိတ်တွင်းရုန်းကန်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်ပြန်သည်။
“ဒီကောင်က တုံးအဟန်ဆောင်ပြီး ငါ့ကို မျှားခေါ်နေတာ ဆိုရင်ကော...”
သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တာက... သူ ဓာတ်လှေကားထဲမှာ ရှိနေရင်တောင် ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခြေရာခံနိုင်သေးတာ မျိုးပေါ့၊ ငါသာ ကေဘယ်ကြိုးအလယ်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ သူက ဓာတ်လှေကားထဲကနေ ခုန်ထွက်လာပြီး ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်”
သူ တွေးတောနေဆဲတွင် ရှောင်တန်သည် ဓာတ်လှေကားထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကေဘယ်ကြိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး မောဟိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟေး၊ အကွာအဝေးက ဘာလို့ နီးမလာသလို ခံစားနေရတာလဲ”
ချူနီဗြော၏ အတွေးများ ပြန်လည်စုစည်းသွား၏။ သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဟမ် အာ... အဲဒါ... အဲဒါက မင်းစိတ်ထင်လို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်၊ ငါ စောင့်ကြည့်နေတာ၊ တကယ်ကြီး မီတာအနည်းငယ်လောက် ပိုနီးလာတာကွ”
“အိုး...”
ရှောင်တန်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ယိမ်းထိုးနေဆဲဖြစ်သော ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေ၏။
“အင်း... ငါ တကယ်ပဲ အတွေးနေခဲ့တာပဲ”
ချူနီဗြောသည် ချူနီဗြောတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်အားရလှသော ဗီလိန်အပြုံးကြီးတစ်ခု ပြုံး၍ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။
“အင်း... ငါ့ရဲ့ သတိကြီးမှုက တကယ့်ကို နှစ်ဖက်သွားဓား ဖြစ်နေပြီပဲ... တော်သေးတာပေါ့၊ ဒီကောင်က အလွယ်လေး လှည့်စားလို့ရလို့၊ အခွင့်အရေးက ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေတုန်းပဲ”
နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ်စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် ချူနီဗြောသည် စတီးကေဘယ်ကြိုးတစ်လျှောက် စတင်ထွက်ခွာတော့သည်။
မီတာငါးဆယ်ရှည်ပြီး အကျယ် ၂၀ စင်တီမီတာအောက်သာ ရှိသော စတီးကေဘယ်ကြိုး။ အဆင့် ၃၀ အထက်ရှိပြီး တုံ့ပြန်မှုကောင်းမွန်သော ကစားသမားတစ်ဦးအတွက်မူ ဤအရာသည် အလွန်အမင်း ခက်ခဲသော အတားအဆီးတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ အားလုံးအဆင်ပြေလျှင် ဖြတ်သန်းရန် ခြောက်စက္ကန့် သို့မဟုတ် ခုနစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။
ပြင်းထန်သည့်လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း ချူနီဗြောသည် အချိန်မဆွဲဘဲ ရှောင်တန်၏ ဓာတ်လှေကားအပေါ်က စတီးကေဘယ်ကြိုးဆီသို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
“ဘိုင့်ဘိုင်...”
ချူနီဗြောသည် သူ့စကေးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။
အမည် - အဇူရာနဂါးလက်သည်း
စကေးကတ်ဂုဏ်သတ္တိ - တက်ကြွစွမ်းရည်၊ အမြဲတမ်း ကျွမ်းကျင်မှု
စကေးအမျိုးအစား - တိုက်ခိုက်ရေး
အကျိုးသက်ရောက်မှု - လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်သည်
ကုန်ကျမှု - သက်လုံ ၆၀၀
သင်ယူရန် လိုအပ်ချက် - တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် C
မှတ်ချက် - ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ဝူတန်တျန်းကန်း လက်သီးသိုင်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးအနေအထားမှာ လက်ဝါးများကို အပေါ်သို့ လှန်ကာ ရင်ဘတ်အထိ မြှင့်တင်ပြီး ထို့နောက် လက်ဝါးများကို အောက်သို့လှည့်ကာ ခြေထောက်များကို ဆန့်တန်း၍ လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ရိုက်ချရန် ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူနီဗြောသည် စကေးမှတ်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသည့် စံအနေအထားကို အသုံးပြု၍ ဤလှုပ်ရှားမှုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် သူ့လက်ဖဝါးများကို ပူးလိုက်ပြီး ဓာတ်လှေကားထိပ်က ချိတ်ဆွဲထားသော ချိတ်ကို ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ ဤသည်မှာ ကေဘယ်ကြိုး မပြတ်တောက်စေရန် သေချာစေပြီး ဓာတ်လှေကား ပြုတ်ကျသွားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။
သူ့အစီအစဉ်မှာ ကောင်းမွန်လှသော်လည်း...
ချူနီဗြောလှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ယိမ်းထိုးနေသော ဓာတ်လှေကားတံခါးများသည် အပေါ်သို့ ၄၅ ဒီဂရီစောင်းနေသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ရှောင်တန်သည် ဓာတ်လှေကားထဲတွင် သူ၏ ရှိသမျှအင်အားကို အသုံးပြု၍ နံရံက လက်တန်းကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် အပေါ်ဘက်မှ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိချေ။ ဗီဇစိတ်တစ်ခုတည်းကသာ ရှောင်တန်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဗီဇစိတ်က သူ့ကို တံခါးဝမှ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်ကာ စတီးကေဘယ်ကြိုးကို လှမ်းကိုင်ရန် ပြောနေခဲ့သည်။
သုံးစက္ကန့်အကြာတွင် ရှောင်တန်၏ ဓာတ်လှေကားသည် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ လူရိပ်နှစ်ခုမှာ အပေါ်က စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး ငါးမီတာပျော့ပျော့သာသာ ကွာဝေးတော့သည်။ သူတို့၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး လက်နက်များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မှီနိုင်လောက်အောင် တိုတောင်းလွန်းလှသည်။ သူတို့သည် ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့သော အကွာအဝေးတွင် အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်...။
“ဒါဆို ဒီလို ဖြစ်သွားတာပေါ့...”
ချူနီဗြောက တွေးလိုက်သည်။
“ဟမ့်... ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေပဲ၊ နှစ်ယောက်လုံး လှုပ်နေတဲ့ စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်မှာ ရပ်နေကြတာ၊ အခြေအနေက အတူတူပဲ၊ နေပါဦး ဒါမဟုတ်သေးဘူး၊ အခြေအနေအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်... ငါ့နောက်မှာ နောက်ထပ် ဓာတ်လှေကားတစ်စင်း ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား၊ ပြီးတော့ ငါက အဲဒါနဲ့ ပိုနီးတယ်၊ လှုပ်ရှားဖို့ဆို လမ်းကျဉ်းလေးပဲ ရှိတာ၊ ငါ အခု ချက်ချင်း လှည့်ပြန်ပြီး ဓာတ်လှေကားထိပ်ကို အရင်ရောက်အောင် သွားမယ်ဆိုရင် သူကတော့ ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ပြီးရင် ငါလှမ်းပစ်နိုင်တဲ့ ကျောက်ခဲတွေ၊ မိုးကြိုးပစ္စည်းတွေတွေကို သုံးလို့ရတာပေါ့...”
သို့သော်လည်း ထိုစဉ်းစားဆင်ခြင်နေသော စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း၌ ရှောင်တန်က ဦးစွာလှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။
“အိုး”
ရှောင်တန် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ ပြေးတက်သွားသည်။
“ဘာလဲဟ... ငါ့ဆီကို တည့်ကြီးလာနေတာလား...”
ချူနီဗြောသည် အညံ့ခံမည့်သူ မဟုတ်ချေ။သူသည် သူ့ပြိုင်ဘက်၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို မတုန်မလှုပ်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
မျှော်လင့်မထားသည်က ရှောင်တန်၏ ပုံရိပ်သည် နှစ်ခုကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး ထို့နောက်တွင်မူ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားကာ ချူနီဗြော၏ နောက်ဘက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာလင်းနို့ သရဲအရိပ်သည် ရှောင်တန်အား သူ့ပြိုင်ဘက်၏ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကျန်ဓာတ်လှေကားဆီသို့ အသည်းအသန်ပြေးဝင်သွားနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ဘာလဲ”
ချူနီဗြောက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ရှောင်တန်၏ ပုံရိပ် ကွဲထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ တစ်ပတ်လှည့်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရှောင်တန်က သူ့ပြိုင်ဘက်ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီးနောက် နောက်လှည့်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ သေချာပေါက် တားဆီးခံရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှောင်တန်သည် ယခုကဲ့သို့အခြေအနေမျိုးတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစတိုင် ကစားသမားတစ်ဦးကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်နည်းပါးကြောင်း နားလည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရပ်တန့်မနေဘဲ ဤစကေးကို စပရိန်ဘုတ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ အရှေ့သို့ ဆက်လက်ပြေးဝင်သွားလိုက်လေသည်။
“ချီးပဲ”
ချူနီဗြောသည် သူ့ပြိုင်ဘက်က မည်သည့်အရာကိုကြံစည်နေကြောင်း လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားပြီး လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အပြင်းနှင်တော့သည်။
သို့သော်လည်း ရှောင်တန်မှာ ဦးစွာ စတင်လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သိသာထင်ရှားသော အမြန်နှုန်းနှင့် တည်နေရာ အသာရမှုတို့ ရှိနေသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ဓာတ်လှေကားထိပ်ပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ခုန်တက်ကာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဒါက တကယ့်ကို ယုတ်မာတာပဲ၊ မင်းက အဲဒီကြောင်တောင်တောင် ‘အိုး’ ဆိုတဲ့ အော်သံနဲ့ ငါ့ကို လှည့်စားခဲ့တာပဲ၊ ငါ့ကို တိုက်တော့မယ်လို့ ထင်အောင်လုပ်ပြီး တကယ်တမ်းကျတော့ မင်းက ငါ့အနောက်ကို လျှောဝင်သွားပြီး အခြေအနေကို အသုံးချသွားတာပဲ”
ချူနီဗြောမှာ သူ့ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသာ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရောက်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက ဝင်ချက်စတာသေနတ်၏ တိုက်ရိုက်ပစ်ခတ်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် နည်းလမ်းမရှိဘဲ အသားလွတ် ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
“‘တောင်ပိုင်းလက်သီး မြောက်ပိုင်းကန်ချက် ချူနီဗြော’ လို့ နာမည်ပြောင်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီကနေ ဒီလိုစကားမျိုး ထွက်လာတာတော့ သိပ်အဆင်မပြေနော်...”
ရှောင်တန်က သူ့သေနတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ချိန်ရွယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
လက်ရှိအခြေအနေတွင် ရှော့ဂန်း၏ ဗျူဟာမြောက်တန်ဖိုးမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ မြင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကြိုးတန်းပေါ်ရှိ ချူနီဗြောသည် မည်သည့်လမ်းကြောင်းမှ ချဉ်းကပ်လာသည်ဖြစ်စေ သေချာပေါက် အပစ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ဆိုင်းကြိုးပေါ်တွင်၊ ဤဆိတ်ငြိမ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့သောနေရာ၌ ခြေကုပ်ယူစရာ နေရာအကန့်အသတ်သာရှိပြီး ချူနီဗြောအတွက် ရှောင်တိမ်းရန် နေရာမရှိချေ။ သူသာ လုံလောက်စွာ နီးကပ်လာခဲ့ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား ကျည်ဆန်တချို့တော့ သေချာပေါက် ထိမှန်ပေလိမ့်မည်။ ဤကျည်ဆန်များ၏ စွမ်းအားမှာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မလုံလောက်သော်လည်း ကျည်ဆန်များ၏ ရိုက်ခတ်မှုဒဏ်မှာ သူ့ကို နေရာရွှေ့သွားစေရန်နှင့် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားစေရန်အတွက်မူ လုံလောက်လှသည်။
...
“ဒါက တော်တော်လေးကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား...”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် အစည်းအဝေးစားပွဲပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အသံထွက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မကတော့ ဒါက ကံကောင်းရုံသက်သက်ပဲလို့ ထင်တယ်”
ရီရူယွီက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ ဓာတ်လှေကားချိတ်ပြတ်သွားပြီး တံခါးက အောက်ဘက်ကို စောင်းနေခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူက...”
“သူက စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်ကို ပြန်တက်နိုင်ပါသေးတယ်”
ဖုန်းပုကြွယ် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“သူ ဓာတ်လှေကားတံခါးထဲက လှန်ချလိုက်မယ်၊ ပြုတ်ကျနေတဲ့ ဓာတ်လှေကားပေါ်ကို ခြေလှမ်းကြီးတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရင် အပေါ်ကို ခုန်တက်နိုင်ပါတယ်၊ သူ စတီးကေဘယ်ကြိုးကို ကိုင်နိုင်မကိုင်နိုင်က အရေးမကြီးဘူး၊ သူက ကေဘယ်ကြိုးထက် ပိုမြင့်အောင် ခုန်တက်နိုင်သရွေ့ လေထဲမှာ သူ့အနေအထားကို ညှိယူနိုင်တယ်”
သူ ခဏရပ်လိုက်သည်။
“သေချာတာပေါ့... သူ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်... ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ ပြိုင်ဘက်က တုံ့ပြန်မှုမြန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်၊ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်တော့ အန္တရာယ်အဆင့်က ပိုမြင့်မားသွားမှာပေါ့”
“ကျွန်မသိချင်တာက ရှင်သာ ဒီပိုးအိမ်တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲရမယ်ဆိုရင် အဲဒါကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ”
ရီရူလီက မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းပုကြွယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါသာ ဒီမှာ ရှိနေရင် စနစ်က ဒီလိုမြေပုံမျိုး ဖန်တီးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မွန်းဝေါ့ခ်ခြေလှမ်းကို သုံးပြီး ကောင်းကင်ပေါ် တက်လိုက်မယ်၊ မုန်တိုင်းခြေကန်ချက် နှစ်ချက်လောက်သုံးပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ဓာတ်လှေကား အစွန်းနှစ်ဖက်က စတီးကေဘယ်ကြိုးတွေကို ဖြတ်လိုက်ရင် ရလဒ်က ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပဲ...”
“အင်း...”
ရီရူလီက ရေရွတ်လိုက်သည်။
“စနစ်က ရှင့်ကို လိပ်ပြာတိုက်ပွဲဆီ တိုက်ရိုက်ပို့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာက တခြားကစားသမားတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက်ပဲ ထင်ပါရဲ့...”
...
“ဒီကြိုးတန်းပေါ်မှာ ဟန်ချက်ထိန်းထားရတာက ငါ ထင်ထားတာထက်ပိုပြီး ပင်ပန်းတယ်”
ရှောင်တန်နှင့် မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ချူနီဗြောက တွေးတောလိုက်မိသည်။
“နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်တော့ သူက သေနတ်ကိုင်ထားဖို့ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို လွှတ်ထားရပေမဲ့လည်း သူ့မှာ မတ်တပ်ရပ်ဖို့ မျက်နှာပြင်တစ်ခု ရှိနေတာက ငါ့အခြေအနေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်...”
သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ငါ ထပ်ဆောင်းပွဲစဉ်တွေဆီ ပို့ခံရတော့မှာလား...
[အလင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ထမ်းဆောင်ရင်း ငါ့ရဲ့ ကျိုးပြတ်သွားတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ... မပြည့်ဝသေးတဲ့ ဆန္ဒတစ်ခု... အတိတ်က ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ... ဒီအခိုက်အတန့်မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုရဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့အတူ ပဲ့တင်ထပ်နေသလို ငါ့ကိုယ်တွင်းမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အစွမ်းထက်ပြီး ထူးကဲလှတဲ့ အမှောင်စွမ်းအားတွေ နိုးထလာပြီ... ငါ့မျက်စိရှေ့က ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူပြီးရင် ငါ့ရဲ့ သောင်းကျန်းနေတဲ့ ဘယ်ဘက်လက်ကို ငါ ပြန်ချိတ်ပိတ်ရလိမ့်မယ်...] ဒီလို တိုးတက်မှုမျိုးတော့... မဖြစ်လာနိုင်သလောက်ပဲ”
ချူနီဗြောကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ ချူနီဗြောရေရွတ်သံများ လက်တွေ့ဖြစ်လာရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ သုညနှင့် အလွန်နီးစပ်ကြောင်း သိရှိထားပုံရသည်...။
“ဒီလိုမြေပုံမျိုးမှာ ရှုံးနိမ့်ရတာ မင်း နည်းနည်းတော့ မကျေမနပ်ဖြစ်မိမှာပဲမလား”
ရှောင်တန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့၊ ဒီဂိမ်းကို ငါတကယ် မကြိုက်ခဲ့ဘူး... မဟုတ်ဘူး၊ ငါလုံးဝ မကစားခဲ့ရဘူးလို့ ပြောရမယ်”
သူ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း သူ့သေနတ်အား အမှန်တကယ်ပင် အောက်သို့ ချလိုက်လေသည်။
“ဘာ... ဘာလဲ”
ချူနီဗြောသည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စကားလုံးများ သူ့နှုတ်ဖျားမှ ထွက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း သူ့အမှားကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
“အိုး နိုး၊ ငါ ဗီလိန်တွေ အရေးနိမ့်ခါနီးမှာ ပြောလေ့ရှိတဲ့ စကားစုတွေထဲကတစ်ခုကို မတော်တဆ ပြောလိုက်မိပြီ...”
“ဒီပြိုင်ပွဲကို အထွတ်အထိပ်ပြိုင်ပွဲလို့ ခေါ်တဲ့အတွက် ငါတို့ယှဉ်ပြိုင်သူတစ်ယောက်ချင်းစီမှာ အနည်းဆုံးတော့ ‘ငါက ပြိုင်ဘက်ထက် ပိုသန်မာတယ်’ ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးရှိသင့်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”
ရှောင်တန်က လေးနက်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။
“ငါက ဘေးကင်းအောင် ဒီနေရာမှာပဲ ရပ်နေပြီး မင်းကို အားအင်ကုန်ခမ်းသွားအောင် လုပ်လို့ရတယ်၊ မင်း အားအင်ကုန်သွားတဲ့အချိန်မှာ မင်း ချောက်ကမ်းပါးထဲကို ပြုတ်ကျသွားလိမ့်မယ်”
သူက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့... ငါ ဒီလိုမျိုး မနိုင်ချင်ဘူး”
ရှောင်တန်သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ရပ်နားလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်ပြောကြားလိုက်သည်။
“မင်း စောစောတုန်းက ငါအကြံပြုတာကို မှတ်မိလား”
ချူနီဗြောက တောင့်တင်းစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဒီကြိုးတန်းပေါ်မှာပဲ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ဖို့...”
“မှန်တာပေါ့...”
ရှောင်တန်က ပြောရင်း ဓာတ်လှေကားထိပ်မှနေ၍ စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ သူ၏ ရှော့ဂန်းကို အောက်သို့ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ဓာတ်လှေကားကို ချိတ်ဆွဲထားသော ချိတ်အား ပြတ်ပြတ်သားသားပင် နှစ်ပိုင်းကွဲအောင် ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။
“ငါသာ ဒီစကားကို စောစောက ပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းတုံ့ဆိုင်းနေလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... မင်းမှာ ပြေးစရာလမ်းမရှိတော့ဘူး”
ဓာတ်လှေကား ပြုတ်ကျသွားသည်နှင့် ချူနီဗြော၏ ကြောက်ရွံ့မှုအဆင့်မှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာလေသည်...။ သူသည် သူ့မျက်စိရှေ့က အခြေအနေကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့မျက်စိရှေ့ရှိ လူသားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ငါ နိုင်နိုင်တယ်လို့ ထင်တယ်”
ရှောင်တန်သည် သူ၏ ရှော့ဂန်းကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။
သူ၏ အားသွင်းသုံးမြှောင့်ဓားမြှောင်မှာ အားသွင်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
“ငါ သိတယ်... ငါ နိုင်လိမ့်မယ်”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပျံသန်းသွားသော ညအိပ်မက်ဆိုး၏ ခြေရာတစ်ခုမှ ချန်ထားခဲ့သော အနက်ရောင် မီးတောက်များသည် စတီးကေဘယ်ကြိုးပေါ်တွင် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။ ရှောင်တန်သည် ကေဘယ်ကြိုးအောက်ဘက်တွင် ပြောင်းပြန်ပြေးဝင်လာရင်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြား၌ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဝိညာဉ်နူတ်အရိပ်သည်လည်း ဟိန်းဟောက်လျက် ထွက်ခွာသွား၏...။