အခန်း ၂၂၈
Vol. 23 Ch. 228
အခန်း ၂၂၈
၎င်းမှာ ကျန်ရှိနေသောသူများ ယခုအချိန်အထိ မလှုပ်ရှားကြသေးသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန် မရောက်လာခင်ကတည်းက ၎င်းတို့သည် ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။
ချီမြွေသည် လွန်စွာ တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် ၎င်းတွင် ကြယ်သုံးပွင့် အလားအလာသာ ရှိသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ ရှားပါးမှုကြောင့် လူသားများအနေဖြင့် ၎င်း၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းကို သေချာရေရေရာရာ နားလည်ထားခြင်းမရှိရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထပ်မံ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် တော်တော်လေး ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤနေရာရှိ ကြယ်ငါးပွင့် အလားအလာရှိသော သားရဲအကောင်ပေါက်များမှာမူ မတူညီချေ။ ၎င်းတို့သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် အနည်းဆုံး အဆင့် ၅ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ထပ်မံ၍ ဆင့်ကဲမပြောင်းလဲနိုင်လျှင်ပင် လူအများစုအတွက်မူ လုံးဝ လုံလောက်မှု ရှိလှပေသည်။
“မင်းက ကန်မြို့ ရှန်းဟွာ အထက်တန်းကျောင်းက ကျန်းဟန် မဟုတ်လား။ မင်း အစောပိုင်းက သွေးအရိပ်ညဇီးကွက်ကို ဦးဆောင်ပြီး အားအင်ချို့တဲ့နေတဲ့ အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားထားတယ်။”
ဤအချိန်တွင် စစ်တပ်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ် လုကျားက ကျန်းဟန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
ကျန်းဟန်၏ စောစောက စွမ်းဆောင်ရည်က ဤအချက်ကို သူ့အတွက် အတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများသည်လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့ဩသွားသည့် အမူအရာများ ပြသလာခဲ့ကြလေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤကိစ္စကို အနည်းငယ် ကြားသိထားခဲ့ကြသော်လည်း မယုံကြည်ခဲ့ကြဘဲ တစ်စုံတစ်ဦးက လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်းဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
“ဒါ အမှန်ပဲလား။”
အနီးရှိ အညိုရောင်ဝတ်စုံဝတ်နှင့် ကျစ်ဆံမြီးနှစ်ဖက်နှင့် ကောင်မလေးက အံ့ဩတုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားတစ်ခုကို ပြသလိုက်၏။
သူမရှေ့က လူငယ်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား။ ပြီးတော့ သူက ကန်မြို့ဆိုတဲ့ မြို့ငယ်လေးက ဖြစ်နေတာလား။
“သေချာတယ်။ ငါ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ မုရုံမိသားစုက မောင်နှမကို မေးကြည့်ပြီးပြီ။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒီကောင်ရဲ့ ဓားပြတိုက် ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်တာကို ခံခဲ့ရလို့ အခု ကလဲ့စားချေဖို့ နည်းလမ်းရှာနေကြတယ်။”
လူငယ် လုကျားက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။
ကျန်းဟန် - “...”
“ဟင်း... မီးတောက်ငှက်က ဘာလို့ လုံးဝ ယှဉ်လို့မရတာလဲ မဆန်းတော့ဘူး။ မင်း သားရဲရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သန့်စင်ပြီးသားဖြစ်ပြီး အရှင်သခင်အဆင့်ကို ရောက်နေတာကိုး။ မဆန်းတော့ပါဘူး။”
မလှမ်းမကမ်းရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်မိ၏။ အကယ်၍ ကျန်းဟန်က ဤမျှ ကြမ်းမှန်းသာ သူ ကြိုသိခဲ့လျှင် ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို သူ၏ ချီမြွေကို လုယူရန် ကြိုးစားမည်မဟုတ်ချေ။
“တကယ်လို့ အဲလိုဆိုရင်တော့ ဒီနှစ်ယောက်ပါ ပူးပေါင်းလာမယ်ဆိုရင် ကြယ်ငါးပွင့် အလားအလာရှိတဲ့ သားရဲအကောင်ပေါက်တွေကို ရဖို့ အကွက်ဆင်တာက တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီ။”
ကျစ်ဆံမြီးနှစ်ဖက်နှင့် ကောင်မလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ သားရဲမှာ ခေါင်းဆောင်အဆင့် နှောင်းပိုင်း အင်းဆက်ပုံစံ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် ပျစားပိုးကောင်နှင့် တူသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါးစပ်အစိတ်အပိုင်းများနှင့် တံစဉ်ပုံသဏ္ဌာန် လက်သည်းများ ရှိ၏။ ၎င်း၏ ရှေ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ အမြောက်နှင့်တူသော အင်္ဂါစုများအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲနေပြီး မီးလျှံများ၊ အက်ဆစ်စွမ်းအင်ပစ္စည်းများကို မှုတ်ထုတ်နိုင်ပုံရသည်။
၎င်းသည် ကြယ်ပြာဂြိုဟ် ဗီဇပြောင်းလဲမှုမတိုင်ခင်က ရှိခဲ့သည့် မည်သည့်အင်းဆက်နှင့်မျှ မတူဘဲ ဗီဇပြောင်းလဲပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသက်နုတ်သူဟု ခေါ်တွင်ပြီး မီး၊ သတ္တုနှင့် အဆိပ်စွမ်းအင် အစိတ်အပိုင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ၎င်း၏ သေစေနိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
“ဘယ်လိုလဲ။ ပါဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား။”
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်၏။
“ဒါဆို သားရဲအကောင်ပေါက်တွေကို ဖမ်းမိပြီးရင် ဘယ်လို ခွဲဝေကြမှာလဲ။”
ကျန်းဟန်က ချက်ချင်း သဘောမတူသေးဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ဒါကို အစောကြီးကတည်းက ဆွေးနွေးထားပြီးသားပါ။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ကောင်ရသွားတဲ့သူက ကျန်တဲ့သူတွေကို သက်ဆိုင်ရာ ပိုင်ဆိုင်မှုပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြန်ပြီး လျော်ကြေးပေးရမယ်။”
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့က အဲဒီကြယ်ငါးပွင့် အလားအလာရှိတဲ့ သားရဲအကောင်ပေါက် သုံးကောင်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီလား။”
ကျန်းဟန်က အနည်းငယ် သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြယ်ငါးပွင့် အလားအလာရှိသော သားရဲအကောင်ပေါက် သုံးကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ရေသူမလေးမှာ သူ၏ ဘေးနားတွင်ပင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ တစ်ကောင်တည်းပဲ ရှာတွေ့သေးတယ်။ ဒီနားက ပျားအုံသိုက်ထဲမှာပဲ။ အဲဒီအကောင်ပေါက်ကို ငွေရောင်ဖြတ်တောက်သူလို့ခေါ်ပြီး အနှိုင်းမဲ့ ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ အဲ့ကောင်က ဒီပျားအုံထဲကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ဗီဇပြောင်း ကြယ်ငါးပွင့် အလားအလာရှိတဲ့ သားရဲပဲ။ ငါ သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးထားပြီးပြီ။
ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ ငါတို့ ဆယ်ယောက်က မတူညီတဲ့ အရပ်မျက်နှာတွေကနေ ရှေ့တိုးပြီး မီးတောက်တွေကို မှုတ်ထုတ်ပြီး ပျားအုံကို နှောင့်ယှက်မယ်။ သာမန် လုပ်သားပျားတွေကို အပြင်ကို မျှားခေါ်ပြီးတော့မှ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ငွေရောင်ဖြတ်တောက်သူကို လုယူကြမယ်။
ဒီကောင်က ငွေရောင်မို့လို့ ခွဲခြားရတာ အရမ်းလွယ်ကူတယ်။ အားလုံးပဲ ဘယ်လိုထင်ကြလဲ။”
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။
ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ပျားအုံမှာ သာမန်ပျားအုံမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘဲ ဗီဇပြောင်းလဲထားသော ပျားအုပ်ကြီးဖြစ်သည်။ ပျားတစ်ကောင်ချင်းစီသည် ကော်ဂီခွေး တစ်ကောင်ခန့် ပမာဏရှိပြီး မီးမှုတ်နိုင်ခြင်း၊ ဆာလဖျူရစ်အက်ဆစ်များ ပက်ဖြန်းနိုင်ခြင်းနှင့် ထက်မြက်သော လက်သည်းများ ရှိခြင်း စသည့် အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ထို့ပြင် ဤပျားအုပ်စုအတွင်းရှိ ပျားဘုရင်မမှာ အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်တည်းနှင့်မူ ဤခံစစ်ကြောင်းကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲများသည် သဘာဝအတိုင်း လွန်စွာအားကောင်းသော ကွပ်ကဲမှုစွမ်းရည် ရှိကြပြီး ပျားအုပ်များမှာ အုပ်စုဖွဲ့ နေထိုင်တတ်သော အင်းဆက်များ ဖြစ်ကြရာ စုစည်းမိပါက သာမန်အဆင့် ၄ အုပ်စုများထက် များစွာ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားကြပေသည်။
“အဆင်ပြေတယ်။ ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး။”
ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်း ညမမှောင်ခင်အထိ နှစ်နာရီ သုံးနာရီခန့် အချိန်ကျန်သေးသည်။ သူ ဘာမှလုပ်စရာမရှိသဖြင့် အပျော်သဘော ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းခြင်းကလည်း မဆိုးလှချေ။
“ငါလည်း ပြဿနာမရှိဘူး။”
လုကျားက ပြောလိုက်သည်။
“ငါရောပဲ။”
အသက်နုတ်သူကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျစ်ဆံမြီးနှစ်ဖက်နှင့် ကောင်မလေးကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ ကျန်ရှိနေသောသူများကလည်း ဤမဟာဗျူဟာကို သဘောတူခဲ့ကြသည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်တစ်ဖွဲ့စီ ခွဲပြီး အရပ်မျက်နှာ ငါးခုကနေ မီးရှို့ကြမယ်။ ပထမဦးဆုံး ပျားနည်းနည်းလောက် မျှားထုတ်ရအောင်။”
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အားလုံးကို ပျားအုံရှိရာ တည်နေရာသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွား၏။
ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် အားလုံးသည် ပျားအုံရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။ ၎င်းမှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ မြစ်ကမ်းဘေး တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ဧရာမ ပျားအုံကြီးသည် ၎င်းတို့၏ အသိုက်အအုံကို သစ်ပင်များပေါ်တွင် မတည်ဆောက်ဘဲ မြေအောက်တွင် ဆောက်လုပ်ကြခြင်းဖြစ်ပြီး တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် လှိုက်ခေါင်းတူး၍ အုံဆောက်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“အားလုံးပဲ ပျားအုံကို မြင်ပြီးကြပြီမလား။ နောက် ၁၅ မိနစ်နေရင် ငါတို့အားလုံး အတူတူ မီးရှို့ကြမယ်။ အခု လူခွဲပြီး လှုပ်ရှားကြရအောင်။”
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လူတစ်ယောက်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခးတော့သည်။
“ငါတို့လည်း သွားကြစို့။”
ကျန်းဟန်သည် အဝေးဆုံးဖြစ်သော နောက်မြောက်ဘက် အရပ်မျက်နှာကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
“ကျန်းဟန် နင် တကယ်ပဲ ဒီငွေရောင်ဖြတ်တောက်သူကို လိုချင်လို့လား။”
လမ်းလျှောက်နေရင်း လီဇီဝေက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ငါက စိတ်ဝင်စားရုံပဲ။ ငါ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားတာက ပျားအုံထဲမှာရှိတဲ့ ပျားရည်ပဲ။ အံဒီပျားရည်က အရမ်းကောင်းတဲ့ မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်မျိုးပဲ။ တန်ဖိုးလည်း အများကြီးရှိတယ်။”
ပျားရည်အပြင် ပျားအုံအတွင်း၌ ရှားပါးဝိညာဉ်အပင်အချို့လည်း ရှိတတ်ပြီး ၎င်းတို့သည်လည်း လွန်စွာ တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ နင် အဲဒါတွေအတွက် လုပ်နေတယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ။”
လီဇီဝေက ကျန်းဟန်ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား...ငါတို့ နေရာကို ရောက်ပြီ။ စလိုက်ကြရအောင်။ ခဏနေရင် မင်းနဲ့ မီးနတ်ဘုရားခွေး မီးရှို့ပြီးတာနဲ့ ငါ့နောက်ကိုသာ လိုက်ခဲ့။ မလိုလားအပ်တဲ့အရာတွေကို ဘာမှမလုပ်နဲ့။”
ကျန်းဟန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။”
လီဇီဝေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကျန်းဟန်သည် စကား ဆက်မပြောတော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်နှင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် သွားလာရမည့် လမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ရန်အတွက် သူ၏ စိတ်အာရုံမှုအားလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်၏။
သားရဲထိန်းချုပ်သူများသည် အားကောင်းသော အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အချိန်ပြည့် တက်ကြွနေခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ချေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် တက်ကြွသောအခြေအနေတွင်သာ ရှိပြီး ဦးနှောက်က မလိုအပ်သော အချက်အလက်များကို အလိုအလျောက် စစ်ထုတ်ပေးသည်။
သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လင့်ကစား ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အချိန်ပြည့် အလုံးစုံ သိရှိနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထိုကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးလှသော အချက်အလက်များက လူတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်ပေသည်။ ကျန်းဟန်သည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အာရုံခံစားမှုအပေါ်တွင် သေချာစုစည်းထားသည့် အချိန်မှသာ အနီးနားရှိ ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများကို အလုံးစုံ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် လီဇီဝေကို ခေါ်ဆောင်ကာ နောက်ထပ် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ရှေ့တိုးသွားလိုက်၏။ ဤနေရာမှဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် ပျားအုံ၏ ဝင်ပေါက်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ဧရာမ ပျားသားရဲကြီးများမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဝင်ထွက် ပျံသန်းနေကြသည်။
“အချိန်ကျပြီ။ မီးစရှို့တော့။”
ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။
“ကောင်းပြီ။”
လီဇီဝေသည် မီးနတ်ဘုရားခွေးကို လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ထဲသို့ အဝေးမှနေ၍ မီးလုံးများစွာကို ပစ်လွှတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်း ကာလဖြစ်ရာ မီးပွားတစ်စကပင် တောမီးများကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်၏။ ဧရာမ မီးလုံးကြီးများ ဆိုလျှင်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။
မကြာမီမှာပင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ကူးစက်လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော အရပ်မျက်နှာ လေးခုမှလည်း ဧရာမ မီးလျှံကြီးများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။
“သွားကြစို့။”
မီးရှို့ပြီးသည်နှင့် ဤနေရာတွင် ဆက်နေခြင်းက သေကြောင်းကြံစည်ခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကျန်းဟန်သည် လီဇီဝေကို ခေါ်ကာ စတင်ထွက်ပြေးတော့၏။
၎င်းတို့ ဝေးဝေးမပြေးရသေးခင်မှာပင် အနောက်ဘက်မှ ဝူးဝူးဝါးဝါး ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစုလိုက်အပြုံလိုက်ဖြစ်နေသော လုပ်သားပျားကြီးများသည်လည်း လန့်ဖျတ်ကာ ပျံသန်းထွက်လာကြသည်။ အချို့က မီးရှို့သူများကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြပြီး အချို့ကမူ မီးငြှိမ်းသတ်နေကြသော်လည်း မီးက လွန်စွာ ကြီးမားလှသဖြင့် ထိရောက်မှု မရှိချေ။
“ဒုက္ခပဲ...သူတို့ လိုက်လာကြပြီ။”
လီဇီဝေက ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်၏။ မီးနတ်ဘုရားခွေးမှာ လွန်စွာ ထင်ရှားလွန်းနေသည်။ အနည်းဆုံး ပျားသားရဲ တစ်ရာခန့် လိုက်ပါလာနေပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အနည်းဆုံး အကောင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်မှာ ခေါင်းဆောင်အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။