အခန်း ၂၈၅

အခန်း (၂၈၅) - ပေါက်ကွဲမှုများ

ထိုသို့သော တွမ့်ရှင်းနီ၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ရှို့ဝူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်နေပြီး သူမအား အေးစက်စက် မျက်လုံးအစုံဖြင့် ရွံရှာစက်ဆုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

တွမ့်ရှင်းနီသည် သူ၏ အေးစက်လှသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်လိုက်မိချိန်တွင် ရေခဲကန်ထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားပြီး မသိစိတ်အရ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်မိသည်။

သူမအတွက် အချိန်ထပ်၍ မဖြုန်းတီးလိုတော့သဖြင့် ရှို့ဝူသည် သူ၏ စွမ်းရည်ကို လှုပ်နှိုးကာ လက်ချောင်းများကို တောက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အနက်ရောင်လုံးကြီးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး တွမ့်ရှင်းနီကို ပိတ်လှောင်လိုက်ကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကိုသာ အပြင်ဘက်သို့ ဖော်ထားလေသည်။

သူမသည် လေထဲတွင် တွဲလောင်းဆွဲခံထားရပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ အသံပင် မထွက်နိုင်တော့ချေ။ ရှို့ဝူသည် ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ ကျူးလင်ကို ရှာရန် လှည့်ထွက်သွားပြီး အနက်ရောင်လုံးကြီးကလည်း သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ခေတ္တမျှ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ရှို့ဝူသည် စွမ်းအင်သိုလှောင်မှု စနစ်ဧရိယာမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ပြင်ပတွင် စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သော ကျူးလင်ကို မြင်လိုက်သည်။ သူသည် ပြုံးလျက် သူမကို ခေါ်လိုက်သည်။

"လင်အာ..."

သူမကို ခေါ်သံကြားသဖြင့် ကျူးလင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အနက်ရောင်လုံးကြီးထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော တွမ့်ရှင်းနီကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"သူမကို လုံခြုံရေး အဆောက်အအုံဆီ အခုပဲ ပို့လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်..."

ရှို့ဝူသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အဝေးသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နူးညံ့သောအမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို ကျူးလင် သတိပြုမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

သူမ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ရှို့ဝူသည် သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အိတ်ခ်ျမြို့ဘက်ကနေ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ချဉ်းကပ်လာနေတဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ထုကြီးတစ်ခု ရှိနေတယ်... ငါ့အထင်တော့ အဲဒီမိစ္ဆာစွမ်းအင်ထုကြီးက အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင် တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

သူ၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် ကျူးလင်သည် ခေါင်းလေးကို အနည်းငယ် စောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ..."

ရှို့ဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဌာနချုပ်က အိတ်ခ်ျမြို့မှာ ရှိနေလို့ပဲ..."

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျူးလင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်ရမယ်... အဲဒီဖုတ်ကောင်တွေ မရောက်လာခင် အခြားလူတွေကို ငါတို့ အသိပေးရမယ်..."

စကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဇုန် ၃ မှ ထွက်ခွာလာပြီး လုံခြုံရေး အဆောက်အအုံ တည်ရှိရာ ဇုန် ၅ သို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့ကြသည်။

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် လုံခြုံရေး အဆောက်အအုံ ရှေ့သို့ သူတို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လေထဲတွင် လွင့်မျောလျက် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော အနက်ရောင်လုံးကြီးကို စစ်သားများ မြင်သောအခါ အမြန် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

စစ်သားတစ်ဦးသည် အနက်ရောင်လုံးကြီးထဲ၌ ပိတ်မိနေသော တွမ့်ရှင်းနီကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ကြီးရှို့... မိန်းကလေးကျူး... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ... ဒါက..."

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူလျှိုကို ဖမ်းလာတာ..."

စစ်သားသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဗိုလ်ကြီးရှို့... ကျွန်တော်တို့ သူမကို မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ရှို့ဝူသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို တောက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် အနက်ရောင်လုံးကြီး ကွယ်ပျောက်သွားပြီး တွမ့်ရှင်းနီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားလေသည်။

အနက်ရောင်လုံးကြီးက သူမ၏ အားအင်အားလုံးကို စုပ်ယူသွားခဲ့သဖြင့် သူမသည် မြေပြင်ပေါ်၌ စွမ်းအားမဲ့စွာ လဲလျောင်းနေရရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သူမ၏ အားအင်များ ပြန်မပြည့်မီမှာပင် စစ်သားများက သူမကို ဆွဲကိုင်၍ မြေပြင်မှ ထူလိုက်ကြသည်။

လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း မြင်သောအခါ တွမ့်ရှင်းနီသည် သူမ၏ ကျန်ရှိနေသော အားအင်အားလုံးကို အသုံးချကာ ထူထဲသော ဆောင်းတွင်းအင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ စစ်သားများက သူမကို ကြိုးတုပ်နေစဉ်အတွင်း သူမသည် ထိုအရာကို ခိုး၍ လွှင့်ပစ်လိုက်လေသည်။

သူမကို ချည်နှောင်ပြီးနောက် စစ်သားများက ရှို့ဝူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ကြီးရှို့... ကျွန်တော်တို့ သူမကို အကျဉ်းထောင်ထဲ အခုပဲ ခေါ်သွားပါတော့မယ်... ပင်ပန်းသွားပါပြီ..."

ထိုစကားကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် စစ်သားများသည် ရုန်းကန်နေသော တွမ့်ရှင်းနီကို မြေအောက်အကျဉ်းထောင်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျူးလင်သည် ချုံပုတ်များဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူမ ထိုနေရာ၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှို့ဝူသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လင်အာ... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

ကျူးလင်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားရှိ အရာကို သူ့အား ပြသကာ ပြောလိုက်သည်။

"စောစောက အဲဒီမိန်းမ ဒီအရာကို လွှင့်ပစ်လိုက်တာ..."

ထိုအရာသည် ဘာဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှို့ဝူ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် သူမဆီသို့ အမြန်ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ သေးငယ်သောအရာကို ယူလိုက်သည်။ ထိုအရာက ဘာလဲဆိုသည်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီမိန်းမ ကွန်တိန်နာထဲမှာ ပုန်းနေတုန်းက စွမ်းအင်သိုလှောင်တဲ့ ဘက်ထရီတွေကို တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့တာပဲ..."

ဘုန်း… ဘုန်း… ဘုန်း…

သူ ကျူးလင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှင်းပြရသေးမီမှာပင် ဇုန် ၃ ဘက်မှ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဝေးမှ ကြီးမားလှသော မီးတောက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ရှို့ဝူ၏ မေးရိုးများ တင်းမာသွားလေသည်။ သူသည် ကျူးလင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လင်အာ... ဇုန် ၃ နားမှာရှိတဲ့ အရပ်သားတွေကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား..."

ကျူးလင်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရှို့ဝူသည် လုံခြုံရေး အဆောက်အအုံထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်ကာ စောင့်ကြည့်ရေးခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သူသည် စောင့်ကြည့်ရေးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ အရပ်သားများကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းရန်နှင့် မီးငြှိမ်းသတ်ရန် စစ်သားများနှင့် အစောင့်များကို အလုပ်ရှုပ်စွာ အမိန့်ပေးနေသော ကျီယန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပင်မစခရင်ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ရှို့ဝူသည် ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် အမိန့်ညွှန်ကြားချက် အချို့ကို အမြန်ရိုက်ထည့်လိုက်ရာ ပင်မစခရင်သည် ဇုန် ၃ ရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ၏ မြင်ကွင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပေါက်ကွဲမှုအပြီးတွင် ဇုန် ၃ ရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ အားလုံး ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ပင်မစခရင်ပေါ်တွင် လိုင်းစောင်းများသာ ပေါ်နေတော့သည်။

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပွားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ရှို့ဝူ တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိထားကြောင်း ကျီယန် သတိပြုမိသွားပြီး ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ချကာ သူ့ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။

"လောင်ရှို့... စောစောက ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာလို့ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲသွားရတာလဲ... မင်း ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု သိထားတာ ရှိလား..."

ရှို့ဝူသည် ကျူးလင် ကောက်ယူလာခဲ့သော သေးငယ်သည့် အရာကို စာပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ စွမ်းအင်သိုလှောင်မှု စနစ်ဧရိယာထဲက ကွန်တိန်နာတစ်ခုထဲမှာ သူလျှိုကို ဖမ်းမိခဲ့တယ်..."

“ဒါပေမဲ့ ငါ သူမကို မဖမ်းမိခင်မှာ အဲဒီမိန်းမက စွမ်းအင်သိုလှောင်တဲ့ ဘက်ထရီတစ်ခုခုကို လက်ဆော့ခဲ့တာပဲ... ဒါက ငါ့ဘက်က ပေါ့ဆမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်... ငါ မထွက်ခွာခင် အဲဒီဘက်ထရီကို စစ်ဆေးခဲ့သင့်တာ..."

ကျီယန်သည် သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့... ငါတို့ဆီမှာ နောက်ထပ် စွမ်းအင်သိုလှောင်မှု စနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့အတွက် ကုန်ကြမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်... ခဏလောက် လျှပ်စစ်မီးမရှိဘဲ နေရုံပဲပေါ့..."

ရှို့ဝူသည် ကျီယန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးလံသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် စွမ်းအင်သိုလှောင်မှု စနစ်တစ်ခု ဆောက်ဖို့ ငါတို့ဆီမှာ အဲဒီလောက် အချိန်အများကြီး ရှိလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်..."

ရှို့ဝူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျီယန်၏ မျက်နှာ တည်တံ့သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"လောင်ရှို့... မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ..."