အခန်း ၁၄၅

အခန်း ၁၄၅ - တီဗီနံရံ။

ရှီးယွဲ့ အိမ်ရာဝင်းအတွင်း ပြဿနာရှိနေသော အဆောက်အအုံများမှာ အဆောက်အအုံ ၂၊ ၇ နှင့် ၁၅ တို့ဖြစ်သည်ဟု ယဲ့ချန်၏ ဆန်းစစ်ချက်အရ သိရသည်။

ဒီဝမ်ကျွမ်ကလည်း အဆောက်အအုံ ၂ မှာ ကွက်တိ နေထိုင်နေခဲ့သည်။

ဒါ့အပြင် သူမသည် မနေ့ကမှ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပြီး ကလဲ့စားချေလိုသော သရဲတစ်ကောင်၏ ခြောက်လှန့်ခြင်းကို ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်… ယဲ့ချန်အနေဖြင့် ဝမ်ကျွမ်၏ အိမ်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် လုံးဝ လိုအပ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကျွမ်သည် ယဲ့ချန်အား သူမ၏ အိမ်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

တမင်တကာဖြစ်စေ မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်စေ ဝမ်ကျွမ်သည် ယဲ့ချန်နှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ မှီတွယ်ရန် ကြိုးစားနေပြီး သူမ၏ ပေါ်လွင်နေသော အသားအရည်သည် ယဲ့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခါးသီးစွာ ထိကပ်နေခဲ့သည်။

ဒီအချိန်တွင် ဝမ်ကျွမ်သည် စိတ်ရူးထနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယဲ့ချန် ချမ်းသာသည်ကို သိရှိထားပြီး သာမန် ချမ်းသာရုံမျှ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ယဲ့ချန်သည် လွန်စွာ ခန့်ညားလှပသူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် အမျိုးသားများစွာနှင့် ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း အများစုမှာ ရုပ်ဆိုးကြသည်။ ယဲ့ချန်၏ ခန့်ညားမှုမှာ သူတို့ထက် မိုင်ပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဒီနေ့တွင် သူမသည် စည်းစိမ်ရော အလှပါ သိမ်းပိုက်ရန်စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

‘ငါ ဝမ်ကျွမ် အတွက်တော့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ မပြေလည်နိုင်တဲ့ ပြဿနာဆိုတာ မရှိဘူး။ ရှိရင်လည်း နှစ်ချက်ပေါ့။’

သူတို့သည် အဆောက်အအုံ ၂ ၏ အောက်သို့ လမ်းလျှောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ နေ့လည်ခင်း အချိန်ဖြစ်သဖြင့် ယင်ယန် မျက်လုံးများက ယင်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှု အရပ်မျက်နှာကို မမြင်နိုင်သော်လည်း ယဲ့ချန်သည် အဆောက်အအုံတစ်ခွင်တွင် ဝဲပျံနေသော မကျေနပ်ချက် အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို ခံစားနေရသည်။

“၁၇ လွှာ… ယဲ့ချန် အပေါ် တက်ကြရအောင်။”

ဝမ်ကျွမ်က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထင်ရှားစွာပင် သူမသည် ယဲ့ချန်ထက်ပင် ပိုမို စိတ်လောနေခဲ့သည်။

ကွက်တိပင်။

“ဝမ်ကျွမ်...”

အမျိုးသားတစ်ယောက်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ယဲ့ချန်နှင့် ဝမ်ကျွမ်တို့ နှစ်ယောက်လုံး အသံလာရာ အရပ်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ယဲ့ချန်နှင့် ရွယ်တူခန့်ရှိပြီး လုပ်ငန်းခွင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ယောက်သည် ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် စက်ဝိုင်းပုံ ဖြတ်စက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ လုပ်ငန်းခွင် ဝတ်စုံပေါ်တွင် ဝေရှော့ အလှဆင်ရေး ကုမ္ပဏီဟု ရေးသားထားခဲ့သည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများနှင့် မျက်နှာတွင် ဖုန်များနှင့် ရွှံ့များပင် ပေကျံနေခဲ့သည်။

သူ၏ ရုပ်သွင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်သားတစ်ယောက်နှင့် တူပေသည်။

သေချာ စိစစ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယဲ့ချန်သည် ထိုအမျိုးသားအား မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ နာမည်မှာ ထျန်းဝေ ဟု ခေါ်ပုံရပြီး ဝမ်ကျွမ်ကဲ့သို့ပင် ယဲ့ချန်၏ အလယ်တန်းကျောင်းတုန်းက ကျောင်းသားဟောင်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းတုန်းက ထျန်းဝေသည် အတန်းထဲတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပြဿနာရှာသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလိပ်သောက်သည် အရက်သောက်သည် အခြား မူလတန်းကျောင်းသားများဆီမှ မုန့်ဖိုး ခိုးယူသည် ရန်ဖြစ်သည် အောက်တန်းကျသော လုပ်ရပ်များစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဆရာများ၏ ကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ဆက်တိုက် ခံခဲ့ရပြီး အဓိပ္ပာယ်မဲ့ အပြစ်ပေးမှုများစွာ ရရှိခဲ့ကာ ကျောင်းမှ ထုတ်ပယ်ခံရမလိုပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ပညာရေး အမှတ်မှာလည်း အမြဲတမ်း အဆိုးရွားဆုံးအနက် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူ၏ မိသားစုသည်လည်း တော်တော်လေး ဆင်းရဲခဲ့သည်။

ဒီကောင်သည် အလယ်တန်း ပထမနှစ်ကတည်းက ဝမ်ကျွမ်အား ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျွမ်သည် သူ့အား ကောင်းမွန်သော အမူအရာ ဘယ်သောအခါမျှ မပြခဲ့ပေ။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အရှက်ခွဲခဲ့ပြီး ထျန်းဝေ ရေးသားခဲ့သော အချစ်စာလွှာကိုပင် အတန်းပိုင်ဆရာဆီသို့ အကြိမ်တစ်ကြိမ် အပ်နှံခဲ့ဖူးသည်။

“ထျန်းဝေ… မင်္ဂလာပါ။”

ယဲ့ချန်သည်လည်း သူ၏ ကျောင်းသားဟောင်းနှင့် ဆုံတွေ့ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ဘဝဆိုတာ ရက်စက်သော ရုပ်တုထုဆစ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဆိုတာ တကယ်ကို မှန်ကန်ပေသည်။

ကျောင်းတုန်းက အရမ်း စတိုင်ကျခဲ့ပြီး မကြိုက်တဲ့သူကို ထိုးနှက်ခဲ့သော ထျန်းဝေသည် ယခုအခါ သူ၏ ထက်မြက်မှုများ လျှော့ကျသွားခဲ့ပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ အဆင်မပြေဖြစ်နေပုံ ရသည်။

“မင်းက ယဲ့ချန် ပဲ။”

ထျန်းဝေက ယဲ့ချန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ တော်တော်လေး မှိုင်းနေပြီး ယဲ့ချန်က သူ့ဆီမှ ပိုက်ဆံငှားပြီး ပြန်မဆပ်သည့်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယများနှင့် စက်ဆုပ်ရံရှာမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ယဲ့ချန် စကားမဆက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ငါ သူ့ကို ပြစ်မှားမိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့လို့လား။

“ကျွမ်… ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က နင့်ဆီ WeChat စာပို့ခဲ့တာ ဘာလို့ ပြန်မစာတာလဲ။ မနေ့က ဖုန်းခေါ်တာလည်း နင် မကိုင်ဘူး။ ငါ ဘာအမှားလုပ်မိလို့ နင် စိတ်ဆိုးနေတာလဲ။ ငါ အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိရင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ပြောပါ။ စိတ်ထဲမှာ ဖိသိပ်မထားပါနဲ့…”

ထျန်းဝေက ဝမ်ကျွမ်အား လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများသည် လွန်စွာ နှိမ့်ချသော အမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ရင်ကွဲမတတ် နှိမ့်ချမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

“ထျန်းဝေ… နင် တကယ် မရပ်တော့ဘူးလား။ ငါ အလုပ် အရမ်းရှုပ်နေတယ်လို့ နင့်ကို မပြောခဲ့ဘူးလား။ မလိုရင် ငါ့ကို လာမရှုပ်ပါနဲ့။”

ဝမ်ကျွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ထင်ရှားသော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

“ကောင်းပါပြီ နင် အခု အလုပ်လုပ်နေတာဆိုတော့ ငါ နင့်ကို ထပ်မရှုပ်တော့ပါဘူး။”

“လာပါ ယဲ့ချန်… အပေါ် တက်ကြရအောင်။”

ဝမ်ကျွမ်က ယဲ့ချန်အား သိမ်မွေ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ခဏစောင့်ဦး။”

ထျန်းဝေက ယဲ့ချန်အား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ယဲ့ချန်…မင်း ဝမ်ကျွမ်ရဲ့အိမ်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ထွက်သွား အခုချက်ချင်း ထွက်သွား ဝမ်ကျွမ်ကို လာမရှုပ်နဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးနေတာနော်။”

“ငါ… ဒါက…”

ယဲ့ချန် ဘာပြောရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထျန်းဝေက ရူးနေတာလား။ ယဲ့ချန်သည် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟာကွာ။ ဒါက တကယ်ကို လိုအပ်လို့လား။

“ထျန်းဝေ ထွက်သွားစမ်း။”

ဝမ်ကျွမ်က ခါးထောက်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ ယဲ့ချန်နဲ့ အတူတူ ရှိနေတာ နင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် နင် ဒီနေ့ ငါ့ကို ဆက်ပြီး စိတ်ရှုပ်အောင် လုပ်နေရင် ငါ နင့်ရဲ့ အဆက်အသွယ် အချက်အလက်တွေ အားလုံးကို blockလုပ်ပစ်မယ်။”

ဝမ်ကျွမ်၏ ကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ထျန်းဝေသည် ချက်ချင်း ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး ငိုတော့မလိုပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းပါပြီ… ကျွမ် ငါ သိပါပြီ။ နင်… နင် ဂရုစိုက်ပါ။ ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ မကောင်းတဲ့ ယောကျ်ားတွေ အရမ်း များတယ်။ နင့်ရုံးခန်းထဲက အေးစက်တဲ့ လေအေးပေးစက်ကြောင့် အအေးမိမသွားအောင် အလုပ်သွားတဲ့အခါ အဝတ်အစား ပိုဝတ်ဖို့ မှတ်ထားပါ။ ဒါ့အပြင် မနက်စာ စားပါ မဟုတ်ရင် အစာအိမ်အတွက် မကောင်းဘူး။ ကွန်ပျူတာကို အမြဲတမ်း စိုက်မကြည့်ပါနဲ့ ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှု ရှိလို့ မျက်လုံးအတွက် မကောင်းဘူး… အင်း ဒါပါပဲ။ နင့်မွေးနေ့ နီးလာပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့အကြိမ်က နင် ဖုန်းသစ် တစ်လုံး ဝယ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ ခရက်ဒစ်ကဒ်ကို သုံးပြီး Huawei Mate 20 RS Porsche တစ်လုံး ဝယ်ပေးထားတယ်… နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ရင် ငါ နင့်ကို ပေးပါ့မယ်။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထျန်းဝေသည် ယဲ့ချန်အား နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ချန်အား သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း ရိုက်နှိပ်ထားချင်သည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

“ယဲ့ချန်… မင်းခြေလှမ်းတိုင်း ဂရုစိုက်ပါ။မင်း ဝမ်ကျွမ်ကို သစ္စာဖောက်ရဲရင် ငါ ဘာမဆို လုပ်ရဲတယ်။ ဒါကို မှတ်ထားပါ။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထျန်းဝေသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

‘အပိုလူတစ်ယောက်နဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါးရဲ့ ပုံပြင်လား။’

ယဲ့ချန် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ထျန်းဝေသည် သူ့အား တကယ်ကို အထင်လွဲသွားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီတွေအရတော့ အဆင်မပြေသူတိုင်းရဲ့ အိမ်မက်နတ်သမီးလေး နောက်ကွယ်မှာ သူမနဲ့ အတူအိပ်ရတာကို ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် ရှိနေတတ်တယ်တဲ့

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ချန်ကတော့ အော့အန်ပစ်မယ့် အမျိုးသားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။

“ယဲ့ချန်… အထင်မလွဲပါနဲ့… ထျန်းဝေနဲ့ ငါနဲ့ တကယ်ကို ဘာမှ မရှိပါဘူး တကယ်ပါ။”

ဝမ်ကျွမ်က ယဲ့ချန်အား လေးနက်စွာ အာမခံလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ် သူက ဒီနှစ်တွေမှာ ငါ့ကို လိုက်နေတာပါ ပေမဲ့ ငါ ကျိန်ရဲပါတယ် သူ ငါ့ကို လက်တစ်ချောင်းတောင် မထိဖူးပါဘူး…”

ယဲ့ချန် အနည်းငယ် ပျို့အန်ချင်သလို ခံစားလိုက်ရ၏။

“ရပါတယ် ဝမ်ကျွမ် နင်နဲ့ ထျန်းဝေကြားက ကိစ္စတွေကို ငါ စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ငါ နင့်အိမ်ကို လာပြီး ခဏ ကြည့်ရုံပါပဲ။”

ယဲ့ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ။”

ဝမ်ကျွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဓာတ်လှေကားဖြင့် ယဲ့ချန်အား ၁၇ လွှာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။ ဝမ်ကျွမ်သည် သူမ၏ သော့ကို ထုတ်ယူကာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ယဲ့ချန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဝမ်ကျွမ်၏ အိမ်မှာ သစ်လွင်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ပရိဘောဂများ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများနှင့် မီးဆိုင်းများ အားလုံး အသစ်စက်စက်ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် အစင်းကြောင်းပါ သစ်သား ကြမ်းခင်းများ ခင်းကျင်းထားပြီး စွန်းထင်းမှု လုံးဝ မရှိပေ။

ယဲ့ချန်သည် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး ထိုင်ပင် မထိုင်ချင်သဖြင့် ဖိနပ် မချွတ်တော့ဘဲ ဖိနပ်စွပ်များကိုသာ စွပ်လိုက်သည်။

သူက သာမန်အတိုင်း မေးလိုက်သည်။

“နင့်အိမ်မှာ အကာအကွယ်ရှိလား။”

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ကျွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ယဲ့ချန်အား လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပြီး သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ သမင်မျိုးစေ့ကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေခဲ့သည်။

“ယဲ့ချန်… ဒီလ ငါ့ရဲ့ ရာသီလာတာ ပြီးသွားပြီ ဒီနေ့က လေးရက်မြောက်နေ့ပါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ နင့်ကို အဲဒါ ဝတ်ခိုင်းပါ့မလား။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့…”

“ဘာ… ဘာဆိုလိုတာလဲ။”

ယဲ့ချန် ဒွိဟဖြစ်စွာ မေးလိုက်၏။

ဝမ်ကျွမ်သည် သူမ၏ လက်များကို ယဲ့ချန်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

“ယဲ့ချန်… အမှန်တော့ ကျောင်းတုန်းကတည်းက ငါ နင့်ကို ကြိုက်ခဲ့တာပါ တကယ်ပါ။”

ထိုအခါမှ ယဲ့ချန်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျွမ်… နင်က တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်သူပဲ နင်က ငါ့ထက်တောင် ပိုမို ညစ်ပတ်နေတာပဲ

ဒါက မူလတန်းကျောင်းသွားတဲ့ ဘတ်စ်ကား မဟုတ်ဘူး။

“မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး… ဝမ်ကျွမ် နင် အထင်လွဲသွားတာပါ။ ငါ အဲဒီလို မဆိုလိုပါဘူး ငါ ဖိနပ်စွပ်ကို ပြောတာပါ…”

ယဲ့ချန်သည် အမှားလုပ်မိသော ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ ငါ နားလည်ပါတယ်။ ကောင်းပြီ အရင်ဆုံး အထဲ ဝင်ကြရအောင်။”

ဝမ်ကျွမ်သည် ယဲ့ချန် စွပ်ရန် ဖိနပ်စွပ် အချို့ ရှာပေးခဲ့သည်။ အထဲ ဝင်လိုက်သည်။ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ယဲ့ချန်သည် ရင်းနှီးသော အနံ့တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

ပါးလွှာသော ယင်စွမ်းအင် အနံ့။

အလွန် ပါးလွှာသော်လည်း ယခု ယဲ့ချန်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းရည်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

“ယဲ့ချန်… ငါ အရင်ဆုံး ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်။”

ဝမ်ကျွမ်က သူမ၏ ဆံပင်များကို ခါလိုက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ချန် စကားတစ်ခုခု ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက်။

ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်ခု ယဲ့ချန်၏ နှာခေါင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ချန်သည် ထိုထူးဆန်းသော အနံ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရာ မကြာမီ တီဗီနံရံပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော ရေကွက် အသေးလေး တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ဒါဟာ မီးချစ်ကတ်တုံး အရွယ်အစားခန့် ရှိပြီး အဝါရောင် ဖြစ်ကာ အနည်းငယ် ထူထဲပြီး သေးနှင့် တူပေသည်။

ဒါဟာ နံရံအတွင်းပိုင်းမှ စိမ့်ထွက်လာတာ ဖြစ်ရမည်။

ယဲ့ချန် ရရှိလိုက်သော ထူးဆန်းသော အနံ့မှာ ဒီရေကွက်အသေးလေးဆီမှ လာတာ ဖြစ်သည်။

ဒီအနံ့… ယဲ့ချန် အရင်က ရဖူးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဩော်… ဟုတ်သားပဲ။

ဒါက ဒေါ်လေးလျူအသုံးပြုခဲ့တဲ့ ရုပ်အလောင်းဆီ ဖယောင်းတိုင်တွေနဲ့ အရမ်း အရမ်း တူတာပဲ။

‘ရုပ်အလောင်း အနံ့… နံရံတွေထဲမှာ ရုပ်အလောင်းတွေ ထည့်ဆောက်ထားတာပဲ။’

ယဲ့ချန်၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

ယင်-ယန် မျက်လုံးများဖြင့် အမြန် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အခန်းအတွင်းရှိ ယင်စွမ်းအင်၏ အရင်းအမြစ်မှာ ဒီတီဗီနံရံ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဒါဟာ တီဗီနံရံ၏ အတွင်းပိုင်းထဲမှာ ဖြစ်သည်။

“ယဲ့ချန်… နင် ဘာကြည့်နေတာလဲ။”

ဝမ်ကျွမ်က လှမ်းလာပြီး ယဲ့ချန်၏ ခါးကို နောက်ကျောမှ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

“အချစ်… ငါ နင့်ကို လိုချင်တယ်… နင် အိမ်လာဝယ်တဲ့နေ့က နင့်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့ စက္ကန့်မှာတင် ငါ နင့်ကို လိုချင်ခဲ့တာ…”

“ဝမ်ကျွမ်… ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး…”

ယဲ့ချန်သည် ဝမ်ကျွမ်၏ လက်မှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး တီဗီနံရံပေါ်ရှိ ခြောက်သွေ့နေသော ရေကွက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဟင် ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

ဝမ်ကျွမ်က မကျေမနပ် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ သူ ငါ့အတွက် အလှဆင်ပေးတုန်းက ပြဿနာ တစ်ခုမှ မရှိပါဘူးလို့ ကတိပေးခဲ့တာ အခုမှ ပြောင်းလာတာ တီဗီနံရံက ညစ်ပတ်နေပြီ။”

“ထျန်းဝေ က နင့်အိမ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပေးတာလား။”

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ အကြိမ်အနည်းငယ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်များနှင့် ကောက်ချက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်။”

ဝမ်ကျွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါတွေ အရေးမကြီးပါဘူး အချစ်ရယ် စကြရအောင်… ဒီနေ့ နင် ငါ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းလုပ်ခိုင်း ငါ လုပ်ပေးပါ့မယ်…”

“ကောင်းပြီလေ ဝမ်ကျွမ် ငါ အခု သွားတော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းသားဟောင်း အနေနဲ့ ငါ နင့်ကို မိတ်ဆွေကောင်း သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးချင်တယ် နင် မကြာမီက သရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ခြောက်လှန့်ခြင်း ခံနေရပြီး နင့်ဆီမှာ မကောင်းတဲ့ အမူအရာတွေ ရှိနေတယ်။ နင်အကျင့်ကောင်းအောင်နေထိုင်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင် နင့်ဆီ ဒုက္ခတွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်။”

ယဲ့ချန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ယဲ့ချန်… နင်က ရုပ်ရည်လက္ခဏာ စိစစ်တာတွေ တတ်တာလား။ ဒါဆို ငါ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး လက္ခဏာကို ကြည့်ပေးပါလား။”

ဝမ်ကျွမ်သည် အခြား စကားများ မပြောတော့ဘဲ သူမ၏ အဝတ်အစားများကို စတင် ချွတ်လိုက်တော့သည်။

ယဲ့ချန်သည် ဘေးအန္တရာယ်မှ ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဝမ်ကျွမ်… နင် ဒီနေ့ည ဒီမှာ မနေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်…”

ယဲ့ချန်သည် ဝမ်ကျွမ်၏ အိမ်မှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အိမ်ရာ စီမံခန့်ခွဲရေး ရုံး။

သူသည် ရှယန်နန်နှင့် လင်းရူရှင်းတို့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

“မန်နေဂျာလင်း… အိမ်ရာဝင်းမှာ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတွေ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ အားလုံး နင်တို့ရဲ့ အိမ်ရာ စီမံခန့်ခွဲရေးမှာ စာရင်းသွင်းထားရတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

ယဲ့ချန် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။”

လင်းရူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ ဝေရှော့ အလှဆင်ရေး ကုမ္ပဏီ က နင်တို့ အိမ်ရာဝင်းထဲမှာဘယ်လောက် ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့သလဲ ဘယ်အဆောက်အအုံတွေမှာ ရှိသလဲနဲ့ သူတို့ရဲ့ နံပါတ်တွေက ဘာတွေလဲဆိုတာ ငါ့အတွက် အခုချက်ချင်း ရှာပေးလို့ ရမလား။ မြန်မြန်လုပ်။”

ယဲ့ချန်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ မစ္စတာယဲ့ ကျွန်မ အခုချက်ချင်း စစ်ဆေးပေးပါ့မယ်။”

လင်းရူရှင်းသည် ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် အမြန် ထိုင်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ စာရိုက် ရှာဖွေတော့သည်။

“ဆရာကြီး ဘာအထောက်အထားတွေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ။”

ရှယန်နန်က အံ့ဩမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အင်း… ငါ တစ်ခုခုတွေ့ခဲ့တယ်။ ဒါပင်မဲ့ အဲဒီအရာက တော်တော်လေး ပုန်းကွယ်နေတယ်မှောင်သွားမှ ထွက်လာမှာ။”

ယဲ့ချန် ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ အခြေခံအားဖြင့် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေပါပြီ။”

“ကြီးဆရာက တကယ် အံ့ဩစရာပဲ။”

ရှယန်နန်က အံ့ဩစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် လေးစားအတုယူဖွယ် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ယဲ့ချန် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

“ယန်နန်… အခု ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ။ နင် လုပ်ပေးရမယ့် ကိစ္စအချို့ ရှိတယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ။”

ရှယန်နန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဒီနေ့ည အိမ်ရာဝင်းအတွင်းရှိ နေထိုင်သူတွေ အားလုံးကို ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးပါ။ အကောင်းဆုံးကတော့ နင်တို့ ရှမိသားစုက အနီးအနားရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုမှာ အခန်းခ ပေးချေပေးပြီး သူတို့ ဒီနေ့ညအတွက် အဆင်ပြေအောင် စီစဉ်ပေးပါ။”

ယဲ့ချန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ။”

ရှယန်နန် အခြား ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

သူမ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး… ဒီနေ့ညအတွက် အစီအစဉ်အချို့ ရှိလား။”

ရှယန်နန်၏ အသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဆရာကြီးက သရဲတွေကို ထပ်မံ ဖမ်းဆီးတော့မည်။

ဒါက သူ အခန့်ညားဆုံး ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်ပဲ။

“အင်း… ငါ ဒီနေ့ည ဒီအိမ်ရာဝင်ထဲကသရဲတွေနဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ကိုင်တွယ်မယ်… ငါ မမှားဘူးဆိုရင် သူတို့က ကိုင်တွယ်ရတာ မလွယ်ကူဘူး။”

ယဲ့ချန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ အားသာချက်များစွာ ရှိနေသဖြင့် ဒီသရဲကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဘယ်လို ဆုလာဘ်မျိုး ကျလာမည်ကို သူ ပိုမို သိရှိချင်နေခဲ့သည်။

ကွက်တိပင်။

“မစ္စတာယဲ့ ဥက္ကဋ္ဌရှ… ကျွန်မတို့ အိမ်ရာဝင်းရဲ့ဝေရှော့ အလှဆင်ရေး ကုမ္ပဏီ၏ ပြုပြင်မွမ်းမံရေး မှတ်တမ်းတွေကို ရှာတွေ့ပါပြီ။”

လင်းရူရှင်းသည် လွန်စွာ ထိရောက်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

“ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေး။”

ယဲ့ချန် ကွန်ပျူတာဆီသို့ အမြန် ပြေးသွားခဲ့တော့သည်။