အခန်း ၂၃၀၆

အခန်း ၂၃၀၆ လီရွှမ်တုနှင့်ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခြင်း

တော်ဝင်မိသားစုဝင် မင်းမျိုးမင်းနွယ် တစ်ဦးအနေဖြင့် လီရွှမ်တုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ သာမန်လူများကဲ့သို့ ရိုးရှင်းအေးချမ်းသော ဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ အကျဉ်းချခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ထိုဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကာလအတွင်းမှာပင်၊ ကောင်းကင် အကျဉ်းထောင်၏ မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ရသော်လည်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်က သူ့အပေါ် တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ဦး၏ ခံစားခွင့်များ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ပေးအပ်ထားခဲ့ပြီး နေ့စဉ် စားသောက်ရသည်မှာလည်း အလွန် ရှားပါးပြီး အရသာရှိလှသော ဟင်းလျာများသာ ဖြစ်သည်။

ဤအတွက်ကြောင့် နန်းတော်မှ အနည်းငယ် စုံစမ်းလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လီရွှမ်တု၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ လီရွှမ်တုမှာ အဝေးကြီးသို့ ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်သွားခြင်း မရှိဘဲ သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မြို့တော်၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ နန်းတော်ငယ်တစ်ခုတွင် နေထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤ နန်းတော်ငယ်မှာ အနားယူသွားပြီဖြစ်သော ဧကရာဇ်ဟောင်း ယခင်က အနှစ်သက်ဆုံးသော နွေရာသီ အပန်းဖြေရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ လီရွှမ်တုငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ငြိုငြင်ခြင်းကို မခံရသေးဘဲ နှစ်ဦးသား ဆက်ဆံရေး အလွန် ကောင်းမွန်နေခဲ့ချိန်တွင် ဧကရာဇ်ဟောင်းက သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ဖူးသည်။

ရှုထောင့်တစ်မျိုးမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤနန်းတော်ငယ်မှာ လီရွှမ်တုအတွက် အလွန်တရာ အရေးပါသော အဓိပ္ပာယ် များစွာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် သူက ဤနေရာတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

လီရွှမ်တုစတင်ဝင်ရောက်သွားချိန်က ဤနန်းတော်ငယ်မှာ ရှုထောင့်တစ်မျိုးအရ လုံးဝစွန့်ပစ်ထားခံရလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး တော်ဝင် နန်းတွင်းသူများနှင့်မိန်းမစိုး အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့ကာ နန်းတော်ငယ်၏ နေရာများစွာမှာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်၍ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု မရှိဘဲ ပျက်စီးယိုယွင်းနေခဲ့သည်။

ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလများ အတွင်းတွင် ဤကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ခံထားရသော နန်းတော်ငယ်များမှာ တကယ်တမ်းတွင် တစ်နေရာတည်း သာမကဘဲ အများအပြား ရှိနေခဲ့သည်။

လီရွှမ်တုက အခြားသူ၏နေရာကို အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက် သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးနောက် လီဟန်က သူ့ကို အပြစ်တင်ခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် လူလွှတ်ကာ ဤ နန်းတော်ငယ်ကို အသစ် ပြန်လည် မွမ်းမံပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး လီရွှမ်တု၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ မူလ ပုံစံအတိုင်း အတတ်နိုင်ဆုံး ပြန်လည်ဖန်တီးပေးခဲ့ကာ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း လီရွှမ်တုကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်အတွက် နန်းတွင်းသူများနှင့်ကိုယ်ရံတော်အချို့ကိုပါ ထပ်မံစေလွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်များအားလုံးမှာ နှစ်ဖက်စလုံးက တိတ်တဆိတ် သဘောတူ လက်ခံထားသည့် အခြေအနေအောက်တွင် အသံတိတ် လှုပ်ရှား လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

လီရွှမ်တုကလည်း ဝင်ရောက် စွက်ဖက် မေးမြန်းခြင်း မရှိခဲ့သလို လီဟန်ကလည်း သွားရောက် အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ နှစ်ဖက်စလုံးက ဤကဲ့သို့သော သဟဇာတ ဖြစ်မှုနှင့်ငြိမ်းချမ်းမှု တစ်မျိုးကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ချောင်သည် လီဟန်ထံမှ ဤကိစ္စကို သိရှိသွားခဲ့ပြီး လီဟန်၏ လုပ်ဆောင်ချက် အပေါ် သူကလည်း အလွန်အမင်း သဘောတူ ထောက်ခံခဲ့သည်။

လီရွှမ်တုမှာ အရည်အချင်း ပြည့်မီသော အိမ်ရှေ့စံတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း ဆိုးရွားယုတ်မာသော သူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက တော်ဝင်မိသားစု၏ သွေးသား တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံပေးခြင်းက သူ၏နောက်ဆုံးဘဝ နေဝင်ချိန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော နားခိုရာ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ဝီ"

အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် အသစ် ပြန်လည် မွမ်းမံပြင်ဆင်ထားသော အောက်ဘက်ရှိ ထိုနန်းတော်ငယ် အတွင်းသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ပန်းပု လက်ရာများနှင့်ပန်းချီကားများဖြင့် အလှဆင်ထားသော အဆောက်အအုံများမှာ အလွန်အမင်း လှပခမ်းနားနေသော်လည်း တစ်မူထူးခြားသော တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှု တစ်မျိုးလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် မိန်းမစိုး များနှင့်နန်းတွင်းသူ ဆယ်ယောက်ကျော်ခန့်က ကြမ်းပြင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေကြပြီး နန်းတော် အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကာ ပါးစပ်များ ဟသွားကြပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်က အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုလူများကို လုံးဝဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နန်းတော်ကြီး၏ အထက်ပိုင်းရှိနေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် သာမန် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်အမောင်း အလွန်ရှည်လျားသော အလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကြီး တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လီရွှမ်တု။

ကောင်းကင် အကျဉ်းထောင် တွင် ရှိနေစဉ်က ပုံစံနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက လက်ရှိ လီရွှမ်တုတွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်မှုများ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး အေးဆေး တည်ငြိမ်မှုများ အနည်းငယ် ပိုတိုးလာခဲ့ကာ လူများကို အလွန်အမင်း ဖိအားပေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်းမျိုး မရှိတော့ဘဲ လောကီ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောပြီးနောက် မူလ ပင်ကို သဘာဝဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ရောက်လာတာလား၊ ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့လို့ ငါ ပြောထားခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

လီရွှမ်တုက ကျယ်ဝန်းသော ကုလားထိုင် ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ခန်းမကြီး အတွင်းသို့ လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို ခံစားသိရှိသွားသော်လည်း ခေါင်းကိုပင် မော့မကြည့်ဘဲ လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်လုံးကိုသာ မြှောက်ကာ သူ့ဘာသာသူ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ လက်ရှိ လီရွှမ်တုအတွက်မူ သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေနိုင်သော အရာ မရှိတော့သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟက်…ငါ့ကို မှတ်မိနေသေးတာပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက ‘ထျန်း’ ရဲ့ မှတ်ဉာဏ် ဖျက်ပစ်တာကို မခံရသေးဘူးပေါ့"

ဝမ်ချောင်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး တည့်တည့် လျှောက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လီရွှမ်တုနှင့်ခြေတစ်ဝက်ခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိမှသာ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

"ထွက်သွားတော့၊ ငါ့ဒီနေရာက ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုလေ့ မရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ကို ငါ အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားခဲ့ပြီးသား၊ ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်ကြနဲ့၊ ပြီးတော့ တခြားလူ နှောင့်ယှက်တာကိုလည်း ငါ မကြိုက်ဘူး"

လီရွှမ်တုက သူ၏လက်ဖက်ရည်ကိုသာ ဆက်သောက်နေပြီး ခေါင်းကို လုံးဝ မော့မကြည့်ခဲ့ပေ။

"မြို့တော်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်း လုံးဝမသိဘူးလို့တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့နော်"

ဝမ်ချောင်က လီရွှမ်တုကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ အသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။

လီရွှမ်တုမှာ အကြမ်းကိုသာ လက်ခံပြီး အနုကို လက်မခံတတ်သော လူစားမျိုးဖြစ်ရာ သူ၏ရှေ့တွင် ယဉ်ကျေးပျူငှာ နေခြင်း၊ နာခံခြင်း စသည်တို့မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် သူ့ကို သွယ်ဝိုက် ပြောဆိုနေရန် လုံးဝ မပြင်ဆင်တော့ပေ။

"သိတော့ရော ဘာထူးမှာလဲ။ မင်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ရှန်ထိုက် နှစ်ခုက မြို့တော်က ကျွမ်းကျင်သူတွေအားလုံးနဲ့ ပူးပေါင်းတာတောင်မှ ‘ထျန်း’ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ အဲဒီတုန်းက လီထိုက်ယီတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့တာ မင်းက လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား? ပြီးတော့ ငါက မင်းကို ဘာလို့ ကူညီပေးရမှာလဲ"

နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် လီရွှမ်တုမှာ နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းမော့ကာ ဝမ်ချောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် လှောင်ပြောင် သရော်မှုများ အပြည့်ရှိနေခဲ့သည်။

သူက ထီးနန်းကို ဆက်လက် လုယူခြင်း မရှိတော့သော်လည်း လီထိုက်ယီ၏သားမြေးများအတွက် အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ပေးရမည့် အဆင့်အထိတော့ လုံးဝ မကျဆင်းသေးပေ။

ဝမ်ချောင်က သူ့ကိုယ်သူ အရမ်း အထင်ကြီးလွန်း နေပုံရသည်.

"မင်း လက်ခံတာ လက်မခံတာ၊ သွားတာ မသွားတာ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ‘ထျန်း’ သာ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့်က မင်းရဲ့ ဒီနေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ကိုယ့်အိပ်ရာဘေးမှာ တခြားလူ ဟောက်နေတာကို ဘယ်သူက ခွင့်ပြုမှာလဲ၊ ‘ထျန်း’က မင်းကို ဒီနေရာမှာ ဘာမှ ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေထိုင်ခွင့် ပေးထားလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

"မင်းက ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ဧကရာဇ်ဟောင်းမျိုးဆက်ရဲ့ သားမြေးတွေ ခိုင်းစေတာကို မခံချင်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒါနဲ့ယှဉ်လိုက်ရင် မင်းက ‘ထျန်း’ရဲ့ ဦးနှောက်ဆေးတာနဲ့ ထိန်းချုပ်တာကို ခံပြီး သူ့ရဲ့ကျေးကျွန်အဖြစ် နေရတာကို ပိုပြီးသဘောကျလောက်လို့လေ"

ဝမ်ချောင်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုနည်းတူစွာပင် လုံးဝအားနာခြင်း မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ခေတ်ကာလတွင် ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပြီး အခြေအနေများက ဤမျှလောက် အန္တရာယ် ကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် လီရွှမ်တုအပေါ် ဆက်လက်၍ ယဉ်ကျေးပျူငှာ နေရန် မပြင်ဆင်တော့ပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်မူ လီရွှမ်တုမှာ မူလက သူ့ဘာသာသူ ငှဲ့ကာ သူ့ဘာသာသူ သောက်နေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏လက်ငါးချောင်းမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဂျွတ်ခနဲ မြည်သွားကာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လီရွှမ်တု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း မှိုင်းညို့သွားကာ ယခင်ကကဲ့သို့ အေးဆေး တည်ငြိမ်နေသည့် ပုံစံမျိုး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ဝမ်ချောင်သည် လီရွှမ်တုအား ဒေါသဖြစ်အောင် ဆွပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း လီရွှမ်တုမှာ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

"ဟား... အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကြီးရဲ့ ထက်မြက်မှုနဲ့ဆိုရင် ဒီအချက်ကို မသိဘဲ မနေလောက်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ‘ထျန်း’ က ကျွန်တော့်ရဲ့တည်ရှိမှုကိုရော ဝမ်မိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ တည်ရှိမှုကိုပါ အလွယ်တကူ ဖျက်ပစ်လိုက်ပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ လီဟန်နဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကြီးကိုပါ အလွယ်တကူ ဖျက်ပစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်အဖြစ် ခံယူဖို့ဆိုတာ ‘ထျန်း’ အတွက်တော့ အလွန်လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပါ။ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကြီးအတွက် အခုလို ငြိမ်းချမ်းတဲ့ဘဝမျိုးတောင် ရှိနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်"

ဝမ်ချောင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများကို ပြောနေချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် လီရွှမ်တုကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ကိုမျှ လွတ်မသွားစေရန် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ သူ ယခု ပြောနေသည့် စကားများမှာ ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းနေခြင်း သို့မဟုတ် ခန့်မှန်းပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ မုချဖြစ်ပျက်လာမည့် အမှန်တရားများ ဖြစ်ကြောင်းကို သူရော လီရွှမ်တုပါ ကောင်းစွာ သိရှိနေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည့် လီရွှမ်တု၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားခြင်းကပင် အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေတော့သည်။

လီရွှမ်တုမှာ အနှောင့်အယှက် ပေးခံရသည်ကို မနှစ်သက်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို လာရောက် အနှောင့်အယှက် ပေးနေသူမှာ ဝမ်ချောင်သက်သက် မဟုတ်သည့်အပြင် နောက်ဆုံးတွင် သူသည်လည်း လီမိသားစု၏ သွေးသား တစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ပြင်နေတာလဲ?"

အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လီရွှမ်တု၏အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများတွင် နောက်ဆုံး၌ အပြုံးအရိပ်လေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သည့် လက်ဖက်ရည်ခွက် တစ်လုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ လီရွှမ်တုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်၏ အလင်းစက်ကွင်း နတ်လက်နက်အတွင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အလင်းစက်ကွင်း နတ်လက်နက်အတွင်း တစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင် အလင်းတန်း များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အဆင့်မြင့် စကြာဝဠာ စွမ်းအင်များမှာ ကြီးမားလှသည့် ဒီရေလှိုင်း များအလား နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီရွှမ်တုပင်လျှင် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းတွင် ဝမ်ချောင်၏ သိုင်းပညာ တိုးတက်လာပုံမှာ လီရွှမ်တုအနေဖြင့်ပင် အံ့ဩရလောက်အောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ပါရမီမှာ ထူးချွန်လွန်းကာ တစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်မျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးတွင် လီရွှမ်တုမှာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"'ထျန်း'ရဲ့ စွမ်းအားက အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းတယ်။ မြို့တော် တိုက်ပွဲတုန်းက ငါက တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြီး မပါဝင်လိုက်ရပေမဲ့ အခြေအနေကိုတော့ မြင်ခဲ့ရတယ်။ မင်းရဲ့ ရှန်ထိုက်သုံးခုလုံးကို စုစည်းလိုက်ရင်တောင်၊ ငါ့ရဲ့စွမ်းအားတွေနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးဘူး"

လီရွှမ်တုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားပြီး သူ၏ပါရမီမှာလည်း လောကတစ်ခုလုံးတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားနိုင်လောက်အောင် ရှိသော်လည်း 'ထျန်း'၏ ရှေ့တွင်မူ လုံးဝ မလုံလောက်သေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် 'ထျန်း'၏ လက်အောက်တွင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်း ရှိနေပြီး ထိုထဲတွင် ထိုက် အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ အပါအဝင် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြား ရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"အခုချက်ချင်း 'ထျန်း'ကို အနိုင်မယူနိုင်သေးပေမဲ့ မင်းနဲ့ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုစည်းလိုက်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာပါလိမ့်မယ်။ ငါ့ရဲ့ရှန်ထိုက် သုံးခုနဲ့ မင်းနဲ့ ငါတို့ ပေါင်းလိုက်ရင် ဂူကောင်းကင်အဆင့်နဲ့ နီးစပ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ ငါးယောက် ရှိလာမှာပါ။ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ခေါက် ဆင်းဒူကို သွားခဲ့ရာမှာလည်း အကျိုးအမြတ် များစွာ ရခဲ့တယ်။ ဒီ အလင်းစက်ကွင်း နတ်လက်နက် နေရာလွတ်မှာ အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်ကြံရာ နေရာတစ်ခု။ ငါတို့ နှစ်ဦး ပူးပေါင်းပြီး ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် ကျင့်ကြံကြမယ်၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိလာမှာ သေချာပါတယ်"

ဝမ်ချောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုက်ယွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ ကြီးမားလှသော ရတနာသိုက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သည့် ထိုက် အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့်မဆို နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်လောက်အောင် အဖိုးတန်လှကာ ဂူကောင်းကင်အဆင့်နှင့်ပတ်သက်သည့် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုများမှာ အခြားသော ထိုက်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ များထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းနေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၊ လီရွှမ်တု၊ ထိုက်ယွမ်၏မှတ်ဉာဏ်၊ ထိုက်ရှီ၏ မှတ်ဉာဏ်၊ ဤ ဂူကောင်းကင် အဆင့်ရှိ အဖိုးတန် သတင်းအချက်အလက်များအားလုံးကို အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူတို့၏အဆင့်ကို ပိုမို တိုးတက်လာစေမည်မှာ သေချာပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဝမ်ချောင်၏ ဒုတိယရှန်ထိုက်နှင့်တတိယရှန်ထိုက်တို့မှာ ဂူကောင်းကင် အဆင့်သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး များစွာ ရှိနေသလို လီရွှမ်တုပင်လျှင် အကျိုးအမြတ် များစွာ ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်း ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

လီရွှမ်တုခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ဝမ်ချောင်ထက်ပို၍ ‘ထျန်း’ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသူမှာ လောကတစ်ခုလုံးတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ရှန်ထိုက် သုံးခုနှင့်လီရွှမ်တုတို့သည် အလင်းစက်ကွင်း နေရာလွတ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လေးရုပ် အစီအရင်ကို ပူးပေါင်း ဖန်တီးလိုက်ပြီး တစ်ခုလုံးနှင့်တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြသည်။

နေရာလွတ်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အလင်းစက်ကွင်း နတ်လက်နက်၏ အကူအညီဖြင့် အင်အားကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များမှာ မြင်းအကောင်ပေါင်း သောင်းချီ ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏ရှန်ထိုက် သုံးခု နှင့်လီရွှမ်တုတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ထိုမျှမက သူတို့ လေးဦး၏ သိုင်းစွမ်းအင် များမှာလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဖလှယ်ကာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ထိုက်ယွမ် ပိုင်ဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ် ပြည့်စုံမှုကိုလည်း ဝမ်ချောင်က လီရွှမ်တုထံသို့ ဝေမျှပေးလိုက်သည်။

တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက မည်သူမျှ ‘ထျန်း’၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သော်လည်း လူအချို့၏ သိုင်းစွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်ကာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားမှသာလျှင် ‘ထျန်း’ ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လီရွှမ်တု၏ နန်းတော်ငယ်တွင် လတစ်ဝက်ခန့် ကြာအောင် ပုန်းအောင်းကာ ဤ လေးရုပ် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေး အစီအရင်ကို အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေခဲ့ကြပြီး အရာအားလုံး ရင့်ကျက်သွားချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် လီရွှမ်တုကို ခေါ်ဆောင်၍ နန်းတော်ငယ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး တောင်ဘက် မြို့တော်သို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

‘ထျန်း’၏ စွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းလှပြီး လူများစွာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သူက ဖျက်ပစ်ခဲ့ခြင်းမှာ သာမန် မှတ်ဉာဏ် သန့်စင်ခြင်း ထက် များစွာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

မြို့တော် သာမက ရှန်းလျူမဟာအစီအရင် အကြောင်းကိုပါ သူ အသေအချာ နားလည်အောင် စုံစမ်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းလျူမဟာအစီအရင်ထဲတွင် သူတော်စင် ဧကရာဇ် ချန်ထားခဲ့သော အင်အားကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများ ရှိနေပြီး အကယ်၍ ဝင်္ကပါကို ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်ပြီး အစီအရင်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက ‘ထျန်း’ ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ဝမ်ချောင်၏ အောင်နိုင်ရေး အခွင့်အရေးမှာ များစွာ ပိုမိုတိုးတက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

……

အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်၏ အရှိန်အဟုန်မှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် ခဏအတွင်းမှာပင် တောင်တန်းကြီးများ ကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီအရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ငါ သေချာပေါက် ရှာတွေ့ရမယ်"

မြို့တော်နှင့်ဆယ်မိုင်အကွာ အရောက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် လေဟာနယ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဝေးလံလှသော မြို့တော်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဝမ်ချောင်၏စိတ်အာရုံတစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ အငွေ့အသက် အားလုံးကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

အပြင်ပန်းမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် လက်ရှိ ဝမ်ချောင်မှာ လုံးဝမရှိတော့သည့်အလား ဖြစ်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်မှာ လေပြေလေး တစ်ချက်၊ ဖုန်မှုန့် တစ်မှုန့်၊ နေရောင်ခြည် တစ်ချက် အလား အလွန်တရာ သဘာဝကျနေခဲ့သည်။

ဂူကောင်းကင်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ပင်လျှင် ဤနေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း အငွေ့အသက် တစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်ပြီး သူ့၏ တည်ရှိမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

******