← Chapters

အခန်း ၂၃၁၀

Vol. 144 Ch. 2310

အခန်း ၂၃၁၀

Vol. 144 Ch. 2310

အခန်း (၂၃၁၀) ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် ထပ်တူကျခြင်း ပညာရပ်

အပြင်ပန်းပုံစံအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤရှေးဟောင်း နန်းတော်အဆောက်အအုံများမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ရာပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာပင် သက်တမ်းရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နန်းတော်အဆောက်အအုံများ၏အကြားတွင် အမည်မသိ သတ္တုများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရှေးဟောင်း ဧရာမ ကြေးဝံပုလွေ ရုပ်တုများစွာကိုလည်း တည်ဆောက်ထားသည်။ ၎င်းတို့နှင့်ယှဉ်လိုက်ပါက အထင်ရှားဆုံးအရာမှာတော့ ဤနန်းတော်အဆောက်အအုံများ၏ အရှေ့တွင်ရှိသော မီတာငါးဆယ်ကျော် မြင့်မားသည့် ကြေးနတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးပင်ဖြစ်သည်။ ဤနတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးမှာ သံချပ်ကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများက ဒေါသမပါဘဲနှင့်ပင် အာဏာစက် ကြီးမားနေပုံ ပေါ်နေပြီး အပြင်ပန်းသွင်ပြင်အရဆိုလျှင် ယခုလက်ရှိ တာ့ခ်လူမျိုးများနှင့်တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသော်လည်း သာမန်လူများတွင် မရှိနိုင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်မျိုး ပိုပါဝင်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လေထဲတွင်ရှိသော ထိုက်ရှန်နှင့်ထိုက်ချုံ တို့သာမက အဝေးတစ်နေရာ၌ လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းကွယ်နေသော ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ ကြည့်ရတာ ဒါကမှ အစစ်အမှန် ယာလော့ရှန်းဖြစ်မယ်။"

အလွန်ဝေးကွာနေသောကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် သိပ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော်လည်း သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ နန်းတော်အဆောက်အအုံများရှေ့ရှိ ထိုနတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးမှာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ တာ့ခ် စစ်နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် ထိုက်လော့ပင်ဖြစ်သည်။

ယခု သူတို့ရှေ့ရှိ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော နန်းတော်အဆောက်အအုံများကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုအချိန်က ထိုက်လော့ တည်ထောင်ခဲ့သော ဂိုဏ်းသည်လည်း ဤကျယ်ပြောလှသော မြောက်ပိုင်းဒေသကြီးတွင် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားကြီးကျယ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ သေချာလှသည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုက်လော့က အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ခဲ့ပြီး ဤအရေးအကြီးဆုံး နန်းတော် အဆောက်အအုံများကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမျှသာမက တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ကြေးဝံပုလွေ ရုပ်တုများကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် တာ့ခ်လူမျိုးများ ဝံပုလွေများကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုသည်လည်း ထိုက်လော့နှင့်ခွဲခြား၍မရသော ဆက်စပ်မှုများ ရှိနေလောက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ အချိန် ထပ်တူကျခြင်း နတ်ပညာရပ်။

ထိုက်ရှန်က သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မနေနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်း၏ အထက်တန်းအလွှာ ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်း၏ ကျင့်စဉ်ပညာရပ် အမျိုးမျိုးကို သူတို့ထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။

ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် စွမ်းအားတွင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် ဖြတ်သန်းခြင်း၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် တံတားထိုးခြင်း၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် ခုန်ကျော်ခြင်း၊ နေရာလွတ်၏ မူလဖွဲ့စည်းပုံကို အသုံးပြု၍ ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် နေရာလွတ် အသေးစားလေးတစ်ခု ဖန်တီးသည့် ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် အသေးစား ဖန်တီးခြင်း ပညာရပ် အစရှိသဖြင့် အမျိုးအစား များစွာရှိသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် စွမ်းရည်အားလုံးထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် ထပ်တူကျခြင်း ပညာရပ်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အခက်ခဲဆုံး ထိပ်တန်းစွမ်းရည်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုပညာရပ်က လုံးဝမတူညီသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန်နှစ်ခုကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်တူကျစေကာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ရန် လိုအပ်ပြီး အပြင်ပန်းတွင် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ လုံးဝရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ဤအချက်ကို ထိုက်ရှန်နှင့်ထိုက်ချုံတို့ပင် မတတ်မြောက်ထားပေ။

ထို့အပြင် ယာလော့ရှန်း၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုက်လော့က ဤမျှ ကြီးမားသော ဧရိယာကြီးကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မပြောင်းလဲဘဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရုံသာမက ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားသော သာမန်လူများနှင့်ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံးပင် ထူးခြားမှုကို မခံစားမိစေရန် လုပ်ဆောင်ထားနိုင်ရာ ထိုက်လော့၏ ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် ထပ်တူကျခြင်း နတ်ပညာရပ်သည် သိသာထင်ရှားစွာပင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီး အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကာ ထိုအချိန်က ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းမှ ထွက်ခွာသွားချိန်ကထက်ပင် ပိုအစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ထိုက်စု၊ ထိုက်ရှန်၊ ထိုက်ချုံ၊ အဝေးက လာတဲ့သူတွေက ဧည့်သည်တွေပဲ၊ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရတာတောင် မင်းတို့က ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းနေတုန်းပဲကိုး။"

ထိုအချိန်မှာပင် ရိုင်းစိုင်းသော အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေပြီး ကြီးမြတ်ခမ်းနားသော အသံကြီးတစ်သံက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား တစ်ခွင်လုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လေထုကြီးက ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီး ထိုက်ရှန်နှင့်ထိုက်ချုံတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များကလည်း အလိုအလျောက် တောင့်တင်းသွားကာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပုံပေါ်သည်။

ထိုက်လော့၏ အကြံအစည်များမှာ အလွန်နက်နဲလှပြီး ထိုပုန်ကန်မှုကြီးတွင် သူသည် လူအားလုံး၏ သတိထားမှုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ‘ထျန်း’၏ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အမှတ်အသားနှစ်ခုကိုပါ ခိုးယူသွားခဲ့ပြီး ထိုအရာဖြင့် ‘ထျန်း’၏ စွမ်းအားကို ကန့်သတ်ကာ ‘ထျန်း’ အနေဖြင့် သူ့ကို လာရောက်ရင်ဆိုင်ရန် အချိန်မရှိအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

စွမ်းအားသီးသန့်ကိုသာ ပြောရမည်ဆိုလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုက်လော့ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော စွမ်းရည်များမှာ သူတို့နှစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

"ဟဲဟဲ အဝေးကလာတဲ့သူတွေက ဧည့်သည်တွေဆိုမှတော့ မင်းက နေရာလွတ် လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပြီး ငါတို့ အနည်းငယ်ကို လာမကြိုသေးဘူးလား။"

ထိုအချိန်တွင် ထိုက်စုက စကားစပြောလိုက်ပြီး သူက အပေါ်ဘက်သို့ မော့ကြည့်ကာ ခပ်ထေ့ထေ့ အပြုံးမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကမ္ဘာက ဧည့်သည်တွေကို မကြိုဆိုတာ အချိန်အတော်ကြာနေပါပြီ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဧည့်သည်တွေကို မကြိုဆိုဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့ဖူးပေမဲ့ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာတဲ့ မင်းတို့လို ဧည့်သည်တွေအတွက်တော့ အဲဒါက ဘာမှ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပုံမပေါ်ဘူးပဲ၊ မင်းတို့က ဇွတ်လုပ်နေမှတော့ နေရာလွတ် လမ်းကြောင်း ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် နည်းလမ်းရှာပြီး ရှာကြတော့"

ထိုက်လော့၏အသံက အေးစက်စက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့်ထို ရိုင်းစိုင်းသော အငွေ့အသက်ကြီးက ရေကျသွားသကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားမှနေ၍ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး နေရာတစ်ခုလုံးမှာလည်း သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။

ဘယ်ညာမှ ထိုက်ရှန်နှင့်ထိုက်ချုံတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

ယခု သူတို့ ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်မှာ ထိုက်လော့က လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက သာမန်လောကတွင် ဖန်တီးခဲ့သည့် ဂိုဏ်း၏ သန့်စင်သောမြေသာဖြစ်ပြီး ဤအရာနှင့်သူကိုယ်တိုင် ရှိနေသော နေရာလွတ်တို့မှာ လုံးဝကို မတူညီသော သဘောတရားနှစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဂူကောင်းကင်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတိုင်းတွင် အလွန် အစွမ်းထက်သော ဖုံးကွယ်ခြင်း စွမ်းရည်တစ်မျိုးစီ ရှိကြပြီး အထူးသဖြင့် ထိုအချိန်က သစ္စာဖောက်များမှာ ဤအရာတွင် ပို၍ပင် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည်။ ထိုလူများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂူကောင်းကင်စည်းမျည်းများကို ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်ပါက သမုဒ္ဒရာထဲသို့ မိုးပေါက်တစ်ပေါက် ကျသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ခြေရာလက်ရာ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လုံးဝခြေရာခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"သွားကြစို့"

ထိုအချိန်မှာပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံတစ်ခုက နားထဲသို့ ရောက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ကို ပြန်လည်နိုးကြားလာစေခဲ့သည်။ ထိုက်စုက သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထဲရှိ ရွှေရောင် နတ်လှေကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်သွားကာ အောက်ဘက်ရှိ ထိုရှေးဟောင်း နန်းတော်အဆောက်အအုံများ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ပင်မနန်းဆောင်အတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ပြောစမ်း၊ မင်းတို့ရဲ့ အဓိကနတ်ဘုရားရဲ့ နေရာလွတ် ဝင်ပေါက်က ဘယ်မှာလဲ။"

အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ထိုက်စုက ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ ကြက်အရေပြားကဲ့သို့ တွန့်လိပ်နေသော အရေပြားနှင့်ကြိုးကြာငှက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော ဆံပင်များရှိပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘွားအိုရှာမန် တစ်ဦး၏ အရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်... ကျွန်မ မသိဘူး"

အဘွားအိုရှာမန်၏မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပုံရပြီး အကယ်၍ ပြင်ပလူတစ်ယောက်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူတို့ သေချာပေါက် အံ့သြသွားကြမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်မနန်းဆောင်အတွင်းရှိ ဤ အဘွားအိုရှာမန် သည် ထိုစဉ်က အန်းရှီ ပုန်ကန်မှုတွင် အန်းလုရှန်းက ယာလော့ရှန်း၌ တွေ့ဆုံခဲ့သူပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

"ဟွန့်၊ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးချင်နေသေးတာလား။"

ထိုက်စုက သူမကို ခပ်ဖွဖွသာ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လက်ချောင်းကို တစ်ချက်ခေါက်ကာ ထို အဘွားအိုရှာမန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖွဖွလေး တွန်းလိုက်ရာ သူမကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ သူမ ယိမ်းယိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အဘွားအိုရှာမန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုက်စုနှင့်အခြားသူများ၏ အကြည့်အောက်၌ အဘွားအိုရှာမန် မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုံးကွယ်ထားမှုများ ဆွဲခွာခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး၏ အသွင်အပြင်မှာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အသက် (၇၀) ၊ (၈၀) အရွယ် ခါးကိုင်းနေသော အဘွားအိုတစ်ဦးမှ အသက် (၃၀) ကျော်အရွယ် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရာ သူမသည် ယခင်က ပေါ်လာခဲ့ဖူးသော ထိုအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်ပင် ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တားမြစ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းများ ပျက်စီးသွားသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း တစ်ခဏသာဖြစ်ပြီး သူမက တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။

"နင်တို့တွေ စိတ်ကူးမယဉ်ကြနဲ့၊ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင်မှ နင်တို့ကို ငါ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သခင်ကြီး ရှိနေတဲ့ နေရာကိုလည်း ငါ လုံးဝ မသိဘူး။"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်၏ မျက်နှာက တင်းမာတည်ကြည်နေပြီး အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ပုံရကာ အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်၊ စိတ်ချပါ၊ မင်းရဲ့အသက်ကို ငါ မယူသေးပါဘူး၊ ငါက မင်းဆီက သွေးအနှစ်သာရတစ်စက်ကိုပဲ လိုချင်တာပါ။"

ထိုက်စုက ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိသေးမီမှာပင် ဧရာမ စွမ်းအားကြီးတစ်ခုက လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲတွင် တိုက်ရိုက်ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ နောက်ဆုံး၌ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပုံရသည်။

"ရွှစ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ငွေရောင် ချီစွမ်းအားတစ်ခုက အပ်ငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ အက်ကွဲကွဲ အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှနေ၍ ရွှေရောင် သွေးတစ်စက် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

"ရှာတွေ့ပြီ"

ဤ ရွှေရောင် သွေးတစ်စက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုက်စု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားများဟုခေါ်ဆိုကြသူတိုင်းနှင့် ယဇ်ပရောဟိတ်များ၊ ရှာမန်များတို့၏ ကြားတွင် ခွဲခြား၍မရသော သိမ်မွေ့သည့် ဆက်သွယ်မှုများ ရှိနေကြပြီး တချို့လူများက နတ်ဘုရား၏ ဟောကိန်းကို လက်ခံရရှိနိုင်ကြကာ အခြားလူများကတော့ နတ်ဘုရား၏အသံကို တိုက်ရိုက် ကြားနိုင်ကြသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်မှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် နောက်ပိုင်းအမျိုးအစားတွင် ပါဝင်နေပြီး ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ရရှိနိုင်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ ဤ နတ်သွေးတစ်စက်အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

"ထိုက်လော့၊ မင်း ပုန်းကွယ်နေလို့ မရဘူး"

ထိုက်စုက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထို အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထို ရွှေရောင်သွေးတစ်စက်ကို ထိုက်စု ခြေရာခံပစ္စည်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ လက်မဝက်ခန့် ရှည်လျားသော ရွှေရောင် အညွှန်းတံတစ်ခုပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ညွှန်ပြ အညွှန်းတံ။

ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ပိုင်းခရီးစဉ်အတွက် ‘ထျန်း’ က ထိုက်စု၏ မူလ မှော်လက်နက်ကို စောစောစီးစီးကတည်းက အားဖြည့်ပေးခဲ့ပြီး ဤမှော်လက်နက်ကို ပြန်လည်သွန်းလုပ်ပေးခဲ့ကာ ထိုက်စု ခြေရာခံပစ္စည်းကို ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော စွမ်းရည်များကို ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။

ဝုန်း…

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ မိုးခြိမ်းသံများကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသော အသံကြီးများကြားတွင် ထိုက်စု၏ လက်ထဲရှိ ခြေရာခံပစ္စည်းက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေ၏။ ပြင်းထန်သော လှုံ့ဆော်မှု တစ်ခုခုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ထိုက်စု၏ လက်ထဲမှနေ၍ လွတ်ထွက်သွားပြီး နန်းတော်အဆောက်အအုံများ၏ အပေါ်ဘက် လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား၌ အလင်းနှင့်အရိပ်များ ယှက်နွယ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ငွေရောင် မျဉ်းကြောင်းများက လေဟာနယ် တစ်ခွင်လုံးတွင် ပြန့်ကျဲသွားကာ ဧရာမ ကတော့ပုံစံ အလင်းတန်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းလောက်မှာပင် ခန်းမကြီးထဲတွင် ထိုက်စု၊ ထိုက်ရှန်နှင့်အခြားသူများက မတ်မတ်ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ဝတ်ရုံများက လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေကာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သုံးဦးစလုံးက အမြင်အာရုံကို မျှဝေလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခေါင်းအထက်ရှိ အဆုံးအစမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာအတွင်းတွင် ဆံပင်မျှင်များကဲ့သို့ သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် လမ်းကြောင်း အနည်းငယ်က ရှည်လျားသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် လမ်းကြောင်းများအဖြစ် ဆွဲငင်သွားကာ တစ်နေရာရှိ ပို၍ နက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ရှာတွေ့ပြီ"

"ထိုက်လော့ရဲ့ နေရာလွတ်ပဲ"

ထိုက်ရှန်နှင့်ထိုက်ချုံတို့က ဆက်တိုက် ပြောလိုက်ကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်၏ မျက်နှာမှာတော့ စောစောစီးစီးကတည်းက အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် မှာ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး ၎င်းမှာ သာမန်လူများ ထာဝစဉ် မရောက်ရှိနိုင်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ရာ ဤလူများက နတ်ဘုရားရှိနေသော နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကို တကယ်ကြီး ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မည်သို့မျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"သွားကြစို့"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုက်စုနှင့်အခြားသူများက အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ ရွှေရောင် နတ်လှေကို စီးနင်းကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုက်လော့ပုန်းကွယ်နေသော နေရာဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားကြကာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"သခင်ကြီး، အဲဒီသုံးယောက်က သခင်ကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ဆီကို လာနေကြပါပြီ။"

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုသုံးယောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်သည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော သူမ၏ ဆံပင်များကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ဒူးထောက်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ သူမ၏ နဖူးစွန်းမှနေ၍ ချွေးအေး တစ်ပေါက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသမီးရှာမန် ၏ ရင်ထဲ၌ ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးအောင် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ထို သုံးယောက်၏ စွမ်းအားမှာ သူမ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်တစ်ခုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် လေဟာနယ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အတိတ်နှင့်မတူညီဘဲ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ ထိုတစ်ဖက်စွန်းမှာလည်း တိတ်ဆိတ်နေကာ အမျိုးသမီးရှာမန် မည်မျှပင် ဆုတောင်းနေပါစေ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ထိုက်စုက ထိုနတ်သွေတစ်စက်ကို ယူဆောင်သွားပြီးနောက် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်သည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနှင့်ဆက်သွယ်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို အမှန်တကယ်ပင် လုံးဝဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ကျရှုံးသွားခဲ့သောကြောင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပိုမိုဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

"စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး၊ ဒါတွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်တွေထဲမှာ စောစောစီးစီးကတည်းက ရှိနေပြီးသားပဲ၊ နန်းတော်တံခါးတွေကို ပိတ်လိုက်ပါ၊ အရာအားလုံးကို ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းမယ်။"

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိရဘဲ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေချိန်၌ ထို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံက ထပ်တူကျနေသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်၏ ခေါင်းထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်က ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးရှာမန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့ကာ ခါးညွှတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီး၏ စွမ်းအားများမှာ အဆုံးအစမဲ့ပြီး လူအားလုံးထက် များစွာ သာလွန်နေကာ သူက ဤသို့ ပြောနေမှတော့ အရာအားလုံးက သူ့၏ အစီအစဉ်များထဲတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ခေါင်းထဲတွင်တော့ ထိုအသံက အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆက်အသွယ် ထပ်မံ ပြတ်တောက်သွားပြန်သည်။

******

All Chapters