အခန်း ၅၄

၉၀ ခုနှစ် လမ်းကြားထဲက အလှပဂေးလေး

အပိုင်း ၅၄

ရွှီတဝေ့၏ ရင်ထဲမှာ မကျေနပ်မှုများ တိုးလာခဲ့သည်။ သူက အားနဲ့ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြန်အော်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ ပြန်ပေးရမှာလဲ။ ဦးလေးရဲ့ ပိုက်ဆံက မိသားစုပိုက်ဆံ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ကအိမ်ခွဲနေကြတာမှ မဟုတ်တာ။ အဘွားက ပိုက်ဆံကို ဘယ်သူ့ပေးပေး သူမရဲ့ သဘောပဲလေ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ကြိုပြောထားမယ်... ကျွန်တော်တို့မိသားစုထဲက လူတိုင်းက ပိုက်ဆံတွေကို အဘွားဆီပဲ အပ်ကြတာ။ အပ်ပြီးသွားရင် အဲ့ဒါက မိသားစုပိုင် ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါ့အပြင် ဦးလေးရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း ပြန်ကြည့်ဦး၊ ပိုက်ဆံကို ဘာအတွက် သုံးမှာမို့လို့လဲ။ မိန်းမယူဖို့ဆိုရင်လည်း ဒါက အလဟဿ ဖြုန်းတီးတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအစား ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်ကပဲ ဒီမိသားစုရဲ့ အနာဂတ်လေ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ အောင်မြင်သွားရင် ဦးလေးအတွက်လည်း ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်မလာဘူးလား။"

သူက ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောထွက်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သူက ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ ဒီလိုစကားတွေကို ပြောရဲတာပါလိမ့်။

သူ့ရှေ့မှာ မတ်တတ်ရပ်နေတဲ့ ရွှီတဝေ့ဟာ ရွှီကျဲဖန့် လုံးဝ မမှတ်မိတော့တဲ့ လူစိမ်းတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ဟိုတုန်းက ချိုသာပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးလေးက ဘယ်ရောက်သွားခဲ့ပြီလဲ။

သို့သော် ရွှီကျဲဖန့်တစ်ယောက် ဒါဟာ ရွှီတဝေ့ရဲ့ တကယ့်ဗီဇအစစ်အမှန် ဖြစ်မှန်း သိရှိဖို့ အချိန်အများကြီး မလိုလိုက်ပေ။ ဒါက သူ့ရဲ့ ရုပ်မှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အတိတ်တုန်းက သူ ရွှီမုန့်နဲ့ ရွှီကျားတို့ကို စကားပြောတဲ့ အခါတိုင်းမှာလည်း အမြဲတမ်း အထက်စီးကနေ မောက်မာစွာ ပြောတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။ သူက ဒါတွေအကုန်လုံးကို ဘတ်စ်ကားလက်မှတ်စပယ်ယာ လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူ့အမေဆီကနေ အမွေရခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

"မင်း အဲ့ဒီစကားကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောစမ်း" ရွှီကျဲဖန့်က အံကြိတ်ပြီး ဟောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ပြောတာက... ဦးလေးက အခုဆို လူစဉ်မမီတော့တဲ့သူ ဖြစ်နေပြီပဲ၊ အိမ်ထောင်ပြုဖို့က ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိဦးမှာလဲ" ရွှီတဝေ့က ဗြောင်ကျကျ အထင်သေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေး အခု ဘာမှအသုံးမကျတော့တာကို လူတိုင်း သိနေကြတာပဲ။ ပြီးတော့ ဦးလေးရဲ့ ဦးနှောက်ကလည်း ကောင်းကောင်း အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး။ အဘွားက ဦးလေးကို ဂရုစိုက်နေတုန်းပဲလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား။ သူမက ဦးလေးကို စွန့်ပစ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ကျွန်တော့်အမေက ပိုက်ဆံတွေကို အလွယ်တကူ တောင်းလို့ရခဲ့တာပေါ့။ ကျွန်တော်ကပဲ ဒီမိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက် ယောက်ျားလေး ဖြစ်တော့တာ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အရင်းအနှီး မစိုက်ထုတ်ပေးဘဲ ဦးလေးကို စိုက်ထုတ်ပေးရမှာလား။ ဘာထူးမှာမို့လို့လဲ။ ဦးလေး မိန်းမရရင်တောင်မှ ဘာမှ ထူးခြားလာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပြောလည်းပြောရင်း ရွှီတဝေ့က ရွှီကျဲဖန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းဆီကို မထီမဲ့မြင် ပြောင်လှောင်တဲ့ အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလိုအပြုအမူမျိုးကိုတော့ ဘယ်ယောက်ျားကမှ သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီကျဲဖန့်က ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်။ မင်း စောင့်နေလိုက်။"

စောင့်ရမယ် ဟုတ်လား။ ရွှီတဝေ့အတွက်တော့ ဒါက ကိစ္စမရှိပေ။ သူ့တတိယဦးလေးက ဒေါသထွက်ပြီး စိတ်ရူးပေါက်နေတာပဲလို့ သူ ထင်နေသည်။ ဦးလေးဖြစ်သူ စိတ်ငြိမ်သွားတဲ့အခါ ဘယ်အရာက ပိုပြီး အမြော်အမြင်ရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှုလဲဆိုတာကို နားလည်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆသည်။ ဦးလေးသာ အသိတရားရှိရင် သူ့ကိုပဲ ပံ့ပိုးပေးဖို့ အချိန်တန်ပြီဆိုတာ သိသင့်သည်။ ဒါမှမဟုတ်လျှင် နောင်တစ်ချိန် အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ တတိယဦးလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်မယ့်သူ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပေ။

"တတိယဦးလေး... သေသေချာချာ စဉ်းစားဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တယ်။ ဦးလေး အသက်ကြီးလို့ အနားယူရမယ့်အချိန်ကြရင် ကျွန်တော့်ကိုပဲ အားကိုးရမယ့် အခြေအနေ ရောက်လာနိုင်တယ်နော်။"

တစ်ဖက်ကနေလည်း လူစဉ်မမီဘူးလို့ တစ်ခွန်းမကျန် စော်ကားနေပြီးတော့မှ နောင်တစ်ချိန်ကြရင် သူ့ကို ပြန်အားကိုးရမယ်လို့ ပြောနေတာလား။ ရွှီကျဲဖန့်တစ်ယောက် မိုးပေါ်မော့ပြီး အော်ရယ်ပစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ သူတို့က သူ့ကို လူအ ထင်နေတာလား၊ အရူးတစ်ယောက်လို့ ထင်နေကြတာလား။

သူ့အနေနဲ့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဒေါသထွက်လို့မဖြစ်သလို လဲပြိုသွားလို့လည်း မဖြစ်ပေ။ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်၏ ကလဲ့စားချေခြင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာချင်ကြာပါစေ၊ ရွှီတဝေ့တစ်ယောက် ဒီလုပ်ရပ်အတွက် သေချာပေါက် ပေးဆပ်ရစေမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ရွှီတဝေ့ဟာ သူ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရောက်နေတဲ့ အန္တရာယ်အရိပ်အယောင်ကို တစ်စက်ကလေးမျှ ရိပ်မိခြင်း မရှိသေးပေ။ သူသည် ကျေနပ်ဝင့်ကြွားနေသော အမူအရာနှင့် သူ့၏ အဆောင်ဘက်ကို ခပ်ကြွားကြွား ပြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီမိသားစုတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ရွှီမုန့်ကတော့ သူမဘဝ၏ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ကျင်းပသည့် စွမ်းရည်စစ်ဆေးမှုစာမေးပွဲ ရလဒ်များကို သိရှိရတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

တကယ်ပင် အမှတ်ကောင်းကောင်းဖြင့် ထူးချွန်သည့် ကျောင်းသားများအပြင် အဆင့်အတန်း အလယ်အလတ်အထက် အုပ်စုတွင် ပါဝင်နေသူအများစုမှာ ရွှီကျား၏ စာခိုးချသည့် အုပ်စုမှ လူများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အဖြေများကို အပြည့်အဝဝေမျှပြီး အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ တကယ့်ကို ပါးနပ်လွန်းလှသည်ဟုပင် ပြောနိုင်သည်။ ထိုသို့ စာခိုးချနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ရွှီကျားသည် လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အတော်လေး ရရှိခဲ့သည်။

ရွှီကျားသည် အတန်းပိုင်ဆရာ၏ အခန်းထဲမှ ယခုလေးတင် ထွက်လာခဲ့ပြီး ဆရာထံမှ အထူးတလည် ဂရုစိုက်ချီးမွမ်းခံရခြင်းကြောင့် မိမိကိုယ်မိမိ အတော်လေး ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေမိသည်။

သူမသည် စာခိုးချသည့်အလုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့လွန်းသဖြင့် မိမိ၏ တကယ့်အရည်အချင်း အစစ်အမှန်မှာ ဘယ်လောက်ရှိသနည်းဆိုသည်ကို မိမိကိုယ်တိုင်ပင် မခွဲခြားနိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"သတင်းကြားပြီးပြီလား။ ငါတို့အတန်းထဲက တစ်ယောက်က ဒီတစ်ခေါက် အင်္ဂလိပ်စာမှာ ရမှတ် တစ်ရာပြည့် ရတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိလား" သူမ၏ သူငယ်ချင်းအရင်းဖြစ်သူ ရှောင်ကျားက အနားသို့ တိုးလာပြီး မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။

ရွှီကျားသည် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ထိုစာမေးပွဲကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့သည်ဟု တွေးထင်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အုပ်စုသည် အတန်းထဲက အတော်ဆုံး ကျောင်းသားအချို့ကို အကျပ်ကိုင်ပြီး အဖြေများ တောင်းယူခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ချက်ချင်းပင် "ငါများ ဖြစ်မလား" ဟု အမှတ်တမဲ့ ပြန်လည်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သိနေသည်။ အင်္ဂလိပ်စာ အက်ဆေးကိုမူ မိမိကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ အရည်အချင်းနှင့်ဆိုပါက အမှတ်အနည်းငယ်တော့ အဖြတ်ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ရှောင်ကျား နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ နင် ခန့်မှန်းတာ မှားသွားပြီ။ အဲဒါ နင့်ညီမ ရွှီမုန့် ဖြစ်နေတယ်။ ကျောင်းမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက သူမ အင်္ဂလိပ်စာမှာ အမှတ်ပြည့် ရသွားတယ်ဆိုတာကို သိနေကြပြီ။ သူမရဲ့ အက်ဆေးက တကယ့်ကို အဆင့်အတန်းမြင့်တယ်လို့ ပြောနေကြတာ။ နင် မသိလို့ပါ၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရွှီမုန့်က လူအများရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို အပြတ်အသတ် သိမ်းပိုက်သွားတာ။"

ရွှီကျားသည် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုများ တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားသည်။ အဲဒါက သူမ ဖြစ်နေခဲ့တာလား။

ထိုစွမ်းရည်စစ်ဆေးမှုစာမေးပွဲမှာ တစ်မြို့နယ်လုံး အတိုင်းအတာဖြင့် စံနှုန်းသတ်မှတ် စစ်ဆေးသည့် မေးခွန်းလွှာဖြစ်ပြီး အတော်လေးလည်း ခက်ခဲသည်ဟု ပြောကြသည်။ အဆိုပါမေးခွန်းကို ရွှီမုန့်က အမှတ်တစ်ရာပြည့်အောင် ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့သည်ဟူသောအချက်က သူမကို အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။

ရွှီမုန့်သည် အစကတည်းက မိခင်ဖြစ်သူ ဖုန့်ယန်ဝမ်ထံမှ အင်္ဂလိပ်စာကို သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားကလေးများက "ငန်း၊ ငန်း၊ ငန်း" ဟု ကဗျာရွတ်ဆိုနေကြသည့် အရွယ်ကတည်းက ရွှီမုန့်သည် အင်္ဂလိပ်စာလုံးများကို အလွတ်ကျက်မှတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီမုန့်သည် အင်္ဂလိပ်စာ တော်သည်ဆိုသည့်အချက်ကို ရွှီကျား အမြဲတမ်း သိရှိထားခဲ့သော်လည်း ယခုလောက်အထိ ထူးချွန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပါ။

အရင်စာမေးပွဲများတုန်းကဆိုလျှင် ရွှီမုန့်သည် အကြားစွမ်းရည်စစ်ဆေးမှုနှင့် အက်ဆေးရေးသားမှုများတွင် အမှတ်အနည်းငယ် အဖြတ်ခံရလေ့ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ အင်္ဂလိပ်စာရမှတ်မှာ အတန်းထဲတွင် အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးက ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နင် နားကြားလွဲတာ နေမှာပါ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှတ်ပြည့် ရနိုင်မှာလဲ။"

"တကယ်ကြီး အမှတ်ပြည့်ရတာပါ။ ရွှီမုန့်ရဲ့ အက်ဆေးကို ကျောင်းရဲ့ ဘုတ်ပေါ်မှာတောင် စံပြစာစီစာကုံးအဖြစ် ကပ်ထားဖို့ ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသေးတယ်။ တကယ့်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရေးသားထားတာပဲ" ရှောင်ကျားက မနာလိုသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နိုင်ငံခြားဘာသာက တကယ့်ကို စုစုပေါင်းရမှတ်ကို ဆွဲတင်ပေးနိုင်တာပဲနော်။ သူမအနေနဲ့ အင်္ဂလိပ်စာကို နည်းနည်းလျှော့ပြီး တခြားဘာသာရပ်တွေကို ပိုပြီး အချိန်ပေး လေ့လာလို့ရသွားပြီ မဟုတ်လား။ သူမရဲ့ ဘာသာရပ်အားလုံး စုစုပေါင်းရမှတ်ကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့အမေက ကျူရှင်အတန်းတစ်ခု ဖွင့်လိုက်တယ် ထင်တယ်၊ လူတိုင်းက စမ်းတက်ကြည့်ဖို့ စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်လေ။"

ဘာပြောတယ်။ ဖုန့်ယန်ဝမ်၏ ယခုအခါ ကျူရှင်အတန်း ဖွင့်လှစ်နေပြီဟူသော သတင်းကြောင့် သူမ အလွန်အံ့အားသင့်သွားရသည်။

တစ်ချိန်က အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့တတ်သည့် တတိယမြောက်အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ ပုံစံနှင့် ယခုလို ကိုယ်ပိုင်ကျူရှင်လုပ်ငန်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဦးစီးလုပ်ကိုင်နေသည့် ဖုန့်ယန်ဝမ်၏ ပုံစံကို ရွှီကျားတစ်ယောက် စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဆက်စပ်ကြည့်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။

မိမိကိုယ်မိမိ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသည့် အချိန်တိုင်းတွင်မှ ဤရွှီမုန့်က ဘာကြောင့် အမြဲတမ်း ကြားဖြတ်ပေါ်လာရသနည်းဟု တွေးကာ အလွန်စိတ်ပျက်မိသည်။

ဤမေးခွန်းမှာ ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ထဲတွင်သာမက ဆရာ၊ ဆရာမအချို့၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း တူညီစွာ ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကျောင်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အမှတ်ပြည့် ရလဒ်မျိုး ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်စစ်ဆေးမှု စာမေးပွဲတွင် အမှတ်ပြည့် အက်ဆေးတစ်စောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ပိုသေချာစေရန်အတွက် ကျောင်းက အထက်တန်းပြ အင်္ဂလိပ်စာဆရာအားလုံးကို စုစည်းကာ ပူးတွဲအမှတ်ပေး စစ်ဆေးမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဆရာအားလုံး၏ တူညီသော ကောက်ချက်မှာ ထိုအက်ဆေးသည် ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်လှပစွာ ရေးသားထားသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု အားကောင်းခြင်း၊ အသုံးအနှုန်း ပြေပြစ်ညင်သာခြင်းနှင့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းပြင်ပရှိ အဆင့်မြင့် ဝေါဟာရစကားလုံး အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုထားခြင်း စသည်တို့ကြောင့် ထိုအက်ဆေးသည် အစစအရာရာ ထူးခြားထင်ရှားနေခဲ့သည်။

စာပေအရေးအသား စွမ်းရည်ရော လှပစွာ ပြည့်စုံနေသည့် အက်ဆေးတစ်စောင်ဟု ပြောရမည် ဖြစ်သည်။ ဆရာမများကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ဆိုပါက ယခုမျှကောင်းမွန်သည့် စာစီစာကုံးမျိုးကို ရေးသားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်က ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိလှဟု ထင်ရသည့် ရွှီမုန့်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျောင်းသားများကြားထဲတွင် ရေပန်းအစားဆုံး လူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အတော်များများကလည်း သူမထံသို့လာရောက်ကာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်များ တောင်းခံလာကြသည်။

ရွှီမုန့်ကမူ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် နှိမ့်ချအေးဆေးစွာဖြင့်ပင် မေးသမျှမေးခွန်းများကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြန်လည်ဖြေကြားပေးခဲ့သောကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် လူအများ၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ထိုစဉ်တွင် ရွှီကျားသည် တစ်တန်းတည်းက မိန်းကလေး နှစ်ဦး၏ ဘေးနားမှ ဖြတ်လျှောက်သွားမိရာ သူတို့ ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အရင်ကတော့ ရွှီကျားပဲ စာတော်တယ်လို့ ကြားဖူးတာ။ ရွှီမုန့်က ဒီလောက်အထိ စာတော်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"လူတချို့က အဲဒီလိုပဲလေ။ အချိန်နည်းနည်းနှောင်းမှ ထူးချွန်လာတတ်ကြတဲ့ လူစားမျိုးပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်မလိုပဲ၊ သူမလည်း အထက်တန်းကျောင်း နောက်ဆုံးနှစ် ရောက်ခါနီးမှ စာကို တကယ် လုပ်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ထိပ်တန်း တက္ကသိုလ်တစ်ခုကို တက်ခွင့်ရသွားတာ။ ဒီလိုအရာတွေက ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။ ရွှီမုန့်က နောက်ဆုံးတော့ သူမကို အမှီလိုက်ပြီး ကျော်တက်သွားနိုင်တာပဲ။"

ထိုနေရာတွင် ပြောဆိုလိုက်သည့် "သူမ" ဆိုသည်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှီကျားကို ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီကျား အထက်တန်းကျောင်းသို့ စတင်တက်ရောက်စဥ်က သူမ၏ စာမေးပွဲရလဒ်များမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူမသည် အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟူသော ဘဝင်စိတ်လည်း အတော်လေး ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ရွှီကျားသည် သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒ ဘာသာရပ်များတွင် ရှေ့ဆက်၍ လိုက်မမှီနိုင်တော့ကြောင်း သတိပြုမိလာခဲ့သည်။

အလယ်တန်းကျောင်းတုန်းကမူ ရွှီကျားသည် ထိုဘာသာရပ်များတွင် အမြဲတမ်း အမှတ်ပြည့် ရရှိခဲ့သည်။ ယခုလို ရုတ်တရက် နားမလည်တော့သည့် အခြေအနေမှာ သိပ္ပံဘာသာတွဲရော ဝိဇ္ဇာဘာသာတွဲပါ သူမအတွက် လမ်းစ ပိတ်သွားနိုင်သည်ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာကို ရွှီကျား အပြည့်အဝနားလည်သည်။ ၎င်းမှာ သူမအတွက် အိမ်တွင် နေထိုင်ရသည်မှာ ပိုခက်ခဲကျပ်တည်းလာတော့မည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကွက်တိပင် ထိုအချိန်ဝန်းကျင်မှာတင် ရွှီမုန့်၏ စာမေးပွဲရမှတ်များက တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

မိမိ၏ ဘဝကို ပိုအဆင်ပြေချောမွေ့စေရန်နှင့် အသိုင်းအဝိုင်းကြားတွင် မျက်နှာပန်းလှချင်သည့် အတ္တစိတ်ကြောင့် ရွှီကျားသည် စာခိုးချသည့် အလုပ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့တော့သည်။

အမှတ်ကောင်းကောင်းရသဖြင့် ရရှိလာသည့် ဆုလာဘ်များနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများကို မြည်းစမ်းဖူးသွားပြီးနောက်တွင်မူ သူမအနေဖြင့် ဤအလုပ်ကို အလွယ်တကူနှင့် မည်သို့ရပ်တန့်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။ ပထမတစ်ကြိမ် ရှိခဲ့လျှင် ဒုတိယတစ်ကြိမ်ဆိုသည်မှာ သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူမသည် စာခိုးချသည့် အသိုင်းအဝိုင်းထဲတွင် ဝါရင့်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စာတော်ခြင်းကြောင့် ရရှိလာသည့် အခွင့်အရေးများမှာလည်း ထင်ရှားလွန်းလှပါသည်၊ သားသမီးဆိုလျှင် ယောက်ျားလေးများကိုသာ ပိုမိုမျက်နှာလိုက်တတ်သည့် သူမ၏ အဘွားဖြစ်သူပင်လျှင် ယခုအခါ သူမကို "တက္ကသိုလ်တက်မည့် ကျောင်းသူလောင်းလေး" ဟုဆိုကာ တလေးတစားဖြင့် အမြင်ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ဘေးနားတွင် ရွှီကျား ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိဘဲ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ဆက်၍ပြောဆိုနေကြသည်။

"ရွှီမုန့်ရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာကို သူ့အမေက သင်ပေးတာလို့ ကြားတယ်။ သူ့အမေက အင်္ဂလိပ်စာဆရာမလား။"

"အရင်ကတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်သွားလဲမသိဘူး၊ အလုပ်ထွက်လိုက်တာ ထင်တယ်။ အခုတော့ ကျူရှင်အတန်း ဖွင့်ထားတာပေါ့။ ဝေ့ရှန်း ပြောတာကို ငါ ကြားဖူးတယ်။ သူ့အမေရဲ့ အတန်းက အင်္ဂလိပ်စာကို သီးသန့်သင်တာတဲ့။"

"နှမြောစရာပဲနော်။ ငါတို့သာ အခု နောက်ဆုံးနှစ်ရောက်ပြီး အလုပ်မရှုပ်နေရင် သူ့အမေဆီမှာ ကျူရှင်သွားတက်ချင်မိတယ်။"

"အေးလေနော့်။ ငါလည်း အိမ်ပြန်ရင် အမေ့ကို ပြောပြီး ငါ့ညီမလေးအတွက် ကျူရှင်အပ်ပေးဖို့ ပြောရမယ်။ ငါကတော့ စာမရတော့ပေမယ့် ငါ့ညီမလေးကတော့ ရရင်ရမှာလေ။"

"နင်ကတော့ တကယ်ပဲဟာ။"

ရွှီကျားသည် ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ အလိပ်လိပ် ထွက်လာခဲ့သည်။

မကြာသေးမီတုန်းကပင် ဖုန့်ယန်ဝမ်ကို ရထားဘူတာရုံ၌ မြေပုံများ ရောင်းချနေသည်ကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသေးခြင်းဖြစ်ပြီး ယခု မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျူရှင်အတန်းတစ်ခုကို မည်သို့ဖြစ်၍ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ကြသနည်းဟု တွေးမိသည်။ သူတို့မှာ ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ လမ်းစများ ပွင့်နေကြရသနည်းဟုလည်း မကျေမနပ် ဖြစ်မိသည်။

သူမကို ပိုစိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည့်အချက်မှာ ရွှီမုန့်သည် သူမတို့အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်ပိုင်း ပိုအဆင်ပြေချောမွေ့နေသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ တိတ်တဆိတ် ဖရဲသီးရောင်းချခြင်းဖြင့်လည်း အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိခဲ့သည့်အပြင် ယခုအခါ ကျူရှင်လုပ်ငန်းကိုပင် စတင်လုပ်ကိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကျူရှင်အတန်းမှာ တကယ်ပင် ဘာလဲဟု တွေးတောရင်း စကားသံများအရဆိုလျှင် အတော်လေးကို အဆင်ပြေ အောင်မြင်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ရွှီကျားသည် ရွှီမုန့်ကို တစ်ခါမျှ မနှစ်သက်ခဲ့ဖူးပါ။

ရွှီမုန့်သည် လူတကာ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်နိုင်လေ့ ရှိသည်။ ကလေးများအနေဖြင့် အလှအပဟူသော အယူအဆကို စတင်နားလည်လာကြကတည်းက ရွှီမုန့်သည် ထိုလမ်းကြားထဲတွင် အမြဲတမ်း ရေပန်းအစားဆုံး ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် လူများကလည်း တစ်နေ့တွင် ရွှီမုန့်၏ မိဘအရင်းများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူမကို ခေါ်သွားလိမ့်မည်ဟု ခဏခဏ ပြောဆိုလေ့ ရှိကြသည်။

အခြားကလေးများအတွက်မူ ရွှီမုန့်သည် လက်တွေ့ဘဝထဲက စင်ဒရဲလား ကောင်မလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရွှီမုန့်၊ ရွှီမုန့်၊ ရွှီမုန့်။

ဘာကြောင့် နေရာတိုင်းမှာ ရွှီမုန့်ချည်းပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ။

ရွှီကျား အတန်းထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အခါ ကျောင်းသား အများအပြားက အင်္ဂလိပ်စာစာမေးပွဲတွင် အမှတ်ပြည့်ရသည့်အကြောင်းကိုသာ ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အရင်က သူမ၏ အနားတွင် အမြဲတမ်း ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတတ်သူများပင်လျှင် ယခုအခါ ရွှီမုန့်ထံသို့သာ အာရုံပြောင်းလဲသွားကြလေပြီ။

ဤသည်မှာ ရွှီကျားကို ရင်ထဲတွင် စူးအောင့်သလို ခံစားရစေသည်။ သူမသည် ရွှီမုန့်တစ်ယောက် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အဆင်ပြေ အောင်မြင်နေသည်ကို လုံးဝ မမြင်တွေ့ချင်ပါ။

"ရှောင်ကျား၊ ဒီကို ခဏလာခဲ့ဦး" ရွှီကျားက သူမကို အမိန့်ပေးသည့် လေသံဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။