အခန်း ၄၂၁

အခန်း ၄၂၁ - သိုင်းဘုရင်လေးယောက်

တောင်နံရံတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် အချိုင့်တစ်ခု ရှိနေ​၏။

၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များထဲမှ အရာနှင့် အတော်ပင် ဆင်တူလှသည်။

ရုယဲ့သည် လင်ချွမ်ကို ခေါင်းငြိတ်ပြပြီးနောက် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏လက်သည် မသေမျိုးခြေရာကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏အထက်သို့ မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျောက်နံရံကြီး တုန်ခါသွားခဲ့​၏။

ထိုအချိုင့်နေရာမှနေ၍ အက်ကြောင်းတစ်ခုသည် အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် ထိပ်ဖျားမှသည် မြေပြင်အထိ သွယ်တန်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် အလိုအလျောက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ပွင့်ဟသွားပြီး မြူခိုးဝေနေသော ဟာလာဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။

ရုယဲ့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ၎င်း၏အတွင်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ၎င်းအတွင်းထဲသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ကမ္ဘာ့အဆောက်အအုံတွင် ထိုနေရာလပ်သည် ရုတ်တရက် လိမ်ရှုံ့သွားပြီးနောက် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။

၎င်း၏ မြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် လင်ချွမ်ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားရ​၏။

သူ၏ ခွန်အားဗလဖြင့်ပင် လွန်ခဲ့သည့် ခဏလေးအတွင်းကသာ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိသွားနိုင်လောက်သည်။

မသေဆုံးခဲ့လျှင်ပင် ဒဏ်ရာရရှိသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

၎င်းသည် သူ၏ နောင်လာမည့် ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်းအတွက်ရော သူ၏ ဂုဏ်သတင်းအတွက်ပါ အလွန်ပင် ပျက်စီး ဆုံးရှုံးစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်သည် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း ထိုအရာကို စမ်းသပ်မနေတော့ဘဲ အခြား ထွက်ပေါက်

တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်ရန် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုံဗိမာန်အတွင်း၌ အချို့သော သဲလွန်စများ ရှိနေ​၏။

ဤအရာကို ရရှိသူတိုင်းသည် မသေမျိုးခြေရာတစ်ခုစီတွင် ထွက်ပေါက်တစ်ခုစီသာ ရှိသည်ကို သိကြလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤလောကတွင် စစ်မှန်သော ထွက်ပေါက်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်သုံးခုသာ ရှိသည်။

ပထမဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင် တိုးတက်မှုအတွက် ရရှိနိုင်သော နေရာများစွာ ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ ပြုတ်ကျန်ခဲ့မည့် အခွင့်အရေးမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှ​၏။

ဤနေရာသို့ လူပေါင်း မည်မျှပင် ရောက်ရှိလာကြသနည်း။

လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ သွားရောက်ခဲ့သည့် အစောပိုင်းအချိန်ကမူ သူတို့၏ရှေ့တွင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်

မြင့်သော အဆင့်မြင့် ပညာရှင် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အစစ်အမှန် အရေအတွက်မှာမူ ထိုမျှလောက် မများပြားနိုင်ချေ။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများအတွက် ယခင်က တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့စဉ်အတွင်း တွေ့မြင်ခဲ့ရသော လူအရေအတွက်မှာ အစပိုင်းတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည့် အရေအတွက်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။

ထို့ကြောင့် နေရာပေါင်း နှစ်ဆယ့်သုံးခုသာ ရှိသော်လည်း ရွေးချယ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ပင် တင်းကျပ်လှသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

လင်ချွမ်​၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက ဤလူများထဲတွင် အားအနည်းဆုံးသူပင်လျှင် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။

သူတို့ထဲမှ အတော်ဆုံးသူများသည် သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် သို့မဟုတ် သိုင်းအရှင်သခင် နယ်ပယ်တွင်ပင် ရှိနေသင့်သည်။

အလွန်ဆုံးရှိလှမှ အားနည်းသော်လည်း ကံကောင်းသော လူအနည်းငယ်သာ ရောနှောပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ရှိနေခြင်းအပေါ် ခဏတာမျှ တွေးတောပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် မချိပြုံးတစ်ခုကိုသာ ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။

ယခင်က သူသည် ဤကမ္ဘာကြီးတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရ​၏။

သို့သော် ယခုအခါ ကြီးမြတ်သော မိသားစုကြီး ရှစ်စုနှင့် အခြားသော ဖုံးကွယ်ထားသည့် အင်အားစုများအကြောင်း ကြားသိရပြီးနောက်တွင်မူ ထိုသို့ မတွေးတောတော့ချေ။

ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် မင်းမင်းဆက်၏ ကျယ်ပြောမှုနှင့် စည်ပင်ဝပြောမှုမှာ သာမန် ကံတရားကြောင့်တင် မဟုတ်ပေ။

မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ပညာရှင်များသည် အဆုံးစွန်၌ ကြည့်ရှုသူ သာမန်သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောကြည့်လျှင် ယခင်က ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသော ထိုအင်အားကြီးမားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များသည် အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပုံရသည်။

ထိုလူများသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် နတ်မင်းများ မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်ထက် မြင့်မားကြသည်။

အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်ပြီးနောက် ဖိအားအချို့ကို လျှော့ချလိုက်ရင်း လင်ချွမ်နှင့် သူ၏ အဖော်သည် အခြားသော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့​၏။

သူသည် သူတို့ရှေ့ရှိ ကျောက်နံရံကို ညွှန်ပြကာ ရွှမ်းယွမ်ဝူကွမ်းကို ရှေ့သို့တက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ထိုလူသည် ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ကာ အက်ကြောင်းကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် တုံ့ဆိုင်းမှု လုံးဝမရှိဘဲ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည့်အတိုင်းပင်။

လင်ချွမ်သည် လှည့်ထွက်သွားပြီးနောက် အခြားနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ ၎င်းအတွင်းသို့လည်း လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းကပင် အရာအားလုံးကို ကွဲပြားခြားနားသွားစေနိုင်သည်။

သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ဝင်ပေါက်ကြီး ပိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ လင်ချွမ်သည် တောင်တန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ခြေချမိပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

ဤအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လင်ချွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုလှိုင်းလုံးများ တက်ကြွလာခြင်းကို မထိန်းနိုင် ဖြစ်ရ​၏။

သူသည် သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်ဟု သံသယရှိရသော ထိုအကြီးအကဲအပေါ် အနည်းငယ် ရိုသေလေးစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော သဘာဝလွန် စွမ်းအားမှာ အမှန်

တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှ​၏။

အမှန်စင်စစ်တွင် လင်ချွမ်သည် သူ၏ နယ်ပယ် က လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် နေရာလပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပြီး ပင်လယ်များကို ဖို့လုပ်နိုင်သည့် နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အလားတူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ပြုလုပ်ရာတွင် နယ်ပယ်ကို ဆုံးရှုံးရမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

ထို့ကြောင့် အလားတူ အခြေအနေမျိုး ရှိနေခဲ့လျှင်ပင် ထိုနယ်ပယ်သည် စစ်မှန်သော ဟာလာဟင်းလင်းပြင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းကာ ပင်လယ်များကို ဖို့လုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်သော မသေမျိုး အမတလမ်းစဉ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။

မသေမျိုး ကိုယ်ခံပညာရှင် အနည်းငယ်မျှသာ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။

ဤအကြီးအကဲကဲ့သို့ သူတို့၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသူများသာ သူတို့၏ နယ်ပယ်ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် စဉ်းစားကြလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ မိမိ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံမည့် ဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်ခြင်း သို့မဟုတ် နောင်လာနောက်သားများအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သယ်ဆောင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တက်ကြွလာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်းသည် ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူရှိနေသော တောင်တန်းဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤကမ္ဘာ၏ ဝင်ပေါက်အတွင်း၌ တည်နေရာမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်လာပုံရ​၏။

ဤဧရိယာအတွင်း၌ အဖော်များကို ရှာဖွေရန်မှာ ထိုမျှမလွယ်ကူချေ။

သိုင်းဘုရင်ပင်လျှင် ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

...

ရုယဲ့၏ ကံတရားမှာမူ အနည်းငယ် ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။

သူမ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လင်းလက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုက သူမ၏အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ကြီးမားလှပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာလည်း အားကောင်းလှသည်။

သူမ၏ ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် စောင့်လိုက်ရင်း သူမသည် သုံးမီတာခန့် အကွာသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ရုယဲ့သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုအခါမှသာ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦးသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲနေကြခြင်း။

အခြေအနေကို ကြည့်ရသရွေ့ ထိုလူလေးဦးမှာ နှစ်ဖွဲ့ ကွဲနေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ရှိနေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လူတစ်ယောက်က သံကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အခြားတစ်

ယောက်က မိုးကြိုးတူကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

စီးချက်မှာ အားကောင်းပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

အစောပိုင်းက အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ သံကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အကြီးအကဲက ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူမကို တိုက်ရိုက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသည်။

ထိုအကြီးအကဲသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းဘုရင်​၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူပြုလုပ်လိုက်သည့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သာမန်အရာများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေလျက်။

ရုယဲ့၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့်ပင် သူမသည် ၎င်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဝံ့မည်

မဟုတ်ပေ။

"ဒါက ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ရဲ့ ကွာခြားချက်ပဲ"

ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ရုယဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အောက်ခြေအဆင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ခုပင်လျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းဘုရင်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခွင့် မရနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းဘုရင်နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်မည်ဆိုပါက...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ အနိုင်ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိသည်။

လရောင်အစီအရင်မပါဘဲနှင့်မူ သူတို့သည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှပင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအတွေးဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ ပြင်းပြသော အလိုဆန္ဒမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသည့် လူလေးဦးသည် ဤအရာကို သတိပြုမိသွားကြသည်။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် သတိထားမိသည့် စိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့​၏။

ကျင့်ကြံသူများအကြား တိုက်ပွဲတွင် စက္ကန့်တိုင်းက အရေးကြီးသည်။

အကယ်၍ ပြင်ပမှ နှောင့်ယှက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပါက ၎င်းသည် အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှု ရှိစေလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။

အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က အားနည်းပြီး တိုက်ပွဲကို မနှောင့်ယှက်နိုင်ပါက ကိစ္စမရှိချေ။

သို့သော် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးသည် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ပဋိပက္ခတွင် ပါဝင်နေသည့် မည်သည့်ဖက်ကမျှ မမြင်တွေ့လိုသော ရလဒ် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မိတ်ဆွေ သို့မဟုတ် ရန်သူ ဖြစ်သည်ကို မသိရသေးသော ရုယဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူတို့ လေးဦးသည် အတူတကွ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

အခြားသူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ လေးဦးစလုံး တုန်လှုပ်သွားကြ​၏။

ထို့နောက် သူတို့ရှေ့ရှိ လူသည် မသက်ဆိုင်သော ဖြတ်သန်းသွားသူ သာမန်လူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက စစ်ပွဲကြီးသည် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

၎င်းသည် အခြားအဖွဲ့အတွက်ပင် သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းရန်မှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

သူတို့ မျှော်လင့်နိုင်သမျှမှာ ဤအမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်က သူမကိုယ်တိုင် ၎င်းကို တားဆီးနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ တိုးထွက်လာသော စွမ်းအားမှာ အနှိုင်းမဲ့လှ​၏။

လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော လှုပ်ရှားမှု လေးခုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သိုင်းဘုရင်ကဲ့သို့ ကိုယ်ခံပညာရှင်ပင်လျှင် သူတို့၏ ထက်မြက်သော အစွန်းအဖျားများကို ရှောင်ရှားရပေလိမ့်မည်။

ရုယဲ့တွင် ညည်းတွားနေရန် သို့မဟုတ် ဆဲဆိုနေရန် အချိန်မရှိခဲ့ချေ။

စူးရှသော အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

အတွင်းအား ကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရုယဲ့သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်​၏။

လရောင်အစီအရင်ကို ဆင့်ခေါ်မည့်အစား သူမသည် သူမ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။